Γεια σου Γιάννη, η ανάρτηση σου είναι εξαιρετική (αν και δεν είμαι ο καταλληλότερος να κρίνω) ! Η απλοϊκότητα με την οποία προσέγγισες – εξήγησες τους μιγαδικούς και τους συνδύασες με την κβαντομηχανική ήταν απίστευτος, σε ευχαριστώ πολύ!
Καλημέρα Γιάννη. Πολύ καλή παρουσίαση. Το κλείσιμό σου: “Πάντως δύσκολα λέγονται σε μαθητές” πρέπει να μας κάνει ιδιαίτερα προσεκτικούς στο τι διδάσκουμε σχετικά και τι ζητάμε από μαθητές.
Καλημέρα Γιάννη.
Πολύ καλή παρουσίαση διαφόρων φαινομένων με την μέθοδο των περιστρεφόμενων βελών-μιγαδικών του Feynman και της QED. Πάρα πολύ καλή και η προσομοίωση του Σιτσανλή.
Ρωτάς «Είναι όλα αυτά ανάλογα με τους «επικύκλους» και κάποτε θα αποκαλυφθεί η φύση τους;»
Ελπίζουμε, τι άλλο να κάμουμε προς το παρόν.
Γράφεις: “Θα μείνουμε με την απορία «γιατί οι πιθανότητες υπολογίζονται από τα μέτρα μιγαδικών» ή εντάσεις κυμάτων.”
Νομίζω ότι η απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση μοιάζει με την απάντηση στην ερώτηση: “Γιατί η συνισταμένη δύναμη προσδιορίζεται με τον κανόνα του παραλληλογράμμου;”
Γεια σου Ανδρέα.
Μακάρι να έμοιαζε.
Οι δυνάμεις προστίθενται με τον κανόνα του παραλληλογράμμου διότι είναι εγγόνια των μετατοπίσεων οι οποίες υπακούουν στον κανόνα:
Αυτό που κάνουμε στη Φυσική είναι να διατυπώνουμε θεωρητικές απόψεις που να συνδέουν όσο το δυνατόν περισσότερα φαινόμενα μεταξύ τους. Αποδεχόμαστε αυτές τις απόψεις μόνο όταν δεν διαψεύδονται από παρατηρήσεις και πειράματα.
Όπως προκύπτει από την ιστορία της Φυσικής όταν λέμε ότι προσπαθούμε να κατανοήσουμε το φυσικό περιεχόμενο μιας θεωρίας, όπως είναι η Κβαντομηχανική, στην πραγματικότητα αυτό που κάνουμε είναι να αναζητάμε πλευρές των θεωρητικών απόψεών μας που θα μας διαψεύσουν ή θα μας δώσουν τη δυνατότητα να συμπεριλάβουμε περισσότερα φαινόμενα.
Ο ισχυρισμός “«γιατί οι πιθανότητες υπολογίζονται από τα μέτρα μιγαδικών» ή εντάσεις κυμάτων” δεν έχει διαψευστεί από παρατηρήσεις και πειράματα και αυτό είναι αρκετό για τη Φυσική. Συγχρόνως προσπαθούμε να αντιληφθούμε πλευρές αυτής της αποδεκτής άποψης για να ελέγξουμε με παρατηρήσεις και πειράματα ακόμη περισσότερο την ορθότητά της και για να συμπεριλάβουμε περισσότερα φαινόμενα, τα οποία δεν θα διαψεύδονται από παρατηρήσεις και πειράματα. Αυτό το λέμε “κατανόηση της θεωρίας μας”.
by 
Γεια σου Γιάννη, η ανάρτηση σου είναι εξαιρετική (αν και δεν είμαι ο καταλληλότερος να κρίνω) ! Η απλοϊκότητα με την οποία προσέγγισες – εξήγησες τους μιγαδικούς και τους συνδύασες με την κβαντομηχανική ήταν απίστευτος, σε ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ Παύλο.
Καλημέρα σε όλους.
Γιάννη μια καταπληκτική ιδέα και παρουσίαση!
Καλημέρα Βασίλη.
Ευχαριστώ.
Καλημέρα Γιάννη. Πολύ καλή παρουσίαση. Το κλείσιμό σου: “Πάντως δύσκολα λέγονται σε μαθητές” πρέπει να μας κάνει ιδιαίτερα προσεκτικούς στο τι διδάσκουμε σχετικά και τι ζητάμε από μαθητές.
Καλημέρα Αποστόλη.
Ευχαριστώ.
Γιάννη τώρα που “κάθεσαι” μήπως πρέπει να σε προσλάβουν για τη διδασκαλία της φυσικής στο φυσικό τμήμα?
Καλημέρα Βασίλη.
Καλά λόγια από φίλο.
Καλημέρα Γιάννη.
Πολύ καλή παρουσίαση διαφόρων φαινομένων με την μέθοδο των περιστρεφόμενων βελών-μιγαδικών του Feynman και της QED. Πάρα πολύ καλή και η προσομοίωση του Σιτσανλή.
Ρωτάς «Είναι όλα αυτά ανάλογα με τους «επικύκλους» και κάποτε θα αποκαλυφθεί η φύση τους;»
Ελπίζουμε, τι άλλο να κάμουμε προς το παρόν.
Γεια σου Άρη.
Ευχαριστώ.
Τίποτα δεν μπορούμε να κάνουμε.
Γιάννη καλησπέρα.
Γράφεις: “Θα μείνουμε με την απορία «γιατί οι πιθανότητες υπολογίζονται από τα μέτρα μιγαδικών» ή εντάσεις κυμάτων.”
Νομίζω ότι η απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση μοιάζει με την απάντηση στην ερώτηση: “Γιατί η συνισταμένη δύναμη προσδιορίζεται με τον κανόνα του παραλληλογράμμου;”
Γεια σου Ανδρέα.
Μακάρι να έμοιαζε.
Οι δυνάμεις προστίθενται με τον κανόνα του παραλληλογράμμου διότι είναι εγγόνια των μετατοπίσεων οι οποίες υπακούουν στον κανόνα:
Μπράβο Γιάννη
Ευχαριστώ Χρήστο.
Γιάννη καλημέρα.
Αυτό που κάνουμε στη Φυσική είναι να διατυπώνουμε θεωρητικές απόψεις που να συνδέουν όσο το δυνατόν περισσότερα φαινόμενα μεταξύ τους. Αποδεχόμαστε αυτές τις απόψεις μόνο όταν δεν διαψεύδονται από παρατηρήσεις και πειράματα.
Όπως προκύπτει από την ιστορία της Φυσικής όταν λέμε ότι προσπαθούμε να κατανοήσουμε το φυσικό περιεχόμενο μιας θεωρίας, όπως είναι η Κβαντομηχανική, στην πραγματικότητα αυτό που κάνουμε είναι να αναζητάμε πλευρές των θεωρητικών απόψεών μας που θα μας διαψεύσουν ή θα μας δώσουν τη δυνατότητα να συμπεριλάβουμε περισσότερα φαινόμενα.
Ο ισχυρισμός “«γιατί οι πιθανότητες υπολογίζονται από τα μέτρα μιγαδικών» ή εντάσεις κυμάτων” δεν έχει διαψευστεί από παρατηρήσεις και πειράματα και αυτό είναι αρκετό για τη Φυσική. Συγχρόνως προσπαθούμε να αντιληφθούμε πλευρές αυτής της αποδεκτής άποψης για να ελέγξουμε με παρατηρήσεις και πειράματα ακόμη περισσότερο την ορθότητά της και για να συμπεριλάβουμε περισσότερα φαινόμενα, τα οποία δεν θα διαψεύδονται από παρατηρήσεις και πειράματα. Αυτό το λέμε “κατανόηση της θεωρίας μας”.