by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΡΑΚΑΚΗΣ στις 2 Φεβρουάριος 2014 στις 17:48 στην ομάδα Ό,τι άλλο…
« Στην κακή μοιρασιά
…πάντοτε ο Θεός ζημιώνεται».
Οδυσσέας Ελύτης
Έχει δει τη ζωή να ξεχειλίζει από παντού.
Πέρασε μέρες ατέλειωτες στο φως , στον αέρα στο νερό και στη Γη.
Αγρότισσα η κυρία Χριστίνα , μέχρι τα βαθειά γεράματα.
Πριν από λίγα χρόνια ήρθε στην πόλη , για να ζήσει μαζί με τα παιδιά της και με τα εγγόνια της.
Χαμογελαστή κι ευδιάθετη, απολαμβάνει τη λιακάδα του Γενάρη, στον μικρό κήπο του σπιτιού της.
Φιλόξενη , με μια ανοιχτή αγκαλιά, και με μια καρδιά , που δεν την άγγιξε το κρύο.
Ευχαριστημένη, που ατενίζει ξανά το χιόνι να λαμποκοπά , στις μαδαρίτικες κορφές.
«Έφτιαξε ο καιρός κυρία Χριστίνα ».
«Πότε θα σιάξουν οι καιροί παιδί μου… που λέει και το τραγούδι»!
Η συνέχεια ΕΔΩ
Η φωτογραφία είναι του Κώστα Μπαλάφα
Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση
Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις
-
Μανώλη, καταπληκτικό. Μπράβο!
Απάντηση από τον/την ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΡΑΚΑΚΗΣ στις
-
Πότε θα σιάξουν οι καιροί – Ριζήτικο τραγούδι ΕΔΩ
Πότε θα σιάξουν οι καιροί
θα πάψουν οι γιανέμοι
για να μπορού στη θάλασσα
καράβια ν’ αρμενίζουν
να φέρου γι εις τα μέρη μας
μπαρούθια και μολύβια
ν΄αρματωθού οι χαΐνηδες
να σηκωθού οι ραγιάδες
να φέρουνε τη λευτεριά!
Απάντηση από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις
-
Μανώλη μπράβο. Και σε σένα και στα Χανιώτικα νέα.
Υποθέτω ότι το ριζίτικο δεν βρίσκεται ηχογραφημένο.
Απάντηση από τον/την ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΡΑΚΑΚΗΣ στις
-
Διονύση και Γιάννη ευχαριστώ.
Γιάννη η συγκεκριμέμη εφημερίδα είναι το πρώτο σε αναγνωσιμότητα επαρχιακό έντυπο και δίνει χώρο σε όποιον έχει να πει κάτι.
Γράφω τακτικά εκεί, ας είναι καλά , ποτέ δεν αρνήθηκαν να δημοσιεύσουν κείμενό μου.
Το συγκεκριμένο ριζήτικο είναι πολύ παλιό, κυκλοφορεί σε διάφορες παραλλαγές, αλλά δεν μου έχει τύχει να το ακούσω ηχογραφημένο.
Απάντηση από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις
-
Να’σαι καλά Μανώλη
που μας δίνεις …άλλη μια άσκηση
… κύλισης μέσα στον χρόνο …και στην ευαισθησία.
Απάντηση από τον/την Βαγγέλης Κουντούρης στις
-
“Ως εκ του Κλασσικού” μπράβο Μανώλη για το κείμενο
και μπράβο στην κυρά-Χριστίνα για τη φράση:
“Ποτέ δεν ήταν μοιρασμένα δίκαια του κόσμου τα καλά γιε μου.
Γι’ αυτό γίνονται τόσοι πόλεμοι και θα συνεχίσουν να γίνονταιόσο θα είμαστε άπληστοι”
η αιτία και το αποτέλεσμα
το αίτιον και το αιτιατόν…
Απάντηση από τον/την ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΡΑΚΑΚΗΣ στις
-
Γιάννη (Δ) υχαριστώ πολύ.
Βαγγέλη “ως εκ του κλασσικού” η γνώμη σου είναι έπαινος για μένα.
Όσο για την κυρά- Χριστίνα , αυτά της έχει μάθει η πολυτάραχη πρόσφατη ιστορία μας.
Γιατί από γραμματικές γνώσεις…δεν πρόλαβε να τελειώσει ούτε το Δημοτικό , λόγω Γερμανικής εισβολής.
Είναι από τα “άγια των αγίων μας” που παραμένουν ακόμη στη ζωή.
Απάντηση από τον/την Παπαδάκης Παντελεήμων στις
-
Να’σαι καλά Μανώλη και να μας συγκινείς πάντα με τα γραφούμενά σου.
Οι συνειρμοί με κάνουνε ν’αναστορηθώ τσι μάνας μου(Αμαλία), ιστορίες από τη κατοχή και τα νταβαντούρια στο χωριό τζι (Γερακάρι) με την απαγωγή του “Κραϊπε”.
Πόσο στ’αλήθεια ταιριάζει το «..κεράσανε ρακί το θάνατο..»του Ρίτσου με την Ιστορία που μου ‘λεγε η μάνα μου η Αμαλία:
«…και κυνηγούσανε παιδί μου οι Γερμανοί να πιάσουνε το Νίκο του Αλέκο.
Μόλις το μάθαμε του λέμε γλάκα κακομοίρη φύγε γιατί σε γυρεύγουναι οι τρισκατάρατοι κι’όπου νάναι θα’ρθουνε επαέ… & ξιά μας εμάς.
Φεύγει λοιπόν ο Νίκος παιδί μου οθε τα σοχώρια κι’εγώ μ΄άλλες δυό τρείς κοπελιές συνοννοηθήκαμε να τσι κεράσουμε ρακί για να τσι καθυστερήσουμε.
Σε λιγάκι νάσου τσι ,δυό Γερμαναράδες νέοι και χαλιμπουρδίζανε..»
«Νίκος που Νίκος;»
«Αρχίξαμε εμείς και γελούσαμε με νάζι είχαμε και τη ρακί έτοιμη και τους δείχναμε με νοήματα πως είναι πολυυύ ώρα που πέρασε και έφυγε από κε(αντίθετα από κια που ‘φυγε).Εσιμώσαμε κοντάντονε και τους κεράσαμε ρακί και τους άρεσε κι’ηθελαν κι’άλλη και στο τέλος εμεθύσανε,τους κάναμε κι’εμείς νάζια κι’ετσά παιδί μου εγλύτωσενε το Νικολιό και έφυγε μου φαίνεται για τη πίσω γυαλιά κι’ από κιά στη Μέση Ανατολή…»
(Τα ‘γραψα όπως μου τα’λεγε η μάνα μου οπότε θα’χω τα ορθογραφικά μου…,συγνώμη.)
Απάντηση από τον/την Γκενές Δημήτρης στις
-
Ψυχή Βαθιά λοιπόν Μανώλη…
Έκανες πολύ καλά που μοιράστηκες αυτό μαζί μας …
Μετά απ’ αυτό δεν χρειάζεται, μήτε να συστηθούμε, μήτε να μιλήσουμε είναι σαν να ανταμώθηκαν οι ματιές μας κι οι ψυχές μας.
“Μπαντελιό” εσύ δεν με εξέπληξες … την δική σου τη ¨περπατησιά” πάει καιρός που την έχω “ξεχωρίσει”.
Να ‘στε καλά κι οι δυο.
Απάντηση από τον/την Παπαδάκης Παντελεήμων στις
-
Να’σαι καλά και ‘συ Δημήτρη…
Αυτές οι αλληλεπιδράσεις …”όριο” δεν θα’χουν μάλλον.
Απάντηση από τον/την Κορκίζογλου Πρόδρομος στις
-
Μανώλη ήξερα έναν φυσικό -φιλόλογο, τον Ανδρέα Κασσέτα, τώρα ξέρω δύο….
Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις
-
Παντελή, πολύ ζωντανό και συγκινητικό…
Σε ευχαριστώ που το μοιράστηκες.
Απάντηση από τον/την ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΡΑΚΑΚΗΣ στις
-
Συνάδελφοι καλησπέρα.
Ευχαριστώ θερμά για καλά σας λόγια.
Παντελή η επαλήθευση του στοίχου «κεράσανε ρακί το θάνατο» είναι συγκλονιστική!!!
Δημήτρη εδώ ταιριάζει το «όταν σφίγγουν το χέρι…»
Πρόδρομε , ευχαριστώ. Αποδέχομαι ως φιλοφρόνηση μόνο την τοποθέτησή μου πλάι στον Α. Κασσέτα.
Απάντηση από τον/την Παπαδάκης Παντελεήμων στις
-
Διονύση και Μανώλη
ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας και ειλικρινά συγκινημένος
χαίρομε που σας άγγιξε αυτή η αληθινή ιστορία…& πόσες άλλες
δεν έχουμε ακούσει από ανθρώπους που βρέθηκαν σε καταστάσεις
δύσκολες …
Να’ναι καλά η κυρία Χριστίνα όπου κι’αν βρίσκεται κι’ η μάνα μου η Αμαλία
που ζεί …μόνο στη θύμισή μας πιά.
