by 
Ένας μαγνήτης συγκρατείται κατακόρυφος, με το βόρειο (Ν) πόλο του προς τα κάτω, σε αρκετή απόσταση (σχετικά μεγάλη) από ένα ακλόνητο μεταλλικό κυκλικό δακτύλιο που έχει το επίπεδό του οριζόντιο και ο κατά μήκος άξονας του μαγνήτη περνά από το κέντρο του δακτυλίου. Κάποια στιγμή (t=0) αφήνουμε ελεύθερο το μαγνήτη ο οποίος πέφτει κατακόρυφα, περνώντας μέσα από το δακτύλιο και συνεχίζει να απομακρύνεται απ’αυτόν.
Να περιγράψετε την κινητική κατάσταση του μαγνήτη από τη στιγμή που τον αφήσαμε…
Η συνέχεια …εδώ
Βαγγέλη θα σε ξαναμαλώσω.
Ο Μποστ έγραφε σατιρικά κείμενα. Στόχος του η "αστυνομική καθαρεύουσα". Προφανώς ούτε οι ανορθογραφίες ούτε το "γίνεται Μιχαηλίς" ούτε το "βγήκε πολεμών οι δύο νικητής η πεθερά", υπάγονται στον νόμο:
«η επανάληψη ενός λάθους το καθιστά σωστό» δεν είναι μεταμοντέρνο (ή μεταμοντερνικό) σόφισμα αλλά νόμος της γλωσσολογίας.
Ο Μ. Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Μιχαήλ Ψελλός, ο Παλαμάς, ο Σεφέρης, ο Παπαδιαμάντης κ.λ.π δεν είναι σατιρικοί συγγραφείς. Γνωρίζουν τέλεια την γλώσσα και δεν θα χρησιμοποιούσαν έκφραση αδόκιμη.
Γνώριζε π.χ. ο Παπαδιαμάντης ότι ή λέξη "πάτερ" είναι κλητική. Γνώριζε καλύτερα από μας ότι ένας μαθητής σχολείου πρέπει να πει " ο πατήρ Μεθόδιος ο μυλωθρός". Γράφει όμως " ο πάτερ Μεθόδιος ο μυλωθρός" και όχι σε διάλογο χωρικών!
Προφανώς, αν εξεταζόταν στα Αρχαία, θα έγραφε "ο πατήρ, του πατρός,…."
Στο κάτω-κάτω και ο "πατέρας" είναι μια μετατροπή της Αιτιατικής σε Ονομαστική. Πέρασε, άσχετα αν όταν εξαταζόμασταν στα Αρχαία το αποφεύγαμε.
Όσοι διορθώνουν:
-Δεν λέμε αγαπητέ "που την κεφαλήν κλίναι". Λέμε "που την κεφαλήν κλίνη"
πριν διορθώσουν ας σκεφτούν ότι ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος έγραφε με απαρέμφατο:
-Που την κεφαλήν κλίναι.
Τέτοιες χρήσεις νομιμοποιούν λάθη και τα καθιστούν "λάθη". Τα εισαγωγικά του Σαραντάκου, τον οποίον σου συνιστώ.
Ξεκινάς λέγοντας:
-το ότι κάποιοι γράφουν κάτι…
Δεν είναι "κάποιοι". Ανέφερα ονόματα. Τα όσα έγραψαν "πέρασαν" στην Ελληνική Γραμματεία και "νομιμοποιήθηκαν".
Πάμε τώρα Βαγγέλη στο "επίμαχο".
Λέγεται το "αυξάνει η ταχύτητα" αντί του "αυξάνεται η ταχύτητα" (λεξικό νέας Ελληνικής γλώσσας).
Ουδείς όμως λέει "μειώνει η ταχύτητα". Χτυπάει άσχημα στο αυτί και δεν υπάρχει σε λεξικό.
Έτσι θα δούμε …. "η ταχύτητα αρχικά αυξάνει και μετά μειώνεται".
Αυτό δεν έχει σχέση με την προσωπική μου προτίμηση (αυξάνεται αντί αυξάνει).
Επίσης δεν λέω "ο πάτερ Νικόλας". Όμως ούτε αυτό καθιστά λανθασμένο τον "πάτερ Νικόλα".
Καλησπέρα στη νησίδα.
Προ ολίγου τέλειωσα την όμορφη βάρδια μου και διαβάζω "ισοσκελείς" σχολιασμούς σχετικά με τη γλώσσα και το δακτυλίδι που επηρεάζει την κίνηση του μαγνήτη επειδή το πεδίο του διεγείρει αυτό…
Βαγγέλη συγνώμη που δεν μετέχω στο γλωσσικό σχολιασμό ,όμως μ'αρέσει να παρακολουθώ … παρ'όλο που ήμουν και είμαι κακός μαθητής . Καλή η πρόταση του "κυλινδρικού" μαγνήτη!
Ανδρέα και Πρόδρομε ευχαριστώ για την εκτίμηση της "πτώσης" .
Η ματιά του Διονύση όπως φαίνεται στα σχόλιά του , με την οποία συμφωνούμε νομίζω ,είναι κοφτή και σκέφτομαι τον τρόπο για να αποδώσω αυτό που θεωρώ πως έχω καταλάβει. Εννοώ το διαφορετικό ρυθμό μεταβολής της ροής κατά την είσοδο και έξοδο…
Θα επιστρέψω αργότερα
Να είστε καλά
Προφανώς, Γιάννη, έχουμε διαφορετική άποψη (που, ισως, αρχίζει και να κουράζει τους λοιπούς του δικτύου…)
Να διευκρινίσω, πάντως, για να μην δημιουργηθεί παρεξήγηση, ότι το "κάποιοι" δεν το γράφω καθόλου υποτιμητικά, το γράφω με την έννοια του "μερικοί", υπονοώντας ότι πολλοί άλλοι δεν το γράφουν έτσι , και να σχολιάσω ότι κατά την άποψή μου η φράση "αυξάνει η ταχύτητα του αυτοκινήτου" είναι λάθος (ενώ η φράση "ο οδηγός αυξάνει την ταχύτητα του αυτοκινήτου" είναι σωστή), αδιαπραγμάτευτη απαίτηση κάθε ρήματος της Ενεργητικής φωνής είναι να έχει (ή να εννοείται) υποκείμενο.
Όσο για το "Όμως ούτε αυτό καθιστά λανθασμένο τον "πάτερ Νικόλα"" βγάζω μπιμπίκια μόλις το ακούω (στην τηλεόραση συχνά-πυκνά από εκκολαπτόμενους ρεπόρτερς) ή το διαβάζω κάπου. Ακόμα και αν όλοι οι "κάποιοι", όχι, μόνο, μερικοί, το εκφράζουν έτσι, θα εξακολουθήσω να ισχυρίζομαι ότι είναι λάθος (ο καημένος ο "πάτερ" Νικόλαος βέβαια και δεν φταίει να έχει γλωσσικά καταντήσει έτσι, ως άκλιτη Λατνική λέξη)
Εν ολίγοις, Γιάννη, μόνο τον νεολογισμό "Κλασσικός" με δύο "σ", καταχρηστικά, αποδέχομαι (μεροληπτώ υπέρ μου δηλαδή…)
Παντελή καλησπέρα.
Έχω διαβάσει την άσκηση από το απογευμα αλλά είχα τον μικρό και καταλαβαινεις.
Αρχικά σε ευχαριστώ για την αφιέρωση στο κομμάτι που μου αναλογεί.
Η τριλογία τελείωσε ωραια … αν και δεν το βλεπω θα ακολουθήσουν και άλλες…
Τώρα όσον αφορά την πιο οποτομη εξέλιξη στο δεύτερο στάδιο έχει δίκιο ο Διονύσης. Μάλιστα τα εμβαδά σε διάγραμμα ρεύματος χρόνου είναι ίσα. Στο δικό μου σχήμα είναι συμμετρικά λόγω της σταθερής ταχυτητας.
Αν μπορώ να βοηθήσω για να το καταλάβεις γράφω τα παρακάτω.
Εεπ=-dΦ/dt=-dΦdy/dydt=-υdΦ/dy. Αν δεχτούμε ότι ο ρυθμός μεταβολής της ροής συναρτήσει της θέσης σε συμμετρικές θέσεις είναι ιδιος τότε στην κάτω θεση μόλις αρχίζει να εξέρχεται από τον δακτύλιο ο μαγνήτης θα δέχεται μεγαλύτερη δύναμη καθώς μεγιστοποιείται το ρεύμα κατόπιν η Laplace κτλ.
Καλησπέρα Χρήστο
Μόλις ανέβασα το θέμα (πριν σε δω) με προσθήκη (σε μπλε χρώμα)τα σχετικά με την παρατήρηση του Διονύση όσο ποιο απλοϊκά μπορούσα και με μικρή διαφοροποίηση στο διάγραμμα και στη σειρά σχημάτων (ΙΙ) και (ΙΙΙ)
Ομολογία: βλέποντας τη δική σου με τα διαγράμματα δεν "γράφτηκε" η σταθερή υ !
Σε ευχαριστώ
Καλημέρα Παντελή. Όμορφα έκλεισε η τριλογία με άρωμα δεσμών, αλλά και με γλωσσικές παρατηρήσεις από τους σχολιαστές. Κομψός ο τίτλος…
Καλημέρα Παντελή.
Έχω την αίσθηση ότι η καλοκαιρινή Κρήτη σε αναζωογόνησε για τα καλά.
Από το γυρισμό σου και δω όποιο θέμα σε διεγείρει το παίρνεις και το «κεντάς», όπως το συγκεκριμένο.
Νάσαι καλά, καλό χειμώνα.
Καλημέρα Αποστόλη,καλημέρα Άρη.
Μαγικοί δεσμοί διάφοροι , προσωρινοί η μόνιμοι δίνουν ζωή ανάσας (ομφάλιος λώρος), αγάπης και έγνοιας (γονέων με παιδιά, παππούδων και γιαγιάδων με εγγόνια) , εκπαιδευτικοί (δάσκαλος με μαθητές) , συντροφιάς (αυτός κι αυτή), φιλίας (ανθρώπων με ανθρώπους μα και με ζώα).. ,
Μαγικούς δεσμούς διάφορους συναντάμε στις παρατηρήσεις φαινομένων όπως ο μαγνήτης με το δακτυλίδι , το πλαίσιο που στρέφεται στα σκέλια του μαγνήτη του πεταλοειδή, η πέτρα που πέφτει κάτω και δεν πάει πάνω αν δεν την πετάξουμε…
Μαγικός ο δεσμός με τον τόπο που γεννήθηκα και έζησα και μεγάλωσα μαζί του, βλέποντας τις ρυτίδες του χρόνου στους ασβεστωμένους τοίχους , το δεντράκι που φύτεψα και ύψωσε το μπόι του ,τις αιωνόβιες και βάλε ελιές, τους γεννήτορες και τ'αδέρφια στα κάδρα του τοίχου πια, τους γειτόνους που πάτησαν και φέτος τα σταφύλια με τα πόδια στο πατητήρι …,*ακούγοντας ήχους φιλικούς ,της πόρτας που τρίζει ,των τζιτζικιών σε συναυλία τους, το γκάρισμα του δυσεύρετου πιά κυρ Μένιου και το χλιμίντρισμα απ'το μπεγίρι , του γερακιού που γυροφέρνει αναζητώντας την επιβίωσή του ,των χελιδονιών που στη φωλιά ακόμη περιμένουν τροφή με ανοιχτά τα ράμφη … Μαγικός δεσμός οσφρητικός με παραπέμπει στη περιοχή που το φλισκούνι ευδοκιμεί και στο σύντεκνο που το μαζεύουμε μαζί… Για τους γευστικούς δεσμούς τι να πρωτοπώ Η αφή …το παλιό κλειδί στο χέρι και δυο περιστροφές αριστερόστροφες τριζάτες, ανοίγουνε την κλειδωνιά της οξώπορτας … και το πρώτο χάιδεμα, στα πελέκια της καμάρας που κρατά όμορφη τη μέσα φάτσα του παλαιόσπιτου.
Αποστόλη ευχαριστώ για την ανάδειξη του τίτλου. Εστιάζει νομίζω στο καίριο σημείο με μεταφορική δόση… Άρη … ήθελές τα κι άκουσές τα ,μια και το επιτρέπει ο "πλουραλισμός" των σχολίων.
Σας ευχαριστώ, να΄στε πάντα καλά
Υπέροχη περιγραφή Παντελεημονα για τον τόπο τους ανθρώπους τα ζώα ακόμη και τα άψυχα του τόπου που γεννήθηκες και μεγάλωσες, αλλά και αληθινή εκτίμηση για τους κάθε είδους ανθρώπινους δεσμούς της ζωής σου.
Να σε τσιγκλαω πρέπει συχνά για να απολαμβάνουμε όλοι τέτοια ξεσπάσματα της όμορφης κρητικιας καρδιάς σου.
Να'σε καλά και να απολαμβάνεις την ουσια της ζωής μέ τα μικρά και τα μεγάλα της.
Σ'ευχαριστώ Άρη,
γλαφυρέ ομιλητή στα γιαπιά του Περαία!
Παντελή θαυμάσια η εργασία σου (μόλις τη διάβαζα, κατόπιν προτροπής του Θοδωρή, μου είχε διαφύγει), αλλά μου άρεσε (ενθουσίασε) πολύ και ο λογοτεχνικός – συναισθηματικός τρόπος που εκφράζεσαι για τη γενέθλια γη.
Να είσαι καλά.
Καλημέρα Κωνσταντίνε.
Σ'ευχαριστώ για την εκτίμηση του θέματος και της γραφής.
Κατάλαβες σίγουρα τα περί "μπλε προσθήκης" στην απάντηση, ύστερα από παρέμβαση αρχικά του Διονύση.