
Δημοσιεύτηκε από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 14 Οκτώβριος 2013 και ώρα 16:30
Ένα νοητικό μάθημα με αφορμή μια ερώτηση.
Τίποτα δεν συμβαίνει αν πρώτα δεν ονειρευτούμε.
Carl Sandburg, 1878-1967, Αμερικανός ποιητής
Η εργασία είναι…εδώ….αλλά … και στο blogspot.
Αφιερωμένη στους αγαπητούς συναδέλφους
Ανδρέα Κασσέτα και Νίκο Δαπόντε.
Στο ‘όνειρο’ συμμετείχαν και ιδέες από όλους σας …αγαπητοί Φίλοι του Υ.Φ.Χ.
Αν δεν τις είδατε … ‘ψάξτε’ και θα τις βρείτε.
Σχόλια
Σχόλιο από τον/την Νικόλαος Περάκης στις 14 Οκτώβριος 2013 στις 22:07
-
Πολλοί βλέπουμε όνειρα, αλλά δεν τα μοιραζόμαστε με τους άλλους Πολλές φορές έχουν σχέση με την πραγματικότητα και αποτελούν πηγή έμπνευσης. Είναι αυτό που χρειαζόμαστε όλοι: Διδάσκοντες και διδασκόμενοι! Σίγουρα δε θα θέλαμε μαθητές …αγάλματα. Θέλουμε μια δυναμική και δεκτική τάξη που να θέτει ερωτήματα και να προσπαθεί να δίνει και να παίρνει πειστικές απαντήσεις. Δεν αρκεί μόνον να “βγάλουμε την ύλη”, αλλά να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια πληρέστερη και βαθύτερη γνώση του αντικειμένου. Τελικά ο ρόλος των μαθηματικών είναι σημαντικός και φυσικά πρέπει, με κάθε ευκαιρία , να τον τονίζουμε ιδιαίτερα στους μαθητές!
Συγχαρητήρια κι από μένα Γιάννη!
Σχόλιο από τον/την Γκενές Δημήτρης στις 14 Οκτώβριος 2013 στις 22:18
-
Εξαιρετική δημιουργία από καλλιτέχνη δάσκαλο !
Ευχαριστούμε.
Σχόλιο από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 14 Οκτώβριος 2013 στις 22:35
-
Kαλησπέρα Νίκο …Καλησπέρα Δημήτρη.
Σας ευχαριστώ.
Οι δύσκολοι καιροί …δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεχνούμε την ευθύνη μας …απέναντι στους μαθητές μας.
Αντίθετα πρέπει να μας την αυξάνουν.
Να’στε πάντα καλά.
Σχόλιο από τον/την Στεργιάδης Ξενοφών στις 14 Οκτώβριος 2013 στις 22:49
-
Καλησπέρα Γιάννη, αντί άλλου σχολίου θα γράψω ότι είναι τυχεροί οι μαθητές εκείνου του δασκάλου που συμβαίνει να ανήκει σ΄εκείνη την κατηγορία ανθρώπων για τους οποίους ( συγχώρησε μου τον αγγλισμό, αλλά έτσι θέλω να στο ξαναγράψω) ισχύει το “some people like flowers give pleasure just by being”.
Να είσαι πάντα καλά.
Σχόλιο από τον/την Θρασύβουλος Μαχαίρας στις 14 Οκτώβριος 2013 στις 22:54
-
Μπράβο Γιάννη! Οταν οι Φυσικοί έχουν κέφια…! Εξισώσεις με αισθητική ή αισθητική με εξισώσεις; Ένα δίλημμα-δίπτυχο που δεν μπορεί εύκολα κανείς να βρει τι προηγείται.
Επ’ ευκαιρία, αν θέλετε να δείτε γλυπτά του σπουδαίου γλύπτη Θόδωρου Παπαγιάννη, βρίσκονται στο Μουσείο της ιδιαίτερης πατρίδας του, το χωριό Ελληνικό Ιωαννίνων, καμιά 20/αριά km έξω από την πόλη. Από το παμπάλαιο Βυζαντινό μοναστήρι της Τσούκας εκεί κοντά, μπορείτε να δείτε μια υπέροχη θέα του Λεκανοπεδίου με τη πόλη και τη Λίμνη και την απύθμενη χαράδρα του Άραχθου με τα αθάνατα Τζουμέρκα απέναντι. Δείτε και εδώ: http://theodoros-papagiannis.gr/
Σχόλιο από τον/την Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας στις 14 Οκτώβριος 2013 στις 23:38
-
Γιάννη . . . μας ταξίδεψες . . .
Καθώς το διάβαζα, με επισκέφτηκε πάλι εκείνο του Οδυσσέα Ελύτη:
” Το αόρατο εκείνο νήμα που πιάνει από τα μαθηματικά ως τη μέθη χωρίς η ομορφιά που τα συνέχει να παρουσιάζει την παραμικρότερη ρωγμή”
ο Ανδρέας
Σχόλιο από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 15 Οκτώβριος 2013 στις 8:16
-
Καλημέρα Στέργιο …Καλημέρα Ανδρέα.
Επιτέψτε μου να σας απαντήσω με δυό σκέψεις του Οδυσσέα Ελύτη :
Φτασμένες οι προλήψεις σε μια καθαρότητα μαθηματική, μας οδηγούν στη βαθύτερη γνώση του κόσμου.
Για να πατάς στέρεα στη γη, πρέπει το ένα πόδι σου να είναι έξω από τη γη.
Να ‘στε πάντα καλά.
Σχόλιο από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 16 Οκτώβριος 2013 στις 15:14
-
Κάποιες φορές λέω στα παιδιά ιδιαίτερα της Α’Λυκείου
ότι η μεγαλύτερη και καλύτερη εμπειρία μου σ΄αυτό που κάνω
είναι μπορώ να… ”βλέπω” τα λάθη μου.
Να’σαι καλά Τάσο.
Σχόλιο από τον/την Νίκος Δαπόντες στις 19 Οκτώβριος 2013 στις 21:44
-
Γιάννη, επέστρεψα στο νησί και αντίκρισα μια “ποιητική παρουσίαση”. Σ’ ευχαριστώ για την αφιέρωση και για το στίχο
Για να πατάς στέρεα στη γη, πρέπει το ένα πόδι σου να είναι έξω από τη γη.
Να είσαι καλά!
Σχόλιο από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 20 Οκτώβριος 2013 στις 0:11
-
Καλησπέρα Νίκο…καλώς ήλθες. Σ’ευχαριστώ και σου στέλνω μια σκέψη του Οδ. Ελύτη.
Να’σαι καλά.

![]()
Ετοιμαζόμουν να κάνω ανάρτηση όταν είδα το κείμενο του Γιάννη…
Ό,τι θα μπορούσα να πω το έχουν πει ήδη οι συνάδελφοι με τους οποίους συμφωνώ, ξεχωριστά με τον καθένα και με όλους μαζί…
Όμορφη σύλληψη. Σε ευχαριστούμε Γιάννη..