μερικές φορές

μερικές φορές…

μερικές φορές με πιάνει ο διάολος και σκέφτομαι, τέτοιο βίτσιο, 

δηλαδή κάνω ότι σκέπτομαι, ότι σκέπτομαι σοβαρά δηλαδή, εγώ ο χιουμορίστας, αλλά αν πρόκειται για θέματα Παιδείας, ε, ναι, κάπως αυτοσυγκρατούμαι και το προσπαθώ…

και λέω, ΄νταξ ο Πρωθυπουργός, ο όποιος Πρωθυπουργός, ευθύνες, θέματα, προβλήματα, καθημερινότητες, αλλά και πολιτικής του επιβίωσης παραλαμβάνει,

ο Υπουργός, ο όποιος Υπουργός, ομοίως και ανάλογα στον τομέα του, αλλά…

αλλά, ρε, σεις, “γιάντα”, που λένε οι Κρητικοί, έναν χρόνο και, που μας ταλαιπωρεί αυτή η λαίλαπα του κορονοϊού δεν ζητήσατε από τους “παλιούς” , τους συνταξιούχους εννοώ, συνδρομή εμπειρία και δωρεάν βοήθεια;

τέσσερις, τουλάχιστον φορές, έχω δημόσια γράψει, για χωρισμό όλων των τμημάτων των μαθητών στα δύο, πρωί και απόγευμα εναλλάξ,

(η δια ζώσης διδασκαλία, έγραψα, ε, καλά, δεν αντικαθίσταται)

με διορισμό αναπληρωτών και αιτούντων,

και αν αυτοί δεν επαρκούν, ότι προσφέρομαι να ξαναγυρίσω στη Μέση Εκπαίδευση, χωρίς καμία επιπλέον αμοιβή, απολύτως δωρεάν, πώς το λένε;

ε, ναι, δεν μου απάντησε κανείς,

διότι, φαίνεται επιμένουν να ζουν τα κομματόσκυλα και οι Γκρούεζες…

(αλλά και εγώ επιμένω)

https://www.youtube.com/watch?v=QALuztpjDEE)

(Visited 379 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
2 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Διονύσης Μάργαρης
Διαχειριστής
1 μήνας πριν

Καλημέρα Βαγγέλη.
Ο γιος του Ταληλού δούλευε την άνοιξη στου Νταπουρά, σκάβοντας τα κτήματα.
Αλλά δεν ήταν ευχαριστημένος από το φαγητό που του πρόσφερε.
Οπότε το βράδυ κάνει δηλώσεις, στο μαγαζί, παρουσία του «αφεντικού».
«Εγώ για τον Νταπουρά δεν δουλεύω πια, ούτε χάρισμα»!
Έτσι και σένα, ούτε …χάρισμα δεν σε θέλουν 🙂