by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Διονύσης Μάργαρης στις 22 Ιούνιος 2014 στις 8:32 στην ομάδα Θέματα Εξετάσεων
Μιας και ολοκληρώνεται η διαδικασία της βαθμολόγησης, ας δούμε λίγο τη στάση μας,
απέναντι σε ερωτήματα που μπαίνουν στις εξετάσεις , τα οποία παρουσιάζουν κάποια προβλήματα και τα οποία ενώ έχουν μια μοναδική σωστή απάντηση, αντιμετωπίζονται με μια ……«πιο ανοικτή ματιά». Τέτοια σημεία υπήρξαν αρκετά, τα έχουμε ήδη συζητήσεις αναλυτικά, οπότε ας μην τα συζητήσουμε ξανά, αλλά ας δούμε απλά ένα παράδειγμα όπως το Γ4.
Ζητάει τον λόγο των κινητικών ενεργειών ενός φελλού, στην περίπτωση της συμβολής δύο κυμάτων. Δεν θέλω να βάλουμε στη συζήτηση, όλα όσα ακούσθηκαν και γράφτηκαν πάνω στο θέμα της επιφανειακής συμβολής, αλλά να μείνουμε στο συγκεκριμένο ερώτημα και τι πρέπει να γράψει ως λύση ένας μαθητής, ο οποίος προφανώς έχει φτάσει μέχρι το ερώτημα αυτό, πράγμα που σημαίνει ότι γνωρίζει το θέμα, όπως το διδάχτηκε στη διάρκεια της χρονιάς.
Εκτελεί ο φελλός ΑΑΤ ναι ή όχι; Πρέπει να έχει διδαχτεί ο μαθητής από τον καθηγητή του, ότι η κίνηση του φελλού δεν είναι ΑΑΤ; Στοιχειώδης υπευθυνότητα του ανθρώπου, ο οποίος είτε δίδαξε στο σχολείο είτε είχε αναλάβει την φροντιστηριακή του υποστήριξη, είναι να γνωρίζει ότι η κίνηση αυτή δεν είναι μια ελεύθερη και αμείωτη ταλάντωση, που ο φελλός κάποια στιγμή παίρνοντας ενέργεια από το περιβάλλον του, εκτελεί πλέον την ταλάντωσή του, διατηρώντας σταθερή την ενέργεια που αρχικά πήρε… Να το πω «συνθηματικά»; Πρέπει να ξέρει και να έχει επισημάνει στο μαθητή ότι η κίνηση δεν είναι ΑΑΤ! Συνεπώς ο μαθητής δεν δικαιούται να εφαρμόσει λογικές διατήρησης ενέργειας ταλάντωσης. Αν το κάνει, αυτό είναι λάθος και θα έχει και τις αντίστοιχες συνέπειες.
Όμως…
Όμως, έλα που το βιβλίο γράφει για ΑΑΤ; Και αν ο καθηγητής έμεινε στο βιβλίο προσκολλημένος; Θα την πληρώσει ο μαθητής; Τι φταίει το παιδί για τις αμαρτίες του δασκάλου του;
Προφανώς στην περίπτωση αυτή, δεν μπορεί να «τιμωρηθεί» ο μαθητής. Πρέπει να πάρει τις μονάδες, όπως ακριβώς και ο μαθητής, ο οποίος:
δεν είπε ότι η μέγιστη κινητική είναι ίση με τη μέγιστη δυναμική, που δεν αντικατέστησε με ½ DΑ2, που δεν απλοποίησε το D, αφού ήξερε ότι αυτό εξαρτάται από την συχνότητα των πηγών και όχι από τα χαρακτηριστικά του ταλαντωτή….
Το θέμα αυτό είχε ξαναπέσει το 2004. Και τότε κάναμε το ίδιο. Δεν κόψαμε μόρια από τον μαθητή που μίλησε και δούλεψε με τη θεωρία της ΑΑΤ.
Προσέξτε συνάδελφοι. Πριν μια δεκαετία! Υπήρχε λάθος, δεν το λάβαμε υπόψη, δεν έγινε τίποτα που να ταρακουνήσει την κατάσταση και μετά 10 χρόνια, οι καθηγητές δίδαξαν όπως και πριν, δεν ασχολήθηκαν, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, το θέμα τέθηκε ξανά, και, ξανά το λάθος εκλαμβάνεται ως σωστό.
Έχουμε λοιπόν δύο καθηγητές. Ο Α ενδιαφέρεται για το μάθημά του, διαβάζει, προσπαθεί να καλύψει πλήρως το μαθητή του. Καταναλώνει μέρος του χρόνου διδασκαλίας του για να επισημάνει στο μαθητή του, τις αστοχίες του βιβλίου του, αλλά και τις λεπτές διαφορές μεταξύ των δύο κινήσεων.
Ο Β, αδιαφορεί για όλα αυτά. Διδάσκει το βιβλίο του, λύνει και τις ασκήσεις του σχολικού με βάση τη λογική της ΑΑΤ, δεν ξέρει, ούτε απασχολείται για τίποτα παραπέρα, άντε δίνει και ένα φυλλάδιο με εξωπραγματικές και «αφύσικες» ασκήσεις, με ό,τι πιο δύσκολο και «υπερθέαμα» κυκλοφορεί, για να δείξει ότι προπονεί τους μαθητές του και σε δύσκολα θέματα και τέλος.
Ποιος επιβραβεύεται; Μα, προφανώς ο Β. Είναι το πρότυπο για όλους. Ο Α, αν δεν νιώθει «μ….», σίγουρα είναι ο αποτυχημένος, αφού ακόμη και να έγραψαν καλά οι μαθητές του, βλέπει ότι δεν κέρδισε, ούτε μια λεκτική επιβεβαίωση, ότι δίδαξε σωστά.
Όταν οι μαθητές των Α και Β φέρουν τον ίδιο βαθμό, ποιος από τους δύο συναδέλφους δικαιώθηκε ότι εφάρμοσε καλύτερη πρακτική; Ποιος ήταν ο σωστός;
Και την επόμενη χρονιά, ο Α γιατί να πρέπει να συνεχίσει αυτό που έκανε; Ή γιατί ο Β να αλλάξει τακτική; Σιγά μην κάτσει να ασχοληθεί με το τι γίνεται με τις ενέργειες στην εξαναγκασμένη ταλάντωση. Σκασίλα του…
Και την επόμενη χρονιά να πέσει κάτι ανάλογο, ξέρει ότι θα είναι καλυμμένος. Μια χαρά!
Εξισώνουμε το σωστό με το λάθος. Όλα είναι έτσι, αν έτσι νομίζετε, ή εξίσωση στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Κατάσταση ελάχιστης δυναμικής ενέργειας…
Και, ωραία γκρινιάξαμε, τα είπαμε, εκτονωθήκαμε και μετά τί;
Το ελάχιστο που θα περίμενε κάποιος, από μια οργανωμένη κοινωνία, η οποία έχει θεσμούς και όργανα με σκοπό την εφαρμογή μιας εκπαιδευτικής πολιτικής, είναι να κάνει το στοιχειώδες.
Επίσημη εκπαιδευτική πολιτική, είναι η θεματοδότηση στις εξετάσεις αγαπητοί φίλοι. Και μάλιστα πολύ εφαρμοσμένη πολιτική. Αν κρίθηκε ότι τα φετινά θέματα δημιούργησαν γνωστικά κενά, τα οποία αντιμετωπίσθηκαν με αυτόν τον προβληματικό τρόπο, θα πρέπει η πολιτεία, άμεσα να προβεί στις κατάλληλες αναπροσαρμογές και να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες, ώστε να μην επαναληφθεί παρόμοια κατάσταση.
Να αποστείλει οδηγίες προς τα σχολεία που να επισημάνει τα σφάλματα που εμφανίστηκαν στις εξετάσεις και να προτείνει τροποποιήσεις στη διδασκαλία μας.
Το έγραψα και στη διάρκεια των σχολίων πάνω στα θέματα, μπορεί να στείλει οδηγίες που να λένε:
Συνάδελφοι προσοχή:
1) Η φθίνουσα ταλάντωση δεν είναι ΑΑΤ. Υπάρχει πρόβλημα για την εκθετική μείωση «πλάτους» και ενέργειας.
2) Η εξαναγκασμένη ταλάντωση δεν είναι ΑΑΤ. Μην χρησιμοποιείτε γνώσεις από την ενέργεια της ΑΑΤ στην περίπτωση των εξαναγκασμένων.
3) Στην περίπτωση των κυμάτων, δεν έχουμε ΑΑΤ. Έχουμε διάδοση ενέργειας από το ένα υλικό σημείο στο διπλανό του και οι αρμονικές εξισώσεις της μορφής y=Α∙ημωt, δεν πρέπει να συνδέονται με άλλες ιδιότητες της κίνησης που ονομάζουμε και διδάσκουμε ως ΑΑΤ.
4) Προσέξτε τι γράφει το βιβλίο για το «ως προς οποιοδήποτε σημείο» στην περίπτωση της ισορροπίας στερεού !!! Πώς προέκυψε αυτό το «ως προς οποιοδήποτε σημείο». Μην το εφαρμόζετε για κάθε περίπτωση! Και κυρίως εστιάστε στην «ροπή δύναμης ως προς σημείο» και όχι στην ροπή δύναμης. Διδάξτε σωστά την στροφορμή! Δεν είναι ανάγκη το υλικό σημείο να εκτελεί κυκλική κίνηση!!! Ορίστε τη «στροφορμή ως προς σημείο» και όχι τη στροφορμή…
5) Η ροπή αδράνειας ορίζεται μόνο για στερεό σώμα, όχι για σύστημα. Μην κάνετε λάθος στην διδασκαλία σας.
Μπορούν να προστεθούν και 6), 7) …. Αλλά το ελάχιστο που θα περίμενε κάποιος είναι, να μην σταλούν και του χρόνου ίδιες οδηγίες με φέτος, σαν να μην έγινε τίποτα…
ΥΓ.
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πρέπει να διορθωθεί το βιβλίο. Και ποιος θα έλεγε ότι δεν πρέπει. Αλλά όλοι ξέρουμε ότι «λεφτά δεν υπάρχουν».
Θα μπορούσε να πει κάποιος άλλος, ότι οι οδηγίες έχουν ήδη εκτυπωθεί και είναι έτοιμες προς αποστολή, αν δεν έχουν αρχίσει να αποτέλλονται. Και «λεφτά δεν υπάρχουν» για νέες.
Πρόταση: Να σταλεί στα σχολεία η διαταγή σε pdf με μέιλ, όπου θα εκτυπωθεί και οι συνάδελφοι θα υπογράψουν ότι έλαβαν γνώση. Τα έξοδα αποστολής!!! ας κρατηθούν από την σύνταξή μου, όταν ….βγει (Λεφτά… υπάρχουν)!!!
11 μήνες είναι που έχω παραιτηθεί και ακόμη…. Αλλά 12 μήνες είναι από τότε που άκουγα «από τηλεοράσεως» ότι ψηφίζεται νόμος που επιβάλλει την έκδοση της σύνταξης σε 6 μήνες….
wpDiscuz