H φυσική των μετεώρων

Η 12η Αυγούστου φέτος είναι για ρομαντικές ψυχές. Μετά τη δύση του ήλιου ανατέλλει η Αυγουστιάτικη πανσέληνος με ανοιχτούς τους αρχαιολογικούς χώρους και πλήθος εκδηλώσεων ανά την επικράτεια. Τα ξημερώματα της επομένης έχουμε το μέγιστο της βροχής διαττόντων “Περσείδες”. Οι βροχές διαττόντων είναι φωτεινές γραμμές στον ουρανό που διαρκούν ελάχιστα. Οι γραμμές είναι παράλληλες, φαίνονται όμως σαν να συγκλίνουν όπως όταν κοιτάζουμε τις γραμμές τραίνου και μακρυά τις βλέπουμε να συγκλίνουν. Οι “Περσείδες” φαινεται να συγκλίνουν σε ένα σημείο που ονομάζεται ακτινοβόλο σημείο και βρίσκεται βορειονατολικά στον αστερισμό του Περσέα εξ ου και η ονομασία “Περσείδες”. Πάντως για τους φαν του είδους τα καλύτερα πρωινά για να δούν Περσείδες είναι 10-11 Αυγούστου που δε θα έχει φεγγάρι στον ουρανό. Οι βροχές διαττόντων γίνονται κάθε χρόνο τις ίδιες ημερομηνίες γιατί σχετίζονται με την διέλευση της γης από την σκόνη που έχει αφήσει πίσω του ένας κομήτης. Αυτά που συνήθως λέμε πεφταστέρια είναι τυχαία μετεωροειδή που εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της γης και καίγονται. Όταν βλέπουμε πεφταστέρι κάνουμε μία ευχή, καλύτερα επομένως να δούμε Περσείδες που μπορεί να φτάσουν και 100 σε μία ώρα το πρωί. 100 ευχές. Μία να πιάσει αξίζει τον κόπο. Η φωτογραφία που βλέπεται είναι Περσείδες του 2013 απο Κινέζο αστρονόμο. Η φωτογραφία προέκυψε από έκθεση της φωτοπγραφικής μηχανής 2 ώρες περίπου.

Κομμάτια βράχου ή σκόνης που κινούνται στο διάστημα ονομάζονται μετεωροειδή. Όταν ένα μετεωροειδές εισέλθει στην ατμόσφαιρα της γης λέγεται μετέωρο και αν το μετέωρο δεν καεί όλο και ένα κομμάτι του πέσει στη γη λέγεται μετεωρίτης. 

Ας δούμε τώρα μία σύντομη ερμηνεία της κίνησης των μετεώρων στην ατμόσφαιρα της γης χωρίς μαθηματικά.

Η ΦΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

ή

Η φυσική των μετεώρων

(Visited 204 times, 1 visits today)
Subscribe
Ειδοποίηση για
2 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Ανδρέας Ριζόπουλος
Αρχισυντάκτης
1 μήνας πριν

Καλημέρα Άρη. Ευχαριστούμε για την πλήρη ενημέρωση, στο θέμα των μετεώρων. Το “πέφτει ένα αστέρι” είναι βέβαια η αντίληψη αρκετών, αφού τα αστέρια είναι καρφωμένα στον ουρανό και που και που κάποιο θα ξεκολλήσει…

Ο κομήτης Σουίφτ -Τατλ έχει έναν πυρήνα διαμέτρου 27km, οπότε είναι αδιανόητο τι θα συνέβαινε αν συγκρουστεί με τη Γη. Θεωρείται το πιο επικίνδυνο αντικείμενο του Ηλιακού μας συστήματος. Βρήκα στη Wikipedia, ότι θα περάσει πολύ κοντά στην Γη στις 15 Σεπτέμβρη του έτος 4479 σε απόσταση 0,03 με 0,05 αστρονομικές μονάδες με πιθανότητα 1 στο εκατομμύριο να συγκρουστεί με την Γη. Με ταχύτητα 60 km/s, η ενέργεια που θα απελευθερωθεί σε μια πιθανή πτώση θα είναι 27 φορές μεγαλύτερη από του αστεροειδούς που θεωρείται ότι σκότωσε τους δεινόσαυρους στην Κρητιδική περίοδο του μεσοζωικού αιώνα.

Γράφεις
“πριν τα μεσάνυχτα έχει ταχύτητα αντίθετα με την κίνηση των μετεώρων με αποτέλεσμα η σχετική ταχύτητα των μετεώρων ως προς τον παρατηρητή να είναι μικρότερη της ταχύτητας με την οποία τα μετέωρα εισέρχονται στη γη.
Μήπως εννοείς ομόρροπα;