Ο πιο διαφορετικός φυσικός

Βρισκόμαστε στο 1971 στο Λονδίνο.
Ο Brian σπουδάζει φυσική και ονειρεύεται να κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην αστροφυσική. Οι φίλοι συμφοιτητές του, συχνά τον σατιρίζουν σχετικά με την ομοιότητά του με τον Νεύτωνα.
Στον ελεύθερο χρόνο του, ο Brian γράφει στίχους επηρεασμένους πολλές φορές από τη λατρεμένη του αστροφυσική όπως το ″New horizons to explore΄΄
Όμως, ποτέ δεν πίστεψε, ότι θα γινόταν τόσο καλός στη Φυσική όσο καλός ήταν στο άλλο του ταπεραμέντο. Τελειώνει τις σπουδές του με διατριβή στη ΄΄διαστημική σκόνη΄΄
Το πάθος του όμως για την αστροφυσική, ποτέ δεν τον εγκατέλειψε. Έτσι, τριανταπέντε χρόνια μετά, αποφασίζει να κάνει διδακτορικό στην αστροφυσική! Παίρνει τον διδακτορικό του τίτλο το 2007 από το Imperial College του Λονδίνου.
Την ίδια εποχή, το σκάφος της NASA ΄΄New Horizons΄΄ βγαίνει στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος, περνώντας από την ΄΄Ultima Thule΄΄ Προγραμματισμένα, γίνεται η εκτέλεση του τραγουδιού με τους στοίχους του ΄΄New horizons to explore΄΄ . Ο Brian διετέλεσε επίσημος ερευνητής – συνεργάτης της NASA στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Όμως, με τι ασχολείτο ο Brian τα 35 χρόνια που παρεμβλήθηκαν μέχρι να κάνει το διδακτορικό του;
Κάποιοι θα τον αναγνώρισαν ήδη ,καθότι ήταν στιχουργός και κιθαρίστας σε μία από τις μεγαλειωδέστερες ροκ μπάντες όλων των εποχών: τους QUEEN!
Αν λέγεται, ότι οι Queen δεν θα υπήρχαν χωρίς τον Freddie Mercury, η απάντηση είναι, ότι ο Freddie Mercury δεν θα υπήρχε χωρίς τον Brian May, που ήταν ο στιχουργός των “We Will Rock You”, “I Want It All”, “Who Wants to Live Forever” , “The Show Must Go On” και άλλων ιστορικών ροκ επιτυχιών.
Ο Brian May αποτελεί σπανιότατο παράδειγμα πλήρους επιτυχημένης ενασχόλησης και με τις δύο φύσεις, καλλιτεχνική – επιστημονική, καθότι σε κάθε άλλη γνωστή περίπτωση η μία από τις δύο υποχωρεί συρρικνούμενη πλήρως. Ας μην αναφερθούμε στο βιολί, που έπαιζε ο Einstein, καθότι ήταν επιπέδου μαθητή ωδείου! Θα μπορούσαμε ίσως να τον συγκρίνουμε με τον μουσικό – συνθέτη ατονικής μουσικής Γιάννη Χρήστου, που ήταν και ξεχωριστός μαθηματικός.
Ο αστεροειδής 52665 τιμητικά πήρε το όνομα ‘’Brian May’’ , καθότι ο Brian είναι ιδρυτής του οργανισμού ΄΄Asteroid day΄΄ με αντικείμενο την πρόβλεψη και παρακολούθηση αστεροειδών που θα μπορούσαν να ΄΄χαϊδέψουν΄΄ τη Γη!
Με την άδεια του συναδέλφου Κωνσταντίνου Παπαγιαννούλη από την ανάρτησή του στο fb.
(Visited 848 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
9 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης

κάτι μου θυμίζει αυτός που στριμώχθηκε για φωτογραφία δίπλα στον Κριμιζή

comment image

Ανδρέας Ριζόπουλος
Αρχισυντάκτης
23 ημέρες πριν

Καλησπέρα Γιώργο. Δίπλα στον Κριμιζή, που τον αναγκάσαμε να φύγει τρέχοντας, όταν ήρθε να μας δώσει την τεχνογνωσία του για το διάστημα…

Γιώργος Φασουλόπουλος
Αρχισυντάκτης

καλησπέρα Ανδρέα

προτείνω να δούμε δυο απόψεις του ίδιου γεγονότος

δηλαδή της συνεύρεσης των Κριμιζή και Μπράιαν Μέι στον χώρο παρατήρησης της ΝΑΣΑ όταν το New Horizon πέρναγε απ’ την «Έσχατη Θούλη», δηλαδή απ τα όρια του πλανητικού μας συστήματος
την πρωτοχρονιά του 2009

ο Κριμιζής περιγράφει το γεγονός έτσι

comment image
απ’ την βιογραφία του που επιμελήθηκε ο Μ. Προβατάς

ο Μέι με το τραγούδι New Horizon (Ulitima Thuli Mix)
που εμένα μου το υπόδειξε ο Παναγιώτης Κουστομπόγερας

με την ευκαιρία δυο μικρές αποκλίσεις του κειμένου της ανάρτησης, απ’ την ιστορία όπως εγώ την ξέρω

διαβάζω στην ανάρτηση

«Τελειώνει τις σπουδές του με διατριβή στη ΄΄διαστημική σκόνη΄΄
Το πάθος του όμως για την αστροφυσική, ποτέ δεν τον εγκατέλειψε. Έτσι, τριανταπέντε χρόνια μετά, αποφασίζει να κάνει διδακτορικό στην αστροφυσική! Παίρνει τον διδακτορικό του τίτλο το 2007»

διαβάζω εδώ ότι πρόκειται για διατριβή που ξεκίνησε στο Imperial στις αρχές του 1970 με επιβλέποντα τον Patrick Moore και ολοκληρώθηκε τριάντα χρόνια μετά το 2007 με παρώθηση του τότε καθηγητή αστροφυσικής Michael Rowan-Robinson
τίτλος της: “Radial Velocities in the Zodiacal Dust Cloud”

comment image
ο Μέι στις δυο περιόδους μαθητείας του στο Imperial
 
το δεύτερο αφορά τη σύγκριση του Μέι με τον έλληνα συνθέτη Γιάννη Χρήστου

«Θα μπορούσαμε ίσως να τον συγκρίνουμε με τον μουσικό – συνθέτη ατονικής μουσικής Γιάννη Χρήστου, που ήταν και ξεχωριστός μαθηματικός»

αλλά σύμφωνα π.χ. με τη Βικιπαιδεία ο Χρήστου δεν σπούδασε ποτέ μαθηματικά

αντιγράφω:
Τελειώνοντας το σχολείο, ο πατέρας του τον έστειλε στην Αγγλία για να σπουδάσει οικονομικά, ελπίζοντας να αναλάβει στη συνέχεια τις οικογενειακές επιχειρήσεις, κάτι που δε συνέβη. Ο Χρήστου, αν και πήρε τελικά το πτυχίο του στα οικονομικά, προτίμησε να σπουδάσει φιλοσοφία με τον Λούντβιχ Βιτγκενστάιν και τον Μπέρτραντ Ράσελ στο Καίμπριτζ, καθώς και ανώτερα θεωρητικά της μουσικής με διάφορους δασκάλους, ανάμεσα στους οποίους και ο Χανς Ρέντλιχ, μαθητής και βιογράφος του Άλμπαν Μπεργκ
τις μουσικές του σπουδές τις συνέχισε στην Ιταλία (Σιένα, Γκάβι και Ρώμη, 1949-1953) με τους Βίτο Φράτσι και Μπρούνο Λαβανίνο, ενώ την ίδια χρονική περίοδο ασχολήθηκε σε βάθος και με την αναλυτική ψυχολογία, επηρεαζόμενος και από τον αδερφό του, ο οποίος σπούδαζε εκείνη την εποχή στο Ινστιτούτο Γιουνγκ στη Ζυρίχη
 
χωρίς διάθεση να είμαι πολιτικά ορθός ή τυπικά ευγενής
δεν θεωρώ ότι οι προηγούμενες δυο παρατηρήσεις υπονομεύουν την αξία της ανάρτησης

Τελευταία διόρθωση23 ημέρες πριν από Γιώργος Φασουλόπουλος
Θοδωρής Παπασγουρίδης

Υπάρχει και στην ελληνική δισκογραφία η “Απώτατη η Θούλη”

Τρεμοπαίζει ένας λαμπτήρας φθορισμένος και η βλάβη
με τα νύχια της το γδέρνει το απόλυτο σκοτάδι.
Είναι σαν να στέλνει σήμα περιμένοντας συμπόνια.
Στην Απώτατη τη Θούλη ίσως φτάσει με τα χρόνια.

Όταν έφυγε ο Σούνταν,ο πλατύρρινος και γκρίζος,
τρελαθήκαν οι βουφάγοι κι έπιασε τη χλόη ρίγος.
Έγινε κραυγή το ρίγος και τραγούδι για τ’ αηδόνια.
Στην Απώτατη τη Θούλη θα τ’ ακούσουν με τα χρόνια.

Περιμένουνε, στη στάση,δέντρα με θλιμμένες πλάτες·
όλα αρχίσαν κάποια μέρα, πριν να γεννηθούν οι λάσπες.
Θε να ‘ρθεί λεωφορείο-σε λιγάκι ή με τα χρόνια-
για την Έσχατη τη Θούλη,για τα μαρμαρένια αλώνια.

Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μηχανολόγος Μηχανικός ΑΠΘ

εκ Τύρναβου ορμώμενος

Ανδρέας Ριζόπουλος
Αρχισυντάκτης
23 ημέρες πριν

Καλησπέρα Βασίλη. Το άρθρο σου φέρνει συνειρμούς για τη σχέση Τέχνης και Φυσικής. Πιστεύω ότι αν κάνουμε ένα γκάλοπ μόνο εδώ στο Υλικό θα βρούμε μουσικούς, ποιητές, ζωγράφους…
Να θυμηθούμε και κάποιους επώνυμους: Θάνος Μικρούτσικος – Μαθηματικός,
Διονύσης Τσακνής – Οικονομολόγος, Μιλτιάδης Πασχαλίδης – Μαθηματικός, Βασίλης Καζούλης – Οικονομολόγος, Βαγγέλης Γερμανός – Μαθηματικός, Μίμης Πλέσσας – Φυσικομαθηματική κ.λ.π.
Για τον May τι να πει κανείς…
Ένα μέρος του χαρακτήρα του ξεδιπλώνεται στην οσκαρική ταινία
Bohemian Rhapsody
που θα την πρότεινα σε όποιον φίλο δεν την έχει δει ακόμα.

Ανδρέας Ριζόπουλος
Αρχισυντάκτης
22 ημέρες πριν
Απάντηση σε  Βασίλης Δουκατζής

Έχεις δίκιο! Τεράστιος, αυθεντικός, ασυμβίβαστος, αλλά τον χάσαμε πολύ νέο…

Βασίλειος Παππάς
23 ημέρες πριν

και εδώ έχουμε δύο διαφορετικούς φυσικούς.
Ο ένας από Φυσικό Κρήτης ορμώμενος και φθάνοντας μέχρι το CERN, δραστήριο και κύριο μέλος των “Χαϊνηδων” .
Ο άλλος από Κων/πολη και το Φυσικό της Αθήνας μας έβαλε στις μυρουδιές και τα μπαχάρια της Πόλης!