Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους….
Kαλησπέρα σε όλους. Με αφορμή μια άσκηση που τέθηκε στο σχολείο μιας μαθήτριας μου, ήθελα τη γνώμη των συναδέλφων στο εξής θέμα: Ένας κολυμβητής στέκεται στο ένα άκρο αβαρούς σανίδας ενώ στο άλλο άκρο της υπάρχει αντίβαρο. Ένα μέρος της σανίδας είναι στον αέρα ενώ το υπόλοιπο πατάει σε οριζόντιο δάπεδο. Ζητείται το μέγιστο πλάτος ταλάντωσης του κολυμβητή ώστε να μην ανατραπεί η σανίδα. Οι ενστάσεις μου είναι: α) H αβαρής σανίδα μπορεί να παραμορφωθεί και αν ναι πως ο μαθητής θα τη θεωρήσει στερεό σώμα; Αν η μάζα της δεν ήταν αμελητέα μήπως η παραδοχή γίνεται ακόμη πιο προβληματική; β) Xωρίς προσεγγίσεις για ΄΄μικρό΄΄πλάτος ταλάντωσης ( σε σχέση με το μήκος της ) το πρόβλημα δεν είναι πολύπλοκο από μαθηματικής πλευράς;
Τα δεδομένα του προβλήματος είναι το μήκος L της σανίδας, το αντίστοιχο L' που είναι στο οριζόντιο δάπεδο, η περίοδος της ταλάντωσης και τα βάρη κολυμβητή και αντίβαρου.
Eπειδή τον τελευταίο καιρό γίνεται - σωστά - μεγάλη κουβέντα στο δίκτυο περί ΄΄ασκησιολογίας΄΄, θα ήθελα τη γνώμη σας για το πόσο ΄΄σικέ΄΄ και μη ρεαλιστικές είναι οι παραδοχές επίλυσης μιας παρόμοιας άσκησης, τουλάχιστον σε επίπεδο Λυκείου...
Ετικέτες;
Προβολές: 116
Permalink Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 5 Φεβρουάριος 2012 στις 17:07 Τι μηχανικό στερεό είναι αυτό Γιώργο, που λυγίζει όταν χοροπηδάει πάνω του ο κολυμβητής;
Permalink Απάντηση από τον/την Δημήτρης Αναγνώστου στις 5 Φεβρουάριος 2012 στις 17:14 Αγαπητέ Γίωργο και Διονύση.
H άσκηση αυτή υπάρχει σε ένα παλαιό βιβλίο Θεωρητικής Μηχανικής (1984).
Ακόμη την έχω δει σε παραλλαγή σε βιβλίο γνωστού εκδοτικού οίκου που
αφορά το "4ο Θέμα" στις Εξετάσεις.
Νομίζω ότι είναι άνευ συζητήσεως ότι μία τέτοια άσκηση δεν έχει στοιχείο ρεαλισμού.
Permalink Απάντηση από τον/την ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ στις 5 Φεβρουάριος 2012 στις 18:52 Γιωργο καλησπέρα.Θα κάνω λίγο τον δικηγόρο του διαβόλου ή μάλλον λίγο το δημοσιογράφο.Οταν τα ΜΑΤ δέρνουν γιατί έδειραν τα ΜΑΤ και όταν δεν δέρνουν γιατί τους άφησαν να τα σπάσουν όλα.Γιατί οι βάσεις ανεβαίνουν γιατί οι βάσεις πέφτουν.Οτι και να γίνει εμείς κάτι θα έχουμε να πούμε.Ή λύνουμε μία άσκηση με όλα τα προβλήματα που έχει ή την αφήνουμε στον κόσμο της.Η "άσκησιολογία" μάλλον αφορά ξένες ασκήσεις και όχι τις δικές μας Γιώργο....
Permalink Απάντηση από τον/την ΚΟΙΝΑΚΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ στις 5 Φεβρουάριος 2012 στις 19:01 Χρήστο καλησπέρα. Συμφωνώ εν μέρει μόνο με την τοποθέτησή σου. Σαφώς είναι στην ιδιοσυγκρασία μας ως λαού τα παραπάνω. Προσωπικά πάντως θα άφηνα -όπως λες - την άσκηση στον κόσμο της. Το θέμα είναι τι κάνει, αν τηρήσω τη στάση αυτή, ο μαθητής που πρέπει να τη λύσει και να τη δείξει στον καθηγητή του. Όσο για την ΄΄ασκησιολογία΄΄ φυσικά και μας αφορά όλους, αλλά υπάρχουν και όρια, ειδικά όταν μιλάμε για ασκήσεις που μπαίνουν και ως κριτήριο για τη σχολική βαθμολογία τετραμήνου.
Ευχαριστώ πάντως το Διονύση και το Δημήτρη που απλά επιβεβαίωσαν τις αρχικές μου εκτιμήσεις, γιατί προς στιγμή θεώρησα πιθανό να είναι λανθασμένες.
Ξεκίνησε από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στο Γενικά θέματα Πριν από 15 ώρες .
Ξεκίνησε από τον/την ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ στο Γενικά θέματα Πριν από 17 ώρες .
Ξεκίνησε από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στο Γενικά θέματα. Τελευταία απάντηση από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ χθες.
Ξεκίνησε από τον/την Γιώργος Κλήμης στο Γενικά θέματα. Τελευταία απάντηση από τον/την ΓΚΙΩΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ χθες.
Ξεκίνησε από τον/την ΞΥΠΟΛΙΤΟΥ ΔΑΝΑΗ-ΓΙΩΤΑ στο Χωρίς κατηγορία. Τελευταία απάντηση από τον/την Grigorian kordo την Πέμπτη.
© 2012 Created by Διονύσης Μάργαρης.
Με την υποστήριξη του