εικόνες της επιστήμης στην πόλη

Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.

Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος

f1

Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών

Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος

f2

Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.

20160102-121247

Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.

20190815-131708

Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.

5

Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!

Χρόνια πολλά Παναγιώτη!

Χρόνια πολλά Μαρία!

(Visited 17,134 times, 5 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
490 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Δημήτρης Τσάτσης
1 έτος πριν

Γιώργο καταπληκτική η βόλτα που μας κάνεις στην Αθήνα (κυρίως) …ξανακοιτούσα όλη αυτή την ανάρτηση …

Θέλει βέβαια το χρόνο της …πολύ πληροφορία και με πολλές ενδιαφέρουσες συνέχειες…έχω υποσχεθεί πως όταν βρω χρόνο και ηρεμία θα την πιάσω από την αρχή και θα τη μελετήσω…

Αφιερωμένο το παρακάτω…αν και δεν έχει επιστήμη αλλά μόνο βόλτες στην Αθήνα

 

Δημήτρης Τσάτσης
1 έτος πριν

χα…αυτό το θέμα σκεπτόμουν και εγώ αλλά….πνευματικά δικαιώματα…

με τους γρίφους εχτές μπλέξαμε στις οφθαλμαπάτες…άρα νομίζω ότι και σήμερα κάτι τέτοιο συμβαίνει…

αν μου πεις το πρώτο ως newage τι να πω;; 

τα φαινόμενα απατούν..

 

Δημήτρης Τσάτσης
1 έτος πριν

Δεν ξέρω που μένει ο νοικοκύρης… Αλλά εκμαιεύεις το πρώτο μάλλον 

Θοδωρής Παπασγουρίδης

Γιώργο καλημέρα, συγκλονιστικός…..

Επειδή περνώ σχεδόν καθημερινά από το σημείο της πόλης μας που αναφέρεις,θα μου

επιτρέψεις να προσθέσω κάποια στοιχεία ακόμα

"……Ως γιατρός διάσωσης του ΕΚΑΒ, υπήρξε από τους πλέον μάχιμους. Στο μεγάλο σεισμό της Αθήνας στην Πάρνηθα (1999) επέδειξε απαράμιλλο ζήλο ως διασώστρια με αίσθημα ευθύνης. Παρείχε επείγουσα ιατρική υποστήριξη στους απεγκλωβισθέντες πολυτραυματίες σεισμόπληκτους, τόσο στην πλέον πληγείσα περιοχή της Μεταμόρφωσης Αττικής, όσο και στο εργοστάσιο της εταιρείας RICOMEX, όπου και υπήρξαν και τα περισσότερα θύματα του σεισμού. Ο μικρός Τζαννής, η ιστορία του οποίου είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, είχε να θυμάται τη γιατρίνα που του έδινε τις πρώτες βοήθειες, τις παυσίπονες ενέσεις, χωμένη ανάμεσα στα μπάζα. ΄Ηταν η Σοφία.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της ως ιπτάμενης γιατρού του ΕΚΑΒ, καταγράφηκαν στο ενεργητικό της εκατοντάδες ώρες πτήσης και μάλιστα με κάθε πτητικό μέσο διάσωσης, καθώς και εκατοντάδες πολύ σοβαρά περιστατικά οξέως και βαρέως πασχόντων. ΄Όλα αυτά τα διαχειρίστηκε και διεκπεραίωσε με απόλυτη επιτυχία, χάρη τόσο στην εξαίρετη επιστημονική της κατάρτιση, όσο και στη βαθύτατη ανθρωπιά της.

Το μοιραίο ελικόπτερο κατέπεσε και συνετρίβη, εν μέσω σφοδρής καταιγίδας, κοντά στη θαλάσσια περιοχή του Σουνίου. Τα συντρίμμια του μοιραίου ελικοπτέρου εντοπίστηκαν στη νησίδα ΄Αγιος Γεώργιος, στην περιοχή του Σουνίου. Δυστυχώς μόνο η σορός της Σοφίας αναγνωρίστηκε με τη μέθοδο του DNA, σχεδόν 3 μήνες μετά το τραγικό συμβάν, στις 18 Μαρτίου 2001, όταν το πτώμα της βρέθηκε στο ακρωτήριο Γραμβούσα των Χανίων.
Σήμερα το νέο κλειστό γυμναστήριο του Παλαιού Φαλήρου φέρει το όνομα της Σοφίας. Για να μην ξεχάσουν την ιστορία της οι επερχόμενες γενιές. Γιατί, δεν μπορεί, διάολε, κάποιο πιτσιρίκι θα ρωτήσει να μάθει για την προέλευση της ονοματοδοσίας. Και τότε θα μάθει ότι οι πραγματικοί survivors δεν είναι οι ήρωες των τηλεσκουπιδιών που του σερβίρουν, αλλά εκείνοι και εκείνες που δεν διστάζουν να δώσουν και τη ζωή τους για τη διάσωση όσων τους έχουν ανάγκη.
Μια τέτοια ηρωϊδα ήταν και η Σοφία…»

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 έτος πριν

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα… Ας το συνεχίσω.

Χθες, καθώς ανέβαινα την Ανδρομάχης, κατά το πρωινό περπάτημα, άκουσα να με φωνάζει μια κοπελιά, γύρω στα 20.

-Κύριε να σας ρωτήσω κάτι;

-Βεβαίως.

-Πώς θα πάω στο My Market;

-Πάμε, προς τα εκεί πάω και γω.

Περπατάγαμε παράλληλα, εγώ στη μέση του δρόμου αυτή στο πεζοδρόμιο (κρατάμε τις αποστάσεις…)

-Ερχόμουν με το 130 και αντί να κατέβω πλατεία Ντάβαρη, κατέβηκα Σοφίας Μπεφόν. Και χάθηκα.

Σοφίας Μπεφόν, κάτι μου έλεγε, αλλά τι; Και πού ήταν η στάση Μπεφόν; Μήπως πήρα ποτέ και το 130 για να ξέρω τις στάσεις;

Το μυαλό μου πήγε στη δεκαετία του 80, στο Λύκειο Καλλίπολης. Το 130 το έπαιρνε η κ. Αβράμπου, μια ευγενέστατη, γλυκύτατη, πολιτισμένη Φιλόλογος. Κ. Καίτη την προσφωνούσαμε οι νεότεροι. Έμενε κοντά στο πάρκο Β. Κωνσταντίνου στη Νέα Σμύρνη.

Κ. Καίτη γιατί δεν παίρνετε μια βελτίωση να πάτε κοντά στο σπίτι σας; (Η Δ΄ Αθήνας ανήκε τότε  στον Πειραιά…)

Γιατί μου αρέσει το ταξίδι με το λεωφορείο. Βλέπω και παρακολουθώ κόσμο…

Η κ. Καίτη ήταν μόνη, αφού είχε χάσει τον άνδρα της.

Χρόνια τώρα, όταν το περπάτημα με βγάλει προς τα εκεί, περνώ από το στενάκι, έτσι σαν χαιρετισμό και βλέπω το σπίτι της εγκαταλελειμμένο…

-Δουλεύεις στο My Market;

– Ναι έχω πιάσει δουλειά τις τελευταίες μέρες.

-Και από πού έρχεσαι;

-Από το Νέο Φάληρο.

Ένα κορίτσι, παίρνει το λεωφορείο να έρθει από το Νέο Φάληρο στην Ν. Σμύρνη, να δουλέψει 4ωρο, στο σούπερ μάρκετ, εν μέσω καραντίνας. Σε αυτό το σούπερ που εγώ φοβάμαι να μπω…

Και το πρωί «νοικάρη» (για να υπάρχει «νοικοκύρης» πρέπει να υπάρχει και νοικάρης…) που λες, διαβάζω για το πάρκο «Σοφία Μπεφόν» και τη γιατρό που χάθηκε στην υπηρεσία της…

-Ελένη, που στο διάολο είναι αυτό το πάρκο;

-Στο τρίγωνο στην Παμφυλίας, απέναντι από το Ζαχαροπλαστείο…

Ένα τριγωνάκι είναι, δεν το πιάνει στο μάτι σου, ο «νοικάρης» το αναβάθμισε σε «πάρκο»…

  

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 έτος πριν

Καλή Ανάσταση Γιώργο.

Όλοι μουσαφιραίοι είμαστε…

Παναγιώτης Κουτσομπόγερας

Καλημέρα Γιώργο και Θοδωρή ! Γιώργο σημαντική , συγκινητική και όπως πάντα χρήσιμη οι αναρτήσεις σου, ειδικά η τελευταία . Χρόνια πολλά σε όλους !

Δημήτρης Τσάτσης
1 έτος πριν

Καλημέρα σας..

και μπράβο σας…

Αποστόλης Παπάζογλου
Αρχισυντάκτης

Καλησπέρα σε όλους. Διονύση η ιστορία σου με «άγγιξε». Αλλά και το «όλοι μουσαφιραίοι είμαστε». Σήμερα διάβασα κάπου ότι κι ο Χριστός μουσαφίρης ή μάλλον μετανάστης υπήρξε…

Καλή Ανάσταση σε όλους!