Σύνδεση τέχνης με επιστήμη

Καλησπέρα σε όλους.
Επειδή είναι καλό το νταβαντούρι, αλλά δεν μας πάει και πουθενά σε τελική ανάλυση, θα ήθελα να ανοίξω αυτό το θέμα εδώ. Ποια είναι η άποψή σας για τη σύνδεση τέχνης με επιστήμη;

(Visited 1,387 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
41 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Πάνος Μουρούζης
2 έτη πριν

Τη θέση μου νομίζω ότι την ανέπτυξα με πολύ λίγα λόγια σε μία παράπλευρη συζήτηση, προτείνοντας στο τέλος και μία συνταγή groumet.

Δυστυχώς ή ευτυχώς οι θετικές επιστήμες εκφράζονται μέσω των μαθηματικών. Δεν μπορείς να κάνεις φυσικές επιστήμες χωρίς μαθηματικά. Κάθε τέτοια προσπάθεια είναι απλά μία εκλαΐκευση των φυσικών επιστημών που θα πρέπει να αναφέρεται σε μικρές ηλικίες ή στο ευρύ κοινό το οποίο στερείται στοιχειώδους μαθηματικής παιδείας. Μπορείς βέβαια να κάνεις τέχνη με αφορμή την επιστήμη, όπως πχ ένας ολόκληρος κλάδος της λογοτεχνίας με το γενικό προσδιορισμό μαθηματική λογοτεχνία που έχει ανθίσει τα τελευταία χρόνια. Μία λογοτεχνία που έχει προσφέρει πολλά και αξιόλογα έργα. Σε καμία όμως περίπτωση κανένας συγγραφέας από αυτή την ομάδα δεν νομίζω να ισχυρίζεται ότι κάνει μαθηματικά ή ότι προάγει τα μαθηματικά.

Πάνος Μουρούζης
2 έτη πριν
Απάντηση σε  Πάνος Μουρούζης

Δεν μπορώ να διορθώσω και τα λάθη των καλοφαγάδων “gourmet”

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Ο Πάνος αναφέρθηκε στην Λογοτεχνία.

Logicomix Απόστολου Δοξιάδη:

Τα πάντα για τη Φυσική σε κόμιξ:

Τα βιβλία του Ντενί Γκετζ (καλύτερο το θεώρημα του παπαγάλου)

Τα βιβλία του Τεύκρου Μιχαηλίδη.

Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ του Απόστολου Δοξιάδη.

Τέχνη επηρεασμένη από την επιστήμη μου φέρνει στο μυαλό  τον Έσερ:

       

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής

Καλησπέρα παιδιά. Και γιατί να μην συνδέσουμε την τέχνη με …την Ιστορία;

Η τέχνη μπορεί να συνδυαστεί και με την Ιστορία, αλλά δεν είναι Ιστορία, με τα Μαθηματικά, αλλά δεν είναι Μαθηματικά…

Τίνα Νάντσου
2 έτη πριν

Arthur I. Miller: «Οι επιστήμονες και οι καλλιτέχνες είναι εξίσου δημιουργικοί. Προσπαθούν να κάνουν ορατό το αόρατο, κοιτάζουν πέρα από παγιωμένες αντιλήψεις και αναζητούν ενδιαφέροντες τρόπους για να αναπαραστήσουν τη φύση».

Ωραίο θέμα Μανώλη αναμένουμε και τα δικά σχόλια. Στο μπλογκ μου εχω περίπου 80 αναρτήσεις για το θέμα αν σε ενδιαφέρει

https://tinanantsou.blogspot.com/search/label/%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%97%20%CE%9A%CE%91%CE%99%20%CE%A4%CE%95%CE%A7%CE%9D%CE%97

Χαράλαμπος Κασωτάκης

Το ίδιο ερώτημα απασχόλησε και τους αγγλόφωνους συναδέλφους μας. Για τις απαντήσεις τους βλ.
https://www.quora.com/Can-art-be-scientific

και ένα άρθρο που εξηγεί γιατί χρησιμοποιούμε την τέχνη μακριά από ψευδοεπιστήμες
http://theconversation.com/mixing-science-and-art-to-make-the-truth-more-interesting-than-lies-100221
Για τη βιολογία μάλιστα υπάρχουν κανόνες για το επιστημονικό σχέδιο όπως τα διαγράμματα στη φυσική βλ
https://schoolworkhelper.net/how-to-do-scientific-drawings-for-biological-courses/

Για την τέχνη στο CERN όπου γίνονται πρόσφατα και διδακτορικά με αυτό το αντικείμενο δες https://www.symmetrymagazine.org/article/art-draws-out-the-beauty-of-physics

https://arts.cern/

και ένα άρθρο στο guardian για τα origami fractals που είναι της μόδας
https://www.theguardian.com/artanddesign/2012/jun/13/art-physics-wide-open-school
Τέλος το καλύτερο για μένα βιβλίο που συνδέει τέχνη και επιστήμη
https://www.amazon.com/Art-Physics-Parallel-Visions-Space/dp/0061227978

Στην Αμερική υπάρχουν σε πολλά μουσεία προγράμματα για παιδιά δημοτικού που συνδυάζουν τέχνη και επιστήμη για παιδαγωγικούς σκοπούς. Ονομαστό επίσης είναι το Μουσείο επιστήμης και τέχνης στη Σιγκαπούρη. Τέλος μεγάλη η σχέση Φυσικής και χορού. Εξηγείται π.χ. με Φυσική γιατί οι χορευτές είναι συνήθως αδύνατοι. Υπάρχουν με ειδικοί όπως ο Kennethn Law. Για μια απλή εισαγωγή δες
https://ed.fnal.gov/trc_new/demos/present/physofballet.pdf
Μια μορφή του αργεντίνικου τάγκο που ασχολήθηκα ήταν το nuevo tango των Gustavo Naveira και Fabian Salas που χρησιμοποίησαν αρχές κινησιολογίας για να αναλύσουν τη Φυσική του Αργεντίνικου Tango. Έτσι βρήκαν όλες τις πιθανότητες κίνησης μέσα στα πλαίσια του Tango Argentino. Αυτό συνίσταται στο να δείχνουν π.χ. αντί “τι να χορεύουν” το “πως να χορεύουν” Μάλιστα από τους πολλούς φυσικούς που χορεύαμε ένας έγινε και δάσκαλος tango. Πολλές σχολές του εξωτερικού διαφημίζουν ότι μαθαίνουν tango argentino με βάση τη φυσική . Βέβαια δεν ξέρω τίποτα για τη σχέση κβαντικής και τέχνης αλλά όσο μεγαλώνει κανείς μαθαίνει.

 

 

Πάνος Μουρούζης
2 έτη πριν

Επειδή στο πάντρεμα τέχνης και επιστήμης αναφέρεται τακτικά το όνομα του Λεονάρντο Ντα Βίτσι, η άποψή μου είναι ότι το επιστημονικό του έργο ήταν Μηδενικό! Ειλικρινά δεν έμαθα ποτέ στη φυσική κάποιο νόμο, ή μονάδα που να έχει το όνομά του. Καμία του κατασκευή δεν ήταν χρηστική. Ήταν βέβαια ένας εξαίρετος και διορατικός καλλιτέχνης με επιστημονικές ανησυχίες, που γι αυτό το καλλιτεχνικό του έργο έμεινε στην ιστορία.

Πάνος Μουρούζης
2 έτη πριν

Η σύνδεση τέχνης και επιστήμης μπορεί να δημιουργήσει τέρατα. Οι δύο αυτές δραστηριότητες κατά την άποψή μου ΔΕΝ κουμπώνουν. Το παράδειγμα που ανέφερες αγαπητέ Μανώλη για τον Γαλλιλαίο  “να διδάσκονται τα παιδιά για τις παρατηρήσεις του Γαλιλαίου, να επαναλαμβάνουν κάποιες βασικές παρατηρήσεις και σαν συνέχεια να μαθαίνουν για την κοινωνικοθρησκευτική διάσταση του έργου του από μία θεατρική παράσταση;”  είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Γιατί με αυτή τη λογική κάποιος άλλος θα έκανε ένα θεατρικό για τα πολιτικά πιστεύω του γίγαντα της κβαντικής φυσικής του Χάιζεμπεργκ. Τόσα ωραία θεατρικά έργα υπάρχουν. Είναι ανάγκη να κάνεις κάτι με το Γαλιλαίο; 

Μια τέτοια λογική επικράτησε και στα βιβλία του Δημοτικού σχετικά με το πάντρεμα της ιστορίας με τη μυθολογία με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην μαθαίνουν ούτε ιστορία ούτε μυθολογία. Να θεωρούν τον Ηρακλή συμπολεμιστή του Αχιλλέα.

Κάπου αλλού γράφεις ότι μέσω της τέχνης ο μαθητής δεν θα φοβηθεί να κάνει το λάθος. Πράγματι η τέχνη είναι υποκειμενική. Η επιστήμη όμως ενέχει μια αντικειμενικότητα πέρα από τις προσωπικές πολιτικές και θρησκευτικές απόψεις του καθενός γι αυτό και είναι και πανανθρώπινη. Στην επιστήμη η πρόοδος επιτυγχάνεται με τη διαδικασία της δοκιμής και του λάθους. Μέσα από τα λάθη μας κάνουμε επιστήμη. Αυτό πρέπει να διδάξουμε στους μαθητές μας, ώστε να μην φοβούνται να κάνουν το λάθος.

Η ανάμειξη της τέχνης με την επιστήμη ώστε η επιστήμη να γίνει πιο δημοφιλής ή πιο προσιτή, μου θυμίζει τη λογική κάποιου που επειδή θεωρούσε ότι το σκάκι είναι δύσκολο παιχνίδι για να το μάθει στα παιδιά, ξεκινούσε μαθαίνοντάς τους ντάμα.

Την επιστήμη για την τέχνη τη βλέπω μόνο ως πηγή έμπνευσης. Την τέχνη για την επιστήμη την βλέπω εντελώς άχρηστη. Κανένας επιστήμονας δεν ανέτρεξε στην τέχνη και δεν βοηθήθηκε από αυτήν για να λύσει ένα επιστημονικό πρόβλημα.

Κώστας Παπαδάκης

Θεωρώ ότι θα έπρεπε ένας επιστήμονας να έχει επαφή με την τέχνη,

και ανάλογα ένας καλλιτέχνης να έχει επαφή με την επιστήμη.

Δεν ξέρω πως θα μπορούσε να δέσει η επιστήμη με την τέχνη,

για χρόνια δεν μπορούσα να φανταστώ κάτι ανάλογο:
The unexpected math behind Van Gogh’s “Starry Night”
Και όμως έχει ενδιαφέρον.

Ξεχωρίζω τις φράσεις του Χαράλαμπου Κασσωτάκη:

“Μια μορφή του αργεντίνικου τάγκο που ασχολήθηκα ήταν το nuevo tango των Gustavo Naveira και Fabian Salas…

Μάλιστα από τους πολλούς φυσικούς που χορεύαμε ένας έγινε και δάσκαλος tango.”

που δηλώνουν πρακτικά την ενασχόληση ορθολογιστών με τον χορό, μια συναισθηματικά φορτισμένη τέχνη

(ειδικά το tango) την οποία δεν κατέχω [ 🙁 ].

Πάνος Μουρούζης
2 έτη πριν

Νομίζω αγαπητέ συνάδελφε Κώστα Παπαδάκη ότι εργασίες όπως αυτή που παραπέμπεις για τον Βαν Γκονγκ μπορεί να φαίνονται εντυπωσιακές και πρωτοπόρες, αλλά δεν προάγουν καθόλου την επιστήμη. Με άλλα λόγια το έργο του Βαν Γκονγκ δεν βοήθησε στο παραμικρό να κατανοήσουμε περισσότερο το πολύ δύσκολο πρόβλημα της τυρβώδους κίνησης των ρευστών. Η μελέτη των ρευστών που όντως είναι από τα δυσκολότερα φυσικά προβλήματα προχωράει με το σωστό σχεδιασμό πειραμάτων και την ανάπτυξη νέων μαθηματικών μοντέλων με τα οποία προσεγγίζουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τα πειραματικά μας δεδομένα.

Στόχος της γενική παιδείας κατά την ταπεινή μου άποψη είναι η προσπάθεια ώστε όλοι οι άνθρωποι να γίνουν κοινωνοί των μεγάλων επιτευγμάτων της ανθρωπότητας στις τέχνες και στις επιστήμες. Δεν θεωρώ μορφωμένο έναν μεγάλο φυσικό επιστήμονα ο οποίος έχει παντελή άγνοια των μεγάλων έργων της ποίησης, της λογοτεχνίας, του θεάτρου του κινηματογράφου, της ζωγραφικής κλπ. Θεωρώ επίσης αμόρφωτο έναν μεγάλο καλλιτέχνη που δεν έχει ιδέα από τις γνώσεις μας πάνω στην αστρονομία, τη βιολογία, τη φυσική τη χημεία κλπ. Γι αυτό είμαι αναφανδόν υπέρ μίας μη χρησιμοθηρικής παιδείας, (βλέπε ANTI-STEM)  έξω δηλαδή από τη λογική το να μαθαίνουμε αυτά και μόνον αυτά τα οποία είναι ή θα μας είναι στο μέλλον χρήσιμα.

Κώστας Παπαδάκης
Απάντηση σε  Πάνος Μουρούζης

Φυσικά, δεν μας βοήθησε να κατανοήσουμε την τυρβώδη ροή.

Η αναφορά στο video της ομιλίας από το TEDx, έχει να κάνει με τον Van Gogh.

Μπορούσε να απεικονίσει την τυρβώδη ροή, το γεγονός αυτό μου φάνηκε σχετικό.

Συνδέει την τέχνη με την επιστήμη.

 

Πάνος Μουρούζης
2 έτη πριν

Αγαπητέ Μανώλη θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω.

Ο Πυθαγόρας δεν έκανε τέχνη μελετώντας τη φυσική της μουσικής. Έκανε επιστήμη. Δεν ήταν μουσικός. Στην τελευταία εκδήλωση των Φυσικών, “Η ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΓΕΥΕΙ” αρκετοί συνάδελφοι παρουσίασαν εργασίες σχετικές με τη φυσική της μουσικής. Δεν κάνανε τέχνη. Στη βιβλιογραφία δεν γνωρίζω κανένα καλλιτεχνικό έργο του Πυθαγόρα.

Ο Ντα Βιτσι δεν έμεινε στην ιστορία ούτε για τις ανακαλύψεις του στην ανατομία ( δεν γνωρίζω καμία ανακάλυψη του στο θέμα αυτό ) ούτε για την πρόοδο που επέφερε στη μηχανική. Έμεινε για το καλλιτεχνικό του έργο και ίσως και για κάποιες μυστικιστικές του αντιλήψεις που πάντα διέγειραν και διεγείρουν τη φαντασία του κοινού.

Το να διεγείρουμε το ενδιαφέρον των μαθητών μέσω της τέχνης το θεωρώ θετικό και θεμιτό. Όχι όμως μία τέτοια ενασχόληση να την ονομάζουμε και επιστήμη. Οι φυσικές επιστήμες ενέχουν μία συγκεκριμένη μεθοδολογία που δύο βασικά τους χαρακτηριστικά  είναι το πείραμα και το μαθηματικό μοντέλο._