εικόνες της επιστήμης στην πόλη

Στην άδεια πόλη, τον 15αύγουστο, χωρίς περισπασμούς από οχήματα και αγχωμένους συμπολίτες, διευκολύνεται η βόλτα στο κέντρο και η παρατήρηση γίνεται με άλλο μάτι.

Ιπποκράτους, δίπλα στο Χημείο της Σόλωνος

f1

Από τα πιο παλιά βιβλιοπωλεία που εστιάζουν σε βιβλία θετικών επιστημών

Πάρκινγκ εκεί κοντά, στην Ζαλόγγου, παράλληλη της Σόλωνος

f2

Φαρμακείο στην Νίκης, στο Σύνταγμα.

20160102-121247

Στην Ηλιουπόλεως, απέναντι από το Πρώτο Νεκροταφείο.

20190815-131708

Και η ταυτότητα της αναπαράστασης.

5

Καλό Δεκαπενταύγουστο σε όλους!

Χρόνια πολλά Παναγιώτη!

Χρόνια πολλά Μαρία!

(Visited 13,702 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
387 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Θοδωρής Παπασγουρίδης

Γιώργο καλησπέρα, πριν ένα χρόνο ξεκίνησες τη συζήτηση….7000 σελίδες….. καθημερινή συντροφιά στο lockdown …

μοναδικής αξίας πληροφορίες σε ένα καλοκαιρινό road movie ψηφιακής μορφής

Σήμερα λέω να ξεφύγουμε από τα σύνορα με τη φαντασία μας αφού ρεαλιστικά είναι δύσκολο…

Πάμε μια βόλτα στην Βαρκελώνη….όχι όμως για τον Gaudi … 

Πάμε να δούμε πώς συνδέονται…. το ποδόσφαιρο- ο δρόμος σύμβολο της πόλης, η φημισμένη Ramblas – ο ισπανικός εμφύλιος-

-η ομάδα σύμβολο, η Μπαρτσελόνα- ο δολοφονημένος πρόεδρός της Γιοζέπ Σουνιόλ  (Josep Sunyol) και ίσως μετά καταλάβουμε

τι σημαίνει για τους Καταλανούς το περίφημο: "més que un club"

Σαν σήμερα στις 6/8/1936, ένα μήνα μετά το ξέσπασμα του Ισπανικού εμφύλιου πόλεμου, ο πρόεδρος της Μπαρτσελόνα, δικηγόρος, δημοσιογράφος και μέλος του αυτόνομου Καταλανικού κοινοβουλίου, Γιοζέπ Σουνιόλ  (Josep Sunyol), υποβλήθηκε σε φάλαγγα και εκτελέστηκε από τους εθνικιστές του στρατηγού Φρανσίσκο Φράνκο.

Ο Γιόζεπ Σουνιόλ σε όλο το διάστημα της ενασχόλησής του με την Μπαρτσελόνα είχε το ρόλο του εκφραστή της αριστερής πτέρυγας της ομάδας, ενώ ακόμη εξέδιδε το εβδομαδιαίο περιοδικό "La Rambla" που σημαίνει "ο περίπατος" και είναι το όνομα  κεντρικού δρόμου της Βαρκελώνης. Το σλόγκαν της εφημερίδας ήταν: "για τον αθλητισμό και την κοινωνία".

Όταν ο Φράνκο πήρε βίαια την εξουσία, η Μπαρτσελόνα ανακηρύχθηκε ως απαγορευμένη οργάνωση, όπως οι κομμουνιστές, οι αναρχικοί και οι αυτονομιστές. Την ίδια ώρα, η Βαρκελώνη εξελισσόταν σε προπύργιο της αντίστασης κατά του φασισμού. Το καθεστώς Φράνκο, όπως το αντίστοιχο του Μιγκέλ Πρίμο ντε Ριβέρα την περίοδο 1923-1930, απαγόρευσε οτιδήποτε Καταλανικό στη χώρα: από τη γλώσσα μέχρι την ταυτότητα. Τότε ήταν που η Μπαρτσελόνα διατράνωσε με καμάρι το "més que un club". Για τους Καταλανούς, ήταν (και είναι) οπωσδήποτε κάτι περισσότερο από ένας σύλλογος.

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τον Απρίλιο του 1930 με το δημοψήφισμα που ορίζει την απομάκρυνση του βασιλιά Αλφόνσο XIII, έρχεται η Δεύτερη Δημοκρατία της Ισπανίας που υπόσχεται ένα νέο ξεκίνημα για τη χώρα και τις περιφέρειες που επιδιώκουν την αυτονομία τους. Ο Γιοζέπ Σουνιόλ έχει αναδειχθεί σε ηγετική μορφή της Καταλονίας και έχει ήδη διατελέσει πρόεδρος της Καταλανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, ενώ συμμετέχει σε συμβούλια στη Μαδρίτη για το ποδόσφαιρο.

Η οικονομική κρίση και οι πολιτικές εξελίξεις έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κλίμα στην περιοχή της Καταλονίας. Όλα είναι πιο δύσκολα, όταν ο Λουίς Κομπάνις που ήταν εξόριστος από τη δικτατορία του Πρίμο ντε Ριβέρα προχωρεί στις 6 Οκτωβρίου 1934 στην εθνικιστική εξέγερση της περιοχής και στην κήρυξη του Κράτους της Καταλονίας, στο οποίο ο ίδιος παίρνει τη θέση του προέδρου. Να σημειωθεί ότι αργότερα θα καταδικαστεί σε 30 χρόνια φυλάκιση κάνοντας πιο σκληρή τη στάση της Μαδρίτης προς τους αριστερούς και την Καταλονία.

Στις 27 Ιουλίου 1935 ο Γιοζέπ Σουνιόλ εκλέγεται πρόεδρος της Μπαρτσελόνα. Προσπαθεί να βρει λύσεις για τα οικονομικά προβλήματα της ομάδας. Η ομάδα κερδίζει το πρωτάθλημα Καταλονίας, φτάνει στον τελικό του κυπέλλου Ισπανίας αλλά χάνει από την Ρεάλ Μαδρίτης λόγω της απόδοσης του τερματοφύλακα Ρικάρντο Ζαμόρα, όμως κλείνει με οικονομικό κέρδος την χρονιά.

Η πολιτική κατάσταση στην Ισπανία παραμένει ταραγμένη, ο πρωθυπουργός Μανουέλ Αθάνια προσπαθεί να κρατήσει ήρεμα τα νερά και από το 1931 μέχρι και το 1936 με δυσμενείς μεταθέσεις κρατά μακριά τον Φράνκο και άλλους επικίνδυνους στρατιωτικούς.  Οι εκλογές του Φεβρουαρίου 1936 αναδεικνύουν πάλι τον Μανουέλ Αθάνια πρωθυπουργό, αλλά στις 13 Ιουλίου 1936 θα δολοφονηθεί ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Χοσέ Κάλβο Σοτέλο.

Ουσιαστικά αυτό είναι το έναυσμα για την έναρξη του εμφυλίου πολέμου στην Ισπανία. Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πόλεμου (1936 – 1939), η Μπαρτσελόνα, όπως και όλη η Καταλονία, τάσσεται με το πλευρό των Δημοκρατικών. Η ομάδα περιοδεύει στις ΗΠΑ και το Μεξικό, προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για τον αγώνα. Ποδοσφαιριστές, όχι μόνο του συλλόγου, αλλά και της Αθλέτικ Μπιλμπάο, δολοφονούνται ως εχθροί του καθεστώτος. Οι φαλαγγίτες του Φράνκο διαρκώς πυρπολούν ή βάζουν βόμβες στα γραφεία των συνδέσμων ή της ομάδας.

 

Το 1936, οι ηγέτες όλων των περιοχών ορίζουν συνάντηση στη Μαδρίτη και ο Γιοζέπ Σουνιόλ – που είναι αντιπρόσωπος του πολιτικού κόμματος Esquerra Repulicana de Catalunya του Λουί Κομπανί – φεύγει από την Καταλονία. Στο αυτοκίνητό του ανεμίζει το σημαιάκι της Καταλονίας. Περνά από την Βαλένθια. Στις κορυφογραμμές του δυτικού ορίζοντα της Μαδρίτης, στο Γκουανταράμα θα τον σταματήσουν για έλεγχο. Είναι στρατιώτες του κινήματος και κατά συνέπεια υποστηρικτές του Φράνκο. Καθώς τον γνωρίζουν αμέσως, τον συλλαμβάνουν και τον εκτελούν. Τα νέα για το θάνατο του φτάνουν ως φήμη δύο μέρες μετά στη Βαρκελώνη και η είδηση τελικά επιβεβαιώνεται μια εβδομάδα αργότερα.

Όταν ο Φράνκο επικράτησε, η Βαρκελώνη ήταν η προτελευταία περιοχή που κατέκτησε στις 26 Ιανουαρίου 1939. Με την επικράτηση του, αρχίζουν τα μαύρα χρόνια για την Μπαρτσελόνα, καθώς ο δικτάτορας πριμοδοτούσε σκανδαλωδώς την αγαπημένη του Ρεάλ Μαδρίτης, που αποτελούσε το σύμβολο της ενωμένης Ισπανίας, σε αντίθεση με την Μπαρτσελόνα, που αντιπροσώπευε τις αποσχιστικές τάσεις της Καταλονίας. Η ομάδα υποχρεώθηκε να «ξηλώσει» την καταλανική σημαία από το σήμα της και το γήπεδο, ενώ αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά της σε Club de Futbol Barcelona.

Κυβέρνησε την Ισπανία μέχρι που απεβίωσε το 1975, αλλά κανείς δεν θέλησε να ξύσει τις μνήμες του εμφυλίου για πολλά χρόνια αργότερα, με αποτέλεσμα μέχρι το 1986, πενήντα χρόνια από το θάνατο του Γιοζέπ Σουνιόλ, να αγνοηθεί η επέτειος και να δεχθεί ισχυρές επικρίσεις ο τότε πρόεδρος της ομάδας Γιοζέπ Λουίς Νούνιες.

Ακολούθησαν εκκλήσεις για δράση και μια εκστρατεία στον τύπο, ώστε να αποκατασταθεί η μνήμη και η ιστορία. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ, και ψηλά στα ανεμοδαρμένα βουνά της Γκουανταράμα, υπάρχει ένα πέτρινο μνημείο που συνδέει το ποδόσφαιρο με το αιματηρό πολιτικό παρελθόν της χώρας. Μοναδική παραφωνία είναι ότι το όνομα του Γιοζέπ Σουνιόλ είναι γραμμένο στα Καστιλιάνικα και όχι στα Καταλανικά…

Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με δημοσκόπηση που διενήργησε σε όλη τη χώρα το ισπανικό Κέντρο Κοινωνιολογικών Ερευνών, η πλειοψηφία των Ισπανών θεωρεί πως οι φίλοι της Ρεάλ είναι δεξιών πεποιθήσεων, σε αντίθεση με εκείνους της Μπαρτσελόνα, που χαρακτηρίζοντας ως αριστεροί.

Η Μπαρτσελόνα δεν σταμάτησε ποτέ να αποτελεί σημαντικό καταφύγιο για τους διανοούμενους της αριστεράς ως σύμβολο αμφισβήτησης του αυταρχισμού και υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Υπήρξε πάντα ο αντίπαλος πόλος της Ρεάλ, της ομάδας της πρωτεύουσας και κατά πολλούς κύριου εκφραστή του ισπανικού κατεστημένου. Είναι μία μάχη ομάδων και ιδεολογιών, που για δεκαετίες ολόκληρες έχει αφήσει το στίγμα της στην κοινωνία της Ισπανίας.

Πηγή 

 

Αθανάσιος Κρομμύδας

Ευχαριστούμε Γιώργο για τις ιστορικές αναδρομές σου για τους ανθρώπους της επιστήμης στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι μου είναι άγνωστοι. Ήταν όμως, όπως μας δείχνουν τα ιστορικά στοιχεία σου, προσωπικότητες με σημαντικό επιστημονικό έργο και είναι κρίμα που δεν μαθαίνουν γι αυτά οι μαθητές μας

Δημήτρης Γκενές
Editor
5 μήνες πριν

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά τα ιστορικά για τον Δ. Χόνδρο.

Ευχαριστούμε Γιώργο 

Δες λίγο ποιος πρέπει να είναι ο σύνδεσμος στο τελευταίο σχόλιό σου και διόρθωσε γιατί δεν ανοίγει…  μάλλον όχι λόγω πλημμύρας (πλους μυρίων αλλά όχι στην θάλασσα )

Διονύσης Μάργαρης
Admin
5 μήνες πριν

Καλησπέρα Γιώργο.

Βρήκα το χρόνο και διάβασα τις δύο τελευταίες αναφορές σου σε Χόνδρο και Παπαπέτρου.

Σαν συμπέρασμα μου έμεινε ότι ενώ ο Χόνδρος έκανε σπουδαίες σπουδές, πήρε την έδρα στο Φυσικό και… άραξε!

Ενώ ο Παπαπέτρου, έφυγε από την Ελλάδα και …διακρίθηκε!

Είναι αυτό το συμπέρασμα ή κάνω λάθος;

Θοδωρής Παπασγουρίδης
Απάντηση σε  Διονύσης Μάργαρης

Θα το γράψω ελπίζοντας να μην θεωρηθεί ως ….ύβρις…

Η παράλληλη ανάγνωση και η αναπόφευκτη σύγκριση Παπαπέτρου-Χόνδρου, εμένα μου φέρνει στο μυαλό

τη σύγκριση μεταξύ Barcha-Real……

Ποια ομάδα αντιπροσωπεύει κάθε ένας από τους δύο μεγάλους σχετικιστές, νομίζω δεν θέλει πολύ σκέψη….

Μανόλης Μαργαρίτης
5 μήνες πριν

Ενδιαφέροντα  στοιχεία για τους 2 Έλληνες Φυσικούς,  στο θαυμάσιο αυτό νήμα , συγχαρητήρια στον  κύριο Φασουλόπουλο.

Δημήτρης Γκενές
Editor
5 μήνες πριν

Καλημέρα Γιώργο

Με σκούντησες , και βρήκα ακόμη και  στην Βικιπαίδεια  πολλά εντυπωσιακά για τον Αχ. Παπαπέτρου

 

Mataroa:

Για το πλοίο … δυστυχώς μόνο αναδρομές στην ιστορία του μας επιτρέπει το βέλος του χρόνου . Αλλά για το Mataroa Mediterranean Dry Gin περιορισμός τέτοιος δεν υπάρχει. Το υπόσχομαι στην επόμενη συνάντηση … το αξίζεις (τα υλικά θα τα βρούμε )