Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Η Γη το καλοκαίρι είναι πιο μακριά από τον Ήλιο

Με αφορμή ένα άρθρο από το fb του κ. Σιμόπουλου που αναπαράγει η Τίνα μας ΕΔΩ

Συνέχεια ανάγνωσης

(Visited 786 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Πανελλήνιες 2017: Έπιασε 19.820!

Ο Άγγελος σκέφτεται να δηλώσει το Τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ ή το τμήμα Ναυπηγών του ΕΜΠ. «Με ενδιέφερε πάρα πολύ η Φυσική τα τελευταία χρόνια, που ασχολήθηκα πιο εντατικά. Ήθελα ανέκαθεν να δηλώσω το Φυσικό. Τώρα, έχω αρχίσει να αλλάζω τρόπο σκέψης, …………… 

Συνέχεια ανάγνωσης

(Visited 511 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Αναβολή Πανελλαδικών Εξετάσεων σε Λέσβο και Χίο

13-06-17 Αναβολή Πανελλαδικών Εξετάσεων σε Λέσβο και Χίο

Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων  ανακοινώνει ότι λόγω της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί μετά τον ισχυρό σεισμό που έπληξε τα νησιά της Λέσβου και της Χίου, αναβάλλει τις αυριανές Πανελλαδικές Εξετάσεις των υποψηφίων των ΓΕΛ στα δύο αυτά νησιά.

Το Υπουργείο, εξαιτίας των  ειδικών συνθηκών που έχουν δημιουργηθεί,   θα επανέλθει με νεότερη ανακοίνωση αύριο, για την συνέχιση των Πανελλαδικών Εξετάσεων.

η ανακοίνωση ΕΔΩ

(Visited 248 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Ουρανοξύστες, δορυφόροι, σφαίρες με στροφορμή…

3 μολύβδινες όμοιες σφαίρες 2 kg η κάθε μια, συγκρατούνται κατακόρυφα πάνω από μια οπή δίπλα στο κτίριο Μπουρτζ Χαλιφά ( 828 μέτρα ύψος στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, σχετικά κοντά στον Ισημερινό). Η οπή έχει ελάχιστα χιλιοστά του μέτρου μεγαλύτερη διάμετρο από αυτήν των σφαιρών.
Η 1η συγκρατείται στον 2ο όροφο ( h1= 5m ). Η 2η συγκρατείται με ένα μεγάλο καλάμι ψαρέματος που βρίσκεται στην κορυφή του κτιρίου ( h2= 828 m) Συνέχεια ανάγνωσης

(Visited 1.076 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Ισομέρεια α μέρος ( συντακτική ισομέρεια )

Δημοσιεύτηκε από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 29 Οκτώβριος 2016 και ώρα 22:00

Θεωρία και 2 φύλλα εργασίας

για την συντακτική ισομέρεια 

 ΕΔΩ σε pdf Συνέχεια ανάγνωσης

(Visited 106 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Σχόλια στο φύλλο εργασίας 1 σχετικές κινήσεις

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 12 Αύγουστος 2016 στις 18:00

Καλησπέρα Δημήτρη.

Πολύ ωραία τα φύλλα εργασίας σου, με κλιμακούμενη δυσκολία (το 3ο νομίζω δύσκολα θα «περάσει» στο μέσο μαθητή).

Περίμενα βέβαια και το «δια ταύτα». Να υποθέσω ότι θα περιμένουμε τη συνέχεια;

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 13 Αύγουστος 2016 στις 11:31

Καλημέρα Διονύση

Ευχαριστώ για το σχόλιο πάνω στο 1ο φύλλο εργασίας.

Ασφαλώς και θα υπάρξουν συνέχειες και …

και ίσως και να έχουμε συμπεράσματα (αργότερα ) ή ίσως απλά να έχουμε αναδιατύπωση ερωτημάτων

Συγνώμη για την καθυστέρηση … πήγα χθες σε μια συναυλία Βασίλης Παπακωνσταντίνου – Γιάννης Ζουγανέλης … Πολύ θέαμα και πολλοί προβληματισμοί : Ήταν πάντα το θέαμα σε όλα τόσο υπερβολικό σε σημείο να μοιάζουν ψεύτικα ή απλά άλλαξαμε κι εμείς και οι εποχές και όλα μοιάζουν άκαιρα; Ίσως μεγαλώσαμε και δεν μπορούμε να το ζήσουμε πια; … Δεν είναι έτσι ίσως γιατί δεν νομίζουμε έτσι ;

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 13 Αύγουστος 2016 στις 14:17

Γεια σου Δημήτρη.

Ο χρόνος κυλάει και οι στιγμές που ζήσαμε στα 20 και στα 30, δεν μπορούν να επαναληφθούν.

Άλλες εποχές, άλλα προβλήματα, άλλες σκέψεις, άλλες θεωρήσεις, αλλά και μεις είμαστε πια …άλλοι.

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 14 Αύγουστος 2016 στις 21:19

Ίσως πρέπει στην απάντηση της 1.2 να προσθέσω την εξής Παρατήρηση :

Θεωρήσαμε ότι η Ζωή είναι κάπου στην ακτή και στο ίδιο περίπου ύψος με το επίπεδο κίνησης του μικρού περονοφόρου. Σε κάθε άλλη περίπτωση π.χ. αν η Ζωή βρίσκεται πάνω στη γέφυρα και σε σημαντικό ύψος z από το επίπεδο στο οποίο κινείται το klark τότε θα έπρεπε να λάβουμε υπ’ όψιν μας και το ύψος z κατά τον υπολογισμό του ρυθμού μεταβολής της ταχύτητας αφού αυτό θα επηρεάζει την μέτρηση της ταχύτητάς του ( ως προς τη Ζωή ) με το Laser  …. 

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 15 Αύγουστος 2016 στις 8:56
Καλημέρα και χρόνια πολλά για τη σημερινή γιορτή.

Δεν κατάλαβα Δημήτρη, γιατί σκέφτηκες να προσθέσεις την παρατήρηση που αναφέρεις παραπάνω. Νομίζω ότι η ταχύτητα του klark  που θα μετράει η Ζωή δεν εξαρτάται από το ύψος
μέτρησης.

Ας δούμε το σχήμα.

Ένα σώμα κινείται στο οριζόντιο επίπεδο xy.

Αν ο παρατηρητής είναι στην αρχή Ο των αξόνων θα μετράει ταχύτητα:

Αν βρίσκεται σε ύψος z, τότε το διάνυσμα θέσης του κινητού μεταβάλλεται από sσε s2
και η ταχύτητα που μετρά ο παρατηρητής  είναι:

Βλέπουμε δηλαδή ότι δεν μας ενδιαφέρει η θέση του παρατηρητή αρκεί να είναι ακίνητος και να μην εμπλέκεται η σχετική ταχύτητα.

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 15 Αύγουστος 2016 στις 9:10

Καλημέρα Διονύση

και Χρόνια πολλά

Δίκιο έχεις αλλά …

αναρωτιόμουν πως δουλεύει το πιστόλι Laser … δεν την πρόσθεσα την παρατήρηση αν και…

το ψάχνω ακόμα

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 15 Αύγουστος 2016 στις 9:15

Καλημέρα και πάλι Δημήτρη.

Βλέπω ότι το πήγαινες αλλού!

Δεν έχω έτοιμη απάντηση, αλλά φαντάζομαι ότι στέλνει παλμό, ανακλάται και επιστρέφει, οπότε από τη διαφορά των χρόνων υπολογίζεται η θέση.

Είναι λες πιο πολύπλοκο;

Σχόλιο από τον/την Χρήστος Αγριόδημας στις 19 Αύγουστος 2016 στις 18:04

Δημήτρη καλησπέρα,

Πάρα πολύ ωραία η εργασία σου.

Η πρώτη άσκηση ενδείκνυται μετά τη θεωρία περί σχετικής κίνησης. Η δεύτερη είναι κλασσική άσκηση σχετικής κίνησης. Η τρίτη θα συμφωνήσω με τον Διονύση είναι πιο δύσκολη για μέσο μαθητή στο να σχεδιαστεί το διάγραμμα και να απαντηθεί το τελευταίο ερώτημα.

Να σαι καλά.

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 20 Αύγουστος 2016 στις 22:36

Χρήστο Καλησπέρα

Τώρα(?!) είδα … το σχόλιό σου.

Σε ευχαριστώ.

Συμφωνείτελοιπόν με τον Διονύση ότι το 1.3. δεν περπατάει …

Αρχίζω και φοβάμαι για τις αντιδράσεις σας στα επόμενα …

Σκέφτομαι από τώρα απαντήσεις του τύπου : Ε ας φτιάξουμε και μερικά για το δικό μας κέφι…

(Visited 13 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Σχόλια στο άρθρο «Κύλιση και σύγκρουση»

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 1:12

Δεν είναι ούτε η πρώτη φορά που λανθασμένα αμφισβητώ  κάποιον  και μάλλον ούτε η τελευταία ( ίσως κουσούρι μου κακό )

Λανθασμένα διότι ο συνάδελφος Σπύρος Χόρτης στην ανάρτησή του αυτή σαφώς αναφέρεται σε δακτύλιο και όχι σε οποιοδήποτε στερεό.

Για το λόγο αυτό ( και όχι μόνο ) την διερεύνηση μου αυτή (για την περίπτωση και άλλων στερεών), την αφιερώνω στον συνάδελφο Χόρτη στον οποίο τη χρωστώ, μαζί με ένα μεγάλο Ευχαριστώ .

Ασφαλώς και δεν θα ήθελα να δω τέτοιου είδους θέματα στις Πανελλήνιες … είναι μόνο προς τέρψιν όσων αρέσκονται στο ψάξιμο της φυσικής και όχι για  … βασανισμό υποψηφίων

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 9:47

Καλημέρα Δημήτρη.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού!

Αν δεν έκανες λανθασμένη αρχική εκτίμηση, πάνω στην άσκηση του Σπύρου, δεν θα είχαμε τη σημερινή σου ανάρτηση, που φωτίζει γενικότερα το θέμα…

Σε ευχαριστούμε.

Σχόλιο από τον/την Σπύρος Χόρτης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 11:12

Καλημέρα Δημήτρη και Διονύση. Δημήτρη ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση και για την πολύ ωραία γενική μελέτη του θέματος. Θα διαφωνήσω μαζί σου σε ένα σημείο. Δεν θεωρώ καθόλου «κουσούρι» την (καλοπροαίρετη) αμφισβήτηση. Μόνο σε καλό μπορεί να οδηγήσει.

Να είσαι καλά.

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 11:15

Μπράβο ρε Μήτσο.

Με βάζεις να σκέφτομαι στροφορμές ως προς σημείο του εδάφους.

Σχόλιο από τον/την Κωστας Ψυλακος στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 13:31

Δημητρη ωραια η αναλυση σου ! Το λ λοιπον μπορει να κανει «θαυματα» !

Βεβαια η διαφορετικοτητα των χρονων για να μηδενιστει η υcm ή η ω δινουν μια συνεχεια στην κινηση που εχει την περιπλοκοτητα της .

Γιαννη (Κυρ) καλη η σκεψη σου με στροφορμες μαλλον εννοεις απο την  κρουση και μετα .

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 18:20

Καλησπέρα

Διονύση , Σπύρο,  Γιάννη, Κώστα

σας ευχαριστώ για τον καλό σας λόγο – σχόλιο

Κώστα προτίμησα να προσθέσω ένα δείκτη στους τύπους …

πιστεύω ότι τώρα είναι καλύτερα

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 20:08

Κώστα από πριν ήθελα αλλά δεν μου βγήκε καθόλου.

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 20:24

Γιάννη και Κώστα

Καλησπέρα

δεν έχω καταλάβει για ποιο θέμα στροφορμών ( περίπλοκο 😉 μιλάτε.

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 20:32

Μήτσο η απαίτηση «σταματά» οδηγεί στην:

Μετά κολλάει.

Σχόλιο από τον/την Χρήστος Αγριόδημας στις 21 Φεβρουάριος 2016 στις 21:54

Ωραίο θέμα,  φυσικά και δεν θέλουμε κάτι τέτοιο σε πανελλήνιες αλλά σαν άσκηση είναι εξαιρετική οπότε γιατί να μην αναδειχθεί;

Σχόλιο από τον/την Γιώργος Μαντάς στις 22 Φεβρουάριος 2016 στις 14:23

Καλησπέρα σε όλους.

Δημήτρη μέσα από συγκρούσεις, ολισθήματα και αλλαγές κατεύθυνσης προχωράμε, τελικά, μπροστά.

Κι όσο τραβήξει…

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 22 Φεβρουάριος 2016 στις 18:20
Διαγραφή σχολίου

Χρήστο και Γιώργο

ευχαριστώ για το σχόλιό σας …

Όχι Χρήστο δεν θέλω στις πανελλήνιες να κυλίσουμε και σε συγκρούσεις με ολίσθηση και ξανά κύλιση.

Όσο για εσάς ( Δάσκαλοι και κυρίως οι προγυμναστές ) οφείλετε να προετοιμάζεστε και για κάθε τέτοιο ενδεχόμενο … οπότε ας ετοιμάσω κι εγώ κάτι για τη συνέχεια.

Σχόλιο από τον/την Εμμανουήλ Λαμπράκης στις 9 Απρίλιος 2016 στις 18:29
Δημήτρη καλησπέρα
Τυχαία χθες είδα κάτι σχετικό με την ανάρτηση σου. Σήμερα μετά από καιρό μιλήσαμε με τον Ψυλάκο και μου είπε για το θέμα σου αυτό εδώ που δεν το είχα δει. Εξαιρετικό θέμα.
Μια ιδέα για να αποφευχθεί η προσέγγιση κατά την κρούση: Να υποθέσουμε ότι το δάπεδο είναι λείο κοντά στο εμπόδιο ώστε να μην αναπτύσσεται τριβή κατά την κρούση.
Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 11 Απρίλιος 2016 στις 19:18

Καλησπέρα Μανώλη

Πραγματικά το είχα ξεχάσει τούτο εδώ … και δεν είδα καν το σχόλιό σου … έχω γίνει απρόσεχτος τελευταία

Ευτυχώς που έστειλες μήνυμα .

Για την ουσία του σχολίου σου : Αν μιλάμε για rigid body νομίζω πως δεν χρειάζεται ειδική φροντίδα…  Επειδή στις κρούσεις τελείως μη παραμορφώσιμων στερεών οι παραμορφώσεις θεωρούνται αμελητέες προκύπτει αναγκαστικά πως και οι χρόνοι είναι ελαχιστότατοι και  οι κρουστικές δυνάμεις έχουν μέτρο συνήθως εκατοντάδες ή και χιλιάδες φορές μεγαλύτερες από το μέτρο των μη κρουστικών δυνάμεων όπως οι τριβές. Για το λόγο αυτό υπέθεσα πως αρκούσε η επισήμανση μου :…αφού η Τ όχι μόνο δεν είναι κρουστική δύναμη αλλά είναι μια πολύ μικρή δύναμη με μέτρο Τ=μmg και η ροπή της δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα κατά την πολύ μικρή (αμελητέα) διάρκεια της κρούσης….

Αν βέβαια το θέμα αναφέρεται γενικά π.χ. στην περίπτωση μιας πλαστικής ή δερμάτινης μπάλας όπου οι ελαστικές παραμορφώσεις μεγαλώνουν τις διάρκειες των κρούσεων ασφαλώς είναι απαραίτητη μια τροποποίηση σαν αυτή που προτείνεις ( συντελεστής τριβής μικρότερος από 0,01 τουλάχιστον ως απόσταση R από το εμπόδιο )…

 Σε ευχαριστώ πολύ.

(υ.γ.: Για τον Lakshmikanta Satapathy  δεν νομίζω ότι διαβάζει ylikonet … αλλά και έτσι να είναι … τιμή για «την νησίδα μας» )

(Visited 18 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
ο υδραυλικός

Δημοσιεύτηκε από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 15 Φεβρουάριος 2016 και ώρα 23:15

 Η συνέχεια ΕΔΩ

 

Σχόλια

Σχόλιο από τον/την Χρήστος Αγριόδημας στις 16 Φεβρουάριος 2016 στις 1:23

Ωραίο και πρακτικό. Τέτοιες λειτουργίες υπάρχουν σε πολλά σώματα όταν γίνεται υπερχείλιση.

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 16 Φεβρουάριος 2016 στις 8:30

Καλημέρα υδραυλικέ.

Ωραία πρακτική εφαρμογή!

a1Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 16 Φεβρουάριος 2016 στις 9:37

Καλημέρα Χρήστο και Διονύση

ευχαριστώ για το σχολιασμό.

Σκέφτηκα : πρώτη χρονιά ρευστό … εφαρμογούλες θέλουμε … όχι υπερπαραγωγές …

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 16 Φεβρουάριος 2016 στις 9:40

Καλημέρα Δημήτρη.

Σωστός!!!!

Σχόλιο από τον/την Παπάζογλου Αποστόλης στις 16 Φεβρουάριος 2016 στις 10:57

Καλημέρα Δημήτρη.

Η άσκηση επιβεβαιώνει περίτρανα το ‘ουκ εν τω πολλώ το ευ’!!!

Σχόλιο από τον/την Γιάννης Αγγελόπουλος στις 17 Φεβρουάριος 2016 στις 10:13
Πολύ καλό Μήτσο
a1Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 17 Φεβρουάριος 2016 στις 11:03

Καλημέρα Απόστολε ( τώρα είδα το σχόλιό σου )

Καλημέρα Γιάννη …

σας ευχαριστώ και τους δυο …

(Visited 139 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Ανάποδος και μισοάδειος

Ανάποδος και μισοάδειος

Πάνω σε μια ιδέα του Διονύση Μάργαρη

 Έστω κενός ορθός κύλινδρός βάρους mg που έχει ύψος L και βάση επιφανείας S, ενώ η μια βάση του είναι ανοικτή. Γεμίζω τον κύλινδρο με νερό πυκνότητας ρ (και θερμοκρασίας Τ ) ως ύψος  και το υπόλοιπο   μένει με αέρα αμελητέου βάρους. Κλείνω αεροστεγώς την άνω ανοικτή βάση και αναποδογυρίζω σε λεκάνη γεμάτη με νερό ίδιας θερμοκρασίας. Τον συγκρατώ κατακόρυφο ώστε να βυθιστεί μόνο μικρό τμήμα του ύψους z . Στη θέση αυτή ( ανάποδος, μισοάδειος και μισοβυθισμένος ) ελευθερώνω ανοικτή την βυθισμένη βάση του

 

Συνέχεια σε pdf 

Διορθωμένο μετά από υπόδειξη του Παντελεήμονα Παπαδάκη και με το πολύ ωραίο σχήμα του που μπορείτε να δείτε παρακάτω

Προβολές: 796

(Visited 17 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Σχόλια για ένα απαιτητικό θέμα

Ερωτήματα με αφορμή ένα πολύ απαιτητικό θέμα Φυσικής Α Λυκείου

Σχόλια

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 9:18

Καλημέρα Δημήτρη.

Το θέμα που μας παρουσιάζεις, είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ για μαθητές. Μπορεί να απευθυνθεί σε ειδική κατηγορία μαθητών με ιδιαίτερη αγάπη για το μάθημα και στα πλαίσια προετοιμασίας τους, ας πούμε, για ένα διαγωνιμό.

Αλλά τότε είναι απολύτως ακατάλληλο για διαγώνισμα και αξιολόγηση των μαθητών…

Από κει και πέρα, τα ερωτήματά σου, απολύτως εύλογα, καλό θα ήταν να διαβαστούν και να σχολιαστούν.

Τι λέτε συνάδελφοι;

Σχόλιο από τον/την Γιώργος Μαντάς στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 10:09

Καλημέρα Δημήτρη και Διονύση.

Τι νόημα έχει να ζητάς το άθροισμα των τετραγώνων των ταχυτήτων;

Για να δεις αν ο μαθητής ξέρει ταυτότητες; (εκεί οδηγήθηκα με τον τρόπο που την έλυσα, επιμένοντας στη λύση της δευτεροβάθμιας, για να βρω τη χρονική στιγμή της συνάντησης)

Ή για να δεις αν έχει αποστηθίσει αυτές τις σχέσεις που χρησιμοποιεί ο Δημήτρης στη λύση του; (γιατί αν χρειαστεί να τις αποδείξεις μέσα στο 40λεπτο και έχοντας άλλες τέσσερις σελίδες θέματα, την πάτησες)

Είτε το ένα είτε το άλλο απέχουν από τη φυσική σκέψη και τη φυσική διάσταση του φαινομένου.

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 10:11

Καλημέρα Γιώργο.

Και γω την έλυσα με τους χρόνους, όπως εσύ και νομίζω ότι η βάση του ερωτήματος είναι καθαρά αλγεβρική. Το πώς θα φύγουν τα ριζικά…

Σχόλιο από τον/την Κωστας Ψυλακος στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 19:14

Χαιρετώ!

Γιαννη κανεις πολυ καλα που αναδεικνύεις το θεμα !

Αυτες οι υπερβολες ειναι που απωθούν ολοένα  και περισσότερους μαθητες απο την Φυσικη!!!

Αυτο βεβαια δεν συμβαινει μονο στην Α λυκειου . Πολλες φορες η κατασταση οδηγειτε σε υπερβολες ακομα και στην Γ λυκειου !!!

Δεν πρεπει ποτε να ξεχναμε οτι απευθυνομαστε σε μαθητες που δινουν εξετασεις και που φυσικα θα εξεταστουν και σε αλλα μαθηματα . Οπως δεν πρεπει να ξεχναμε ποτε οτι τα μαθαινουν τωρα ,τα κανουν για πρωτη φορα !!! Δεν εχουμε ουτε διαγωνισμο Φυσικης ουτε διαγωνισμο Μαθηματικων !

Προτεινω παρακατω μια λυση εκμεταλευομενος οτι τα δυο κινητα (γατες) εχουν το ιδιο μετρο επιταχυνσης . Χρησιμοποιω παντου μετρα και διαστηματα . Η λυση αφορα το τελευταιο ερωτημα μιας και το πρωτο ειναι νορμαλ.

Παρακατω το link της λυσης :

http://1drv.ms/1OihEb2

Σχόλιο από τον/την Νεκτάριος Πρωτοπαπάς στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 20:31

Καλησπέρα Δημήτρη.

Θεωρώ ότι όταν μπαίνει ένα διαγώνισμα 45λέπτου πρέπει πρώτα ο καθηγητης να το λύσει σε 15 λεπτά (χρονική αναλογία 1:3). Μια καλή κατανομή θεμάτων για 45-50 λεπτων διαγώνισμα θεωρώ ότι είναι: 3 πολλαπλές επιλογές, 4-5 Σ-Λ, 1 θέμα με δικαιολόγηση και 1 άσκηση 3-4 ερωτημάτων. Εννοείται βέβαια οι θα πρέπει οι πολλαπλές επιλογές και τα Σ-Λ να βγαίνουν αμέσως (στο πεντάλεπτο) εξετάζοντας βασικά θέματα θεωρίας.

Υ.Γ. Τέτοιας λογικής θέματα σαν αυτό που ανήρτησες θεωρώ ότι:

1. Δεν αξιολογούν το επίπεδο γνώσης των μαθητών.

2. Κάνουν τους μαθητες να ΜΙΣΟΥΝ τη Φυσική.

3. Τους στρέφουν στα φροντιστήρια και στα ιδιαίτερα.

Σχόλιο από τον/την Δήμος Φουνταλής στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 20:32
Αγαπητέ Δημήτρη, συμφωνώ απόλυτα με τις παρατηρήσεις σου.

Δυστυχώς τις ίδιες αψυχολόγητες ασκήσεις συναντάμε αρκετές φορές και στη χημεία. Ασκήσεις με μείγματα υδρογονανθράκων με άγνωστους μοριακούς τύπους που καταλήγουν στην επίλυση συστημάτων τριών εξισώσεων με τρεις αγνώστους κ.λ.π. Δηλαδή εξετάζουμε τις ικανότητες των παιδιών στα μαθηματικά με λίγη σάλτσα από χημεία.

Πιστεύω ότι οι ασκήσεις στις πειραματικές επιστήμες πρέπει να προσομοιάζουν – όσο γίνεται – πραγματικές καταστάσεις που μπορεί να συναντήσουμε σε ένα εργαστήριο, σε ένα πείραμα.

Κάνε τον κόπο και ρίξε μια ματιά στην άσκηση 65 του 2ου κεφαλαίου της Χημείας ΓΕΝΙΚΗΣ Παιδείας της Β Λυκείου: Τρεις άγνωστοι κι επιπλέον κρυπτικές εκφράσεις – τα παιδιά πρέπει να ξέρουν ή να μάθουν ότι με την ψύξη των καυσαερίων απομακρύνονται οι υδρατμοί και πως το διάλυμα της βάσης κατακρατεί το CO2. Σε ένα μάθημα ΓΕΝΙΚΗΣ παιδείας.

Στο κάτω-κάτω πώς προέκυψε αυτό το μείγμα αιθινίου και αλκανίου; Έχει κάποιο ρεαλισμό η περίπτωση αυτή; Δεν νομίζω.

Σχόλιο από τον/την Χρήστος Αγριόδημας στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 21:04

Καλησπέρα και απο εμένα.

Υπερβολικό και χωρίς πραγματικά να εξετάζεται η φυσική. Για ποιο λόγο να κάνεις κάτι τέτοιο σε μαθητές.

Συμφωνώ με τον Κώστα. » Αυτες οι υπερβολες ειναι που απωθούν ολοένα  και περισσότερους μαθητες απο την Φυσικη» . ¨οχι μόνο στο να μην επιλέξουν να τη δώσουν πανελλαδικά αλλά να τη μισούν πραγματικά αρνούμενοι να μάθουν το οτιδήποτε.

Σχόλιο από τον/την Παπαδάκης Παντελεήμων στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 21:08

Θεωρώ πως το συγκεκριμένο θέμα όπως διατυπώθηκε και όπως τέθηκαν τα ερωτήματα

απέχει πολύ από τους στόχους και τις απαιτήσεις του Σχολείου (στην ουσία των διδασκόντων)σε μια εξέταση μαθητών Α΄λυκείου.

Αν έπρεπε να βάλω αυτό το σενάριο σαν εξέταση προβλήματος κινηματικής και με την προϋπόθεση πως είχα διδάξει

1) πως γράφω εξισώσεις σε συγκεκριμένο σύστημα και με αρχική θέση διάφορη του    μηδενός

2) προβλήματα συνάντησης κινητών και

3) είχα εξετάσει με ολιγόλεπτα τεστ σχετικών ,το βαθμό κατανόησης ,

 

θα έβαζα τα ερωτήματα ως εξής:

1)      Να γράψετε τις εξισώσεις για τη θέση και την ταχύτητα σε σχέση με το χρόνο

κατά την κίνηση των τριών ‘’κινητών’’στον άξονα χ.                                [Μον.6]

2)      Ποια χρονική στιγμή μηδενίζεται η ταχύτητα του ποντικού.                  [Μον.3]

3)      Ποια χρονική στιγμή οι γάτες θα συναντηθούν (δίδεται η √53=7,29)   [Μον.6]

4)       Ποιες τότε οι ταχύτητές τους                                                                        [Μον.4]

5)      Να γίνουν οι γραφικές παραστάσεις των ταχυτήτων ποντικού και νιάου-νιάου

μέχρι τη συνάντηση των νιάου –νιάου.                                                      [Μον.6]

Χρόνος εξέτασης για το συγκεκριμένο :  Δt=45 min + 10 min παράταση

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 21:46

Καλησπέρα συνάδελφοι.

Διονύση, Γιώργο, Κώστα, Νεκτάριε, Δήμο , Χρήστο , Παντελεήμονα ,

ευχαριστώ για τον σχολιασμό.

Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές συγκλίνουμε .

Είναι αλήθεια πως μια πλήρης ομοιομορφία στην διδασκαλία και την αξιολόγηση και ανέφικτη και μη επιθυμητή είναι. Επίσης είναι αλήθεια ότι όλοι μας έχουμε κάποιες στιγμές προβληματιστεί αν περάσαμε εμείς οι ίδιοι τα όρια της υπερβολής στις απαιτήσεις κάποιου δικού μας διαγωνίσματος.

Θα συμφωνήσουμε ελπίζω ότι το πρόβλημα δεν είναι να αρχίσουμε να αλληλοκατηγορούμε και να ξορκίζουμε. Συνήθως αυτό δεν συνοδεύεται από αναγνώριση και λύση του προβλήματος αλλά από εκτόνωση προς κατανάλωση.

Αυτό που απαιτεί η δύσκολη λύση είναι να επαναπροσδιορίσουμε τα όρια των διδακτικών στόχων και των ελάχιστών απαιτήσεων. Δεν μπορεί το περιεχόμενο της διδασκαλίας και της αξιολόγησης η έκταση και το βάθος τους να αποτελεί προσωπική υπόθεση του καθηγητή και να επαφίεται στην αίσθηση του μέτρου που αυτός έχει κατά την διαδικασία ενσωμάτωσης διδακτικών ιδεών κατα το δοκούν π.χ. από κάποιους εκδοτικούς οίκους ή ακόμα και από το διαδίκτυο.

Διαδικασίες που εντείνουν τον ανταγωνισμό δεν νομίζω ότι θα βηθήσουν ( μάλλον το αντίθετο ) κάποιες όμως διαδικασίες προγραμματισμού και ελέγχου πρέπει να είναι κοινές …

Γιώργο Μ. και Κώστα Ψ. Ναι υπάρχουν και άλλες λύσεις

και κλιμακώσεις υπάρχουν που να κατευθύνουν Παντελεήμονα ( αλλά συνεξέταση 3 κινήσεων είναι από μόνο του υπερβολή όταν νομίζω ακόμη δεν έχουν διδαχτεί επίλυση συστημάτων παρά μόνο δια αντικαταστάσεως )

Δήμο συμφωνώ και ελπίζω να συμφωνείς και εσύ ότι η υπερβολή σε άσκηση που εμπεριέχεται σε ένα σχολικό εγχειρίδιο ( και μάλιστα χαρακτηρισμένη με ένα ή δυο αστεράκια ) είναι διαφορετικης τάξης υπερβολή από αυτήν που μεταφέρουμε σε διαγώνισμα τετραμήνου. Κάποια στιγμή όλοι μας θα διδάξουμε και κάτι πέρα από τις δυνατότητες του μέσου και του πολύ καλόυ μαθητή … έτσι για να πάρουν μια γεύση … ένα πρώτο άκουσμα. Δεν θα στηρίξουμε όμως την εξέτασή μας σ’ αυτό.

Σας ευχαριστώ όλους για την συμβολή σας

Σχόλιο από τον/την Βαγγέλης Κουντούρης στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 22:02

Η γνώμη μου:

μέτρια Ελληνικά στη διατύπωση

πανέμορφο 1ο ερώτημα, “ακουμπάει” την πραγματικότητα

πανάσχημο 2ο ερώτημα, ουδεμία φυσική σημασία

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 22:22

Απαιτεί πολύ χρόνο.

Με εκφωνήσεις 5 σελίδων δύσκολα διαβάζονται σε 15 λεπτά ώστε να μείνει χρόνος 30 λεπτών για την επίλυση των θεμάτων. Φυσικά για να σχολιάσω σοβαρότερα θα ήθελα να είχα όλα τα θέματα και να γνώριζα αν πρόκειται για πρόχειρο διαγώνισμα ή κάποιο τεστ (πρόσθετο) μεγάλης διάρκειας με πολύ μεγάλες απαιτήσεις.

Στην δεύτερη περίπτωση έχει εξασφαλισθεί η αξιολόγηση και επιδιώκεται κάτι πέραν των συνηθισμένων.

Το ποιοι είναι οι στόχοι του μαθήματος της Φυσικής δεν είναι απλό θέμα.

Είχα γράψει πολύ παλιότερα:

Γιατί να διδάσκουμε Φυσική σε μικρούς και λιγότερο μικρούς μαθητές.

Οι στόχοι του σχολείου είναι πολλοί και ο ρόλος του σύνθετος. Γιατί πρέπει να διδάσκουμε Φυσική; Γιατί πάντα δίδασκαν Φυσική στο σχολείο; Όλοι θα διδαχτούν τη Φυσική στο ίδιο επίπεδο και με τον ίδιο τρόπο ; Διδάσκεσαι τη ροπή ζεύγους γιατί αλλιώς δεν μπορείς να οδηγήσεις αυτοκίνητο ; Σε μια χώρα χωρίς βιομηχανία , που παράγει ρεσεψιονίστες και ντιλιβεράδες πιτσας χρειάζεται η διδασκαλία του μαθήματος ή να το αντικαταστήσουμε από κάποιο με τίτλο διαχείριση μικρής τουριστικής μονάδας ;

Γιατί λοιπόν να διδάσκουμε Φυσική ;

1ον Το σχολείο παρέχει στοιχειώδεις γνώσεις.

Ένα παιδί πρέπει να αποκτήσει στοιχειώδεις γνώσεις Ιστορίας , Γεωγραφίας , Γεωλογίας, Βιολογίας , Χημείας , Μαθηματικών ,  Θρησκειολογικές , Φυσικής και άλλες. Ούτε το σπίτι, ούτε το φιλικό ή εργασιακό περιβάλλον προσφέρονται για τέτοιου είδους μεταλαμπαδεύσεις γνώσεων. Πάντα ξεχώριζε αυτός που είχε πάει σχολείο.

Θυμάμαι δύο περιστατικά:

Όταν ο  Άρμστρονγκ πάτησε το 1969 στη Σελήνη ένας μεσήλικας που δεν είχε βγάλει το δημοτικό ρώτησε την οδοντογιατρό του:

«-Καλά έχει και η Αμερική φεγγάρι ;»

Το 1973 όταν πιτσιρικάδες πετάξαμε ένα χάρτινο αερόστατο σε χωριό του Ρεθύμνου μία κυρία είπε τρομοκρατημένη : «- Άκρα κόσμου ήρθενε».

Επειδή ανάλογα περιστατικά κάνουν σήμερα δειλά-δειλά την εμφάνισή τους πρέπει το Σχολείο να παρέχει κάποιες γνώσεις. Στα καθ’ ημάς :

Ένα παιδί πρέπει να μάθει για τις απλές μηχανές που «πολλαπλασιάζουν» τη δύναμή μας.

Πρέπει να μάθει σε τι διαφέρουν τα γυαλιά του παππού από τα γυαλιά της αδερφής του.

Να του μιλήσει κάποιος για τη διαστολή , το ηλεκτρικό ρεύμα , την απόσταξη ,γιατί ένα αυγό πλέει στο αλατόνερο ,γιατί και πως  ο μούστος γίνεται κρασί και τόσα άλλα. Από τα παραδείγματα αντιλαμβάνεστε και το περιεχόμενο που θα ήθελα να είχε η βασική Φυσική στο Γυμνάσιο αλλά και στο Λύκειο.

Θα μου πείτε : «-Τι άνωση και γυαλιά λες ρε φίλε. Εδώ έχουμε τις υπερχορδές και τα κουάρκς,». Μη βαράτε και ας το συζητήσουμε.

2ον  Το σχολείο πρέπει να παρέχει καλλιέργεια.

Καλλιέργεια είναι ότι μένει όταν ξεχάσεις τις γνώσεις σου. Παρέχεται αν σε αναγκάσουν και να σκεφτείς εκτός από το να αποστηθίσεις κάτι. Μελετώντας π.χ. Βυζαντινή Ιστορία σου μένει κάτι ακόμα και όταν ξεχάσεις τα περί Ρωμανού του Λεκαπηνού. Γίνεσαι ένα λίγο ή πολύ σκεπτόμενο άτομο.

Στα θετικά μαθήματα η καλλιέργεια ακολουθεί συνήθως την επίλυση προβλημάτων. Δεν πιστεύω να νομίζει κάποιος ότι η γεωμετρία χρειάζεται για τον υπολογισμό του εμβαδού αγρών. Καλλιέργησε ανυπολόγιστα τη σκέψη μας. Το ίδιο και η Φυσική , το ίδιο και η Χημεία. Το απλοϊκό μοντέλο που κατασκευάζει ο μπόμπιρας για να συνδέσει τον φυσικό κόσμο με τα Μαθηματικά τον καλλιεργεί αφάνταστα.

Περιγάφει ο Arnold Arons ότι για να διαλέξουν τα Αμερικανόπουλα την Φυσική προσπάθησαν να την παρουσιάσουν απομαθηματικοποιημένη , χωρίς προβλήματα , απλούστερη , κάτι σαν μάθημα αποστήθισης. Τα παιδιά ,λέει , παπαγαλίζουν περί κουάρκς, φερμιονίων προστασίας περιβάλλοντος μη εμβαθύνοντας σε τίποτε , μη γνωρίζοντας ούτε την διατήρηση της ορμής και όταν ξεχάσουν τις παροδικές και πομπώδεις αυτές γνώσεις ουδεμία καλλιέργεια έχουν αποκτήσει.

Το ποια θέματα προσφέρονται για να συντελέσουν στη καλλιέργεια των μαθητών θέλει συζήτηση. Το στερεό είναι άψογο παράδειγμα για την Γ΄ Λυκείου ενώ σε μικρότερες τάξεις η στατική τα προβλήματα που συνδυάζουν κεντρομόλο και ενέργεια προσφέρονται αλλά είμαστε μάλλον στην περιοχή του Λυκείου. Πάντως το όποιο αναλυτικό πρόβλημα πρέπει να σταθμίσει όλα αυτά.

Ο Πάνος Μουρούζης είπε ορθώς ότι χρήσιμος ο χειρισμός του office αλλά απέχει από το να παρέχει καλλιέργεια. Είναι μία δεξιότητα όπως η οδήγηση.

Θέλω να πιστεύω ότι οι ιθύνοντες δεν είναι τόσο ανεγκέφαλοι ώστε να επιδιώξουν παραγωγή ακαλλιέργητων πολιτών με πολλές δεξιότητες. Με εκνευρίζει ο σουσουδισμός πολλών συμπατριωτών μας λένε: «-Είδες στην Γερμανία που τα Τεχνικά σχολεία είναι …».

3ον  Η Φυσική σε κάποιους χρειάζεται.

Εισάγεσαι πανευτυχής στο Πολυτεχνείο , Πολιτικός μηχανικός και διδάσκεσαι εκεί για πρώτη φορά τι σημαίνει ροπή (συνέβαινε στην Ελλάδα επί 4-5 χρόνια). Σπουδάζεις Ηλεκτρολόγος ή Ηλεκτρονικός και εύχεσαι μαζί με τα κύματα τις ταλαντώσεις και το στερεό να είχες διδαχτεί και κάτι από εναλλασσόμενα.

Ειρήσθω εν παρόδω  ένα ευτράπελο φετινό. Μαθήτριά μου πέρασε από τη θεωρητική κατεύθυνση στο ΤΕΙ οπτικής και οπτομετρίας (έδωσε Βιολογία). Όταν την συνεχάρην με ρώτησε :

«-Ξέρατε καλέ κύριε ότι η οπτική είναι Φυσική ;». Όλοι στο γραφείο θαύμασαν την απάθειά μου.

Κάποια παιδιά λοιπόν χρειάζονται τη Φυσική και δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τα χαντακώσουμε. Θα συμφωνήσω ότι οι υπόλοιποι δεν χρωστάνε σε κανέναν να ταλαιπωρηθούν. Ας υπάρξει διαχωρισμός , κάτι σαν το πρακτικό-κλασσικό των ημερών που ήμουν μαθητής. Το τι θα διδαχθεί στο , ας πούμε, πρακτικό θα καθοριστεί μετά από σοβαρή δουλειά και συνεργασία Πανεπιστημιακών που θα πουν τι χρειάζεται να ξέρει ο κάθε πρωτοετής , ημών που γνωρίζουμε την διδακτική καθημερινότητα και όποιων σχετικών με διδακτική θελήσουν να συνδράμουν. Το επίπεδο της τελευταίας τάξης  παρασύρει το επίπεδο των προηγουμένων. Ελπίζω να υπάρξουν νοήμονες ώστε να μην διδαχθεί η Lagrangian στο Λύκειο και η σύνθεση ταλαντώσεων στο Γυμνάσιο.

4ον  Κάπως πρέπει να επιλεγούν οι φοιτητές.

Στα παραμύθια για να επιλεγείς ως μνηστήρας της βασιλοπούλας έπρεπε να σκοτώσεις το δράκο , να βρεις τη βελόνα στα άχυρα και να πάρεις το πέπλο της μάγισσας. Σας μοιάζουν άσχετα με το ποια θα ήθελε η βασιλοπούλα ως προσόντα του συζύγου της ;

Τότε σκεφθείτε ότι για να σπουδάσεις ψυχολόγος ή κοινωνιολόγος ή οικονομολόγος εξετάζεσαι στα Αρχαία , τα Λατινικά κ.λ.π. Αλήθεια σε τι θα προτείνατε να εξεταστεί ένας υποψήφιος εργοθεραπευτής ;;

Σε τι θα ωφεληθεί ένας φοιτητής της Ιατρικής ή της Γεωπονικής από την μελέτη της κύλισης σφαίρας ;

Καλώς ή κακώς η Φυσική για αρκετές σχολές είναι ένας από τους άθλους επιλογής , ας πούμε το αντίστοιχο του να σκοτώσεις τον δράκο. Να πάψει να είναι ;

Η επιλογή να γίνεται μέσω τεστ νοημοσύνης , μέσω συνέντευξης ή μέσω εργασίας ; (που θα σου συντάξει άλλος επί πληρωμεί). Αν είναι ας προταθεί κάτι τέτοιο. Να γελάσουμε και λίγο.

Όταν λοιπόν ως μάθημα εξεταζόμενο καθορίζει το μέλλον σου λογικό είναι να επιδιώξεις να το διδαχτείς μικρόθεν. Από το Γυμνάσιο. Το κράτος από την άλλη δεν μπορεί να σε εξετάζει στη Φυσική και να σε διδάσκει πλημμελώς στέλνοντάς σε στην ιδιωτική πρωτοβουλία. «- Δεν έχει λεωφορείο αργά. Αν θέλεις σινεμά πάρε ταξί.»

Οι εξετάσεις καθορίζουν τα διδασκόμενα και τον τρόπο διδασκαλίας περισσότερο από οτιδήποτε. Δίδαξε ότι θέλεις. Αν καταλάβουν ότι δεν θα εξεταστούν σ’ αυτό κατεβάζουν αυτοστιγμεί τον διακόπτη. Μπορεί να λες το πιο ενδιαφέρον και να μην προσέχουν και να λες το βλακωδέστερο πράγμα και να σημειώνουν σαν τρελοί διότι μοιάζει με το 4ο θέμα του έτους …..

Γιατί η (για εμάς) ενδιαφέρουσα Φυσική Γενικής Παιδείας υποβαθμίστηκε τόσο ; Αφού δεν εξετάζονται σ’ αυτήν γιατί να σε προσέξουν ; Εσύ θα πρόσεχες σε μια διάλεξη σχετική με την εξέλιξη των αναβολέων των πολεμικών ίππων κατά τα Αλεξανδρινά χρόνια ;

5ον  Έν οίδα ότι ουδέν οίδα.

Η επαφή με τις Φυσικές Επιστήμες σε πείθουν ότι γνωρίζεις πολύ λιγότερα απ’ όσα αγνοείς. Έτσι γίνεσαι σεμνότερος και σκεπτόμενος. Άλλα μαθήματα σε σπρώχνουν να γίνεις μικρόθεν δοκησίσοφος. Να αναπτύσσεις από τα δεκατρία σου πως  πρέπει να είναι το Εκπαιδευτικό σύστημα , ποια τα διδασκόμενα αντικείμενα και πως θα προστατευθεί το περιβάλλον. Εμείς με μισή ερώτηση του κάνουμε αντιληπτό ότι έχει πολλά να μάθει ακόμα πριν αποφασίσει να σώσει την κοινωνία και το περιβάλλον. Έτσι φτιάχνουμε ή προσπαθούμε να φτιάξουμε έναν σοβαρό άνθρωπο.

Αν με έπειθε κάποιος ότι η Φυσική δε χρειάζεται θα αποδεχόμουν την πρόωρη συνταξιοδότησή μου ή την μετατροπή μου σε γραμματέα σχολείου αλλά δε νομίζω ότι μπορεί να συμβεί αυτό. Το να με πείσει εννοώ.

 

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 13 Ιανουάριος 2016 στις 23:45

Καλησπέρα

Βαγγέλη θυμάμαι καλώς ότι η Παντάνασσα είναι Λακωνία απ’ όπου και ο Χείλων και το λακωνίζειν … να σαι καλά.

Γιάννη μπέδεψες πολλά.

Ένας μαθητής της Α Λυκείου σε μάθημα γενικής παιδείας καταννοώ γιατι πρέπει να μάθει:

: για την έννοια της μέσης και της στιγμιαίας ταχύτητας και για την έννοια της μέσης επιτάχυνσης και γενικά των ρυθμών μεταβολής

:για την μετατροπή των km/h σε m/s και cm/min

:για το πως μπορούμε να υπολογίσουμε σε ένα εργαστήριο την μέση ταχύτητα και πως μπορώ να κατασκευάσω τα διαγράμματα α(t) , v(t) και s(t) και πως αντλώ πληροφορίες από αυτά.

:τις ομοιότητες στον τρόπο μελέτης των άλλων προβλημάτων δυναμικής ή Βιολογίας …

αλλά πρώτα πρέπει να μπορεί να εκτιμήσει την απόσταση  από το ύψος του 90 ως την Αρκίτσα αν χρειάζεται περίπου 40 λεπτά με το αυτοκίνητο ( δεν επιτρέπεται να πιστεύει ότι είναι 300 km )

(Άντε να δείξω και μια άσκηση που απαιτεί την επίλυση Δευτεροβάθμιας για να δουν ότι τα μαθηματικά τους χρειάζονται.)

ΔΕΝ καταννοώ όμως γιατί πρέπει να εξεταστεί σε ένα γρίφο μιας συνάντησης 2 κινούμενων αντικειμένων με γραφή των εξισώσεων θέσης τους ( x= xo+vo.t+1/2.a.t2 ) και την επίλυση του συστήματος τους … Τους προετοιμάζουμε σε μάθημα Γενικής Παιδείας για την Θετική Κατεύθυνση; Μήπως τα μπερδέψαμε λιγάκι.

Γιάννη δεν ξέρω αν θα γελάσεις αλλά …. το τι πρέπει να μάθουν τα παιδιά το περιγράφεις μια χαρά. Και η διαφορά μειωπίας- υπερμετρωπίας χρειάζεται, και τα χρώματα της ίριδας και τα κουαρκ και οι μαύρες τρύπες … Απλά δεν μπορεί όλα αυτά να παρουσιάζονται  ως ερανίσματα αλλά χρειάζεται να τα διαπερνά είτε ένας ιστορικός τρόπος εξορθολογισμού είτε μια αξιωματική θεμελίωση… Να ομαδοποιούνται και να συνέχονται αλλιώς θα αποτελούν δηλωτικές γνώσεις απομνημόνευσης πληροφοριών εξίσου άχρηστες με την πληροφορία για το ποια σταρ παντρεύτηκε στον 5ο γάμο της τον πρώτο της άντρα.

Γιατί όμως μετά τα αναιρείς όλα βάζοντας στο τραπέζι το σύστημα της επιλογής φοιτητών ;… τελικά αυτό θα σου καθορίσει την ύλη σου ;

Ίσως θα βόλευε τους Φυσικούς να ξέρουν οι υποψήφιοι ήδη διαφορικές και ίσως θα βόλευε τους νομικούς να ήξεραν το αστικό δίκαιο …

Αν τα σχολεία υπάρχουν για να μάθουν πέντε πράγματα χρήσιμα οι μαθητές (και όχι για να έχουν δουλειά κάποιοι δάκαλοι, καθηγητές, λέκτορες …) τότε δεν με ενδιαφέρει να ξέρουν οι απόφοιτοι πως μεταβάλεταιη καμπύλη Α(fδ)   όταν αλλάζει η μάζα ενός ταλαντωτή σε εξαναγκασμένο σύστημα. Γιατί ο μόνος λόγος που χρειάζεται αυτή τη γνώση είναι για να μπορούμε να επιλέξουμε τους φοιτητές των θετικών σχολών και για να το μάθει θυσιάσαμε «το χρώμα του ουρανού » και την παγκόσμια έλξη …

…Θυσιάσαμε όμως μαζί και τον Σαίξπηρ, τον Φρόυντ και τον Levi Strauss ( όχι αυτόν με τα παντελόνια τζήν, τον άλλο ξάδελφο, της κοινωνιολογίας ) … το σπουδαιότερο όμως , χάθηκε η ηρεμία και η πραότητα του μορφωμένου ανθρώπου που δεν βιάζεται να φτάσει στο τέλος … χάσαμε την ομορφιά του ταξιδιού.

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 0:25

Τα βάζω όλα αυτά μαζί στο τραπέζι γιατί το σχολείο είναι όλα αυτά μαζί.

Οι συνομήλικοί μας του Κλασικού (καλώς) δεν έλυναν προβλήματα συναντήσεων κινητών με χρήση δευτεροβάθμιων εξισώσεων. Εμείς οι άλλοι;

Το χρώμα του ουρανού και η παγκόσμια έλξη κακώς δεν συμμετέχουν στις εξετάσεις.

Και οι Εξετάσεις θα γίνονταν πιο ανθρώπινες, πιο δίκαιες και η διδασκαλία (που θα τις εξυπηρετούσε) θα πρόσφερε περισσότερα από την σημερινή με τα κόλπα και τις τεχνικές.

Όταν φεύγει το ένα, φεύγει το άλλο τότε μένουν τα διαγράμματα, οι συναντήσεις κινητών και ίσως σύντομα «ψευτοεργαστηριακά θέματα».

Μαθηματικές λεπτομέρειες περί συντονισμού ίσως είναι περιττές αλλά το ίδιο το φαινόμενο;

Οι μαθηματικουριές οι συναφείς με τα στάσιμα είναι ίσως εκζητήσεις αλλά (χτες τα έλεγα) το πως κουρντίζεις μια κιθάρα ή το ποιον ρόλο έχουν τα τάστα της;

Σχόλιο από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 0:37

Γειά σας συνάδελφοι,

Κάτι τέτοια με κάνουν να βγαίνω απ’ τα ρούχα μου… Συγγνώμη για το οργισμένο ύφος, δεν απευθύνομαι σε κανέναν, εξ άλλου έκανα κι εγώ τέτοια. Παλιά τουλάχιστον σαν πρωτόπειρος καθηγητής. Θυμάμαι, ναι, είχα βάλει ένα θέμα στην Α’ Λυκείου, «πώς μπορεί να ζυγιστεί ένας αστροναύτης σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας;». Υπήρχε στο βιβλίο του αείμνηστου του Αντρέα σαν θεωρία (η «μέθοδος της κλωτσιάς»), οπότε φαντάστηκα οτι αφού ξέρουν την θεωρία, θα ήταν εύκολο να το προεκτείνουν (αφού μπόρεσα εγώ, θα μπορούσαν και τα παιδιά, στην ώρα του διαγωνίσματος!). Και μάλιστα είχαμε διαφωνήσει με το συνάδελφο που δίδασκε στα άλλα τμήματα, και επιμένοντας «κατάφερα» να μη βάλουμε κοινά θέματα, κατά παρέκκλιση των ειωθότων. Είναι βέβαια ένα ζήτημα το τι θέματα βάζεις στο τέλος, αν πρέπει να συμπίπτει το πνεύμα διδασκαλίας σε όλους, υποτίθεται βέβαια οτι συνεργάζεσαι με τους άλλους, αλλά στην πράξη η τάξη έχει τα στεγανά της, ο καθένας είναι «αυτοκράτορας» στην τάξη του, όσο τουλάχιστον ισχύει αυτό στα πλαίσια του υπαρκτού Δημόσιου Σχολείου. Φυσικά το ζήτημα δεν το έγραψε κανένας, γιατί δεν «μπήκε» στο δικό μου το μυαλό και δεν μπόρεσε να συνδυάσει τη θεωρία με την εφαρμογή. Οπότε μάζεψα κάμποσα γραπτά από 1-10, και δεν είχα τι να τα κάνω 🙂 Οπότε, σ’ αυτές τις περιπτώσεις επιστρατεύεις την «επιείκεια», δηλαδή μεταθέτεις τη βάση προς τα κάτω, ώστε να σώσεις και την υπόληψη σου και τα παιδιά. Φυσικά κάποιοι μαθητές έμειναν και μάλιστα αρκετοί, όχι όμως από εντελώς δική μου υπαιτιότητα, είχαν μείνει σε αρκετά μαθήματα. Πάντως έχω το μερίδιο ευθύνης, όσο μου αναλογεί. Η ικανότητα να σταθμίζεις το επίπεδο της τάξης και μάλιστα της δικής σου τάξης είναι σπουδαία ικανότητα στο δάσκαλο. Συνήθως συγκρίνουμε τις παλιές εποχές με τη σημερινή και μοιρολογούμε για την κατάντια της Παιδείας. Δε θυμάμαι όμως εμείς να είμαστε τόσο φορτωμένοι όσο τα σημερινά παιδιά από τα μικράτα μας, ούτε είχαμε τις δικές τους δεξιότητες, εκτός ίσως από να κλωτσάμε μια μπάλα 🙂 , ούτε τα δικά τους ερεθίσματα, δεν είχαμε καν τβ. Μήπως έγινες «μαθητοπατέρας» ο αντίλογος. Οχι, αν και θα έπρεπε. Τα παιδιά στην Α’ Λυκείου είναι ακόμα στην αναζήτηση προσανατολισμού. Ενας καθηγητής «στριμμένος» και «στραβόξυλο», απωθητικός και μίζερος, που τους απογοητεύει με τις συνεχείς τους αποτυχίες στο μάθημα, μπορεί να τους αποπροσανατολίσει, να σιχαθούν το μάθημα, και έχοντας αυτή την ψυχολογική προκατάληψη, αυτό το ψυχολογικό εμπόδιο, να επηρεαστούν για όλη τους τη ζωή. Πάρα πολλά παιδιά με ρωτούσαν στην τάξη αυτή: «Κάνω, κύριε, για τη Θετική Κατεύθυνση (ή Τεχνολογική παλιότερα), τι λέτε;». Επρεπε να σκεφτείς πάρα πολύ πριν απαντήσεις, μια ενθάρρυνση που συμπίπτει με τα ενδιαφέροντά τους τους δίνει φτερά ή αλλιώς τους τα κόβει εντελώς, ειδικά αν σου έχουν εμπιστοσύνη. Ευτυχώς που με ρωτούσαν, κάποια, άλλα «έβραζαν στο ζουμί τους».

Πάντως θέματα σαν αυτό και παρόμοια, είναι ΕΚΤΟΣ τόπου και χρόνου. ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΙ συνάδελφοι το κάνουν. Από ματαιοδοξία (καμιά φορά και υστεροβουλία, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;) ) νομίζουν οτι η αποτυχία των παιδιών τους ανεβάζει στα μάτια τους. Φυσικά, δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός που να τους επιβραβεύει ή επικρίνει για τη συμπεριφορά τους αυτή.  Ο μπούσουλας είναι το σχολικό βιβλίο όπως είναι νομοθετημένο, αλλά σήμερα δεν είναι πια, τα φροντιστηριακά βοηθήματα, ακόμα και το διαδίκτυο, ανεβάζουν το επίπεδο σε άλλες σφαίρες, και αυτό είναι το μόνιμο μας πρόβλημα, ειδικά με τις Πανελλαδικές.  Πάντως το να μη σταθμίζεις το επίπεδο της τάξης ζητώντας υπερβολικά σε ελάχιστο χρόνο είναι σοβαρή αδυναμία του διδάσκοντος, και δεν είναι αμελητέο αυτό. Μια από τις σοβαρές αδυναμίες του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι οτι δεν λαμβάνει υπόψη της ατομικές διαφορές, κλίσεις, δεξιότητες ή νοημοσύνες ή την κοινωνική προέλευση των μαθητών, έτσι ώστε οι μαθητές, που από τα πράγματα έχουν διαφορετικές αφετηρίες, να διδάσκονται τα ίδια και με τον ίδιο τρόπο. 

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 0:45

Λες:

… Τους προετοιμάζουμε σε μάθημα Γενικής Παιδείας για την Θετική Κατεύθυνση;

Μήπως τα μπερδέψαμε λιγάκι. 

Δεν είναι απλό ερώτημα. Σου έχω νομίζω ξαναπεί παράδειγμα πτυχιούχου του Πολυτεχνείου (Υπολογιστές) ο οποίος είχε φοβηθεί ως υποψήφιος διότι …

-Είχα την ατυχία να πέσω σε τμήμα PSSC!

-Και λοιπόν;

-Δεν έμαθα να αναλύω δυνάμεις σε κεκλιμένο επίπεδο.

Εννοούσε προφανώς ότι λίγες ασκήσεις με κεκλιμένο διδάχτηκε σε σχέση με τους συμμαθητές του που κάνανε «πινακοφυσική».

Ο διδάσκων δεν πρέπει φυσικά να έχει στο μυαλό του μόνο τις μελλοντικές εξετάσεις. Ο Παναγιώτης Κουμαράς είχε πει ένα χαριτωμένο.

-Επειδή κάποτε θα πεθάνουμε πρέπει από τώρα να ασχολούμαστε μόνο με την προετοιμασία για την μέλλουσα ζωή;

Φυσικά όχι αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την πραγματικότητα. Όχι….

-Κάνατε το κέφι σας κύριε, καλά περάσαμε, αλλά εγώ κεντρομόλο δεν έμαθα!

Σχόλιο από τον/την Δήμος Φουνταλής στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 1:43

Αγαπητέ Δημήτρη,

Δεν πολυ-συμφωνούμε!

Πρώτο: Οι ασκήσεις στο σχολικό βιβλίο καθορίζουν τον «τόνο». Από τη στιγμή που η σχετική άσκηση με τα αστεράκια υπάρχει στο βιβλίο, εγώ, που δουλεύω στο φροντιστήριο, είμαι υποχρεωμένος να υποθέσω ότι κάποιος συνάδελφος στο σχολείο θα χάσει το μέτρο και θα τη διδάξει. Άρα πρέπει να τη λύσω στον πίνακα και να δώσω και κανα-δυό παρόμοιες στα παιδιά να τις λύσουν στο σπίτι.

Δεύτερο: Μιλάμε για χημεία ΓΕΝΙΚΗΣ παιδείας. Θα έπρεπε να διδάσκουμε: α) Γενικές γνώσεις που πρέπει να κατέχει κάθε μορφωμένος άνθρωπος, είτε γίνει γιατρός, είτε δικηγόρος, είτε υδραυλικός. β) Η ύλη και οι σχετικές ασκήσεις πρέπει να είναι τέτοιας δυσκολίας ώστε να μην απαιτούν φροντιστήριο.

Τρίτο: Απεχθάνομαι τις μη-ρεαλιστικές ασκήσεις. Το θεωρείς πιθανό κάποιος χημικός στο εργαστήριο να ασχοληθεί με αέριο μείγμα αιθινίου και κάποιου αλκανίου, άγνωστης σύστασης; Δεν το βλέπω για ρεαλιστικό σενάριο.

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 13:44

Καλημέρα

Στέργιε: ακόμα και όταν κάνεις εισαγωγή με «συγνώμη για το οργισμένο ύφος» δίνεις μετρημένες και καλοζυγισμένες απαντήσεις … γι΄αυτό χαίρομαι που σε ξαναβλέω εδώ δραστήριο και χαίρομαι και για το σχόλιό σου. Να σαι καλά

Γιάννη Κυριακόπουλε: Φίλε Επιμένω.

α) Ο χωρισμός σε μαθήματα Γενικής και Κατεύθυνσης έγινε με μπακαλίστικο τρόπο από συντεχνίες. Οι φυσικοί είχαν ετοιμάσει αυτό που θεωρούσαν ότι έπρεπε να διδάξουν και μετά χώρισαν π.χ. την ύλη του ηλεκτρομαγνητισμού σε δυο κομμάτια με τις συνέπειες που γνωρίζεις καλύτερα … Έπρεπε να διδάξουμε Διαφορά δυναμικού πριν το Δυναμικό και άλλα ευτράπελα και τραγικά

β) Δεν με ενδιαφέρει πως θα επιλέξουν τους φοιτητές τους τα Πανεπιστήμια.Αρκεί να μην σχετίζεται η μόρφωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης με την εξετάσεις για συνέχιση ή όχι σε Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Αν θέλουν οι Φυσικοί να επιλέξουν αυτούς που είναι καλύτεροι στις διαφορικές ας βάλουν εισαγωγικό εξάμηνο με διαφορικές και ας κρατήσουν τους 300 πρώτους …Αν θέλει η Νομική να διαλέξει αυτούς που ξέρουν λατινικά ή αστικό δίκαιο ας κάνει ένα εισαγωγικό εξάμηνο κι ας κρατήσει τους 200 πρώτους. Αν πάλι θέλουν όλοι να κάνουν Πανελλλήνιες εξετάσεις τότε ας δώσουμε απολυτήριο στα 17 ( της 13 χρονης εκπαίδευσης πλέον) και το τελευταίο έτος ας είναι ή ένα έτος προετοιμασίας για εισαγωγικές στο Πανεπιστήμιο ( μόνο μαθήματα ειδικότητας ) ή ένα έτος προετοιμασίας για άδεια εξάσκησης επαγγέλματος … ( Οι σχολές ανθοκομίας, ζαχαροπλαστικής, επιπλοποιοίας κ.λ.π. των ΤΕΙ θα μπορούσε να είναι αποκλειστικά για όσους ακολουθούν αυτή τη διαδρομή )

Τέλος πάντων δεν είμαι εγώ ο κατάλληλος για να βρω τους φοιτητές που αυτοί θέλουν … Έχουν το δικάιωμα να το βρούν με όποια διαδικαασία θέλουν οι Πανεπιστημιακοί … ας καταθέσουν τιςπροτάσεις τους στην κοινωνία στους Κρατικούς θεσμούς … Αλλά δεν μπορούν όλα τα θέματα Παιδείας να καθορίζονται από τους Ειδικούς στην Μηχανολογία ή την Ηλεκτρονική ή τους ειδικούς της Λαογραφίας …

Δήμο: Και όμως συμφωνούμε σε πάρα πολλά και σημαντικά. (π.χ. Δεν θα έπρεπε να χρειάζεται φροντιστήριο για την Γενική Παιδεία )

α)πρέπει να βρεθούν διαδικασίες ελέγχου και αλληλεπίδρασης και καθοδήγησης εκπαιδευτικής και επιμόρφωσης και συμβουλευτικής ώστε επανέρχονται στο μέτρο όσοι το χάνουν.

β) Δεν είναι κακό να δίνονται και 1-2 ασκήσεις με 2 αστεράκια και δεν είναι κακό οι δάσκαλοι των φροντιστηρίων να επεκτείνονται σε 3-4 τέτοιες ασκήσεις όπου υπάρχει η δυνατότητα και αν προλαβαίνουν … Αρκεί να μείνουν όλα αυτά μακριά από την διαδικασία της αξιολόγησης και της επιδειξιομανίας ( έντονης σε κάποιους )

γ) Νοητικές ακροβασίες μακριά από την πρακτική πρέπει να αποφεύγονται . Η κατ εξαίρεση χρήση τους επιτρέπεται ( θα έπρεπε να επιτρέπεται ) μόνο ως διδακτικό εργαλείο όταν έχουμε εξαντλήσει κάθε άλλο πρόσφορο μέσο από την εμπειρία … Το παράδειγμα που αναφέρεις για την άσκηση 65 δεν ξέρω αν είναι ή όχι κοντά σε ένα πρακτικό πρόβλημα ( π.χ. σε εργοστάσιο Πετροχημικών ) αλλά όντως είναι μια υπερβολή να απαιτούμε ή να εστιάζουμε σε τέτοια προβλήματα. Μάλλον είναι κατάλοιπο από την εποχή των δυο τόμων προβλημάτων Χημείας του Μανωλκίδη. … Ας θυμηθούμεόμως την εισαγωγή στις συλλογές ασκήσεων του ΚΕΕ ξανά : Ο εκπαιδευτικός έχει την ευθύνη να επιλέξει τηρώντας το μέτρο στον εκπαιδευτικό προγραμματισμό …

Ευχαριστώ για την ανταλλαγή των απόψεων όλους

Σχόλιο από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 15:53

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Δημήτρη. Μετά από περίοδο χειμερίας νάρκης…, είναι περίεργη η ψυχολογία ενός Φυσικού εκτός των τειχών.

Καλή χρονιά!

Σχόλιο από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 18:11

Καλησπέρα συνάδελφοι.

Νομίζω ότι η συζήτηση άνοιξε τόσο, που μάλλον «χάσαμε» το κύριο θέμα.

Έχουμε αυτό το σύστημα που έχουμε (σύντομα ελπίζω να πάμε κάπου αλλού και θα δούμε τότε πόσο αυτό το άλλο, θα μας ικανοποιεί ή όχι…), διδάσκουμε αυτά που διδάσκουμε στην Α΄ Λυκείου, με βάση το συγκεκριμένο βιβλίο και το συγκεκριμένο αναλυτικό πρόγραμμα που έχουμε.

Διδάσκουμε λοιπόν και στη συνέχεια πάμε να αξιολογήσουμε τους μαθητές.

Η παραπάνω άσκηση προσφέρεται για εξέταση των μαθητών;

Νομίζω ότι αυτό είναι το κεντρικό θέμα μας και μάλλον υποβαθμίστηκε.

Είναι θέμα προς εξέταση κάποιο πρόβλημα που το 80-90% των μαθητών, δεν θα πιάσει μολύβι και δεν θα κάνει καμιά προσπάθεια για επίλυση; Νομίζω όχι.

Αν το πρόβλημα είχε μόνο το ποντίκι και την 2η γάτα, δεν θα μπορούσε να εξετάσει και να αξιολογήσει; Και μάλιστα, μιλώντας για αξιολόγηση, δεν μπορεί κάποιος μαθητής να πάρει στο θέμα ή άριστα 25 μόρια ή μηδέν. Έτσι δεν αξιολογεί.

Αν υπήρχε κάποιο ερώτημα για την κίνηση του ποντικού που ξεκινά από τη θέση x=0, όπως η ταχύτητά του ή η θέση τη στιγμή t=…, θα υπήρχαν αρκετοί μαθητές που θα το έγραφαν.

Αν στη συνέχεια υπήρχε άλλο ερώτημα υποβοηθητικό για την κίνηση της γάτας, κάποιοι, έστω λιγότεροι θα το προχωρούσαν.

Και στο τέλος να υπήρχε και η «σύλληψη»… ή και κάποιο άλλο δυσκολότερο υποερώτημα.

Έτσι όπως δόθηκε, ακόμη και ένας καλά διαβασμένος μαθητής, κινδυνεύει να μην ξέρει από πού να πιαστεί και αυτό κάνει το θέμα ακατάλληλο για αξιολόγηση μαθητών…

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 18:26

Όχι δεν προσφέρεται για εξέταση. Θα μπορούσε να έχει πρόσθετα ερωτήματα όπως αυτό που ανέφερες ώστε να απαντηθούν κάποια. Θα μπορούσε να λείπει το ερώτημα με τα τετράγωνα και τα θέματα να ήταν πολύ λίγα. Ίσως ένα Σ-Λ και ένα απλό διάγραμμα μόνο.Αυτό είναι ξεκάθαρο και μάλλον έκλεισε ως ερώτημα.

Ο Μήτσος όμως έθεσε 10 ερωτήματα με αφορμή το θέμα.

1. Ποιος είναι ο στόχος της διδασκαλίας της Φυσικής ΓΕΝΙΚΗΣ Παιδείας στην Α Λυκείου. Ποιους από αυτούς τους στόχους εξυπηρετεί το συγκεκριμένο θέμα;;

.. Τους προετοιμάζουμε σε μάθημα Γενικής Παιδείας για την Θετική Κατεύθυνση;

Μήπως τα μπερδέψαμε λιγάκι. 

Αυτά συζητώνται. Το άλλο έχει μάλλον κλείσει.

Σχόλιο από τον/την Εμμανουήλ Πρόιος στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 18:48

Αγαπητοί συνάδελφοι δεν θέλω να προβοκάρω την ενδιαφέρουσα συζήτηση απλά με αφορμή αυτή τη συζήτηση να σας ρωτήσω αν θεωρείτε αποδεκτό το επίπεδο δυσκολίας του πρόσφατου διαγωνίσματος του κ. Κορκίζογλου?Εκτός αν στη Γ Λυκείου όλα επιτρέπονται!Προσωπικά το βρήκα εξωπραγματικά δύσκολο και εκείνο που με τρομάζει είναι αν με τέτοιας δυσκολίας διαγωνίσματα δίνουμε το πράσινο φως στους θεματοδότες να βάλουν ότι θέλουν?

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 19:39

Μανώλη ο Πρόδρομος είναι γνωστός τσαχπίνης.

Όντως πρόκειται για Γ’ Λυκείου. Περίμενα ποτέ εγώ Μανώλη θέμα με κινούμενο ανακλαστήρα;

Έπεσε όμως!

Οπότε μάλλον οι μαθητές του καλά προπονούνται. Η Εξετάσεις αποτελούν μια στρέβλωση αλλά είναι πραγματικότητα δυστυχώς.

Κατά τα άλλα συμφωνώ με το πνεύμα σου.

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 20:15

Όχι το νόμιμο δεν είναι και ηθικό.

Οι αντιδράσεις των Γάλλων συναδέλφων δεν είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολεί. Και εγώ όταν είπα σε ημεδαπούς συναδέλφους ότι στην Γαλλία διδάσκουν «τέχνες του τσίρκου» αντέδρασαν και με κοίταξαν επίσης περίεργα.

Δεν πρέπει να καταφεύγουμε δε εκζητήσεις αλλά όχι επειδή οι Ευρωπαίοι διαφωνούν. Επειδή εμείς αποφασίσαμε να κόψουμε τις εκζητήσεις.

Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 20:31

Καλησπέρα

Τώρα να πω πως δίκιο έχει και ο Διονύσης ; Δίκιο έχει και ο Γιάννης ;

Θα πει ο Αναγνώστου καλά ο ένας λέει πως η συζήτηση άνοιξε πολύ και χάσααμε το θέμα και ο άλλος το αντίθετο … δεν γίνεται να έχουν και οι δυο δίκιο.

Εγω θα απαντήσω ( σαν τον Γαλατά στο Μιουζικαλ «Βιολιστής στη Στέγη » ) » Δίκιο έχεις και εσύ»

Αλλά ας σοβαρευτώ.

Είναι φανερό πως τα ερωτήματα δεν μπορούμε να τα απαντήσουμε όλα … μερικά ήταν και ρητορικά. Αλλά και αν συμφωνήσουμε εδώ στο ποια είναι η απάντηση δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η Κοινωνία και η Πολιτεία θα το επιλύσουν (αν ) με βάση τις δικές μας απαντήσεις ( μην πω σίγουρα δεν θα λυθεί όπως εμείς σκεφτόμαστε )

Συμβουλευτική τράπεζα θεμάτων υπάρχει, αυτό που καταργήθηκε είναι ο εξαναγκασμός ο ισοπεδωτικός με κλήρωση. Η κατάργηση αυτού του παράλογου εξαναγκασμού ( που ήταν μόνο για τον Ιούνιο ) δεν σημαίνει ότι ο καθένας διδάσκει και εξετάζει ότι του αρέσει. Και σύμβουλοι υπάρχουν και …θεσμοί υπάρχουν …όμως δεν λειτουργούν αποτελεσματικά για να ελέγξουν και να κατευθύνουν …

Είναι βασική αιτία η εξετασιοκεντρική λογική σε όλη την λειτουργία ( Και αυτό φαίνεται και από όσους υπερασπίζονται τέτοια θέματα ή δικαιολογούν θέματα σαν αυτά που ανάρτησα :» Πρέπει να ετοιμαστείτε για τις Πανελλήνιες» ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ). Όμως δεν είναι μόνο η εξετασιοκεντρική λογική

Η σημερινή δομή δεν προχωρά και με συνέχιση των μπαλωμάτων δεν μπορεί να βρεθεί λύση.

Να επαναλάβω το προηγούμενο παράδειγμα  :

Η όποια δουλειά των συμβούλων έχει κάποια αντανάκλαση κάποια επίδραση στην τάξη; Αλλάζει κάτι εκεί; Νομίζω πως ελάχιστα για να μην πω καθόλου. Δεν δουλεύει το σύστημα ούτε ως ελεγκτικό ούτε ως καθοδηγητικό ούτε ως συμβουλευτικό. Και αυτό σχετίζεται με την καθιέρωση μιας νόρμας και την τήρηση κάποιων ορίων εντός των οποίων οφείλουμε όλοι οι εκπαιδευτικοί να κινούμαστε.

Τελικά

Ναι το βασικό συμπέρασμα : Τέτοιες πρακτικές στην αξιολόγηση είναι απαράδεκτες

Ναι το ζήτημα συνδέεται με πολλές πληγές της σχολικής πραγματικότητας.

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 21:01

Μήτσο ατύχησε ο άνθρωπος.

Δεν ακολούθησε την συνταγή:

Δείχνεις το θέμα σε φίλους και αν το βρουν «έξυπνο» , «δύσκολο», «πρωτότυπο», «απαιτητικό» δεν το βάζεις. Βάζεις θέματα που ουδέποτε θα αναρτούσες στο υλικονέτ διότι θα το έβρισκαν όλοι ανιαρά.

Αναρτώ διαγώνισμα που έβαλα. Θα ντρεπόμουν να το αναρτήσω άλλη στιγμή.

Ανιαρό και τετριμμένο.

Διαγώνισμα.

Η Β ομάδα είχε κάτι εντελώς αντίστοιχο.

Έχοντας διορθώσει λέω ότι πέτυχα τον σκοπό μου. Κατάλαβα το χου ιζ χου των μαθητών μου.

Τσαχπινιές με διακρίνουσες διαπράττω στην τάξη πολλές και τρομακτικές. Υπάρχουν 2-3 παιδιά σε κάθε τμήμα που και χρειάζονται και εκτιμούν τις τσαχπινιές.

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 21:44

Όχι δεν το πιστεύω.

Η αυταρέσκεια είναι ανοησία και δεν φιλοδοξώ να είμαι ανόητος. Ο σοβαρός άνθρωπος μελετά τα συστήματα, σκέφτεται, καταλαβαίνει τι εξυπηρετούν σε κάθε χώρα και σχεδιάζει το δικό του.

Όμως η μίμηση είναι πάλι ανοησία. Δεν θα εισάγω τέχνες του τσίρκου επειδή εισήγαγαν οι Γάλλοι.

Ούτε θα διαχωρίζω τα παιδιά από το Δημοτικό διότι το κάνουν οι Γερμανοί. Νεοφιλελεύθερες εμμονές δεν διαθέτω. Ούτε θα κομπλάρω αν κουνήσουν το κεφάλι οι Γάλλοι ή οι Γερμανοί.

Οι Γερμανοί έκαναν και άλλα στην περί το 1936-1945 εποχή. Οι Γάλλοι στην Αλγερία. Οι Άγγλοι στην Κύπρο και στην Ινδία. Πρέπει να τους μιμηθώ;

Η Σουσού είχε προσλάβει τον πρωτοκολλάρχη Λεό μιμούμενη την Γαλλική αριστοκρατία.

Γελούσαν μαζί της οι αναγνώστες του έργου.

Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Άλλο η ανοησία:

«Όταν εμείς κάναμε Παρθενώνες οι κουτόφραγκοι…»

Και άλλο η (επίσης ανοησία):

-Στην Ευρώπη …..

Σχόλιο από τον/την Αλεβίζος Άρης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 22:17

Το  θέμα άνοιξε πάρα πολύ και σε πολλές πλευρές.

Θα πω λίγα, κυρίως εμπειρικά και αφοριστικά,  προσαρμοσμένα στην όλη κατάσταση στο ελληνικό σχολείο, που όλοι γνωρίζουμε.  Το δέον και το τι θα μπορούσε να γίνει σε μια άλλη κατάσταση στο σχολείο (π.χ. αν υπήρχε  δυνατότητα και όροι εξατομικευμένης διδασκαλίας ) δεν θα το συζητήσω.  Έγραψαν  διάφορα ήδη διάφοροι συνάδελφοι.

  • Λίγες ώρες μετά την πρώτη επαφή με μια τάξη νομίζω ότι ξέρει κανείς σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό το «δυναμικό»  της.
  • Με δεδομένο ότι αν χάσεις την επαφή, σε όποιο επίπεδο,  με τους μαθητές  μπορείς να περνάς  καλά ή κακά τον καιρό   σου αλλά δεν τους βοηθάς, πρέπει να προσαρμόζεις αρχικά τις απαιτήσεις σου στις δυνατότητές τους.
  • Πάντα θα προσπαθείς να τραβήξεις όσο γίνεται πιο  μεγάλο κομμάτι προς τα πάνω.  Δεν θα ταυτισθείς  μοιρολατρικά με το επίπεδο που βρήκες αλλά δεν μπορείς και να το αγνοήσεις.
  • Μπορώ να ελπίσω αλλά και να καταφέρω να τραβήξω κάποιον από το τρίτο στο δέκατο σκαλί.  Αν προσπαθήσω να τον τραβήξω από το ελικόπτερο απλά θα με χαιρετά και θα τον χαιρετώ.
  • Η διδακτική διαδικασία γίνεται και έχει αποτέλεσμα στην καθημερινή πράξη μέσα στην τάξη. Εκεί θα γίνει η όποια προσπάθεια να πας  τα πράγματα πιο μπροστά πιο ψηλά.  Όταν φτάνω στις όποιες εξετάσεις κοιτώ απλά τι από αυτά που προσπάθησα να μεταδώσω έφτασαν στον παραλήπτη.
Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 14 Ιανουάριος 2016 στις 23:12

Άρη είναι δύσκολο το θέμα.

Υποθέτω λέγοντας «επίπεδο» μιλάς για το μέσο επίπεδο.

Σε μια τάξη έχεις «κάθε καρυδιάς καρύδι».

  • Παιδιά που θέλουν να περάσουν την τάξη με βαθμό 7 στην Φυσική , την Χημεία, τα Μαθηματικά και τα Ελληνικά. Δεν ακούν ούτε κοιτούν ακόμα και αν δείχνεις πείραμα.
  • Παιδιά που έχουν φιλότιμο αλλά οι δυνατότητες επεξεργασίας τους είναι χαμηλές, είτε λόγω ενδιαφερόντων, είτε λόγω διαφορετικού τύπου νοημοσύνης είτε…
  • Παιδιά που μπορούν να βρουν πότε και που σταματάει ένα αυτοκίνητο και μπορείς να τους μάθεις να υπολογίζουν την δύναμη από την ζώνη ασφαλείας.
  • Παιδιά που λύνουν σύνθετα προβλήματα.
  • Χαρισματικά παιδιά.

Με τους πρώτους δεν μπορείς να κάνεις κάτι.

Στους δεύτερους μπορείς να διδάξεις κάτι που θα τους μείνει, έστω ως δηλωτική γνώση.

Μίλησα για τους τρίτους.

Για τις δύο τελευταίες κατηγορίες πρέπει να κάνουμε κάτι. Χρειάζεται και το δύσκολο πρόβλημα που θα τους προκαλέσει, θα τους διδάξει κάτι που θα χρησιμοποιήσουν κάπου αλλού, που θα βελτιώσει την καλλιέργειά τους. Κάτι που θα τους ωφελήσει δύο χρόνια μετά όταν θα κάνουν «στερεό».

Η όλη υπόθεση είναι δύσκολη. Πιο δύσκολη από το να στήσεις μια ταινία που ικανοποιεί κάθε κοινό. Όταν θα συναντώνται τα δύο κινητά και θα στήνεται η δευτεροβάθμια θα κοιτούν έξω αυτοί που δεν ξέρουν να βγάζουν κοινό παράγοντα. Τα παιδιά που γράφουν:

0=8-2t=>t=8-2=6s

Τα παιδιά αυτά δεν τα «έφτυσες». Όταν έλεγες τι σημαίνει επιτάχυνση -2m/s2 τους έβαζες να κατεβαίνουν:

8 , 6 , 4 , 2 , μηδέν.

-Σε πόση ώρα σταματάει;

-Σε 4s κύριε!

Το αυτοκινητάκι στο i.p. φαινόταν καθαρά μαζί με τους μετρητές.

Η κλίση-επιτάχυνση φανερή σε όλους πλην αυτούς της πρώτης κατηγορίας. Το εμβαδόν του τριγώνου το βγάζαν πάρα πολλοί.

Το ξέχασαν όμως και έγραψαν το παραπάνω:

0=8-2t=>t=8-2=6s

Τώρα έρχεται η ώρα του διαγωνίσματος. Θέλεις και να αξιολογήσεις και να «αναγκάσεις» τους μαθητές να ασχοληθούν με το μάθημα.

Τι βάζεις;

Αν σαν στόχο έχεις να διαχωρίσεις την 4η ομάδα από την 3η τα θέματα θα είναι απρόσιτα για τους άλλους.

-Διάβασα, έλυσα τις ασκήσεις όλες και έγραψα 11!

Και απομακρύνεται από το μάθημα.

Γενικά πιστεύω ότι τα θέματα του διαγωνίσματος πρέπει να είναι απλά με μία το πολύ έξυπνη ερώτηση μικρού βαθμολογικού βάρους.

Ένα έξυπνο θέμα μπορεί να είναι καλό για την τάξη (προκαλεί συζήτηση φερ’ ειπείν) αλλά μάλλον θα είναι αποτυχημένο σε διαγώνισμα. Και παιδαγωγικά και διότι δεν θα μπορέσεις να αξιολογήσεις του μαθητές σου.

Γράφουν π.χ. τρεις μαθητές 20ρια και όλοι οι άλλοι πέφτουν κάτω από το 14. Τι πέτυχες;

Σχόλιο από τον/την Κορκίζογλου Πρόδρομος στις 15 Ιανουάριος 2016 στις 0:32

Αγαπητέ κ.Εμμανουήλ Πρόιε καλησπέρα σας. Γράφετε παραπάνω:

Αγαπητοί συνάδελφοι δεν θέλω να προβοκάρω την ενδιαφέρουσα συζήτηση απλά με αφορμή αυτή τη συζήτηση να σας ρωτήσω αν θεωρείτε αποδεκτό το επίπεδο δυσκολίας του πρόσφατου διαγωνίσματος του κ. Κορκίζογλου?Εκτός αν στη Γ Λυκείου όλα επιτρέπονται!Προσωπικά το βρήκα εξωπραγματικά δύσκολο και εκείνο που με τρομάζει είναι αν με τέτοιας δυσκολίας διαγωνίσματα δίνουμε το πράσινο φως στους θεματοδότες να βάλουν ότι θέλουν?

Θα μπορούσατε να γράψετε την κρίση σας στην ανάρτησή μου ΕΔΩ ευθέως, και θα σας ήμουν υπόχρεος αν κάνατε αυτό τον κόπο, γιατί ασχοληθήκατε με ένα πόνημά μου, που έκρινα να δώσω σε 4 μαθητές μου ,που απουσίαζαν από το πρώτο διαγώνισμα, και οι ΙΔΙΟΙ  μου το ζήτησαν. Και θεώρησα καλό για όσους μας διαβάζουν, να κοινοποιήσω τις όποιες σκέψεις μου μέσω των θεμάτων, και από ότι είδα , κάπου 1286 άτομα το επισκέφθηκαν μέχρι τώρα , πράγμα που σημαίνει ότι οι ιδέες μου έχουν κάποιο ενδιαφέρον. Επίσης , δεν σας βάζω κριτή της δικής μου δουλειάς μέσα στην τάξη, έχω τον τρόπο μου να επικοινωνώ με τους μαθητές μου , και οι δοκιμασίες μου έχουν στόχο την καλύτερη επίδοσή τους στις εξετάσεις. Πως το λένε, προπόνησε τους μαθητές σου για αγώνα με την Μπαρτσελόνα, κι αν σου κληρωθεί ομάδα 3ης κατηγορίας, δείξε τι έμαθες. Στο προηγούμενο 3ωρο διαγώνισμά μου, εφάμιλλο αυτού, ο μέσος όρος ήταν 12.8 , κάτι που λέει πολλά!

Επίσης ,αν νομίζετε ότι το ylikonet έχει τόση επιρροή στους θεματοδότες, κάνετε μεγάλο λάθος.

Και μη ξεχνάτε ότι εφέτος είναι 4 τα εξεταζόμενα μαθήματα, και γνώμη μου είναι ότι δεν θα είναι η Έκθεση που θα καθορίσει την εισαγωγή στις υψηλόβαθμες σχολές.

Με εκτίμηση

Σχόλιο από τον/την Εμμανουήλ Πρόιος στις 15 Ιανουάριος 2016 στις 17:41

Αξιότιμε κ. Κορκίζογλου,

Με εγκαλείται γιατί σχολίασα τον βαθμό δυσκολίας του διαγωνίσματος σας σε αυτήν εδώ την ανάρτηση και όχι στην ανάρτηση του διαγωνίσματος.Σας απαντώ πως θεωρώ αυτήν εδώ την ανάρτηση απολύτως σχετική όσο αφορά το περιεχόμενο του σχολίου μου.Νομίζω πως αυτό είναι προφανές ακόμη και στον πλέον κακόπιστο απέναντι μου – σας θυμίζω πως σχολίασα μόνον τον βαθμό δυσκολίας του διαγωνίσματος σας και τίποτε άλλο.

Στη συνέχεια μου γράφεται πως δεν θα με βάλετε κριτή της δουλειάς σας στην τάξη σας!!!Να με συμπαθάτε αλλά ποτέ δεν είχα αυτή την πρόθεση και ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από το σχόλιο μου.

Τέλος στα περί Μπαρτσελόνας θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω εντελώς μαζί σας.Εκτιμώ πως αυτός ακριβώς ο τρόπος προετοιμασίας καταδικάζει μέτριους αλλά και αρκετούς καλούς μαθητές σε αποτυχία στις εξετάσεις.Φυσικά αν πρόκειται για μαθητές τσάμπιονς λιγκ τότε ναι έχετε απόλυτο δίκιο.

Όσο αναφορά την επιρροή του υλικού στους θεματοδότες σας διευκρινίζω πως απλά αναρωτήθηκα αν το επίπεδο δυσκολίας δημοσιευμένων θεμάτων – όπου και αν γίνετε η δημοσίευση των βιβλίων συμπεριλαμβανομένων – επηρεάζει το επίπεδο δυσκολίας των πανελληνίων εξετάσεων.Φρονώ πως το επηρεάζει.

Σας ευχαριστώ για την συζήτηση

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 15 Ιανουάριος 2016 στις 19:07

Σε τι να σου πρωτοαπαντήσω;

Για τον νεοφιλελευθερισμό;

Για τη αξιολόγηση;

Για την σύνδεση εκπαίδευσης με παραγωγή (ολίγον νεοφιλελεύθερο;);

Γι το φιλτράρισμα των μαθητών μικρόθεν;

Για την Σοβιετική Ένωση;

Για τα πολλά ΤΕΙ;

Για τις πολλές ειδικότητες;

Για το πότε γίνεσαι υπέρμαχος του καπιταλισμού και πότε όχι;

Για τις βαφές αυγών;

Για το ανέκδοτο που καυτηριάζει τον επαρχιωτισμό, ή να παραθέσω ανέκδοτο που καυτηριάζει τον Σουσουδισμό. Ο Σουσουδισμός είναι επίσης ελάττωμα της φυλής χειρότερο του επαρχιωτισμού. Πολύ χειρότερο.

Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 15 Ιανουάριος 2016 στις 19:20

Δημήτρη μια , δύο ή τρεις μόνο φορές έχω απαντήσει;

Όταν έγραψα για την δύναμη των λέξεων, όταν έγραψα για την αξιολόγηση, όταν έγραψα για τα σχολεία «αριστείας» , όταν έγραψα για τα οφέλη συνύπαρξης μαθητών διαφορετικών δυνατοτήτων και ενδιαφερόντων μου απάντησες;

Έχω τοποθετηθεί σχεδόν σε όλα που αναφέρεις.

Όμως μια συζήτηση με πεντακόσια ερωτήματα γίνεται χαοτική. Ένα, ένα όποτε θέλεις αλλά να έχουμε συγκεκριμένο θέμα στην συζήτηση.

Σχόλιο από τον/την Στέργιος Ναστόπουλος στις 15 Ιανουάριος 2016 στις 21:03

Γειά σας συνάδελφοι,

Μακραίνει η συζήτηση βλέπω, και ένα θέμα από ένα πρόχειρο διαγώνισμα θα γίνει στο τέλος θέμα κοινωνικοπολιτικό ή ακομα πιο πέρα συζήτηση στο ερώτημα «Γιατί έπεσε το τείχος του Βερολίνου». Φυσικά αστειεύομαι και δεν θέλω να το βαρύνω το κλίμα, αν το ζήτημα είναι σοβαρό στο μικρόκοσμο της «συντεχνίας» των Φυσικών που απασχολούνται στη Εκπαίδευση (υπάρχει και μια μεγάλη μάζα επίσης που ετεροαπασχολείται ως γνωστόν, ταξιτζήδες, πωλητές σε σουπερμάρκετ, πλασιέ τσιγάρων, ξέρω καμιά 10 τουλάχιστον από τέτοια παιδιά που θα ήταν ευτυχισμένα αν είχαν μια δουλειά στην Εκπαίδευση).

Νομίζω το ξανάβαλε ο Διονύσης το ζήτημα:  Διδακτικοί στόχοι.

Δεν ξέρω κατά πόσον είναι λεπτομερής ο παραπάνω κατάλογος, αλλά αυτά λέει η Υ.Α. 59618/Γ2 ΦΕΚ 1213/2011 για το κομμάτι αυτό της ύλης. Θα μπορούσε ένας εξωτερικός παρατηρητής ή εξωγήινος να έλθει στην τάξη (σου) και να το έχει σαν μια check list, όπως έχουν οι πιλότοι στα αεροπλάνα όταν ετοιμάζονται για απογείωση. Να τικάρει απλά τους στόχους αν έχουν επιτευχθεί. Παλιά λέγονταν επιθεωρητής, που μαζί με αξιολογούσε κι άλλα, το πόσο «ελληνόφρων» είσαι, αν ποτέ επέκρινες την Εθνοσωτήρια κλπ., σήμερα είναι πιο μπερδεμένα τα πράματα, να μην ανοίξουμε καλύτερα αυτή τη συζήτηση, αν και σχετίζεται.  Αν λοιπόν τικάρει όλους αυτούς τους στόχους με κάποια διαδικασία, η διδασκαλία σου είναι επιτυχημένη, αν όχι, θέλει διόρθωση η διδασκαλία. Στην Παιδαγωγική συνήθως χρησιμοποιείται μια τέτοια σχάρα αξιολόγησης, όχι μόνο για τους μαθητές βέβαια. Πάντως το Υπουργείο ΔΕΝ θέλει άλλα για να «απογειώσεις το αεροπλάνο σου», την τάξη σου δηλαδή. Το ζήτημα είναι οτι εδώ υπεισέρχονται οι εξετάσεις, aka Πανελλαδικές, και η τάξη πρέπει να αρχίσει να επιταχύνει, ώστε να έχει καλό πλασάρισμα στην τελική κούρσα. ΑΥΤΗ είναι η μεγάλη διαφορά: Το Υπουργείο (μέσω του ΙΕΠ ή ΠΙ, πώς το λένε κάθε φορά αλλάζει) ορίζει στόχους που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα στα σχολεία. Αν μείνεις μόνο στους στόχους και μόνο στους στόχους, είναι οι μαθητές σου ικανοί ν’ αντεπεξέλθουν στο τέλος με επάρκεια; Δεν νομίζω οτι οι στόχοι αυτοί πάντωςδιαφέρουν από τις αντίστοιχες είτε στη Γαλλία, στη Ιταλία ή στη Γερμανία στο κεφάλαιο αυτό της Φυσικής.

Να σημειώσω οτι στους στόχους υπάρχουν και οι πειραματικές. Που επειδή δεν αξιολογούνται στις Πανελλαδικές σαν δεξιότητες, απλά παραλείπεται και η αξιολόγησή τους στην εκπαιδευτική μας πράξη, αμφιβάλω δε αν γίνονται οι αυτές ασκήσεις.
Όταν λοιπόν ο συνάδελφος βάζει θέματα στα οποία ζητάει «το αεροπλάνο του» να πετάξει μέσα σε ένα τυφώνα, όπου κανένα αεροπλάνο δεν θα πετούσε, τι τεστάρει; Ερώτημα. Φυσικά και θα πέσει, και φυσικά το ξέρει. Αν δεν το ξέρει, έχει σοβαρό πρόβλημα σαν δάσκαλος.  Δεν σκέφτεται ότι δεν πρέπει να πετάξει; Οχι. Δεν «πειθαρχεί» στο Υπουργείο του; Σε κάποιο βαθμό, ναι. Υπερβάλλει; Ναι.  Το γιατί αναζητείστε το στην ψυχολογία τη δική του, στη ψυχολογία που θέλει να δημιουργήσει στους μαθητές του, που κατά τη γνώμη του είναι η ενδεδειγμένη στο ακραίο ανταγωνιστικό περιβάλλον των Πανελλαδικών.Να μη υποθέσω οτι το κάνει έχοντας άλλα στο μυαλό του, γιατί μπορεί να τον αδικήσω.

Κάποτε έλεγαν στο δάσκαλο: «Κρέας σου τον δίνω, κόκαλα να μου το φέρεις». Ήταν μια παιδαγωγική μέθοδος κι αυτή. Σε κάποιο βαθμό τη ζήσαμε οι παλιότεροι («Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο»). Δεν θυμάμαι να είμαστε ευτυχισμένοι σα μαθητές, ούτε τρελαινόμαστε να πάμε σχολείο, όπως και τα σημερινά παιδιά, μάλλον χειρότερα. Είχαμε συνηθίσει σ’ αυτή τη συμπεριφορά πάντως και σήμερα μας φαίνεται και σα νοσταλγία. Μάλλον νοσταλγία της εφηβικής ηλικίας είναι, τέσπα.  Πάντως όλη αυτή η στάση μου θυμίζει τη διαφορά στην εκπαίδευση των νέων των Αρχαίων Αθηναίων με εκείνη των Σπαρτιατών. βλ.http://www.matia.gr/7/78/7806/7806_4_07.html . Στη δική μας περίπτωση, προσομοιάζει περισσότερο με εκείνη των Σπαρτιατών. Να είναι έτοιμοι για τις Πανελλαδικές, δηλαδή για τον «πόλεμο». Οι Σπαρτιάτες νίκησαν στο τέλος βέβαια, δεν έχτισαν όμως Παρθενώνα, ενώ κι οι Αθηναίοι ταυτόχρονα σεμνύνονταν για το Μαραθώνα και τη Σαλαμίνα τους.
ΥΓ. Τι ψάχνεις, ρε φίλε; Το επιμύθιο.

(Visited 27 times, 1 visits today)

Φωτογραφία του/της Γκενές Δημήτρης
Δυο δεύτεροι νόμοι

Πρωτο-δεύτερος        

1. Σφαιρίδιο μάζας  κινείται πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο με ταχύτητα οριζόντια μέτρου  σταθερή και στο δρόμο του συναντά λείο επίπεδο.  Προσπίπτει με γωνία πρόσπτωσης  

Η συνέχεια

(Visited 409 times, 1 visits today)
Page 1 of 8
1 2 3 4 5 6 8