Το σκάνδαλο των αμερικανικών κολεγίων

«Operation Varsity Blues»: Η αποκαλυπτική ταινία του Netflix για το σκάνδαλο των αμερικανικών κολεγίων
Ένα ντοκιμαντέρ που αναδεικνύει μια μεγάλη παθογένεια του αμερικανικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Μπορεί η «πλαϊνή πόρτα» των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Αμερικής να έκλεισε μετά το σκάνδαλο που ξέσπασε το 2019 με τις παράνομες εισαγωγές εύπορων φοιτητών σε κολέγια και αμερικανικά πανεπιστήμια της πρώτης γραμμής, αλλά η «πίσω πόρτα» δεν έχει κλείσει ποτέ.

Αυτό μπορείτε να συμπεράνετε όχι μόνο βλέποντας το ντοκιμαντέρ «Operation Varsity Blues: Το Σκάνδαλο των Κολεγίων» στο Netflix, ή αλλιώς το σκάνδαλο του Ρικ Σίνγκερ και της εταιρείας του Future Stars, «που προετοίμαζαν» φοιτητές ή αλλιώς δωροδοκούσαν παράγοντες για να περάσουν στα κολέγια παιδιά ως αθλητές που δεν είχαν ιδέα από σπορ, πλαστογραφώντας έγγραφα εξετάσεων και αλλάζοντας ακόμα και το χρώμα ή την καταγωγή των υποψήφιων προς χάριν της ποσόστωσης ή της πολιτικής ορθότητας της επιλογής, αλλά εξετάζοντας ως θεατές τη νοοτροπία και την επιθυμία των αμερικανόπουλων και των οικογενειών τους να κάνουν σπουδές στα καλύτερα πανεπιστήμια και κολέγια, κάτι που θα τους εξασφαλίσει όχι υποχρεωτικά το μορφωτικό τους επίπεδο, αλλά και το μέλλον τους.

Τι συνέβη το 2019 στην Αμερική με την αποκάλυψη αυτού του σκανδάλου, που παρουσιάζεται μέσα σε δυο σχεδόν ώρες, σε ένα ντοκιμαντέρ που αναδεικνύει μια μεγάλη παθογένεια του αμερικανικού εκπαιδευτικού συστήματος; Απλώς πιάστηκε μια σπείρα εμπλεκομένων. Δηλαδή ο εγκέφαλος, τέως προπονητής και κόουτς των φοιτητών πριν από τις εισαγωγικές τους εξετάσεις, ένας διορθωτής που άλλαζε τα γραπτά, αθλητικοί παράγοντες των κολεγίων που δέχτηκαν να γράψουν επιστολές για ανύπαρκτες αθλητικές επιδόσεις και φυσικά οι άμεσα εμπλεκόμενοι, αυτοί που πλήρωναν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια για να εξασφαλίσουν μια θέση στο Χάρβαρντ, το Στάνφορντ και το Γέιλ στα παιδιά τους, οι γονείς.

Αν κάνετε το προφίλ των γονέων είναι σχεδόν όλοι λευκοί, εύποροι, πολλοί από αυτούς αυτοδημιούργητοι –ενώ τα παλιά τζάκια έχουν κέντρα «υποτροφιών» μέσα στα πανεπιστήμια, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για τα βλαστάρια τους–, διάσημοι, που κάνουν και μια προβολή των δικών τους φιλοδοξιών στα παιδιά τους, προκειμένου να έχουν τις σπουδές που πιθανώς δεν είχαν οι ίδιοι. Ενοχές, κόμπλεξ καταγωγής, νεοπλουτισμός και πάνω από όλα παιδιά καλομαθημένα, ωμά, νωθρά που ζουν σε μια γυάλα, καταρτίζουν το προφίλ των περισσότερων οικογενειών.

Το τεράστιο σκάνδαλο εκατομμυρίων δολαρίων, για την εισαγωγή πλούσιων φοιτητών που δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις σε κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια, αποκαλύφθηκε στις ΗΠΑ τον Μάρτιο του 2019. Εισαγγελείς στη Βοστώνη απήγγειλαν κατηγορίες σε βάρος του 58χρονου Ουίλιαμ «Ρικ» Σίνγκερ, που θεώρησαν ότι ήταν ο επικεφαλής της απάτης με παράνομα έσοδα τουλάχιστον 25 εκατομμυρίων δολαρίων. Πρόκειται για το εκτενέστερο και πιο βαρύ κατηγορητήριο παρόμοιας υπόθεσης, με 50 κατηγορούμενους σε έξι διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ και την εμπλοκή συνολικά 200 ατόμων σε όλη τη χώρα.

Ομοσπονδιακοί εισαγγελείς απήγγειλαν κατηγορίες σε δεκάδες άτομα, σε σελέμπριτι του Χόλιγουντ, επιφανή στελέχη πολυεθνικών και πλούσιους γονείς που ήταν πρόθυμοι να δωροδοκήσουν, για να εξασφαλίσουν –έστω και παράνομα– στα παιδιά τους, μια θέση στα καλύτερα πανεπιστήμια της Αμερικής. Όπως έγραφαν οι New York Times, συνολικά 33 βαθύπλουτοι γονείς αντιμετώπισαν εξίσου βαριές κατηγορίες, ενώ εμπλεκόμενοι ήταν και επόπτες – ελεγκτές, που κατηγορήθηκαν ότι δέχτηκαν εκατομμύρια δολάρια για να φροντίσουν την εισαγωγή φοιτητών που δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις, σε πανεπιστήμια όπως το Στάνφορντ, το Γέιλ, το Γουέικ Φόρεστ και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας.

Οι περισσότεροι από αυτούς παραδέχτηκαν την ενοχή τους και εξέτισαν ποινές μηνών, αλλά δέχτηκαν το σοβαρότερο πλήγμα στην αξιοπιστία και τον κύκλο τους. Ο κόσμος είδε άναυδος την ηθοποιό Φελίσιτι Χόφμαν και τη Λόρι Λάγκλιν με τον διάσημο σχεδιαστή σύζυγό της Μάσιμο Τζανούλι να φοράνε χειροπέδες και να οδηγούνται στο δικαστήριο.

Ο εισαγγελέας της Μασαχουσέτης ήταν καταπέλτης. «Οι γονείς είναι οι βασικοί υποκινητές αυτής της απάτης» είπε ο Άντριου Λέλινγκ και είχε δίκιο. Αυτοί οι γονείς δεν είχαν καμία εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των παιδιών τους, αυτοί οι γονείς τα συνήθισαν να μεγαλώνουν σε μια φούσκα, μακριά από καθετί ενοχλητικό, και φυσικά δεν τα προετοίμασαν για το προφίλ που πρέπει να έχουν οι φοιτητές όταν ετοιμάζονται για τα κορυφαία πανεπιστήμια. Πνιγμένοι μέσα σε ενοχές εξαιτίας της ελάχιστης ενασχόλησης με τα παιδιά τους λόγω των κοινωνικών και επαγγελματικών υποχρεώσεών τους, βρήκαν στο πρόσωπο ενός χειριστικού προγυμναστή τον άνθρωπο που θα έλυνε τα προβλήματά τους σχετικά με το μέλλον των παιδιών τους.

Γιατί αυτά τα πανεπιστήμια δίνουν στους φοιτητές λάμψη και αίγλη και περηφάνια και ανοίγουν τον δρόμο για το κυνήγι της εξουσίας. Και αυτά τα παιδιά που έχουν πρότυπο τον τέως μέτριο μαθητή αλλά απόφοιτο του Χάρβαρντ –μετά από μια δωρεά εκατομμυρίων που έκανε ο πατέρας του πριν από την εισαγωγή του στο εκπαιδευτικό ίδρυμα– Τζάρεντ Κούσνερ, τον περιβόητο γαμπρού του Τραμπ, προετοιμάζονται να γίνουν μια ακόμα γενιά γιάπηδων, πλουσιόπαιδων, που έχουνε μεγαλώσει χωρίς κανέναν ηθικό κώδικα, παρά μόνο με την αίσθηση του δικαιώματος στην εξουσία.

Είναι ακόμα πιο τρομακτικό είναι ότι πολλά από αυτά τα παιδιά αγνοούσαν την παρασκηνιακή δραστηριότητα των γονιών τους. Η κόρη της Λόρι Λάγκλιν, μια νεαρή influencer, η Ολίβια Τζέιντ, με 1,2 εκατομμύρια ακόλουθους σήμερα στο Ιnstragram, που δεν είχε καμία ανησυχία να μορφωθεί παρά μόνο να κάνει καριέρα στα σόσιαλ υπογράφοντας συμβόλαια με πολυεθνικές και λαμβάνοντας αμοιβές πολλών εκατομμυρίων, βρέθηκε σε ένα διάσημο πανεπιστήμιο ως αθλήτρια με τον προπαρασκευαστή της να έχει πλαστογραφήσει και επεξεργαστεί στο φωτοσοπ μια φωτογραφία της στο κωπηλατικό του σπιτιού της. Τι συνέβη; Η νεαρή έγινε αποδέκτης χιλιάδων μηνυμάτων μίσους, έχασε τα συμβόλαιά της, αλλά η ζωή συνεχίζεται. Δεν βρέθηκε στον δρόμο και πριν από λίγους μήνες εμφανίστηκε στην πρώτη της συνέντευξη στην εκπομπή της Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ λέγοντας ότι «λυπάται για την αναστάτωση».

«Αυτό που κάνουμε είναι να βοηθούμε τις πιο εύπορες οικογένειες στις ΗΠΑ να βάλουν τα παιδιά τους σε καλά πανεπιστήμια» έλεγε ο Σίνγκερ σε έναν πατέρα- πελάτη του, περιγράφοντας άθελά του ένα σύστημα που στην ουσία υποθάλπει τη σκληρότητα και την ίντριγκα και προωθεί τη διάκριση στη μόρφωση. Τα ποσά είναι απίστευτα, ένας προγυμναστής για τα δυο χρόνια που κάνει κόουτσινγκ στον υποψήφιο παίρνει από 10.000 έως και 80.000 δολάρια, όπως και η βιομηχανία της προετοιμασίας, στην οποία μετέχουν πρώην καθηγητές των διάσημων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που έχουν ιδρύσει κερδοφόρες εταιρείες, ενώ οι εξετάσεις έχουν κόστος 15.000 δολάρια περίπου. Οι εύποροι γονείς δίνουν πολλά περισσότερα, δεκάδες εκατομμύρια σε δωρεές και δεκάδες χιλιάδες για να διορθωθούν κάπως τα γραπτά των παιδιών τους.

Η πραγματικότητα είναι ότι τα πανεπιστήμια της πρώτης γραμμής είναι μια πρώτης τάξεως επιχειρήσεις πρωτίστως. Οι σταρ καθηγητές δεν κάνουν μαθήματα, δουλεύουν κυρίως με τους μεταπτυχιακούς φοιτητές, απλώς μετά από τέσσερα χρόνια αυτά τα παιδιά βγαίνουν σε άλλο κύκλο, άλλη πίστα και με άλλον αέρα στην κοινωνία. Φυσικά κανένας, ούτε τα παιδιά ούτε οι γονείς δεν σκέφτηκαν ούτε λεπτό ότι τα πραγματικά θύματα ήταν οι υποψήφιοι που εργάστηκαν σκληρά και αποκλείστηκαν εξαιτίας της απάτης που εκείνοι διέπραξαν. Αλλά έτσι δεν είναι έτσι φτιαγμένος ο κόσμος;

Τις ιστορίες αυτές των κολεγίων και των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων και της αίγλης που τα περιβάλλει, έχει τροφοδοτήσει εδώ και δεκαετίες η ποπ κουλτούρα της αμερικανικής βιομηχανίας του θεάματος αλλά και τα σόσιαλ μίντια. Την περίοδο της προετοιμασίας για το παρθενικό τους ταξίδι προς τα κολέγια και την κολεγιακή ζωή οι λογαριασμοί των σόσιαλ μίντια των μελλοντικών φοιτητών βρίθουν με λογότυπα και προϊόντα του περίβλεπτου εκπαιδευτικού ιδρύματος που οι οικογένειες πληρώνουν με δίδακτρα από 60.000 έως 80.000 δολάρια τη χρονιά, δίνοντας ένα μήνυμα: «Μπαίνουμε στο λόμπι ων εκλεκτών και όσοι δεν είναι εδώ δεν αξίζουν να είναι».

 

Στις ΗΠΑ, υπάρχουν πάνω από 3.000 κολέγια, αλλά όλοι –όσοι μπορούν οικονομικά– συνωστίζονται διαβάζοντας τις λίστες με τη σειρά κατάταξης των πανεπιστημίων και θα ήθελαν να κάνουν τα πάντα για να μπουν στο Γέιλ, το Στάνφορντ, το Κολούμπια, το Χάρβαρντ και το Πρίνστον. Και όταν μπουν και αν δεν είναι καλοί, αλλά πολύ πλούσιοι, δεν θα αναρωτηθούν με ποιο τρόπο τα κατάφεραν.

Αλλά δεν θα αναρωτηθεί και κανένας άλλος εντός του εκπαιδευτικού συστήματος πώς είναι δυνατόν να είναι διακεκριμένος και με μεγάλες επιδόσεις στο μπάσκετ ένας φοιτητής με ύψος 1,65 και αυτό δείχνει τη μεγάλη παθογένεια ενός συστήματος που παράγει αθρόα του επόμενους λομπίστες, όχι υποχρεωτικά διάνοιες, που παράγει τα βασικά γρανάζια του πιο καλοστημένου συστήματος του κόσμου.

πηγή: lifo.gr
(Visited 869 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
13 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης

σταχυολογώ

Future stars

το όνομα της εταιρείας που δωροδοκούσε παράγοντες για να περάσουν στα κολέγια παιδιά ως αθλητές χωρίς ιδέα από σπορ, πλαστογραφώντας έγγραφα εξετάσεων και αλλάζοντας ακόμα και το χρώμα ή την καταγωγή των υποψήφιων προς χάριν της ποσόστωσης ή της πολιτικής ορθότητας της επιλογής

το προφίλ των γονέων

λευκοί, εύποροι, πολλοί από αυτούς αυτοδημιούργητοι, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για τα βλαστάρια τους
διάσημοι, που κάνουν την προβολή των δικών τους φιλοδοξιών στα παιδιά τους, προκειμένου να έχουν τις σπουδές που πιθανώς δεν είχαν οι ίδιοι

οι περισσότεροι από αυτούς παραδέχτηκαν την ενοχή τους και εξέτισαν ποινές μηνών

η πρόταση δεν αφορά τα “τζάκια”

αυτοί έχουν κέντρα «υποτροφιών» μέσα στα πανεπιστήμια, δηλαδή είναι παραδοσιακοί χρηματοδότες της «αριστείας» και δεν θα αντιμετωπίσουν παρόμοιες εκπλήξεις όπως οι νεόπλουτοι

ο εισαγγελέας:

οι γονείς αυτοί μεγάλωσαν τα παιδιά τους σε μια φούσκα, μακριά από καθετί ενοχλητικό, και φυσικά δεν τα προετοίμασαν για το προφίλ που πρέπει να έχουν οι φοιτητές όταν ετοιμάζονται για τα κορυφαία πανεπιστήμια

αυτή η εισαγγελική διαπίστωση ισχύει και για τα “τζάκια”;

τα πανεπιστήμια της πρώτης γραμμής

αποτελούν πρώτης τάξεως επιχειρήσεις πρωτίστως

οι σταρ καθηγητές δεν κάνουν μαθήματα, δουλεύουν κυρίως με τους μεταπτυχιακούς φοιτητές

ενώ τα παιδιά που εισάχθηκαν παράτυπα, μετά από τέσσερα χρόνια βγαίνουν στην κοινωνία, αλλά σε άλλη πίστα και με άλλον αέρα

πριν δύο χρόνια:
Εκπαιδευτικές μπίζνες “in America”

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 μήνας πριν

Καλησπέρα Γιώργο.

οι σταρ καθηγητές δεν κάνουν μαθήματα, δουλεύουν κυρίως με τους μεταπτυχιακούς φοιτητές ενώ τα παιδιά που εισάχθηκαν παράτυπα, μετά από τέσσερα χρόνια βγαίνουν στην κοινωνία, αλλά σε άλλη πίστα και με άλλον αέρα…

Αυτή είναι Εκπαίδευση! Εκπαίδευση που οδηγεί σε άλλη πίστα…

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 μήνας πριν

Τα παραπάνω, μου έφεραν στο μυαλό, ένα άρθρο του καθηγητή Περικλή Γκόγκα, πριν 4 χρόνια, που είχα αναδημοσιεύσει εδώ.

Μεταξύ άλλων έγραφε:

Ενδεικτικά, ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά, τα οικονομικά του Harvard:
-Το endowment του Harvard, είναι 35 δις, δηλαδή περίπου το 20% του ελληνικού ΑΕΠ.
-Μόνο πέρυσι, το 2016, το Harvard είχε από δωρεές έσοδα 1.16 δις.
-Σε αυτά προστίθενται τα πανάκριβα δίδακτρα χιλιάδων φοιτητών του, τα κέρδη από τις εταιρίες που έχει ιδρύσει, κλπ.
-Όλα αυτά τα έσοδα για το 2016 έφτασαν τα 5 δις (και για κάθε έτος φυσικά είναι αντίστοιχα), περίπου το 3% του ΑΕΠ της Ελλάδας.
-Φυσικά, ως μη-κερδοσκοπικό ίδρυμα, όλα τα έσοδα επανεπενδύθηκαν στο πανεπιστήμιο πλην 62 εκατομμυρίων που έμειναν στα ταμεία του.
-Το δε 50% των 5 δις συνολικών εσόδων πήγε σε μισθούς καθηγητών, υπαλλήλων και μεταπτυχιακών φοιτητών.
Το κόστος μισθοδοσίας καθηγητών, μεταπτυχιακών φοιτητών, κλπ είναι πολύ μεγάλο γιατί ένα πανεπιστήμιο είναι καλό όταν παίρνει καλούς φοιτητές. Και για να φοιτήσουν καλοί φοιτητές, πρέπει να έχει καλούς καθηγητές. Και για να έχει καλούς καθηγητές πρέπει να τους πληρώσει περισσότερο από τα άλλα πανεπιστήμια ώστε να τους προσελκύσει.
Όπως καταλαβαίνουμε, τα χρήματα και μάλιστα τεράστια ποσά, είναι το κλειδί για να είναι ένα πανεπιστήμιο καλό, λόγω του ενάρετου κύκλου:
Ανταγωνιστικές αμοιβές > καλοί καθηγητές > καλοί φοιτητές > καλό επιστημονικό έργο > καλό πανεπιστήμιο
Καταλαβαίνουμε δηλαδή ότι η πανεπιστημιακή εκπαίδευση είναι ένα πάρα πολύ ακριβό αγαθό. Χρειάζεται τεράστιες επενδύσεις που ίσως αποφέρουν κέρδη μετά από δεκαετίες που απαιτούνται για να αποκτηθεί φήμη και να ενεργοποιηθεί ο παραπάνω ενάρετος κύκλος.
Αυτό δεν συμβαίνει φυσικά μόνο στο Harvard, το MIT, το University of Michigan και τα άλλα κορυφαία πανεπιστήμια. Για να δούμε και τον αντίποδα, ας δούμε και ένα πολύ μέτριο πανεπιστήμιο που μάλλον δεν θα το έχετε ακούσει ποτέ, το South Dakota State University. Είναι στην παγκόσμια κατάταξη νούμερο 1235. Πληροφοριακά, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης είναι στο 912. Ακόμα και αυτό το πανεπιστήμιο όμως, το South Dakota State University, έχει ένα endowment $100 εκατομμύρια.

Στάθης Λεβέτας
Αρχισυντάκτης
1 μήνας πριν

Καλησπέρα συνάδελφοι.

Δεν έχω δει την σειρά στο Netflix, αλλά από την δική μου μικρή εμπειρία, δηλώνω  ότι οι συγκεκριμένες πρακτικές μάλλον αποκλείεται να συνέβησαν στα αντίστοιχα πανεπιστημιακά τμήματα φυσικής (ή των λεγομένων “hard sciences”) .
Θα ήταν ενδιαφέρον να ξέραμε σε ποια τμήματα έγιναν αυτές οι παράνομες εγγραφές. Στοιχηματίζω όχι σε τμήματα που άπτονται της επιστήμης μας. Μήπως έγιναν σε κάποια σχολή «Management» ή «ιστορίας της τέχνης». Τυχαία μου ήρθαν αυτά τα δύο ονόματα πρώτα, δηλωτικά σχολών με πιο «αφηρημένο» αντικείμενο άρα επιρρεπές σε τέτοιου είδους πρακτικές. Εξάλλου αν γράψεις τον (η την) κανακάρη σου σε μία σχολή θα ήθελες και να μπορεί να την βγάλει, έστω και σπρώχνοντας! 

Όσον αφορά στους “σταρ” καθηγητές που δεν κάνουν μαθήματα: Δεν βρίσκω κάτι το μεμπτό, ένας καθηγητής να διδάσκει σε μεταπτυχιακό επίπεδο και να επικεντρώνεται στην έρευνα, αν εκεί κρίνει το πανεπιστήμιο ότι αποδίδει καλύτερα. Ο Einstein ήταν ένας από αυτούς…

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 μήνας πριν
Απάντηση σε  Στάθης Λεβέτας

Καλησπέρα Στάθη.
Δεν γνωρίζω και γω σε ποιες σχολές παρατηρήθηκε το φαινόμενο, αλλά θα ήταν έκπληξη να ήταν τμήμα Φυσικής!!!
Να κάνει τι ο κανακάρης του νεόπλουτου;
το ζήτημα “μυρίζει” θεωρητικές ή και Κοινωνιολογικές- οικονομικές σχολές.
Όσον αφορά την διδασκαλία των καθηγητών, δεν το πρόβαλα γι΄ αυτό, που μάλλον φυσιολογικό μου ακούγεται, αλλά για:
Εκπαίδευση που οδηγεί σε άλλη πίστα…

Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης

καλησπέρα Στάθη

δεν διαφοροποιούμαι απ τον Διονύση

ποιοι σπουδάζουν Φυσική;

όσοι απολαμβάνουν την επίλυση προβλημάτων, υποστηρίζει η Ένωση Αμερικάνων Φυσικών (APS)

πού μπορούν να εργαστούν;

η ικανότητα να χειρίζονται προβλήματα τους δίνει τη δυνατότητα να προσανατολιστούν επαγγελματικά σε ευρύ πεδίο:

Δημοσιογραφία, Νόμοι, Εμπόριο, Υγεία, Υπολογιστές, Αστρονομία, Βιολογία
και ως Μηχανικοί

προφανώς, δεν αποτελούν οι σπουδές στη Φυσική
τον “βασιλικό δρόμο” για κανέναν απ αυτούς τους κλάδους

πολύ περισσότερο όταν η ανάρτηση αναφέρεται
όχι στο πώς θα λύνεις αλλά στο πως παρακάμπτεις προβλήματα

Στάθης Λεβέτας
Αρχισυντάκτης
1 μήνας πριν

Καλησπέρα Γιώργο.

η ικανότητα να χειρίζονται προβλήματα τους δίνει τη δυνατότητα να προσανατολιστούν επαγγελματικά σε ευρύ πεδίο: Δημοσιογραφία, Νόμοι, Εμπόριο, Υγεία, Υπολογιστές, Αστρονομία, Βιολογία και ως Μηχανικοί


Αυτά είναι έτσι όπως τα γράφεις, αλλά μόνον στην χώρα της APS, όπου η ικανότητα έχει ακόμη μια κάποια αξία.
Σε αυτήν την χώρα, δυστυχώς, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ μετρά περισσότερο η “επαναστατική” πρακτική του να δημιουργείς προβλήματα σε οτιδήποτε μπορεί να λύσει προβλήματα. Ως αποτέλεσμα όλη η χώρα να είναι όπως τα κολέγια που περιγράφει η ανάρτηση.
Αυτό και αν είναι η εκδίκηση της απουσίας των αρίστων από την ζωή μας!

Τελευταία διόρθωση1 μήνας πριν από Στάθης Λεβέτας
Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης
Απάντηση σε  Στάθης Λεβέτας

συμμερίζομαι τον προβληματισμό σου – δεν μου αρκούν τα εγχώρια παραδείγματα «αριστείας»
εσένα;

Στάθης Λεβέτας
Αρχισυντάκτης
1 μήνας πριν

Φίλε Γιώργο,
δεν μου αρέσει και δεν μου αρκεί κανένα παράδειγμα «αριστείας» μέσα σε εισαγωγικά. Αλλά θέλω (θέλω να πιστεύω και εσύ), ως πολίτης να αφήσω στα παιδιά μου μια χώρα όπου οι άριστοι (χωρίς εισαγωγικά) θα δείχνουν τον δρόμο, και ευελπιστώ ως πατέρας τα παιδιά μου να είναι αναμεσά τους.

Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης
Απάντηση σε  Στάθης Λεβέτας

Στάθη,

η ειλικρίνεια των προθέσεών σου είναι για μένα δεδομένη

πάμε να δούμε τι έχουμε στον, κατ’ εμέ, πραγματικό κόσμο

δεδομένη η εμπειρική αντίληψη ότι “δεν παίζεται τίμια το παιχνίδι”
αντιμετώπιση ρεαλιστική, που όμως οδηγεί σε στρεβλώσεις
όπως είναι η αμφισβήτηση της όποιας κρίσης
  
τα εισαγωγικά στην αριστεία, γιατί η διαχείριση της εγχώριας εκδοχής της ήταν μέχρι τώρα εργαλειακή και όποτε σπάει το κέλυφος προκύπτει ευνοιοκρατία

επειδή όμως κάτι πρέπει να κάνουμε

ας μην υπερτιμήσουμε, όπως μας πιέζουν, τίτλους πιστοποιήσεων αριστείας

εξάλλου η ανάρτηση ισχυρίζεται ότι αυτοί αποκτούνται είτε με κόπο είτε με τρόπο, ακόμα και απ τα πιο ονομαστά και διαφημισμένα ιδρύματα

προτείνω να εστιάσουμε στις πρακτικές που έχουν αντέξει στο χρόνο και στις αντίξοες συνθήκες

στο κάθε σινάφι, και στο δικό μας, άρρητα ξέρουμε αυτούς που εμπιστευόμαστε

περιπτώσεις όπως οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης ή το mathesis τις συζήσαμε, επωφεληθήκαμε απ αυτές και όταν τις προβάλουμε δεν αισθανόμαστε ότι κάνουμε δημόσιες σχέσεις. Γιατί;

ίσως γιατί ποτέ δεν διεκδίκησαν το ρόλο του αρίστου. Απλά έκαναν με συνέπεια και διαχρονικά τη δουλειά τους

οι περιπτώσεις που ανέφερα παρέχουν ταυτόχρονα και τα κριτήρια για να ανιχνεύσουμε παρόμοιες πρακτικές με ανοιχτό μυαλό και καλή διάθεση

προφανώς σ ευχαριστώ, γιατί με την ευκαιρία τις συνομιλίας μας μπόρεσα να οργανώσω τη σκέψη μου

Αρης Αλεβίζος
Αρχισυντάκτης
1 μήνας πριν

Ιδεοληψία και λαϊκισμός νομίζω χαρακτηρίζουν τέτοιες παραγωγές. Και παρασύρουν και το δικαστικό σύστημα των ΗΠΑ.

Αυτά εκεί. Εδώ, όλα τέλεια.

Για πολλοστή  φορά και από εδώ παρακαλώ όποιον παράγοντα υπεύθυνο να μας υποδείξει αν τα έχει το εποπτεύον υπουργείο και που μπορεί να τα βρει κανείς.

Α. Στατιστικά στοιχεία για τον Μ.Ο. των βαθμών των γραπτών στις Πανελλαδικές των φοιτησάντων στα Ελληνικά κολέγια.

Β. Τα στατιστικά στοιχεία του χρόνου λήψης του πτυχίου, σε σχέση με τον νενομισμένο,  των φοιτησάντων στα Ελληνικά κολέγια.

Ας πάμε και σε ποιο αξιοκρατικά ή «αξιοκρατικά» περιβάλλοντα. Το αν βάλει κανείς εισαγωγικά ή όχι δεν είναι ζήτημα βούλησης αλλά πραγματικών δεδομένων.

Τα ονόματα π.χ. Νταιζενμλούμ, Μπαρόζο, Φον ντερ Λάϊεν στους αρίστους ή στους «αρίστους» θα πρέπει να καταταγούν. Πρόκειται για επιλογές σε ηγετικές θέσεις από 27 ευρωπαϊκές  χώρες.

Υποθέτω ότι τα παραπάνω ερωτήματα δεν κατατάσσονται στα επαναστατικά.

Κώστας Παπαδάκης
1 μήνας πριν

Έχω παρακολουθήσει το θέμα,

τονίζω:

με 50 κατηγορούμενους σε έξι διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ και την εμπλοκή συνολικά 200 ατόμων σε όλη τη χώρα”

“απήγγειλαν κατηγορίες σε δεκάδες άτομα, σε σελέμπριτι του Χόλιγουντ, επιφανή στελέχη πολυεθνικών και πλούσιους γονείς”

“συνολικά 33 βαθύπλουτοι γονείς αντιμετώπισαν εξίσου βαριές κατηγορίες, ενώ εμπλεκόμενοι ήταν και επόπτες – ελεγκτές”

“Οι περισσότεροι από αυτούς παραδέχτηκαν την ενοχή τους και εξέτισαν ποινές μηνών, αλλά δέχτηκαν το σοβαρότερο πλήγμα στην αξιοπιστία και τον κύκλο τους”

Αυτά στην Αμερική, όπου η δικαστική εξουσία και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έστω και καθυστερημένα λειτουργούν.
Και δεν είναι μόνο η Αμερική, θυμάμαι γνωστή μου γιατρός στην Γερμανία, να μου αναφέρει πως ζητούσαν γιατρό να παραβρεθεί σε ιππικούς αγώνες, έτσι ώστε να κάνει τις πρώτες ενέργειες σωστά σε περίπτωση ατυχήματος. Έδιναν 600 ευρώ για μια μέρα σε νοσοκομειακούς γιατρούς και δεν δεχόταν κανείς, γιατί η ασφάλεια τους δεν τους κάλυπτε παρά μόνο στο νοσοκομείο. Σκεφτόταν ότι αν ένας ασθενής είχε επιπλοκές θα μπορούσε εκ των υστέρων να τους κατηγορήσει και τότε οι γιατροί θα βρισκόταν χωρίς κάλυψη,
Μου περιέγραψε ακόμα τις περιπτώσεις “πονηρών” που ζητούσαν πιστοποιητικά αναπηρίας (ναι και εκεί υπάρχουν οι “έξυπνοι” δεν είναι μόνο εδώ) και δεν τους δίνει κανένας γιατρός, γιατί φοβάται ότι μπορεί η παράνομη αυτή δράση του να αποκαλυφθεί και τότε ξέρει ότι θα αντιμετωπίσει ποινικές ευθύνες.

Εδώ έχουμε ανάλογα φαινόμενα:

Μαθητές που “έγιναν” δυσλεκτικοί ή που παρακολούθησαν νυχτερινό σχολείο ενώ δεν εργαζόταν κάπου και .. πέρασαν σε σχολές υψηλής ζήτησης και βάσης

Πτυχία, μεταπτυχιακά ακόμα και διδακτορικά “μαιμουδιάρικα” που κατέχουν ένας αριθμός δημοσίων λειτουργών

Διαρροές σε θέματα διαγωνισμών που δεν έχουν αποδειχθεί ή δεν έχουν παρουσιαστεί στο ευρύ κοινό

και ποιος έχει δικαστεί ή ποιος έχει αντιμετωπίσει πλήγμα στην “αξιοπιστία” του ή στον κύκλο του;

Αυτή είναι μια σημαντική διαφορά που στην Αμερική θα αποθαρρύνει ένα μελλοντικό μιμητή ενώ στην Ελλάδα οι ίδιοι άνθρωποι μπορούν να δρουν για χρόνια, ενώ εκπαιδεύουν κατάλληλα τους “διάδοχους” τους.

Τίνα Νάντσου
1 μήνας πριν

Στην χώρα μας δεν χρειάζεται να πληρώσεις τόσο χρήματα.
Απλά δηλώνεις ότι γουστάρεις ως ιδιότητα πχ Κοσμολόγος, Κβαντικός Αστροφυσικός και μπορείς να δίνεις συνεντεύξεις και να διδάσκεις σε σεμινάρια.

ΥΓ Εχει μεγαλο ενδιαφέρον στη συγκεκριμένη υπόθεση ότι βγηκε τοσο γρηγορα ντοκιμαντέρ στο NETFLIX και επίσης ότι έπεσαν κεφάλια και χαθηκαν πτυχία οταν αποκαλυφθηκε η απάτη. Αναρωτιέμαι σε ανάλογες, προφανώς μικρότερης κλίμακας, απάτες στη χώρα μας τι έγινε με τους απατεώνες…