Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση. Το παράδειγμα του απλού εκκρεμούς.

Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του φίλου Διονύση για προσφορά της εργασίας στο Γυμνάσιο παραθέτω την διδασκαλία που έκανα στην Γ΄ Γυμνασίου για το απλό εκκρεμές, με την βοήθεια και των λεγόμενων “Νέων Τεχνολογιών”.

Θεωρώ υποχρέωσή μου να ευχαριστήσω το συνάδελφο Γιάννη Κυριακόπουλο γιατί από δική του ανάρτηση πληροφορήθηκα για τις προσομοιώσεις Phet.

Για την περιγραφή του μαθήματος θα χρειασθούμε τη προσομοίωση:

http://phet.colorado.edu/en/simulation/pendulum-lab

Μόλις μεταφερθούμε στην ιστοσελίδα με (Scroll down) βρίσκουμε την Ελληνική μετάφραση της προσομοίωσης και καλούμε το Run now, οπότε μεταφερόμαστε στην αντίστοιχη σελίδα με το “εξελληνισμένο” περιβάλλον.

Στο μάθημα χρησιμοποιήσαμε και το αντίστοιχο ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

(Επισυνάπτεται).

(Στο σχολείο που διδάσκω διαθέτουμε διαδραστικούς πίνακες και σύστημα προβολής στο Εργαστήριο Φυσικής με ευρυζωνική σύνδεση). Στους μαθητές έδωσα φωτοτυπημένα φύλλα εργασίας. Μπορούν όμως να δουν την προσομοίωση και στο σπίτι τους επισκεπτόμενοι το ιστολόγιο:

http://physicsjfior.blogspot.com/

και βρίσκοντας την σχετική ανάρτηση. Έτσι μπορούν να μελετήσουν (παίξουν) και στο σπίτι τους για όσο χρόνο θέλουν και όταν έχουν διάθεση.

Συνημμένα:
 ΑΠΛΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ.pdf ΑΠΛΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ.pdf, 113 KB
(Visited 191 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
1 Σχόλιο
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Ελευθερία Νασίκα
Editor

 

Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση
Permalink Απάντηση από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 19 Φεβρουάριος 2011 στις 8:30

Ωραία δουλειά. Φαντάζομαι (μια και έχω να διδάξω σε Γυμνάσιο από το 1988) ότι θα καταγοητεύονται.
Permalink Απάντηση από τον/την Φιορεντίνος Γιάννης στις 19 Φεβρουάριος 2011 στις 8:59

   Η αλήθεια είναι Γιάννη ότι δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Τώρα βέβαια το κατά πόσο “κατακτούν” καλύτερα τη γνώση αυτό θα φανεί αργότερα.Το σίγουρο πάντως είναι ότι, πολλοί από τους μαθητές εκείνους που αν έβλεπαν απλά τον τύπο της περιόδου στον πίνακα θα αδιαφορούσαν (στην καλύτερη περίπτωση), έδειξαν μεγάλη προθυμία για συμμετοχή στη διεξαγωγή του εικονικού πειράματος.

Permalink Απάντηση από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 19 Φεβρουάριος 2011 στις 9:52

Φυσικά θα φανεί αργότερα. Η επαφή μου με το Γυμνάσιο “διατηρείται” μέσω περιγραφών του Φασουλόπουλου. Φαίνεται ότι υπάρχει “εύφορο” έδαφος ακόμα. Στο Λύκειο οι καλύτεροι μαθητές προτιμούν την επίλυση προβλημάτων.
Permalink Απάντηση από τον/την Βαγγέλης Κουντούρης στις 20 Φεβρουάριος 2011 στις 12:50

Καλό το φύλλο εργασίας Γιάννη

και  η, με τη βοήθειά του, “εκμετάλλευση” των δυνατοτήτων ενός εικονικού πειράματος.

(θα ήταν χρησιμότερο, ίσως, αντί για τη σύγκριση περιόδων με 2 και 1m, να γινόταν για 2 και 0,5m,  (ώστε ρίζα 4=2), δεν ξέρω, επίσης, αν ο πλανήτης έχει δυνατότητα αλλαγής από g σε 9g…)

Κατά την άποψή μου ένα εικονικό πείραμα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε κάποιες περιπτώσεις όπως:

όταν δεν διαθέτουμε κατάλληλα όργανα μέτρησης ή υλικά
όταν δεν επαρκεί ο χρόνος για συναρμολόγηση και εκτέλεση του πραγματικού
όταν θέλουμε να “πάμε” σε περιοχές που δεν μπορούμε όπως π.χ. στη Σελήνη ή στο εσωτερικό του ατόμου του Νατρίου
όταν θέλουμε να “δούμε” μεγέθη που κανονικά δεν φαίνονται όπως π.χ. την ταχύτητα ενός σώματος

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το πραγματικό πείραμα είναι αυτό που, σε πολύ μεγάλο βαθμό, δίνει στους μαθητές τη δυνατότητα να προβληματιστούν, να επαληθεύσουν, να απορρίψουν, να ανακαλύψουν και να αποκτήσουν χρήσιμες δεξιότητες.

(ή αυτά τα ισχυριζόμαστε όσοι “εκ κατασκευής” είμαστε με την “παλιά” αντίληψη;)

Για παράδειγμα όταν ένας μαθητής έχει κάνει μόνο την κατασκευή ενός εκκρεμούς μήκους 1m:

έχει προβληματιστεί για το ποια υλικά χρειάζεται
έχει συναρμολογήσει ορθοστάτη
έχει επιλέξει όργανa μέτρησης μήκους
έχει κόψει νήμα και έχει δέσει νήμα
έχει μετρήσει μήκος νήματος
έχει μετρήσει ακτίνα σφαιριδίου
έχει δέσει σφαιρίδιο
έχει εκτιμήσει τη “χασούρα” νήματος από τα δεσίματα

Έτερε Γιάννη

Κάποια στιγμή, ελπίζω και εύχομαι,

ένα φωτεινό μυαλό εκεί “ψηλά” κατά Υπουργείο Δια Βίου κ.λπ. μεριά,

να ενστερνιστεί (και να παρέμβει κατάλληλα) αυτό που “φωνάζω” για δεκαετίες:

οι μαθητές των δυο τελευταίων τάξεων του Δημοτικού και

των τριών του Γυμνασίου

(και της Α΄ δηλαδή όπου, περίεργα, διακόπτεται (!) η Φυσική …)

αντιλαμβάνονται εύκολα, και χαίρονται γι’ αυτό,

το συγκεκριμένο και δύσκολα το αφηρημένο,

συνεπώς εκεί πρέπει και το μεγαλύτερο ποιοτικό και πειραματικό μέρος της Φυσικής

(και το λιγότερο ποσοτικό) …

Permalink Απάντηση από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 20 Φεβρουάριος 2011 στις 13:24

Θα συμφωνήσω 1000%. Βαγγέλη.

Όταν δούλευα στο Γυμνάσιο Λέρου είχα προβάλλει ένα video με κύμα. Διαδοχικά απελευθερώνονταν εκκρεμή που ένα σύρμα συγκρατούσε. Όταν ζήτησα την ταχύτητα διάδοσης η μετριότερη και πιο αδιάφορη μαθήτρια μου απάντησε σωστά ότι είναι η ταχύτητα με την οποία τραβάς με το χέρι το σύρμα. Αν υπήρχε μόνο η κιμωλιοπαρουσίαση τι θα καταλάβαινε ;;

Το στάσιμο (συσκευή δανεική από τους φίλους του Λυκείου Λέρου) είχε μαγέψει τα παιδιά. Είναι τόσο εύκολο να ανοίξεις 3 τρύπες σε μια μπουκάλα (πίεση)…

Τα προβλήματα αρχίζουν μετά. Όταν πτυχιούχος Πολυτεχνικής σχολής (Υπολογιστών) σου λέει:

“-Εγώ ήμουν άτυχος στο Λύκειο. Είχα πέσει σε τμήμα PSSC και δεν ήξερα να δουλεύω κεκλιμένο επίπεδο. Ταλαιπωρήθηκα πολύ στη Γ΄Λυκείου στο 1ο και 2ο κεφάλαιο. Χρειάστηκε να διδαχτώ και ασκήσεις που οι τυχεροί συμμαθητές μου έκαναν στην Α’ Λυκείου.”

Είναι πιθανόν πολλοί που διάβασαν τη φράση να λένε τώρα “-Πες τα χρυσόστομε” και …οι στρεβλώσεις συντηρούνται.Permalink Απάντηση από τον/την Φιορεντίνος Γιάννης στις 20 Φεβρουάριος 2011 στις 19:57

Φίλε Βαγγέλη,

συμφωνώ απόλυτα με την παρατήρησή σου για τα μήκη (2m και 0.5m) του εκκρεμούς,

ώστε ο λόγος των περιόδων να είναι ίσος με 2. Στο επόμενο φύλλο εργασίας θα το

διορθώσω.

Απ΄ότι είδα δεν μπορείς να “ρυθμίσεις” την επιτάχυνση της βαρύτητας.

Συμφωνώ απόλυτα με την άποψη ότι το “πραγματικό” πείραμα είναι αναντικατάστατο

και ότι το εικονικό εργαστήριο πρέπει να συμπληρώνει το πραγματικό και βέβαια

είναι ιδαίτερα χρήσιμο στις περιπτώσεις που παραθέτεις.

Στο σχολικό εργαστήριο είχα ήδη πραγματοποιήσει και το “αληθινό” πείραμα σε

προηγούμενη διδακτική ώρα. Το πραγματικό πείραμα το έκανα γιατί θεωρώ το απλό

εκκρεμές σαν “ιδανικό” θέμα για μια εισαγωγή στην πειραματική διαδικασία και το

“εικονικό” για να εισάγω, κατά κάποιο τρόπο, τους μαθητές μου στη χρήση προσομοιώσεων.

” Έχασα” βάβαια κατ΄αυτό τον τρόπο δύο ώρες, θέλω όμως να πιστεύω ότι άξιζε τον κόπο.)

Permalink Απάντηση από τον/την Διονύσης Μητρόπουλος στις 20 Φεβρουάριος 2011 στις 20:28

«Δέκα δολάρια στην πλάκα!»

Στο σχολείο που πήγαινα είχαμε ένα Φυσικό που … λόγω φυσιογνωμίας – διαβόλοι εμείς – τον είχαμε βγάλει Dalton.

Είχε λοιπόν ιδιαίτερη αγάπη με τα πειράματα (καλά να είναι, έπρεπε να περάσουν χρόνια για να καταλάβω τι καλό μας έκανε).

Το εργαστήριο ένα μίνι αμφιθέατρο (ας πούμε) με ένα τραπέζι στη μέση, χαμήλωναν και τα φώτα (όταν είχαμε … πρίσματα έσβηναν και τελείως) οπότε … η ώρα του παιδιού! Ο Dalton βέβαια στο στοιχείο του!

Κάποτε ήμασταν στα ρεύματα Foucault και για πείραμα κρέμασε μια βαριά μεταλλική πλάκα από ένα βραχίονα ώστε να αιωρείται ελεύθερα, περνώντας στο κάτω μέρος ανάμεσα στους οπλισμούς ενός ηλεκτρομαγνήτη. Μας εξήγησε λοιπόν τι θα γίνει όταν κλείσει το κύκλωμα και μας ρωτάει γελαστός:

«Τι λέτε λοιπόν, θα σταματήσει ή όχι;» Οπότε ακούγεται από τη γαλαρία ένας «ξύπνιος» συμμαθητής: «Δέκα δολάρια στην πλάκα!»

Πλάκα – πλάκα, οι αναμνήσεις από εκείνο το εργαστήριο είναι ακόμα χαραγμένες στη μνήμη μου.