Σύνδεση τέχνης με επιστήμη

Καλησπέρα σε όλους.
Επειδή είναι καλό το νταβαντούρι, αλλά δεν μας πάει και πουθενά σε τελική ανάλυση, θα ήθελα να ανοίξω αυτό το θέμα εδώ. Ποια είναι η άποψή σας για τη σύνδεση τέχνης με επιστήμη;

(Visited 1,398 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
41 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Κώστας Παπαδάκης

Ωραία κείμενα, να σχολιάσω:

Ο Da Vinci ακολουθούσε επιστημονική μέθοδο στις μελέτες του, αν δεν θεωρείτε αυτός επιστήμονας τότε δεν είναι ούτε ο Freud.

Ουσιαστικά επιστήμη είναι η φυσική και οι κοινωνικές ή άλλες επιστήμες θα έπρεπε να αποκαλούνται διαφορετικά. Δεν επικοινωνούν όμως οι υπόλοιποι άνθρωποι γύρω μας με αυτό το σκεπτικό (που προσωπικά έχω).

Ο Tesla άσχετα από την showman παρουσία του, μας έδωσε την τεχνολογία για να βλέπουμε στο σκοτάδι.

Διαφωνώ με την new age φυσική, αλλά δεν είναι διδακτικά σύγχρονος και ο old school τρόπος διδασκαλίας.

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Συναφές:

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Ξέχασα πως το είχε ανεβάσει και ο Κώστας.

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Από το βιβλίο “Τα πάντα για τη φυσική σε κόμιξ”
  

Εκλαΐκευση.

Από το βιβλίο Κασσέτα-Δαπόντε:

 

Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε αν:

Πρόκειται για τέχνη.

Εξυπηρετούν τέτοιες παρεμβολές σε βιβλία ή παρουσιάσεις.

Ταιριάζουν μόνο σε εκλαϊκεύσεις ή μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε παρουσιάσεις και μαθήματα κάθε επιπέδου.

Κατερίνα Αρώνη
2 έτη πριν

Από το βιβλίο «ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΤΖΩΡΤΖ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ» των LUCY & STEPHEN HAWKING
(Μια περιπέτεια στο διάστημα)

Τι είναι μαύρη τρύπα;

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Πάμε σε ένα γνωστό βίντεο:

Είναι τέχνη;

Πάντως θέλει σενάριο και σκηνοθεσία. Στη συνέχεια θέλει σκιτσογράφο και amimation.

Δεν είναι κάποια συρραφή κλιπάρτ που θα μπορούσαμε να παραθέσουμε σε ένα pdf ή μια παρουσίαση ίδιου θέματος.

Πίνακας του Μονέ:

Ο χωρόχρονος στη ζωγραφική πριν τη θεωρία της Σχετικότητας. Άρθρο του Ευγένιου Χατζούδη.

Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης

“Είναι τέχνη; Πάντως θέλει σενάριο και σκηνοθεσία”.

πάντως, θέλει τέχνη!

 

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Πικάσο. Πορτραίτο του Ambroise Vollard:

Υποτίθεται ότι μπορούμε να δούμε μέσω τετραδιάστατου στερεού.

Theo Van Doesburg, construction in space-Time II (1924)

Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης

τα μαθηματικά στην φυσική – μήπως τα υπερτιμούμε;

Σίγουρα δεν διαφωνούμε Πάνο στο ότι η μαθηματική επεξεργασία και η μοντελοποίηση είναι απαράβατες διαδικασίες που ακολουθεί η επιστήμη.

Επιστήμη όμως δεν είναι οι μαθηματικές μέθοδοι που χρησιμοποιεί, αλλά η διάθεση και η ικανότητα να μετασχηματίζονται οι ερωτήσεις που προκύπτουν απ’ τον φυσικό κόσμο σε πειραματικά ελέγξιμες υποθέσεις. Επιπλέον, η επιστήμη έχει και μια εσωτερική ηθική. Αυτή επιβάλει πειραματικούς ελέγχους που δεν θα παραγνωρίζουν δεδομένα που αποκλίνουν απ’ την υπόθεση.

Οι αρνητικές εκδοχές της “φυσικής που μαγεύει” θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν και μαθηματική επεξεργασία π.χ. οι αστρολογικοί πίνακες και οι λογισμοί που βασίζονται σ’ αυτούς, από καλά μαθηματικά και από σημαντικούς αστρονόμους υπηρετήθηκαν. Στην υπόθεση της σχέσης πλανητών και κοινωνικών γεγονότων υπήρξε η υπέρβαση. Αυτή η υπέρβαση ενισχύθηκε από την έμφυτη τάση των ανθρώπινων κοινωνιών να θέλουν να γνωρίζουν το μέλλον. Και δεν έχω υπόψη μου κάποια μαθηματικά που μπορούσαν να απορρίψουν αυτή την ανθρώπινη στάση που ταύτιζε τον μαθηματικό – αστρονόμο με τον αστρολόγο.  Οι αιτίες που οδήγησαν στον διαχωρισμό των τριών ιδιοτήτων οφείλεται στην αλλαγή του «επιστημονικού παραδείγματος», στο οποίο δεν συνέβαλε καθοριστικά η πρόοδος των μαθηματικών. Ως αιτίες προτείνονται σήμερα, η βελτίωση των τεχνολογιών παρατήρησης, δηλαδή το τηλεσκόπιο, το μεγάλωμα του κόσμου με τα διατλαντικά ταξίδια και οι εμπειρίες που προστέθηκαν απ’ αυτά και εν τέλει διότι το νέο κοσμολογικό μοντέλο που διαμορφώθηκε, μπορούσε να προβαίνει σε καλύτερες προβλέψεις από αυτήν της επίδραση του ανάδρομου Ερμή.

μήπως καλλιεργώντας ένα μόνο από τα εργαλεία θαμπώνουμε την μεγάλη εικόνα;

Ο Γκενές με προβλημάτισε θετικά όταν με ρώτησε αν κάποιοι με μόνο εφόδιο τον  ικανοποιητικό χειρισμό των απαραίτητων μαθηματικών, θα ήσαν σε θέση να μετρήσουν την ακτίνα της Γης, όπως πέτυχε ο Ερατοσθένης. Αν θα το πετύχαιναν θα έκαναν σπουδαία φυσική, αλλά όχι γιατί ήξεραν μαθηματικά.

Προτείνω λοιπόν Πάνο να αφήσουμε έξω απ’ τη συζήτηση τον Αρχιμήδη και τους προσωκρατικούς, γιατί αρκετούς αγίους κατεβάσαμε και οι δύο από το εικονοστάσι της επιστήμης, της τέχνης και της φιλοσοφίας μέχρι τώρα και θα πέσει φωτιά να μας κάψει. Άσε που κάποιοι στον χώρο που διαλεγόμαστε έχουν προκαλέσει και τους “κβαντικούς μάγους”.

Επιπλέον, τα μαθηματικά εργαλεία δεν αποτέλεσαν εμπόδιο για την πρόοδο της φυσικής. Όποτε χρειάστηκαν ή υπήρχαν κάπου εκεί έτοιμα προς χρήση ή κατασκευάστηκαν επί τούτοις ή υπήρξαν πρόθυμοι αρωγοί να συνδράμουν την μεγάλη φυσική διαίσθηση (περίπτωση Grossmann & Einstein για τα μαθηματικά της Γενικής Σχετικότητας).

Τα μαθηματικά δεν είναι φυσική. Η φυσική αντιπροσωπεύεται από τις μεγάλες ιδέες της. Εμείς ξέρουμε καλά να χειριζόμαστε διδακτικά το συντακτικό της φυσικής και όχι αυτές τις μεγάλες ιδέες, όπως έκαναν οι φιλόλογοί μας, όταν ήμασταν μαθητές. Προτείνω να ξεκινήσουμε απ’ αυτές τις ιδέες. Τους δίνω προτεραιότητα και όποτε τις διαπραγματεύομαι επιτυχώς, οι μαθητές αποδέχονται να συμμεριστούν και την απαραίτητη μαθηματική επεξεργασία. Το ανάποδο, δηλαδή η τυπική ικανότητα φορμαλισμού που κατέχει ένας «καλός μαθητής» δεν οδηγεί από μόνη της στην καλλιέργεια επιστημονικής διαίσθησης.

το μονοδιάστατο και το όλον

Τον Da Vinci τον επικαλέστηκα όχι για τον μυστικισμό με τον οποίο τον έντυσε το Χόλυγουντ, αλλά για το ότι ο ίδιος άνθρωπος καλλιέργησε επιτυχώς τις ιδιότητες του καλλιτέχνη και του επιστήμονα για τον αντιδιαστείλω παραδειγματικά με την αποστροφή «ή παπάς-παπάς ή ζευγάς-ζευγάς». Και τον αντιπαρέβαλα με τον σπουδαίο αλλά μονοδιάστατο φυσικό Dirac που δεν ευδοκίμησε ως δάσκαλος και αυτό το τελευταίο μας αφορά ως επαγγελματίες.

Όσο για το Πυθαγόρα, θα τον άφηνα στις αρμονίες του αν δεν τον αναγνώριζες αποκλειστικά ως επιστήμονα, στη συζήτησή σου με τον Μανώλη.

εκλαΐκευση ή φυσική για πολίτες;

Η αναφορά στο Ρήγα και στον Κασσέτα δεν αποσκοπούσε στην έκφραση σεβασμού στα πρόσωπα. Επιδίωκε εστίαση στον τρόπο που χειρίστηκαν σε κάθε περίπτωση στο περιεχόμενο της φυσικής. Δηλαδή με τρόπο απελευθερωτικό από την εθελόδουλη μοιρολατρία ο πρώτος και με στόχο την απόδοση του νοήματος που μοιραία κινδυνεύει να απολεσθεί μέσα στο ασφυκτικό Α.Π., ο δεύτερος.

για το γυμνάσιο ο Hewitt;

Όχι αδελφέ!

Το βιβλίο σχεδιάστηκε για να αποτελέσει εγχειρίδιο φοιτητών που προετοιμάζονται για δάσκαλοι επιστημών για της μεσαίες βαθμίδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στις ΗΠΑ (5η δημοτικού – 1η Λυκείου) και κατέληξε να αποτελεί βιβλίο έμπνευσης για δάσκαλους φυσικής όλων των βαθμίδων. Δυσκόλεψε υπερβολικά τους φοιτητές των ελληνικών παιδαγωγικών τμημάτων που το χρησιμοποίησαν ως διδακτικό εγχειρίδιο. Όσοι μαθητές επιζήσουν από ένα πρόγραμμα φορμαλιστικής φυσικής, θα τους αποτελειώσει η «εννοιολογική φυσική» του Hewitt.

Η αντίδραση στη “μαγική φυσική” δεν πρέπει να μας σπρώχνει στα άκρα!

συμβιβάζονται οι θρησκευτικές πεποιθήσεις με τις επιστημονικές απόψεις;

Οι σχηματικές προσεγγίσεις απαντούν όχι. Άλλα λέει η ιστορία των επιστημών. Τα ίδια και οι πρακτικές των θρησκευόμενων μοριακών βιολόγων.

Εκτός από αυτούς που χρησιμοποιούν την Θεωρία της Εξέλιξης ως χαρτί στο πολιτικό παιχνίδι, υπάρχουν και θρησκευόμενοι εξελικτιστές. Γνωρίζω και έλληνες θεολόγους που έχουν το ζήτημα δογματικά καλυμμένο υπέρ της δαρβίνειας σύνθεσης.

Το μυαλό του ανθρώπου μπορεί να δημιουργήσει υπέροχα υβρίδια και στην επιστήμη και στην καθημερινότητα, που έχουν στόχο να καθοδηγήσουν την επιβίωση σε κάθε εκδοχή της, ενισχύοντας έτσι κάποιες εκφράσεις του κοινωνικού δαρβινισμού.

Αρκεί να μην το υποτιμήσεις.