η έννοια δύναμη

όταν ένα σώμα δέχεται μια δύναμη δεν μπορεί το σημείο εφαρμογής αυτής της δύναμης να είναι σημείο κάποιου άλλου σώματος, το σημείο εφαρμογής, δηλαδή, μας δείχνει τον “ιδιοκτήτη” μιας δύναμης, γνώση ιδιαίτερα χρήσιμη όταν θέλουμε να προσδιορίσουμε τη συνισταμένη δυνάμεων που έχει νόημα μόνο αν όλες οι δυνάμεις ασκούνται στο ίδιο σώμα

Δείτε τη συνέχεια….

 

(Visited 737 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
14 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Βασίλειος Παππάς
4 μήνες πριν

Βαγγέλη καλημέρα,

μια ταπεινή συμπλήρωση. Θα προτιμούσα ως τίτλο "η έννοια – μέγεθος δύναμη".

Στους μαθητές μου λέγω: "Δυναμόμετρο υπάρχει, αγαπόμετρο όμως?"

Βασίλειος Μπάφας
4 μήνες πριν

Καλημέρα  Βαγγέλη.

Πολύ χρήσιμες οι παρατηρήσεις αυτές. 

Πρέπει να "κοσκινίσουμε" κι άλλο τα γραφόμενα για να πετύχουμε ακριβολογία, επειδή στους μαθητές είναι πολύ εύκολη η παρανόηση και το λάθος 

Πρόδρομος Κορκίζογλου

Ο παλιός είναι αλλιώς.

έτσι κι εσύ Βαγγέλη, ξεψαχνίζεις πράγματα, και τα βγάζεις στην επιφάνεια. Τίποτα δεν είναι προφανές. Να είσαι καλά.

Διονύσης Μάργαρης
Admin
4 μήνες πριν

Καλησπέρα Βαγγέλη, καλησπέρα στις δυνάμεις σου και σε αυτές που δεν μετέφερεςangry

Σε ευχαριστώ για την αφιέρωση.

Δημήτρης Γκενές
Editor
4 μήνες πριν

Καλημέρα Βαγγέλη

Καλημέρα Συνάδελφοι

Έχω κάποιους ενδοιασμούς , προβληματισμούς

διότι κάποια πράγματα αλλιώς τα βλέπω πια.

α) Η δύναμη δεν έχει ιδιοκτήτη. Αν είχε θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι έχω δύναμη όταν κάποιος μου ασκεί δύναμη ( Ή και όταν ασκώ δύναμη όπως έλεγε ο Αριστοτέλης ) . Όμως η δύναμη δεν εντάσσεται με το έχω.

Η δύναμη είναι μέγεθος που περιγράφει αλληλεπίδραση τουτέστιν ανταλλαγή ορμής. Άρα δυναμικό μέγεθος, που ασκείται από από το Α στο Β ( και αντίστροφα ). Ιδιοκτήτη έχει η παραμόρφωση ή η μεταβολή της ορμής. Το έργο , η θερμότητα , η δύναμη κ.λ.π. ως δυναμικά μεγέθη δεν έχουν ιδιοκτήτη (όπως τα καταστατικά μεγέθη). Τα δυναμικά μεγέθη περιγράφουν σχέση μεταβίβασης όχι κατάστασης.

Το “έχω βάρος” είναι έκφραση της φυσικής γλώσσας αλλά στην γλώσσας της φυσικής θεωρείται λανθασμένη . Οφείλουμε να λέμε : “Μου ασκείται βάρος.”

β) Οι δυνάμεις είναι ολισθαίνοντα διανύσματα και έχουν φορέα αλλά όχι σημείο εφαρμογής.

Το Βάρος , Η Τριβή, η Δύναμη Στήριξης κλπ είναι συνισταμένη κατανομής δυνάμεων . Ο φορέας τους βρίσκεται από την απαίτηση η Συνισταμένη να έχει την ίδια ροπή με την συνισταμένη των επί μέρους ροπών. Σημείο δεν μπορώ να βρω.
Μπορούμε να βρούμε πειραματικά κέντρο μάζας ( ή βάρους ) αλλά το κέντρο βάρους δεν είναι υλικό σημείο αλλά γεωμετρικό σημείο και δεν δικαιούται Βάρους. Το αντικείμενο ( σώμα ) δικαιούται βάρος που ο φορέας του περνά από το κέντρο μάζας του σώματος.

Η συνισταμένη Δύναμη ως ρυθμός μεταβολής του διανύσματος της ορμής έχει και αυτή -όπως και η ορμή- φορέα αλλά όχι σημείο εφαρμογής.

……

Λέμε τώρα. Διότι εγώ ως όφειλα λέω την άποψή μου πάνω στην ορολογία του παρελθόντος την οποία υπερασπίζεται ο Βαγγέλης. Μάλλον δεν έπεισα αλλά δεν πειράζει. Η άλλη άποψη κατατέθηκε και αυτό μου αρκεί.
Να είστε όλοι καλά.

Ανδρέας Ριζόπουλος
Editor
4 μήνες πριν

Καλημέρα Βαγγέλη!
Ενδιαφέρουσα η άποψη του Δημήτρη, αλλά οι μαθητές καλύτερα να πιστέψουν αρχικά στην "ιδιοκτησία", που είναι κάτι χειροπιαστό, ώστε να μάθουν να σχεδιάζουν σωστά τις δυνάμεις στα σώματα που τις δέχονται. Αυτό είναι βασικό, τουλάχιστον στο Γυμνάσιο. Όταν μάθουν τον 3ο Νόμο θα εντρυφήσουν στην έννοια ¨αλληλεπίδραση" αλλά και πάλι πρέπει να αποδίδουν τις δυνάμεις στα σώματα που τις δέχονται. 
Φτάνουν στη Γ΄Λυκείου – το βλέπουν και στο σχολικό βέβαια – και σχεδιάζουν το βάρος του ελαιοχρωματιστή πάνω στη σανίδα.
Νομίζω αυτό θέλεις να αποφύγουμε Βαγγέλη.
Επίσης το "και τα δύο" είναι πολύ καλό συμπλήρωμα στον ορισμό, που όλοι το ξεχνάμε…
Να είσαι καλά δάσκαλε!