H διαλυτότητα των αερίων

Καλησπέρα Τόνια. Θα διαφωνήσω λίγο με το 2. Η μετατροπή αερίου σε υγρό (υγροποίηση) είναι αλλαγή φυσικής κατάστασης και είναι διαφορετικό φαινόμενο από τη διάλυση αερίου σε υγρό, π.χ. νερό. Η αντίστροφη διεργασία της εξαέρωσης είναι η υγροποίηση του αερίου και όχι η διάλυσή του σε κάποιο διαλύτη. Οπότε θεωρητικά δεν νομίζω ότι πρέπει να το προσεγγίσουμε όπως λες. Δεν ξέρω αν το είδες κάπου ή αν το σκέφτηκες μόνη σου. Η διάλυση ενός αερίου σε έναν διαλύτη κυριαρχείται από την επιδιαλύτωση των μορίων του αερίου (εφυδάτωση εάν ο διαλύτης είναι το νερό). Αυτή είναι εξώθερμη, δηλαδή η ενθαλπία επιδιαλύτωσης είναι αρνητική, αφού ο σχηματισμός ενός δεσμού, εδώ του διαμοριακού δεσμού μεταξύ των μορίων του αερίου και των μορίων του διαλύτη, είναι πάντα εξώθερμος. Οπότε στην ισορροπία A(g) <=> A(solv) ΔΗ < 0. Έτσι, με βάση την αρχή Le Chatelier που ανέφερες, όταν αυξάνεται η θερμοκρασία η διαλυτότητα του αερίου ελαττώνεται αφού η ισορροπία μετατοπίζεται αριστερά. Βέβαια, όταν το αέριο ιοντίζεται στον διαλύτη, π.χ. HCl στο νερό, η ενθαλπία επιδιαλύτωσης ( ή διαλύτωσης αλλιώς) είναι μειωμένη (κατ΄απόλυτη τιμή) κατά το ποσό ενέργειας που απαιτείται για τον ιοντισμό του αερίου. Δεν το λέω εγώ, τα βιβλία Χημείας το λενε!