by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Φιορεντίνος Γιάννης στις 4 Δεκέμβριος 2011
Με αφορμή την ανάρτηση του Βαγγέλη Κορφιάτη, «Μήπως οι νόμοι του Νεύτωνα δεν είναι τρεις αλλά δύο», έριξα μια ματιά στο (ιστορικό) βιβλίο: « Η ζωή του Ισαάκ Νεύτωνα» του Richard Westfall, Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, 1999. Εκεί λοιπόν στη δεύτερη παράγραφο στη σελιδα 273, γράφει:
«Από τη στιγμή που υιοθέτησε την αρχή της αδράνειας, όλα τα υπόλοιπα στοιχεία της Δυναμικής του άρχισαν γρήγορα να αποκτούν νόημα. Είχε συλλάβει την κύρια ιδέα του δεύτερου νόμου είκοσι χρόνια νωρίτερα και δεν την είχε αλλάξει διόλου όσο πάλευε με τον πρώτο νόμο…»
Με δεδομένο ότι ο Westfall, θεωρείται από πολλούς ο «επίσημος βιογράφος» του Νεύτωνα, μου έκανε πολυ μεγάλη εντύπωση η παραπάνω παράγραφος. Δείχνει ότι ενώ ο Νεύτωνας έιχε φθάσει (πολύ) νωρίτερα στο λεγόμενο δεύτερο νόμο της κίνησής του, χρειάστηκε πολύ περισσότερο χρόνο για να επεξεργασθεί και να καταλήξει στον πρώτο νόμο. Αργότερα στην πρώτη έκδοση των «Principia» (1687) κατέγραψε τους νόμους με τη σειρά που τους χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα.
Θα ήταν πολύ χρήσιμο, αν κάποιος συνάδελφος γνωρίζει περισσότερα για το συγκεκριμένο θέμα να γράψει κάτι.
