by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ στις 17 Δεκέμβριος 2014 στις 2:08 στην ομάδα Χημεία Γ΄Λυκείου
Οι περισσότερες ασκήσεις της Χημείας Γ Λυκείου στην ιοντική ισορροπία είναι ασκήσεις που περιέχουν αραίωση(σχεδόν το 100%).Γιατί άραγε;Δεν θα μπορούσαμε για αλλαγή να έχουμε και ασκήσεις συμπύκνωσης με εξάτμιση του νερού;Χωρίς να είμαι ειδικός νομίζω ότι οι αραιώσεις επικράτησαν των συμπυκνώσεων γιατί είναι λιγότερο χρονοβόρες και φυσικά πιο οικονομικές στο εργαστήριο.
Νομίζω όμως ότι στο χαρτί και όχι στο εργαστήριο έχουμε όσο χρόνο θέλουμε και φυσικά όσα “γκαζάκια” θέλουμε οπότε πιστεύω ότι μπορούμε να φτιάξουμε και ασκήσεις συμπυκνώσεων.
Υ.Σ.Η ερώτηση ήταν της Βάγιας μιας φετινής μου μαθήτριας και πιστεύω ότι είναι πολύ καλό το ερώτημά της.
Με έχει απασχολήσει το θέμα στην τάξη Χρήστο και είχα δώσει μια πιθανή απάντηση στους μαθητές. Ότι αποφεύγονται τέτοιες ασκήσεις γιατί θερμαίνουμε το διάλυμα, οπότε αυξάνεται η θερμοκρασία και πιθανόν στις εκφωνήσεις να πρέπει να αναφέρετε μετά ότι ψύχουμε το διάλυμα στους 25 C. Θα μου πείς και μετα απο μια αντίδραση εξουδετέρωσης αυξάνεται η θερμοκρασία και απλά εμείς ανάγουμε όλα τα διαλύματα στους 25 οπότε με αυτή τη λογική μπορεί και η εξάτμιση να μπει στο παιχνίδι. Επίσης όσον αφορά μεταβολές στην θερμοκρασία παρατηρώ μόνο θέματα με αύξηση θερμοκρασίας και όχι μειώσης θερμοκρασίας. Αυτό πιθαμόν έχει να κάνει και με τη μείωση της διαλυτότητας των υδροξειδίων και των αλάτων.
Παρακαλώ να μπεί η ένδειξη “Μονο για Πληροφορικούς” στον τίτλο της άσκησης.
Kαλημέρα Άγγελε και Αντώνη.
Υ.Σ.Θα σε ακούσω Αντώνη και δεν θα ρίξω λάδι στην φωτιά της ήδη “καμμένης” Χημείας μας….
Ένας πρακτικός λόγος που χρησιμοποιούμε σχεδόν πάντοτε αραιώσεις και όχι συμπυκνώσεις, είναι ότι πολλές διαλυμένες ουσίες είναι πτητικές (πχ ΗCl, NH3) και θα εξατμιστεί ένα μεγάλο μέρος τους μαζί με το νερό. Δεν θα ισχύει έτσι η γενική προϋπόθεση των τύπων της αραίωσης και της συμπύκνωσης, ότι mol διαλ. ουσίας (αρχικά) = mol διαλ. ουσίας (τελικά).
Χρήστο, συμφωνώ με τους πρακτικούς λόγους που προαναφέρθηκαν. Ο βασικότερος όμως θεωρώ λόγος που δεν αναφέρεται εξάτμιση διαλύτη είναι ότι, στην εργαστηριακή πρακτική, σχεδόν ποτέ δεν κάνουμε κάτι τέτοιο, γιατί δεν υπάρχει προφανής λόγος. Αυτό που κάνουμε σχεδόν πάντα είναι αραιώσεις… Έχουμε πυκνά διαλύματα του εμπορίου και αραιώνουμε κάργα…
Ο κ. Ν. Παπαβασιλείου έχει απόλυτο δίκιο. Ασκήσεις συμπύκνωσης με εξάτμιση του νερού έχουν νόημα μόνο όταν ο διαλυμένος ηλεκτρολύτης δεν είναι αέριο ή πτητικό υγρό, π.χ. NaOH.