#01 – Εκπαιδευτικός μύθος ή αλήθεια;

barn-owl-2988291_1280-1#01 – Εκπαιδευτικός μύθος ή αλήθεια;

– Αφού θα το βρω στη Google γιατί να το μάθω;

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,

Εγκαινίασα μια νέα ενότητα – σειρά θεμάτων στο blog μου που έχει να κάνει με εκπαιδευτικούς μύθους ή εκπαιδευτικές αλήθειες. Συγκεκριμένα, σε μια σειρά νέων άρθρων θα διερευνήσω αν κάποιες απόψεις που είναι διαδεδομένες στους εκπαιδευτικούς και στους μαθητές έχουν βάση ή στηρίζονται κατά ένα μεγάλο ποσοστό σε αδιευκρίνιστες προκαταλήψεις. Φυσικά, τίποτα δεν είναι άσπρο και μαύρο και ο διαχωρισμός μεταξύ της αλήθειας και του μύθου μπορεί να είναι θαμπός!!!

Στο πρώτο άρθρο μου λοιπόν άρθρο για τις εκπαιδευτικές αλήθειες ή μύθους αναφέρομαι στο εξής ερώτημα – άποψη:

«Αφού μπορώ να βρω στη google οποιαδήποτε γνώση θέλω, οποιαδήποτε στιγμή θέλω, γιατί να πρέπει να μάθω τη γνώση αυτή στο σχολείο;»

Το άρθρο μπορείτε να το βρείτε εδώ: https://physiart.com/2018/06/06/01_learning-myth_google/

Θα χαρώ πολύ να σχολιάσετε!!

Υ.Γ. Επίσης, θα ήθελα να θυμίσω στους συναδέλφους το άρθρο με τις καλές πρακτικές για τις περιόδους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις. Αν νομίζετε ότι έχει αξία να το διαβάσουν οι μαθητές σας, προσπαθήστε να το διαδώσετε σε αυτούς και να το διαμοιράσετε σε γονείς που τα παιδιά τους δίνουν πανελλήνιες ή σε άλλους συναδέλφους. Το άρθρο είναι εδώ: https://physiart.com/2018/06/02/best-exam-practices/ 

(Visited 582 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
4 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Νίκος Παναγιωτίδης

Αφού μπορώ να βρω στη google οποιαδήποτε γνώση θέλω, οποιαδήποτε στιγμή θέλω, γιατί να πρέπει να μάθω τη γνώση αυτή στο σχολείο;

Την εποχή του Αινσταιν, κάποιος μεγάλος εφευρέτης, νομίζω ο Εντισον, επειδή δεν συμφωνούσε με το Αμερικάνικο εκπαιδευτικό σύστημα, έστειλε σε μεγάλους επιστήμονες ένα ερωτηματολόγιο. Έστειλε βέβαια και στον Αινσταιν. Μια από τις ερωτήσεις ήταν: "Ποιά είναι η ταχύτητα του ήχου;". Και η απάντηση του Αινσταιν: "Δεν ξέρω. Δεν θα γεμίσω το μυαλό μου με πληροφορίες που μπορώ να βρω σε οποιοδήποτε εγχειρίδιο".

Άλλο η πληροφορία, άλλο η γνώση. Ότι η ταχύτητα του ήχου είναι 340 m/s είναι πληροφορία. Αν δώσεις στο Google "ταχύτητα ήχου" θα τη βρεις αμέσως. Αλλά η έννοια του κύματος είναι γνώση. Κι αυτή μπορείς να τη βρεις στο Google ή στη wikipedia αλλά για να την κατανοήσεις πρέπει να στην εξηγήσει ένας καλός δάσκαλος.

Νίκος Παναγιωτίδης

Συνεχίζω να είμαι αντίθετος με την απόκτηση γνώσης "μέσω του σχολείου google".

Ήμουν μαθητής που μόλις είχε τελειώσει το Δημοτικό όταν έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο μαθηματικών κάποιας τάξης του Γυμνασίου. Προσπαθούσα να το καταλάβω αλλά δεν καταλάβαινα απολύτως τίποτα. Γιατί αυτές οι γνώσεις πατούσαν σε άλλες γνώσεις που εγώ δεν είχα.

Η γνώση χτίζεται σταδιακά. Πρέπει να ξεκινήσεις από τα θεμέλια. Κι αυτό ακριβώς γίνεται στο εκπαιδευτικό σύστημα. Στην Α΄ Γυμνασίου χτίζονται τα θεμέλια. Στην Β΄ ο πρώτος όροφος κοκ. Από την άλλη μεριά, αν κανείς ενδιαφέρεται για γνώση "τύπου Edison" (πχ η ταχύτητα του ήχου είναι 340 m/s) αυτή δεν χρειάζεται βάσεις. Εγώ σε ηλικία μικρότερη των 8 ετών ήξερα ότι το φως κινείται με ταχύτητα 300 000 χλμ/δευτ. Μου το είχε μάθει ο πατέρας μου και δεν είχα καμιά δυσκολία να το καταλάβω.

Αλλά σε μια προσπάθειά μου να μάθω την ΗΜ θεωρία του Maxwell σε ηλικία 16 χρονών, απέτυχα παταγωδώς. Αλλά πέτυχα όταν επανέλαβα την προσπάθεια σαν πρωτοετής φοιτητής του φυσικού.

Κώστας Παπαδάκης

Ωραίο το θέμα, αλλά και η σελίδα του συγγραφέα που είναι διάσημος (δικαιολογημένα) σε μαθητές και καθηγητές.

Ζούμε την εποχή όπου: στην αναφορά μιας πληροφορίας σε μια συζήτηση εφήβων, θα ακολουθήσει επαλήθευση της πληροφορίας στο διαδίκτυο. Ο βέλτιστος αλγόριθμος αναζήτησης της google μας δίνει τα αποτελέσματα από το πλήθος τον ιστοσελίδων που έχει καταχωρημένα, αυτό που λέμε visible web (σε αντίθεση με τις μη καταχωρημένες σελίδες που αποτελούν το dark web).

[Όποιος αναζητά στην μηχανή της google στην Ελληνική γλώσσα, παρατηρεί ότι μετά τα πρώτα αποτελέσματα τα υπόλοιπα δεν είναι σχετικά. Έχει σχέση με τον μικρό αριθμό ατόμων που χρησιμοποιούν την Ελληνική γλώσσα στο διαδίκτυο.]

Προσωπικά με ενδιαφέρει η πληροφορία, αλλά κυρίως η χρησιμότητα της σε σχέση με την δουλειά ή τα ενδιαφέροντα μου. Αναζητώντας στο διαδίκτυο, έχουμε κυριολεκτικά πρόσβαση στην ανθρώπινη γνώση, τουλάχιστον στην Αγγλική γλώσσα.

Ο μέσος όρος των συν πολιτών μας χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για (κατά την γνώμη τους) «ψυχαγωγικούς» λόγους. Το facebook ή το Instagram τα «κοινωνικά» δίκτυα και οι πληροφορίες που περιέχουν είναι ανεξέλεγκτες. Το facebook παραδέχτηκε ότι πραγματοποίησε «πείραμα» σε συνεργασία με το ψυχολογικό τμήμα ενός πανεπιστημίου, εκθέτοντας τους χρήστες σε post που δημιουργούσαν ακραία συναισθήματα με σκοπό να μελετήσουν τις αντιδράσεις των χρηστών.

Η κατάσταση στη χώρα μας θυμίζει (λίγο) την Αφρική όπου πολλοί θεωρούν ότι το facebook είναι το διαδίκτυο αφού μέσω του facebook έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο (αυτό ήταν και το κίνητρο της «προσφοράς» – «δωρεάν» πρόσβασης του διαδικτύου από την εταιρία facebook σε πολίτες της Αφρικανική ηπείρου).

Αδυνατώ να καταλάβω πως άνθρωποι ευαίσθητοι στο θέμα των προσωπικών δεδομένων, δίνουν διαρκώς προσωπικές και αναλυτικές πληροφορίες για το που βρίσκονται, τι κάνουν (άρα και τι ξοδεύουν, σκεφτείτε να αποκτήσει πρόσβαση στο facebook η εφορία και να κάνει διασταύρωση στοιχείων J).

Να σχολιάσω επίσης την ενασχόληση των εφήβων και όχι μόνο, στα smartphone κινητά τους με τα «δωρεάν» παιχνίδια που είναι γεμάτα διαφημίσεις. Ο χρήστης ενός «δωρεάν» παιχνιδιού δεν είναι ο «πελάτης» της εταιρίας που έφτιαξε το παιχνίδι, αλλά το μέσο αφού η προβολή των διαφημίσεων θα δώσει κέρδος από τις εταιρίες πελάτες στην εταιρία κατασκευής του παιχνιδιού.

Η εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει, διδάσκοντας στη πράξη την χρήση ενός μέσου που περιέχει όλη την γνώση, αλλά και όλη την αρρώστια του ανθρώπινου μυαλού.