Προσθήκη ασθενούς ηλεκτρολύτη ( και αντίδραση ) σε ρυθμιστικό.

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%aeΔημοσιεύτηκε από το χρήστη Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 27 Νοέμβριος 2009 στις 21:39 στην ομάδα Χημεία Γ΄Λυκείου

Αν και πολύ θα ήθελα να ξέρω ( καθαρά επιστημονικά ) τι γίνεται στην περίπτωση που

στην επόμενη άσκηση η ποσότητα του HCOOH ήταν πχ 0,1 mol και όχι 0,2 mol … ας δούμε την μοναδική ( ? ) περίπτωση αυτής της κατηγορίας που θα μπορούσε (?) να συζητηθεί σε Λύκειο …

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3 0,1 Μ / ΝΗ4CL 0.1 M έχει όγκο 2 lit .

Στο διάλυμα αυτό προσθέτω, χωρίς μεταβολή όγκου , 0.2 mol HCOOH. Να χαρακτηριστεί ως όξινο / βασικό ή ουδέτερο το διάλυμα που προκύπτει.
Δίνεται : Κα(HCΟΟΗ)=Κβ(ΝΗ3)=10^-5 , Κw = 10^-14

Τα σχόλια σας παρακαλώ …

(Visited 307 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
1 Σχόλιο
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
admin
4 έτη πριν

Απάντηση από τον/την ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ στις 28 Νοέμβριος 2009 στις 0:59

Kατά την ταπεινή μου γνώμη Αντώνη νομίζω ότι μετά την εξουδετέρωση θεωρητικά του ΗCOOH από την ΝΗ3 θα είχαμε [HCOO-]=0,1M και [ΝΗ4+]=0,2Μ.Επειδή λοιπόν τα Κα και Κβ για το οξύ και βάση αντίστοιχα θα ήταν ίσα με 10-9 η μεγαλύτερη συγκέντρωση του [ΝΗ4+] θα έδινε τελικά όξινο διάλυμα.

Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 28 Νοέμβριος 2009 στις 11:27

ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ είπε:

Kατά την ταπεινή μου γνώμη Αντώνη νομίζω ότι μετά την εξουδετέρωση θεωρητικά του ΗCOOH από την ΝΗ3 θα είχαμε [HCOO-]=0,1M και [ΝΗ4+]=0,2Μ.Επειδή λοιπόν τα Κα και Κβ για το οξύ και βάση αντίστοιχα θα ήταν ίσα με 10-9 η μεγαλύτερη συγκέντρωση του [ΝΗ4+] θα έδινε τελικά όξινο διάλυμα.

… Χρήστο βεβαίως και αυτην ειναι η απάντηση … εγώ όμως θελω να σε (σας) ρωτήσω εάν θα θεωρούσες «υπερβολικό» ένα τετοιο ερώτημα για θέμα 4Γ/4Δ. ( το πνεύμα του ερωτηματος που είχες θέσει κάποτε περί νεων ασκήσεων/ερωτημάτων στην Χημεία Γ Λυκείου )

Το λέω αυτό , γιατί ναι μεν είναι αρχικά το ερωτημα τρομάζει αλλά καταληγει ( «περνώντας» ακίνδυνα ) στο κλασικό ΣΟΣ του αλάτος που υδρολύονται και τα δυο ιόντα του ( όπως ειδες ζητώ απλά περιοχή πεχα και όχι τιμή του )

Απάντηση από τον/την ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ στις 28 Νοέμβριος 2009 στις 19:59

Aντώνη δεν νομίζω ότι θα ήταν υπερβολικό. Έχει πέσει κάτι αντίστοιχο στο παρελθόν ,το 2004 αν θυμάμαι καλά, στο 2ο θέμα.Εκεί νομίζω ότι τα θέματα στα τελευταία χρόνια πάσχουν .Υπάρχουν πολύ καλά ερωτήματα εκτός από τους κλασικούς Hλεκτρονιακούς τύπους ή απλές αντιδράσεις οργανικής.Τα καλύτερα νομίζω είναι στο PH και πως μετατοπίζεται η ισορροπία ή διάκριση ταυτοποίηση οργανικών ενώσεων.Υπάρχουν πολλά και καλά από δείκτες-ογκομέτρηση αλλά εκεί οι μαθητές τα χάνουν εύκολα για αυτό και τα αποφεύγουν. Η ανατροπή στα θέματα νομίζω θα ήταν να μη μπει το δεντράκι στο 3ο και να πέσει 4ο ένας συνδυασμός ανόργανης οργανικής.Μην ξεχνάμε φέτος ότι έχουμε και αλλαγή κυβέρνησης και αλλαγή στο σύστημα εισαγωγής άρα σίγουρα τα θέματα θα είναι πιο απαιτητικά .(Οι νέες επιτροπές θα έχουν χρόνια να βάλλουν θέματα).

Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 27 Ιούνιος 2013 στις 23:31

Θα ήθελα να καταθέσω μία σκέψη για τον (επιστημονικό) προβληματισμό σας. Εάν το HCOOH ήταν 0,1 mol κι αν δεν έχω κάνει κάποιο λάθος, στο τελικό διάλυμα μετά την αντίδραση θα υπάρχουν: NH3 0,05 M, NH4Cl 0,1 M και HCOONH4 0,05 M. Θα αντιμετωπίσω την (δύσκολη) κατάσταση σαν να έχω αρχικά ένα διάλυμα ρυθμιστικό ΝΗ3 0,05 Μ και ΝΗ4Cl 0,1 M όγκου 2 λίτρων το οποίο νομίζω έχει pH = 8,7. Έστω λοιπόν ότι προσθέτω σε αυτό 0,1 mol HCOONH4 χωρίς μεταβολή του όγκου, οπότε θα έχω μία συγκέντρωση HCOONH4 0,05 Μ. Προφανώς επειδή το διάλυμα ΝΗ3-ΝΗ4Cl είναι ρυθμιστικό κι επειδή οι σταθερές ιοντισμού των ιόντων του ΗCOONH4 είναι ίσες, θα περίμενα μία πολύ μικρή (έως πρακτικά ασήμαντη) μεταβολή του pH. Έτσι, η απάντηση που θα έδεινα είναι ότι το διάλυμα θα ήταν σίγουρα αλκαλικό. Τώρα, αν θέλετε ακριβή υπολογισμό του pH, καλύτερα να απευθυνθείτε σε κάποιον γκουρού της ιοντικής ισορροπίας. Ακόμα και σε πανεπιστημιακά βιβλία, φαντάζομαι κε Μπαλτζόπουλε ότι θα είναι δύσκολο να συναντήσουμε μία τέτοια άσκηση…

Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 28 Ιούνιος 2013 στις 10:10

Τέσσερα χρόνια μετά την ανάρτηση του παραπάνω ( αρχικού ) προβληματισμού – και με ευκαιρία το σχόλιο του Θόδωρου … – μπορούμε να απαντήσουμε και στο σενάριο της προσθήκης 0,1 mol HCOOH

Έστω – λοιπόν – η άσκηση …

Υδατικό διάλυμα ΝΗ3 0,1 Μ / ΝΗ4CL 0.1 M έχει όγκο 2 lit .

Στο διάλυμα αυτό προσθέτω, χωρίς μεταβολή όγκου , 0.1 mol HCOOH. Να βρεθεί το pΗ του τελικού διαλύματος 
Δίνεται : Κα(HCΟΟΗ)=Κβ(ΝΗ3)=10^-5 , Κw = 10^-14

…. αντίδραση …. όλα σε mol …. 0.2 mol NH3 …. 0.2 mol NH4CL

HCOOH + NH3 –> HCOONH4

αρχ       0,1       0,2               –

μέν         –         0,1            0,1

Συγκεντρώσεις ουσιών στο διάλυμα : C(NH3)=C(HCOONH4)=0.1/2=0.05 M και C(NH4CL)=0.2/2=0.1 M

Ιοντισμοί

NH3  +  H2O  <=>  NH4  +  OH

0.05-x                      x          x

Διαστάσεις

NH4CL ———–>  NH4  + CL

  •                         0.1       0.1

HCOONH4 ——–> HCOO  + NH4

  •                       0.05     0.05

«Υδρολύσεις» ιόντων

HCOO  + H2O  <=> HCOOH  + OH

0.05 – y                        y           y

Κοινά ιόντα :

[ΝΗ4]= x + 0.1 + 0.05 = 0.15

[OH]= x+y

K(NH3)=[OH]ολ[NH4]ολ / [ΝΗ3] => 10^-5=[ΟΗ]ολ*0,15/0,05 => [ΟΗ]ολ=10^-5 / 3 => pOH=5.47 => pH=8.52

…. το αρχικό διάλυμα είχε pH = 8.7 ( όπως υπολόγισε και ο Θοδωρής ) ενώ το τελικό 8,52.

Η τιμή pH είναι μικρότερη της αρχικής ( αφού προσθέσαμε διάλυμα – 0,1 Μ ΗCOOH – με μικρότερο pH από το αρχικό , όχι όμως ιδιαιτέρως μικρότερη μιας που συνεχίζει να υπάρχει ρυθμιστικό διάλυμα ΝΗ3-ΝΗ4

Σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό μου καθώς έλυνα την άσκηση …

#1 …. άσχετο …. εάν στο διάλυμα NH3-NH4CL προσθέσω διάλυμα ΗCOONH4 ( για «καθε» τιμή συγκεντρωσης ) τότε το pH του διαλύματος δεν θα μεταβληθεί …. γιατί ? …. Το διάλυμα HCOONH4 έχει pH=7 για κάθε τιμή συγκέντρωσης ( με τις Κ της άσκησης ) , άρα η προσθήκη του διαλύματος HCOONH4 θα μπορούσε να «μεταφραστεί» από το ρυθμιστικό διάλυμα ώς αραίωση …. οπότε δεν θα μεταβαλλόταν πρακτικά το pH του.

#2 …. το «μπλοκ» των ιοντισμών/διαστάσεων/υδρολύσεων που δημιουργήθηκε μου θύμισε μια πολύ αγαπημένη μου άσκηση που δυστυχώς έχει περάσει απαρατήρητη ( και μου έφαγε 1 καλοκαιρινό μήνα η προσομοίωση της και η πειραματική της επιβεβαίωση )
#3 …. το θέμα της προσθήκης ασθενούς ηλεκτρολύτη σε ρυθμιστικό διάλυμα ( και η άμυνα του ) με απασχολεί πολύ . Εντελώς συμπτωματικά αυτή την εποχή ασχολούμαι με μία τέτοια περίπτωση και είμαι 90% έτοιμος να αποδείξω ότι στο πολύ γνωστό βοήθημα / benchmark του Σαλτερή λύνεται λάθος ( ιεροσυλία !!! ) μια τέτοια περίπτωση

#4 … κάποιοι δεν έχουν ύπνο

Θοδωρής Βαχλιώτης είπε:

Έτσι, η απάντηση που θα έδεινα είναι ότι το διάλυμα θα ήταν σίγουρα αλκαλικό. Τώρα, αν θέλετε ακριβή υπολογισμό του pH, καλύτερα να απευθυνθείτε σε κάποιον γκουρού της ιοντικής ισορροπίας. Ακόμα και σε πανεπιστημιακά βιβλία, φαντάζομαι κε Μπαλτζόπουλε ότι θα είναι δύσκολο να συναντήσουμε μία τέτοια άσκηση…

Απάντηση από τον/την ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ στις 28 Ιούνιος 2013 στις 10:18

Αντώνη καλημέρα. Κάτι «κοντοχωριανό» μας είχε απασχολήσει και εδώ.

Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 28 Ιούνιος 2013 στις 15:20

Τελικά φίλε Αντώνη (επέτρεψέ μου τον ενικό) δεν χρειαζόταν και τόσο γκουρού για να υπολογιστεί με ακρίβεια το pH. Αν και εραστής της οργανικής χημείας, πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή είναι μία πολύ όμορφη άσκηση. Σηκώνει ακόμα και για πανελλήνιες (με βάση τη νέα, «διευρυμένη» φιλοσοφία, που αρχίζει να διαμορφώνεται στα θέματά τους). Ενδιαφέρον θα είχε και ένα επιπρόσθετο ερώτημα εδώ: Να βρεθεί π.χ. ο βαθμός ιοντισμού της αμμωνίας (δηλαδή το χ) στο τελικό διάλυμα ή/και ο βαθμός υδρόλυσης του HCOO- (δηλαδή το ψ). Προσπαθώντας να τα υπολογίσω, βρήκα το ψ=1,5*10^-5 αλλά το χ μου βγαίνει αρνητικό, δεδομένου ότι [ΟΗ-]ολ = χ+ψ=10^-5/3. Μήπως μπορείς Αντώνη να μου πεις που κάνω το λάθος;

Επίσης, για αυτό που αναφέρεται ο φίλος Χρήστος (Χρήστο επέτρεψέ μου κι εσύ τον ενικό) δηλαδή τι γίνεται με αλάτι που υδρολύονται και τα δύο του ιόντα, ουσιαστικά η λύση προκύπτει αν λύσουμε ένα σύστημα 5 εξισώσεων με 5 αγνώστους. Οι 5 εξισώσεις προκύπτουν από τις σταθερές ιοντισμού Ka, Kb, από την Κw, μία ισοστάθμιση μάζας και μία ισοστάθμιση φορτίου. Βέβαια, κατά την επίλυση του συστήματος μπορούμε να κάνουμε και κάποιες προσεγγίσεις που απλοποιούν σημαντικά τους υπολογισμούς, αν και αυτό δεν είναι πάντα απαραίτητο, δηλαδή μπορούμε να δουλέψουμε και χωρίς προσεγγίσεις, αλλά τότε η επίλυση του συστήματος είναι ιδιαίτερα επίπονη αλγεβρική διαδικασία. Αν κάνουμε κάποιες προσεγγίσεις, καταλήγουμε στη γνωστή σχέση [Η3Ο+]^2 = (KwKa/Kb).

Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 29 Ιούνιος 2013 στις 12:45

… όσο και απίστευτο θα σου φανεί …. δεν κάνεις λάθος !!!!!!!!!!!!

Στο σχόλιο #2 γράφω για έναν καλοκαιρινό μήνα που μου πηρε η προσομοίωση της άσκησης ( μιας και δεν την είχα δει πουθενά και ένιωθα ότι «κολυμπούσα» σε αχαρτογράφητα νερά )…..αυτός ήταν ο λόγος …

Όταν το ασθενές οξύ που προσθέτουμε είναι ασθενέστερο ( ως οξύ ) από την βάση του ρυθμιστικού …. τότε το χ βγαίνει αρνητικό δηλ η δύο ΕΚΙ μετατοπίζουν την ιοντική ισορροπία τόσο πολύ προς τα αριστερά που παράγεται πλέον ( !!!!!! ) ΝΗ3  

Το απίστευτο είναι ότι αυτό επιβεβαιώνεται πλήρως πειραματικά !!!!!

Από την αναμιξη διαλύματος 100 mL ΝΗ3 0,2 Μ – ΝΗ4CL 0.2 M (Κ=1,8*10^-5) …. με 100 mL Δτος ΗΟCL 0.1 M ( K=3.0038*10^-8 )

1

όπως βλέπεις η [ΝΗ3] = 0,05248 δηλ το 0,05-χ δίνει 0,05248 δηλ χ = – 0,00248 ( που επιβεβαιώνεται και από [HOCL] = 0,00249 Μ

( για αυτό τον λόγο η ασκηση θέλει προσοχή στα νούμερα του θεματοδότη )
Θοδωρής Βαχλιώτης είπε:

Τελικά φίλε Αντώνη (επέτρεψέ μου τον ενικό) δεν χρειαζόταν και τόσο γκουρού για να υπολογιστεί με ακρίβεια το pH. Αν και εραστής της οργανικής χημείας, πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή είναι μία πολύ όμορφη άσκηση. Σηκώνει ακόμα και για πανελλήνιες (με βάση τη νέα, «διευρυμένη» φιλοσοφία, που αρχίζει να διαμορφώνεται στα θέματά τους). Ενδιαφέρον θα είχε και ένα επιπρόσθετο ερώτημα εδώ: Να βρεθεί π.χ. ο βαθμός ιοντισμού της αμμωνίας (δηλαδή το χ) στο τελικό διάλυμα ή/και ο βαθμός υδρόλυσης του HCOO- (δηλαδή το ψ). Προσπαθώντας να τα υπολογίσω, βρήκα το ψ=1,5*10^-5 αλλά το χ μου βγαίνει αρνητικό, δεδομένου ότι [ΟΗ-]ολ = χ+ψ=10^-5/3. Μήπως μπορείς Αντώνη να μου πεις που κάνω το λάθος;

Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 30 Ιούνιος 2013 στις 11:09


Σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό μου καθώς έλυνα την άσκηση …

#1 …. άσχετο …. εάν στο διάλυμα NH3-NH4CL προσθέσω διάλυμα ΗCOONH4 ( για «καθε» τιμή συγκεντρωσης ) τότε το pH του διαλύματος δεν θα μεταβληθεί …. γιατί ? …. Το διάλυμα HCOONH4 έχει pH=7 για κάθε τιμή συγκέντρωσης ( με τις Κ της άσκησης ) , άρα η προσθήκη του διαλύματος HCOONH4 θα μπορούσε να «μεταφραστεί» από το ρυθμιστικό διάλυμα ώς αραίωση …. οπότε δεν θα μεταβαλλόταν πρακτικά το pH του.

Να πω πως η παραπάνω σκέψη δεν επιβεβαιώνεται τελικά ούτε μαθηματικά ούτε πειραματικά ….

 

Εάν σε διάλυμα όγκου 2 L με ΝΗ3 0,1 Μ – ΝΗ4CL 0.1 M προσθέσουμε 2L διαλύματος CH3COONH4 0.1 M ( με πεχα = 7 ) τότε το πεχα του τελικού διαλύματος δεν μένει σταθερό.

Η μαθηματική επεξεργασία που παραθέτω παραπάνω ισχύει και δίνει τιμή πεχα ίση με 8,97 ( ανάμεσα στις τιμές πεχα των δύο διαλυμάτων που αναμιγνύονται ) όση δίνει και η προσομοίωση στο Yridium ( που χρησιμοποιεί Κ(ΝΗ3)=Κ(CH3COOH)=1,8*10^-5 )

 

H αραίωση ενός ρυθμιστικού διαλύματος δεν μεταβάλει το πεχα του γιατί το πηλίκο C2/C1 μένει σταθερό . Με την προσθήκη όμως διαλύματος  CH3COONH4 το συγκεκριμένο πηλίκο αλλάζει και δίνει άλλη τιμή πεχά .

Με την εξίσωση Η-Η πάντα σε ισχύ … (!!!)

Απάντηση από τον/την Βιβή Γεωργίου στις 18 Ιούλιος 2013 στις 23:26

Αντώνης Μπαλτζόπουλος είπε:

Σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό μου καθώς έλυνα την άσκηση …

#1 …. άσχετο …. εάν στο διάλυμα NH3-NH4CL προσθέσω διάλυμα ΗCOONH4 ( για «καθε» τιμή συγκεντρωσης ) τότε το pH του διαλύματος δεν θα μεταβληθεί …. γιατί ? …. Το διάλυμα HCOONH4 έχει pH=7 για κάθε τιμή συγκέντρωσης ( με τις Κ της άσκησης ) , άρα η προσθήκη του διαλύματος HCOONH4 θα μπορούσε να «μεταφραστεί» από το ρυθμιστικό διάλυμα ώς αραίωση …. οπότε δεν θα μεταβαλλόταν πρακτικά το pH του.

……………………………………

Να πω πως η παραπάνω σκέψη δεν επιβεβαιώνεται τελικά ούτε μαθηματικά ούτε πειραματικά ….

Εάν σε διάλυμα όγκου 2 L με ΝΗ3 0,1 Μ – ΝΗ4CL 0.1 M προσθέσουμε 2L διαλύματος CH3COONH4 0.1 M ( με πεχα = 7 ) τότε το πεχα του τελικού διαλύματος δεν μένει σταθερό.

H αραίωση ενός ρυθμιστικού διαλύματος δεν μεταβάλει το πεχα του γιατί το πηλίκο C2/C1 μένει σταθερό . Με την προσθήκη όμως διαλύματος  CH3COONH4 το συγκεκριμένο πηλίκο αλλάζει και δίνει άλλη τιμή πεχά .

Μια μικρή «επέκταση» στη σκεψη αυτη με την προσθηκη ασθενους ηλεκτρολυτη σε ρυθμιστικο….

 

Ας υποθέσουμε ότι προσθετουμε στερεο HCOONH4 χωρις να μεταβληθει ο ογκος του διαλυματος. Οπότε προσθέτουμε ενα οξυ και μια βαση ταυτοχρονα κατα το ιδιο ποσο και μαλιστα με τα δεδομενα της ασκησης  Κα και Κβ το αλατι σε διαλυμα μονο του θα εδινε ουδετερο pH…

 

Αρχικό pH διαλύματος ΝΗ3 0.1 Μ / ΝΗ4CL 0.1 M : pH = pKa (NH4) = 9

 

Εστω οτι προσθέτουμε n mol HCOONH4 και ακολουθουμε την ιδια τακτικη όπως παραπανω για τον υπολογισμο pH:

 

Συγκεντρώσεις ουσιών στο διάλυμα μετα την προσθηκη : C(NH3)=C(NH4CL)=0.1 M και C(HCOONH4)=n/2=C M

Ιοντισμοί

NH3  +  H2O  <=>  NH4  +  OH

0.1-x                      x          x

Διαστάσεις

NH4CL ———–>  NH4  + CL

  •                         0.1       0.1

HCOONH4 ——–> HCOO  + NH4

  •                        C        C

«Υδρολύσεις» ιόντων

HCOO  + H2O  <=> HCOOH  + OH

C – y                     y           y

Κοινά ιόντα :

[ΝΗ4]= x + 0.1 + C = C + 0.1

[OH]= x+y

K(NH3)=[OH]ολ[NH4]ολ / [ΝΗ3] => 10^-5=[ΟΗ]ολ*(C+0.1)/0.1 =>

[ΟΗ]ολ=10^-5 * 0.1  / (C+0.1) => pOH > 5 => pH < 9

Μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι η ποσότητα του άλατος που προσθέτουμε τόσο μεγαλύτερη είναι η μεταβολή του pH που μπορεί να φτάσει και τις 0.7 μονάδες πχ για προσθήκη 0.2 mol ωστε C=0.1Μ.

Το παράδοξο αυτό της προσθήκης ίσης ποσότητας ασθενούς οξέος και ασθενούς βάσης κατά το ίδιο ποσό σε ρυθμιστικό προέκυψε απο τη σκέψη να προσθέσουμε ηλεκτρολύτη με κοινό ιόν, οπότε μεταβλήθηκε ο λόγος [ΝΗ3]/[ΝΗ4+].

Τι θα συνέβαινε αν προσθέταμε άλας HCOOΒ όπου Β+ προέρχεται από την ασθενή βάση ΒΟΗ που έχει Κb=10^-5 και αυτή και δεν είναι η NH3;

ΥΓ. Συμπέρασμα: Προσοχή στις ερωτήσεις θεωρίας με τις μετατοπίσεις ισορροπίας και μεταβολής pH σε διάφορα διαλύματα και μάλιστα ρυθμιστικά…

Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις 18 Ιούλιος 2013 στις 23:52

…. κοίτα τωρα παραξενα πράγματα που κάνουν τα μαθηματικά

Εστω ρυθμιστικο ΗΑ-ΝαΑ με ίδιες συγκεντρώσεις … pH=Pka … εάν προσθέσουμε – χωρίς μεταβολή όγκου – ίσα μολ ΗΑ και ΝαΑ …. οι νέες συγκεντρωσεις είναι πάλι ίδιες … και το πεχα μένει ίσο με το pKa

Εαν σε ρυθμιστικό ΗΑ-ΝαΑ με διαφοερικές συγκεντρώσεις … pH=PkA+Log(C2/C1) …. εάν προσθέσουμε τα ίδια ( ίσα με πρίν ) μολ ΗΑ και ΝαΑ … το πηλικο θα άλλαξει ( έστω λιγο ) και θα προκύψει άλλο πεχα

υγ… ελπίζω να μην εγραψα βλακεία … ( σε 8 ωρες ταξιδεύω και είμαι ανάμεσα στο λαπτοπ και τον Hannibal )

Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 19 Ιούλιος 2013 στις 0:19

Καλά ρε, είστε άρρωστοι! Ο ένας (Αντώνης) νόμιζα ότι μας χαιρέτησε για διακοπές, ότι κινδυνεύει να τον χωρίσει η γυναίκα του και να τον εγκαταλείφουν τα παιδιά του κ.τ.λ. Λέω, πάει έφυγε για καλοκαίρι ο Αντώνης. Αλλά που! Η άλλη (Vivi) έλεγε χορεύουν οι αριθμοί με τα ρυθμιστικά στο μυαλό της, ανεξαρτήτως αν είναι μέρα ή νύχτα… Λέω πάει μας αφήνει και η vivi, κουράστηκε… Αλλά εσείς δεν παίζεστε!!! Ξέρω όμως τι έχετε πάθει… Ερωτοχημεία!!!

Απάντηση από τον/την Γεώργιος Βαρελάς στις 10 Αύγουστος 2013 στις 11:35

Δείτε το συνημμένο αρχείο.

Συνημμένα:

Απάντηση από τον/την Γεώργιος Βαρελάς στις 20 Αύγουστος 2013 στις 2:43

Θεώρησα ότι έχουμε δύο ρυθμιστικά διαλύματα: 1. ΗΑ με Α, 2C το καθένα και 2. ΗΒ με Β, 2C το καθένα. Βρήκα τη ρυθμιστική τους ικανότητα, που είναι ίση με (18/11)C. Στη συνέχεια (το έγραψα στην αρχή =πρωθύστερο σχήμα) βρήκα τη ρυθμιστική ικανότητα του διαλύματος που περιείχε αρχικά C Μ και από τις τέσσερις ουσίες (που βέβαια δεν παραμένουν ως έχουν, αλλά αντιδρούν).

Συμπέρασμα: το καθένα από τα δύο διαλύματα έχει μεγαλύτερη ρυθμιστική ικανότητα από το τρίτο.

Συνημμένα: