5 – καθηγητές στο Φυσικό Αθηνών τα πρώτα 100 χρόνια

οι πρώτοι οκτώ έλληνες καθηγητές του Φυσικού Αθηνών, εφάρμοσαν τα οργανωτικά πρότυπα των ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων, διεκδικώντας την δημιουργία, υποστήριξη και ηγεσία εργαστηριακών εδρών Φυσικής που θα εξασφάλιζαν ισχυρότερο διοικητικό και διαπραγματευτικό στάτους εντός της πανεπιστημιακής ιεραρχίας

το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον της χώρας, τους αποδέχτηκε και τους ενσωμάτωσε κυρίως για το εκλαϊκευτικό τους έργο, παρά για το, επικυρωμένο από την διεθνή επιστημονική κοινότητα, επιστημονικό τους αποτύπωμα. Αυτή η τάση περιγράφεται από την ακόλουθη αναφορά του γενετιστή και ιστορικού της επιστήμης Κώστα Κριμπά για τον Δ Χόνδρο: «Μετά από λαμπρές μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία και έρευνα που άφησαν εκεί εποχή, το 1912 διορίζεται καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έκτοτε παύει να ασχολείται με την έρευνα, αφιερώνεται στη διδασκαλία αλλά και σε άλλα πνευματικά ενδιαφέροντα, τα οποία τον βοηθούν να καταστεί ένας γοητευτικός και ενημερωμένος δάσκαλος»

 η περίπτωση του Θόδωρου Κουγιουμτζέλη, που εκπροσωπεί την πιο διακριτό εκπρόσωπο στον διεθνή επιστημονικό ανταγωνισμό αυτή την περίοδο, χαρακτηρίζεται από χαμηλό κοινωνικό προφίλ και δεν δικαιώνεται από την εξέλιξή του στην ιεραρχία του Φυσικού Αθηνών

οι διδακτικές και οι συνακόλουθες συγγραφικές  δραστηριότητες των καθηγητών του Φυσικού, πρόκριναν την ποιοτική έναντι της επίκαιρης μαθηματικής διαχείρισης του περιεχομένου της Φυσικής με ρεαλιστικά επιχειρήματα που εστίαζαν στην ελλειπή μαθηματική παιδεία όσων επέλεγαν σπουδές στις θετικές σχολές του Πανεπιστήμιου

φαίνεται ότι λειτουργούν και στο Φυσικό Αθηνών τα παραδοσιακά δίκτυα υποστήριξης: η οικογενειοκρατία και η τοπικιστική αλληλεγγύη

καθηγητές στο Φυσικό Αθηνών τα πρώτα 100 χρόνια

(Visited 767 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
12 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Παντελεήμων Παπαδάκης
Αρχισυντάκτης

Καλημέρα Γιώργο.

Ευχαριστούμε για το νέο άρθρο με την ιστορική αναδρομή στα πρόσωπα που μαζί με τους φοιτητές έδωσαν ζωή στο Φυσικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είχα την τύχη το 1969-70 να έχω καθηγητή τον Καίσαρα με αρωγό βοηθό του τον αξέχαστο Διονύση Μαρίνο .Το μάθημα (πάντα πρωί-πρωί) στο ΜΑΜΦ με την εντυπωσιακή κλίση δεν το έχανα αλλά για να είμαι από τους καθήμενους έπρεπε αξημέρωτα να είμαι στη Σόλωνος γιατί το αμφιθέατρο ήταν πάντα ασφυκτικά γεμάτο με αρκετούς όρθιους στις παρυφές και αυτό πέρα των παρουσιών είχε σχέση με τη ελκτική και κατανοητή διδασκαλία του διδύμου …Αλεξόπουλος –Μαρίνος, μπροστά στον τεράστιο πίνακα στο κάτω βάθος του αμφιθεάτρου.

Απερίγραπτες στιγμές με το Διονύση να χτυπά με το σφυρί και να θρυμματίζει το τριαντάφυλλο που προηγουμένως είχε εμβαπτίσει σε υγρό άζωτο…

Θυμάμαι το αθλητικό στυλ του Καίσαρα και το δυναμικό ανέβασμα στα σκαλοπάτια της Σόλωνος με τα άσπρα-μπλε αθλητικά παπούτσια

Ευγενικός ο Καίσαρ …σε δυό τρεις τυχαίες συναντήσεις που είχα καθ’οδόν λίγα χρόνια πριν πεθάνει (γείτονας γαρ) …

Καλημέρα κύριε καθηγητά …με δεκτή χειραψία

Καλημέρα …ποιος είσαι;

Φοιτητής σας κύριε κάπου στο 70

Τι κάνεις τώρα ;

Φυσική διδάσκω κύριε

Ωραία…

Να’σαι καλά Γιώργο

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 έτος πριν

Καλημέρα Γιώργο!

Να σε ευχαριστήσω για τη συνέχεια, όπου μου δημιούργησε και μένα συνειρμούς, όπως  στον Παντελή.

Συγκλονιστικό το απόσπασμα του Λευτέρη Τσίλογλου, που πέρα από τα "αντιστασιακά" του Καίσαρα (η αλήθεια είναι ότι δεν τα γνώριζα αφού το κυρίαρχο ήταν  το "πρύτανης επί χούντας", μου άρεσε πολύ το:

«Αφού δεν ντρέπεστε, το αίτημά σας γίνεται δεκτόν!»

Δύο σημεία, πέρα από τον Καίσαρα.

Η Γαλλική εκπαίδευση των καθηγητών του 19ου αιώνα, που αντικαθίσταται από Γερμανικές σπουδές στην αρχή του 20ου αιώνα… Σε πλήρη αντιστοιχία με τις εξελίξεις των κρατών και τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις.

Ο διχασμός Βενιζελικών-Κωνσταντινικών  γίνεται φανερός και μέσω της απόλυσης – πρόσληψης και των καθηγητών του Πανεπιστημίου…

Τίνα Νάντσου
1 έτος πριν

Εξαιρετικό το άρθρο σου αγαπητέ Γιώργο.

Το "εκλεψα" και αυτο για το μπλογκ μου.

Πηγα τους μαθητες μου στην εκθεση Καραθεοδωρή, αλλα νομιζω οτι μονο εγω την βρήκα ενδιαφέρουσα.

Δημήτρης Σκλαβενίτης

Γιώργο πολλά συγχαρητήρια και πολλά ευχαριστούμε για τα άρθρα σου! 

Αποστόλης Παπάζογλου
Αρχισυντάκτης

Γιώργο συνεχίζεις ακάθεκτος. Χαίρομαι που πρόλαβα να ζήσω την ατμόσφαιρα του ΜΑΜΦ και λυπάμαι που δεν είχα την τύχη να διδαχτώ από τον Καίσαρα. Διδάσκομαι όμως ποικιλοτρόπως από τους μαθητές του…

Χρήστος Αγριόδημας
Αρχισυντάκτης

Γιώργο καλησπέρα.

Θα σταθώ στον Κιγιουμτζελη που είναι γνωστός για τα βιβλία του αλλά όχι τόσο για το επιστημονικό του έργο που είναι μεγάλο σε ποιότητα  και σε διάρκεια.

Ξέρω από εσένα την περίπτωση Παπαπέτρου η οποία είναι επίσης σπουδαια.. Αλλά υπομονή μιας και ξέρω ότι θα αναφερθεις.
Δυστυχώς δεν υπήρχε το ylikonet της εποχής για να συζητήσουν τη λειτουργία του σιφωνιου καινά λυθούν οι οποιες διαφορές… λέω εγώ τώρα.