Επιστήμη, απόδειξη, λογική, αξιώματα, αυθεντία

Thoughts about the uncertainity of basic theories we use and none had questioned as far as I know.

What do we mean when we say that the energy of the electron of H is negative and when it moves to the first layer is the smallest? It moves faster and the electric power is the biggest. Is it right to suggest negative dynamic accordind to us if we consume or gain w? Must we use symvasis that without explanation or proof suggest such things like a negative values with explanation just be set as axioms; I suggest something else that it has the most kinetic energy and so for electrical energy from the type and negative energy has no mathematical meaning. It is although most stable because the electronic gets the biggest power from the pirina-core in relation to the other layers which are at average farther from the core. So stability in this case doesn’ mean low energy as we have learnt; Furthermore how do they find this number of energy if according to Heisenberg we don’t know at the same time with accuracy its velocity and thesis, and it’ s possible to be out of the stivada or even on the core when it moves to s trohiaka where r=0 , so energy increases to infinity? Can we talk about an average number which is calculated with classic physics and standard r; Something is wrong,or missed; If there was unaccuracy in measurements of velocity and thesis for the electrons of atoms of all the elements how all the emission spectrums of them show the exact lenght of wave.

To consume by a simple question according to the accepted theories When does the electron possess more energy , if E= -2.18*10^-18J or if E=0 unmovable in a field without power . Of course in the first catastasis because – only refers to us as we consume energy to transport it outside any field. So, we see that negative energy must not be seen as a mathematical number but we must calculate its absolute value, the positive. And according to the symvasis we have made I suggest the opposite we consume so the negative number should refer to us. Whatever we accept, the – has no mathematic meaning in energy, so the diagrams of Energy with the zero as maximum have no meaning.
Furthermore it seems to demolish the theory that the stablest has the least energy. For the electron of hydrogen when it is in the 1s layer is the stablest and it possesses the most energy.
We must think scientifically and not with science accepted. Do I miss something or they dilluse us in all fields of our life including science we learn;
The theory of exelixis-evolution has not been proven but was taught as a basic theory of biology and the proves that destroy it were hidden. Big Bang
theory has stopped being applicable, when the measures of new telescope have travelled more than the zero point zero of the universe as it was shown in big bang theory, we discovered past before that.None of these are said but in the opposite are covered leading students and professors to dillusions as in all fields of our lives. I just ask,if someone can prove me the opposite for the cases mentioned by not using authenticity of unproven theories.


Ειδοποίηση για
9 Σχόλια
Inline Feedbacks
Όλα τα σχόλια
Διονύσης Μάργαρης
31/08/2023 9:19 ΜΜ

Σοφία, μήπως ήταν προσφορότερο το κείμενο να είναι στα Ελληνικά.
Είμαστε σε ένα Ελληνικό δίκτυο, Ελλήνων εκπαιδευτικών…

Δημήτρης Γκενές
31/08/2023 10:30 ΜΜ
Απάντηση σε  Διονύσης Μάργαρης

η δυναμική ενέργεια αποδίδεται σε σύστημα σωμάτων που αλληλεπιδρά. Αν οι αλληλεπιδράσεις είναι ελκτικές και η ισχύς των αλληλεπιδράσεών ( δυνάμεις ) τους είναι αντιστρόφως ανάλογες του τετραγώνου της απόστασης, τότε πρέπει να έχουν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις μηδενική αλληλεπίδραση. Συο άπειρο λοιπόν οφείλουμε να αποδώσουμε μηδενική ενέργεια αλληλεπίδρασης. Αλλά για να φτάσουν σε άπειρες αποστάσεις πρέπει να δώσουμε κάποια μορφή ενέργειας ώστε να υπερνικηθούν οι ελκτικές αλληλεπιδράσεις. Μα αν η ενέργεια γίνεται μηδενική όταν προσθέσουμε έργο ή προσφέρουμε Κινητική ενέργεια τότε αρχικά πρέπει να αποδώσουμε σε κάθε σύστημα που αλληλεπιδρα μέσω ελκτικών δυνάμεων αρνητική ενέργεια . Δεν είναι λοιπόν σύμβαση η αρνητική δυναμική ενέργεια των ελκτικών αλληλεπιδράσεων.
Μάλλον πρέπει να ξαναδεις από την αρχή λίγο τα περί δυναμικής ενέργειας συστήματος μαζών ή αντίθετα φορτισμένων σωματιδίων ..

Δημήτρης Γκενές
31/08/2023 10:38 ΜΜ

Επίσης ξαναδές ότι η αβεβαίοτητα της ενέργειας είναι μεγάλη όταν μιλάμε για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Για την μέση τιμή της ενέργειας σε αρκούντως μεγάλο χρονικό διάστημα η αβεβαιότηα είναι απειροελάχιστη.
Και ασφαλώς η αβεβαίοτητα της ενέργειας είναι αυτή που καθορίζει και το πάχος κάθε φασματικής γραμμής εκπομπής ενός αερίου

Ελπίζω να μη σε δυσκολεύουν τα ελληνικά μου.

Δημήτρης Γκενές
01/09/2023 5:13 ΜΜ

Κυρία Καλλιγά
Δεν ξέρω από την αρχή αν έπρεπε να απαντήσω στο αγγλικό ή στο δεύτερο κείμενό σας και σε τι να εστιάσω . Αφού οι αναρτήσεις περιέχουν με την μορφή ερωτημάτων ολόκληρο λίβελο συνωμοσιολογικό εναντίον της επιστήμης και των μεθόδων της.

Ας αρχίσουμε με το θέμα της φασματικής γραμμής
Προφανώς θα γνωρίζετε ότι αυτή λαμβάνεται πειραματικά με έκθεση ενός φίλμ σε ακτίνα εκπομπής για μερικά δέκατα του δευτερολέπτου. Η καταγραφή ενός μοναχικού φωτονίου από μια διέγερση είναι άλλη διαδικασία. Ο χρόνος λοιπόν έκθεσης είναι της τάξης του ενός δεκάτου του δευτερολέπτου και καταγράφεται το στατιστικό αποτέλεσμα μερικών τρισεκατομμυρίων φωτονίων με διαφορετικές συχνότητες. Η στατιστική καταγραφή λοιπόν δίνει ότι η κατανομή των συχνοτήτων f (και άρα των αντίστοιχων μεταβολών ενέργειας ) παρουσιάζει ισχυρά μέγιστα και ελάχιστα και δεν είναι π.χ. γκαουσιανή ) Η ερμηνεία που υπέθεσε ημικλασικά ο Μπόρ είναι πως αντιστοιχεί σε άλματα του ηλεκτρονίου μόνο μεταξύ καθορισμένων ενεργειακών σταθμών. Η κβαντομηχανική στατιστικά επιβεβαίωσε πολύ αργότερα πως η μέση ενέργεια των ηλεκτρονίων μέσα σε αυτό το χρόνο καταγραφής λαμβάνει μόνο ορισμένες τιμές. Η τιμή της μέσης ενέργειας διαφέρει ελάχιστα από την ενεργό τιμή ( ρίζα της μέσης τιμής των τετραγώνων) της ενέργειας όταν υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος καταγραφών (εντός χρόνου π.χ. 0,1 s , αυτό είναι το Δt της σχέσης απροσδιοριστίας) και αυτό εκφράζει ότι σε ένα τέτοιο χρονικό διάστημα καταγράφονται εκατομμύρια φωτόνια που αντιστοιχούν σε ένα είδος αλμάτων π.χ. από την 2η στην 1η στοιβάδα των διηγερμένων e των ατόμων υδρογόνου. Αλλά τα ελάχιστα σε αριθμό φωτόνια που αντιστοιχούν σε μη επιτρεπτά άλματα ( διηγερμένων ή ιοντισμένων ) είναι τόσο λίγα που ούτε καν καταγράφονται στο φίλμ.

Αλλά ποιο είναι το ΔΕ της σχέσης απροσδιοριστίας; Είναι η ενεργειακή διαφορά των δυο σταθμών. Όχι. Το ΔΕ είναι η ρίζα της διαφοράς του τετραγώνου της μέσης τιμής από το τετράγωνο της ενεργού τιμής της κατανομής μου. Αυτό αποτελεί κριτήριο της διασποράς και το ονομάζουμε στην στατιστική αβεβαιότητα. Και επειδή ο χρόνος καταγραφής Δt είναι μεγάλος σχετικά, σύμφωνα με την αρχή της αβεβαίότητας, το πάχος των ισχυρά καταγεγραμμένων διαφορών είναι μικρό.

Αν είχαμε την δυνατότητα καταγραφής ενός μόνο άλματος εντός χρόνου Δt< 10^(-8) s που απαιτείται για ένα ενεργειακό άλμα ηλεκτρονίου, ασφαλώς και αν μπορούσε θα καταγραφόταν μια κουκίδα από ένα φωτόνιο με οποιαδήποτε ενέργεια ( συχνότητα ) . Δεν έχουμε καν την στατιστική έννοια της αβεβαιότητας. Το ηλεκτρόνιο που αποδιεγέρθηκε μπορούσε να είναι οπουδήποτε ίσως και σε ενέργεια μηδενική η θετική.
Τώρα μπορούμε θεωρητικά να μιλήσουμε για μια οιωνεί ( δυνητική ) ενέργεια δηλαδή για ένα δυναμικό που υπάρχει σε κάποια κατάσταση του ηλεκτρονίου και να αναζητήσουμε πως κατανέμεται οι πιθανότητα να βρεθεί σε τέτοιο δυναμικό το ένα ηλεκτρόνιο.
Ναι τώρα μιλάμε πια για την πιθανότητα να βρεθεί e σε μια ενεργεική στάθμη την στιγμή αυτή. η αβεβαιότητα χρόνου ελαχιστοποιείται και η αβεβαιότητα ενέργειας μεγιστοποιείται. Και τα μέχρι τώρα πειράματα επιβεβαιώνουν ότι η Ενέργεια ενός e μπορεί να είναι οποιαδήποτε

  Και ας διορθώσουμε και λίγο τα βιβλία μας γράφοντας το σωστό ΔΕ*Δτ < h/4π …
…Και όχι το e δεν είναι κύμα αλλά κάποια φυσικά μεγέθη του περιγράφονται με κύματα πιθανότητας

Όμως αυτά δεν είναι φαίνεται τα ουσιώδη στα κείμενά σας. Αν θέλατε σε αυτό το φόρουμ να ρωτήσετε κάτι θα το είχατε διατυπώσει σαφώς.
Απλά αρχικά μας κοπιπάστωσατε ένα αγγλικό κείμενο αμφισβήτησης της επιστήμης και μετά άρχισατε να μας βομβαρδίζετε με κατηγορίες για την επιστήμη που υπηρετούμε ( απορώ πως διδάσκετε κάτι που αμφισβητείτε )

Όχι δεν θέλω ούτε να σας προσβάλλω ούτε να σας ειρωνευτώ. Αλλά πείτε μου εσείς πως περιμένετε να αντιδράσω σε επιθέσεις του τύπου : “Τελευταία η επιστήμη έχει αναχθεί σε αυθεντία εξυπηρετώντας συμφέροντα με δόγματα από επιστημονικές ελίτ που δεν χωρούν λογικής αμφισβήτησης” ;
Πώς να αντιδράσω σε φράσεις : “…με την ιερή Ελληνική μαθηματική γλώσσα γεννά μέσω του ” Έρωτος” ερωτήματα που είναι και ο σκοπός κάθε αναζήτησης με αύξηση της νόησης και τελείωσης του ανθρώπου.” ;
Για μένα ιερός είναι ο επιστημονικός λόγος. Αλλά για εσάς που είναι ιερή η Ελληνική Μαθηματική γλώσσα γιατί ξεπατικώνετε και μας κολλάτε ένα αγγλικό κείμενο στο οποίο πρέπει να ψάξουμε για το πού είναι το ερώτημα ; Και γιατί αν για σας είναι ιερή η Ελληνική μαθηματική γλώσσα την κακοποιείτε αφήνοντας αμφίσημίες αν είναι τα ερωτήματα ή ο Έρωτας η ίδια μαθηματική γλώσσα μας, ο σκοπός της τελείωσής του ανθρώπου (! έχει σκοπό η τελείωση !) Θα χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι την πρόθεση “που” ( που είναι ο σκοπός ) δημιωργώντας σύγχιση για το ποιος ;

Επιστήμη λοιπόν
Ναι μπορεί να μην ξέρουμε ποια ακριβώς είναι η οντολογία της εξωτερικής παραγματικότητας γύρω μας αλλά αυτό είναι αντικείμενο της φιλοσοφίας. Εμείς χτίζουμε θεωρίες που να περιγράφουν τις σχέσεις μας με την φύση , και μάλιστα θεωρίες που να επιτρέπουν την σχεδιασμένη αλληλεπίδραση με αυτήν. Κάνουμε εφαρμοσμένη γνωσιοθεψρία. Δεν ξέρουμε περί οντολογίας του φωτός αλλά ξέρουμε να χειριζόμαστε κατάλληλα την εκπομπή του και την διάδοσή του και μπορούμε να φτιάχνουμε π.χ. οθόνες αφής

Όχι δεν είναι εργαλειοκρατική η διαδικασία που ακολουθούν οι ερευνητές συνάδελφοί σας . Και μπορεί σαν δάσκαλοι πολλές φορές να διδάσκουμε δόγματα αλλά οι θεωρητική και πρακτική εργασία των θεωρητικών και πειραματικών ερευνητών διαπλέκεται συνεχώς με την αμφισβήτηση υποθέσεων και μοντέλων μέχρι να αποσαφηνιστούν τα όρια εντός των οποίων ισχύουν κάποιες από αυτές τις περιγραφές ενώ συνεχώς δημιουργούνται νέοι όροι και νέες έννοιες που διαφοροποιούνται για να επιτύχουμε την κατασκευή θεωρητικών μοντέλων τέτοιων που να δίνουν την δυνατότητα προβλέψεων για την αλληλεπίδραση μας με την φύση και την τεχνολογία.

Τα περί αυθεντιών που δεν επιτρέπονται να ελεγχθούν είναι απλά εύκολη διέξοδος των κουρασμένων ημιμαθών. Αν κάποιος θέλει να αμφισβητήσει υποθέσεις , νόμους , αρχές της επιστήμης υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες για αυτό. Αν κάποιος απευθυνθεί όμως σε αυτό το φόρουμ για να αμφισβητήσει π.χ. τις υποθέσεις του θεωρητικού μοντέλου του Big Bang τότε απλά κάπου κάνει λάθος. Διότι δεν μπορεί εδώ να πάρει απαντήσεις. Να το συζητήσουμε ίσως ένα συγκεκριμένο ερώτημα αλλά αλλού κρίνονται η αποδοχή και η απόρριψη μιας θεωρίας. Κριτικές επιτροπές επιστημονικών περιοδικών, Συνέδρια , ερευνητικά κέντρα … Μπορεί να αποτανθεί εκεί και να μην μας ζαλίζει τον έρωτα για την φυσική μας ( ή την Χημεία σας) περί δογμάτων και αυθεντιών. 

Για το συνωμοσιολογικό που υποβόσκει στα κείμενά σας καλύτερα να μην σχολιάσω διότι θα φθάσω στην πολιτική …

Να είστε καλά κ. Καλλιγά

αν η κουβέντα μας γινόταν δια ζώσης
βλέποντας ο ένας τα μάτια του άλλου
και μπροστά σε τραπέζι μεζέδων και οίνου
να μην είχε αυτήν την … “ένταση”

Τελευταία διόρθωση7 μήνες πριν από Δημήτρης Γκενές
Γεώργιος Βουμβάκης
Απάντηση σε  Δημήτρης Γκενές

Αγαπητέ Δημήτρη συμφωνώ πλήρως με τις απόψεις που διατυπώνεις! Σε ένα μόνο σημείο θα σταθώ που είναι ο θεμέλιος λίθος πάνω στον οποίο κτίστηκε το επιστημονικό οικοδόμημα! Ο αντιδογματισμός της επιστήμης, μια έννοια που “κακοποιείται”και διαστρέφεται μέσα στο άρθρο που δημοσίευσε η κυρία Καλλιγά:
Η Επιστήμη έχει βαθύτατα αντιδογματικο χαρακτήρα! Γιατί στην επιστήμη δεν υπάρχουν απόλυτες- η έστω ευγενείς – αλήθειες. Αλήθειες που εξαιρούνται από την υποχρέωση να υποβάλλονται σε εμπειρικό έλεγχο! Κάθε επιστημονική θεωρία ακόμα και η πιο θεμελιώδης είναι πάντα προσωρινή και ατελής, έστω και αν έχει ελεγχθεί με ακρίβεια 16(!!) δεκαδικών ψηφίων. Με τέτοια ακρίβεια έχουν ελεγχθεί σήμερα η Κβαντομηχανική και η Σχετικότητα! Αυτό γίνεται με ιδιοφυείς και μεγαλοφυείς πειραματικές επινοήσεις, διατάξεις και διαδικασίες. Τίποτα δεν αποκλείει στο επόμενο δεκαδικό ψηφίο να μας περιμένει μια μεγάλη έκπληξη. Να κρύβεται εκεί μια θεμελιώδης ανατροπή. Μια ανατροπή που δεν ακυρώνει βέβαια την υπάρχουσα θεωρία στο πεδίο των φαινομένων όπου έχει ήδη ελεγχθεί. Αιώνιες αλήθειες και ακλόνητες βεβαιότητες στην επιστήμη δεν υπάρχουν! Το αντίθετο ακριβώς με αυτό που συμβαίνει με τα δόγματα!!! Και αυτή είναι η μεγάλη κινητήρια δύναμη της επιστήμης και σε αυτήν οφείλονται τα τεράστια επιτεύγματα της! Τα περισσότερα αυτών που ανέφερα βρίσκονται στο βιβλίο του Καθηγητή της Κβαντομηχανικής και μεγάλου δασκάλου Στέφανου Τραχανά με τίτλο “Το φάντασμα της όπερας”.

Γεώργιος Βουμβάκης

Ο λόγος του Richard Faynman του μεγάλου Νομπελίστα Φυσικού έρχεται να συνηγορήσει καταλυτικά κατά των απόψεων που δημοσιεύετε κυρία Καλλιγά! Γιατί έχει μεγάλη σημασία το ποιός είναι αυτός που λέει κάτι!

Ο νομπελίστας φυσικός Richard Feynman μας εξηγεί με καθημερινή γλώσσα τα βασικά βήματα της επιστημονικής μεθόδου:

“Σε γενικές γραμμές ψάχνουμε ένα νέο νόμο μέσω της εν λόγω πορείας:

Πρώτον, τον μαντεύουμε!

Στη συνέχεια υπολογίζουμε τις συνέπειες του νόμου που μαντέψαμε.Για να δούμε αν ο νόμος που μαντέψαμε είναι σωστός πρέπει να δούμε τι θα σήμαινε αυτό και στη συνέχεια συγκρίνουμε τα αποτελέσματα των υπολογισμών μας με τη φυσική πραγματικότητα. Δηλαδή, εξετάζουμε την
υπόθεση μας ή την εμπειρία μέσω πειραμάτων για να δούμε αν ισχύει Αν η υπόθεση μας δεν επαληθεύεται με το πείραμα είναι λάθος.

Σε αυτή την απλή δήλωση βρίσκεται το κλειδί της επιστήμης Δεν έχει σημασία πόσο ωραία είναι η υπόθεση σας δεν έχει σημασία πόσο έξυπνη είστε,ποια έκανε την υπόθεση,αν είναι γνωστή επιστήμονας ή όχι. Αν δεν συνάδει με τα πειραματικά στοιχεία είναι λάθος και η συζήτηση τελειώνει εκεί…”

Καλλιγά Σοφία
20/09/2023 10:21 ΠΜ

Και σήμερα διάβασα και για το πείραμα της κβαντικής εμπλοκής σε μακροσκοπικά μεγέθη όπου η αρχή απροσδιοριστίας δεν ισχύει αν δούμε όλα τα στοιχεία ως υπομερη ενός μεγαλύτερου ενιαίου. Ομοίως και μικροσκοπικά δηλ. η ταχύτητα και η θέση δύο ηλεκτρονικών νεφών έχουν κβαντική εμπλοκή και αν δούμε ενιαία τη συνολική ενέργεια που περιέχεται δεν υπάρχει αβεβαιότητα γι’ αυτό τα φάσματα είναι πανομοιότυπα.