Σαν σήμερα… 1942, η αυτοσυντηρούμενη πυρηνική …

Ο Φέρμι έκλεισε τον λογαριθμικό του κανόνα. “Η αντίδραση είναι αυτοσυντηρούμενη”, ανακοίνωσε ήσυχα, ευχαριστημένος. “Η καμπύλη είναι εκθετική”. Αυτό ήταν.

Περισσότερα  ΕΔΩ.

(Visited 183 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
11 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Δημήτρης Σκλαβενίτης

Πολύ καλό Μερκούρη!!
Συγκλονιστική η περιγραφή !

Γιώργος Φασουλόπουλος
Editor

καλημέρα Μερκούρη
συμφωνώντας με τον Δημήτρη, συμπληρώνω ότι η μεταγραφή των αρχείων του Πανεπιστήμιου του Σικάγο θα μπορούσε να εξελιχθεί σε βαρετό ανάγνωσμα
αντιθέτως, η αφήγησή σου με ενεργοποίησε να ψάξω την εξέλιξη του George Weil που χειρίστηκε τη ράβδο ασφαλείας από κάδμιο για την απορρόφηση νετρονίων
comment image
ο Weil (1907 – 1995), δε θυμάται να φοβήθηκε κανείς απ τους συμμετέχοντες, λόγω των ήρεμων χειρισμών με τους οποίους διεύθυνε την εξέλιξη ο «άρχοντας του πειράματος», ο Φέρμι, που και τότε κατέγραψε «εξαιρετικές επιδόσεις» (New Scientist, 30 November 1972)
έξι μήνες μετά το πείραμα και πριν τη Χιροσίμα, θυμάται τη συζήτηση που προκάλεσε ο Arthur Compton για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας, μεταξύ των συμμετεχόντων στο πείραμα. Όλοι οι κορυφαίοι, πρόβλεψαν κατηγορηματικά «άφθονη, φθηνή ενέργεια»
μόνο ο Fermi επέλεξε τα ραδιοϊσότοπα, ειδικά σε τομείς που σχετίζονται με το ανθρώπινο είδος. Η ατομική ενέργεια προβλήθηκε ως η προφανής εκδοχή
ο Fermi όμως ήταν αυτός που πάντα άγγιζε το προφανές: «ποια η αξία της φθηνής ενέργειας αν δεν υπάρχουν άνθρωποι;»
προφανής και εξέλιξη του Weil. Μετά το πείραμα εντάχθηκε στους σκεπτικιστές αναφορικά με τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας και συνόψισε, το 1971, τις αντιρρήσεις του στο βιβλίο «Πυρηνική Ενέργεια, Υποσχέσεις, Υποσχέσεις»
μια «αντιαναπτυξιακή» πορεία, αντίθετη απ αυτήν του προπάππου του, Henry Lehman, ιδρυτή της χρηματιστηριακής Lehman Brothers
ακόμα κάτι, ίσως επίκαιρο
απ την ανάρτησή σου συνειδητοποίησα ότι οι ισχυροί και φιλόδοξοι άνδρες που συμμετείχαν στο πείραμα, χωρίς να ξεχνώ τη μόνη γυναίκα της παρέας, Leona Woods, αντιλαμβανόμενοι τη σοβαρότητα της κατάστασης, απέρριψαν την παρουσία κάμερας, ενώ είχαν τη συνείδηση της ιστορικότητας του πειράματος.
γι αυτό και οι αναπαραστάσεις του προέκυψαν εκ των υστέρων απ τον ζωγράφο John Cadell

Τελευταία διόρθωση2 μήνες πριν από Γιώργος Φασουλόπουλος
Παναγιώτης Κουτσομπόγερας

Μερκούρη συγχαρητήρια για όλες τις ξεχωριστές σου αναρτήσεις. Η περιγραφή που κάνεις σε βάζει μέσα στο χώρο του εργαστηρίου. Συγχαρητήρια και πάλι !

Γιώργος Φασουλόπουλος
Editor

ένας απ τους εργαστηριακούς βοηθούς,
ο Ted Petry (1924-2018), αυτός που έφυγε τελευταίος με συμμετοχή στο πρόγραμμα που μας ιστόρησες,
εκείνη την εποχή ήταν μόλις απόφοιτος γυμνασίου, θυμάται στο δίλεπτο βίντεο,
τον Fermi, το μπουκάλι με το κιάντι, στο οποίο αναγνωρίζει και τη δικιά του υπογραφή

στο τέλος του βίντεο, μια πανοραμική καταγραφή του θριαμβευτικού και ταυτόχρονα απειλητικού γλυπτού του Moore που φιλοτεχνήθηκε μετά από μια 20ετία,
για να υπενθυμίσει και να προειδοποιήσει
 
το βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=dlUI7fAwOE4

Γιώργος Φασουλόπουλος
Editor

τι άλλο από μια ανάρτηση;
μας ενημερώνει, μας εκπλήσσει και μας ταξιδεύει
ότι πρέπει για την περίοδο lockdown!

Ανδρέας Ριζόπουλος
Editor
2 μήνες πριν

Καλησπέρα Μερκούρη. Διάβαζα την ιστορία, μάλλον την Ιστορία και νόμιζα ότι ήμουν εκεί. Σε μια μέρα από εκείνες που σημάδεψαν τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Δε μπορώ να μην παρατηρήσω ότι το πείραμα έγινε για στρατιωτικούς σκοπούς και προτεραιότητα ήταν η κατασκευή βόμβας. Αλλά τι άλλο θα μπορούσε να είναι το 1942;
Να είσαι καλά.