Εργαστηριακή άσκηση: μελέτη ΕΟΕΚ.

 

η άσκηση παρουσιάστηκε, πολλές φορές, “ζωντανά” από τον γράφοντα, στο ΕΚΦΕ των Αγίων Αναργύρων Αθήνας σε ειδική επιμορφωτική ημερίδα που παρακολούθησαν μερικοί από τους πολλούς καθηγητές που δίδασκαν στα Δημόσια και Ιδιωτικά, Γενικά και Επαγγελματικά, Λύκεια του Ιλίου, της Πετρούπολης, του Καματερού, των Αγίων Αναργύρων του Χαϊδαρίου και της Αγίας Βαρβάρας της Δυτικής Αθήνας, μερικοί δυστυχώς, οι άλλοι, με την απουσία τους, έσκαψαν τον λάκκο για το μετέπειτα θάψιμο των θεσμών του ΕΚΦΕ και του ΥΣΕΦΕ, κι ας “φώναζε” ο τότε ΕΚΦΕτζής, η ταπεινότητά μου δηλαδή…

Η συνέχεια εδώ.

 

(Visited 315 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
14 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

΄Ήμουν και εγώ εκεί.
comment image

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Καλημέρα Βαγγέλη.
Το απόσπασμα:
comment image

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Βαγγέλη αναφέρεται στην χρονική στιγμή t.
Η επιτάχυνση είναι συνάρτηση του χρόνου. Σε μια στιγμή t αντιστοιχεί μια επιτάχυνση α=α(t).
Δεν αντιστοιχεί σε διάστημα διότι τότε δεν θα ήταν συνάρτηση.

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης

Το έχω δει. Έχω το βιβλίο.
Όμως ο Αλεξόπουλος μιλάει καθαρά για στιγμή μεταγενέστερη.
Οι Χαλιντέυ-Ρέσνικ λένε (στιγμιαία ταχύτητα) καθαρά ότι η στιγμή t+Δt έπεται της t.
Στην στιγμιαία επιτάχυνση δεν αναφέρεται το έπεται όμως η αναλογία όσων γράφουν με όσα έγραψαν πριν είναι φανερή.

Συνέπειες υπάρχουν. Ας δούμε Εδώ:

comment image

Ας είναι υ-t. Η συνάρτηση της ταχύτητας δεν είναι παραγωγίσιμη την στιγμή 2s.
Να δεχτούμε ότι δεν υπάρχει επιτάχυνση την στιγμή 2s;
Δηλαδή την στιγμή 2s δέχεται μηδενική δύναμη;
Δέχεται δύναμη F=m.α ;
Δεν ορίζεται (κατ’ αναλογίαν) δύναμη την στιγμή 2s;

Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 μήνας πριν

Καλημέρα Βαγγέλη, καλημέρα Γιάννη.
Βλέπω το θέμα να … σέρνεται μέρες και να επανέρχεται!
Οπότε μια γνώμη και από μένα.
Έστω ότι έχουμε το πρώτο διάγραμμα του σχήματος.

comment image

Ποια είναι η μέση ταχύτητα στο χρονικό διάστημα t2-t1; Αυτή κατά τα γνωστά υπολογίζεται ως υμ=(x2-x1)/(t2-t1).
Αυτήν την μέση ταχύτητα υπολογίζουμε Βαγγέλη πειραματικά. Αυτή μετράμε.
Αν τώρα αυτήν την μέση ταχύτητα πρέπει να την αποδώσουμε ως στιγμιαία ταχύτητα, κάποιας χρονικής στιγμής, τι κάνουμε;
Φέρνουμε την ευθεία ε2 του πρώτου σχήματος, παράλληλη στην ΑΒ (ή στην ε1) και αποδίδουμε στιγμιαία ταχύτητα ίση με την μέση που υπολογίσαμε στο σημείο Μ, που η ευθεία ε2 εφάπτεται της καμπύλης. Ποιο είναι το σημείο Μ; Ένα σημείο που αντιστοιχεί περίπου στο μέσον του χρονικού διαστήματος t2-t1.
Αυτό κάνει Βαγγέλη το PSSC, αυτό πρότεινα και γω σε αντίστοιχες εργαστηριακές… ενασχολήσεις και ας μην ήμουν ΕΚΦΕ 🙂 , δες εδώ.
Αλλά πώς φτάσαμε στην ε2; Πώς μας ήρθε;
Για να ορίσουμε την στιγμιαία ταχύτητα, πάμε στο δεξιό σχήμα. Βρίσκουμε την μέση ταχύτητα στο παραπάνω χρονικό διάστημα t2-t1 και μετά αρχίζουμε να πλησιάζουμε το t2 στο t1. Αλλά τότε η ευθεία ε1, αντικαθίσταται από την ε3 και το σημείο Μ΄ πλησιάζει στο Α. Ακόμη λίγο, η ευθεία γίνεται η ε4, πάλι μέση ταχύτητα όπου το μέσον Μ΄΄ πλησιάζει πιο πολύ στο Α, οπότε φτάνουμε οριακά στην εφαπτομένη όπου το αντίστοιχο «μέσον», ταυτίζεται με το Α και έτσι καταλήγουμε ότι η στιγμιαία ταχύτητα στο Α, είναι αυτή που υπολογίζεται με χάραξη της εφαπτομένης.
Με άλλα λόγια φτάνουμε να ορίσουμε την στιγμιαία ταχύτητα στο Α, χρησιμοποιώντας το δεξιό όριο για το Δt→0, όπως γράφουν τα βιβλία.
Θα μου πεις το PSSC; Αυτό είναι ένα βιβλίο που στοχεύει στην πειραματική μελέτη των πάντων και πρέπει να είναι συνεπές με την πειραματική μέθοδο που θα βάλει στη συνέχεια να εφαρμόσουν οι μαθητές…

Γιάννης Κυριακόπουλος
Αρχισυντάκτης
Απάντηση σε  Διονύσης Μάργαρης

Καλημέρα Διονύση.
Συμφωνώ.