by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Αντώνης Χρονάκης στις 28 Απρίλιος 2012 στις 18:14 στην ομάδα Χημεία Γ΄Λυκείου
1) Στην αλογόνωση αλκανίων έχουμε
CvH2v+2 + X2 –> CvH2v+1X + HX
Βέβαια εννοούμε ως Χ2 κάποιο από τα Cl2, Br2
Τί γίνεται όμως με το F2 και το Ι2?
Το F2 είναι τόσο πολύ δραστικό που προκαλεί απανθράκωση και όχι την παραπάνω υποκατάσταση.
Το Ι2 δεν αντιδρά με τα αλκάνια. Αυτό συμβαίνει επειδή το παραγόμενο ΗΙ είναι πολύ ισχυρό αναγωγικό και μετατοπίζει την αρχική αντίδραση αριστερά.
2) Στην υδραλογόνωση αλκενίων και αλκινίων δεν γίνεται η προσθήκη HF. Οι προσθήκες HCl, HBr, HI πάνε <φυσιολογικά>.
3) Στην αλογόνωση αλκενίων και αλκινίων θα ήθελα την βοήθεια σας. Γνωρίζουμε ότι δε γίνεται η προσθήκη F2. Με το Cl2 και το Br2 όλα πάνε <φυσιολογικά>. Αυτό που δεν είμαι σίγουρος είναι τί γίνεται με το Ι2. Διαβάζω σχολικά και μη βιβλία που αναφέρονται στο Λύκειο και στην αλογόνωση δεν αναφέρουν την προσθήκη Ι2. Διαβάζω μάλιστα κάπου ότι η προσθήκη Ι2 είναι από δύσκολη ως αδύνατη. Γίνεται <λέει> μόνο παρουσία καταλυτών.
- Όμως η αντίδραση αιθίνιο+ Ι2 γίνεται και μάλιστα εύκολα.
Σχόλια
Απάντηση από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 28 Απρίλιος 2012 στις 23:16
Αντώνη Καλησπέρα
Μάλλον οι χημικοί που γυροφέρνουν στο δίκτυο βγήκαν για weekend…Αν επιτρέπεται να ανακατευτώ σε ξένα χωράφια….Μάλλον με Ι2 η προσθήκη σε διπλό δεσμό είναι δυσκολότερη.
Γενικά στον διπλό (ή τριπλό ) δεσμό και τα 2 άτομα C εμφανίζουν μεγάλη ηλεκτρονιακή πυκνότητα και άρα συμπεριφέρονται ως πυρηνόφιλα κέντρα (Βάρβογλης). Λογικά η αντίδραση που θα γίνεται ευκολότερα θα είναι αυτή που ξεκινά με πρόσληψη πιο ηλεκτρονιόφιλης ομάδας π.χ. F2 ( γράφεις δεν γίνεται , εγώ νομίζω ότι την εξαιρούμε λόγω της εκρητικότητας )
Με Ι2 θα γίνεται πολύ δύσκολα και θα είναι και ασταθές το προϊόν….Ίσως και να μην τα λέω σωστά αλλά το λένε και άλλοι ειδικότεροι: π.χ. εδώΔεν έχω γνώσεις για να ελέγξω τι θα συνέβαινε αν ακολουθείται άλλος μηχανισμός ( εννοώ των ελεύθερων ριζών)
Αντώνης Χρονάκης στις 29 Απρίλιος 2012 στις 1:59
Από αυτά που διαβάζω Δημήτρη, από τον Δρ. Σεμιδαλά …….
Η προσθήκη στα αλκένια περιορίζεται στο Cl2 και το Br2.
Η προσθήκη του F2 διεξάγεται με εκρηκτική βιαιότητα. Η προσθήκη του I2 είναι ενδόθερμη : τα γειτονικά διιωδίδια διασπώνται σε ένα αλκένιο και σε I2…>>
Με μπερδεύει λίγο η παραπάνω διατύπωση.
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι η προσθήκη Ι2 σε αλκένια παράγει πάλι τα αρχικά προϊόντα της προσθήκης.Αλκένιο + Ι2 –> διιωδίδιο (γειτονικό) –> αλκένιο + Ι2
Αρα η αντίδραση δεν γίνεται.Υ.Γ (1) Η προσθήκη Ι2 αναφέρεται ως ενδόθερμη. Πίστευα ότι οι προσθήκες είναι εξώθερμες (όπως αναφέρει και το σχολικό βιβλίο).Υ.Γ (2) Να δούμε τι γίνεται και με τα αλκίνια + Ι2
Απάντηση από τον/την Αντώνης Μπαλτζόπουλος στις
… δυστυχως δεν μπορώ να βοηθήσω. Εχω ένα ολόκληρο κεφάλαιο στην Οργανική του McMurry με τίτλο «προσθήκη αλογόνων στα αλκένια¨που αναφέρει απλά ότι το «ιώδιο δεν αντιδρά με τα περισσότερα αλκένια»
Απάντηση από τον/την Γκενές Δημήτρης στις
Θα μπω στον πειρασμό μερικών ακόμα υποθέσεων.
Το I2 (λιγότερο ηλεκρονιόφιλο) σίγουρα αντιδρά με αλκένια και αλκίνια δυσκολότερα απ’ ότι το Βr2, και το Cl2.
Μερικοί επιπλέον λόγοι που αποφεύγουμε το Ι2 ήδη αναφέρθηκαν ( δες και σελ 8 εδώ )
Ο Βάρβογλης αν και δεν αναφέρεται καθόλου στο θέμα του I2 παρ΄όλα αυτά τονίζει ότι στα αλκίνια η αντίδραση προσθήκης αλογόνου σε αλκίνια γίνεται βραδύτερα αλλά μιλά για ακετυλενικό τριπλό δεσμό (ίσως εννοεί περιορισμό σε αλκίνιο 1).
Υπάρχουν κάποιες εργασίες που γράφουν για κάποιο λάθος στον μηχανισμό (αντί)προσθήκης ( προϊόν trans )προσθήκης Ι2 σε αλκίνια ( παρουσία αλουμίνας) ,αλλά δεν έχουμε πρόσβαση σ’ όλο το κείμενο ( εδώ ).
Έχω την αίσθηση ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο έντονο επαγωγικό φαινόμενο όταν οι υποκαταστάτες των C του τριπλού δεσμού δεν είναι παρόμοιοι .
Μετά απ’ όλα αυτά λέω ν’ ασχοληθώ με κάτι που να γνωρίζω.
