by 
Η παρέμβασή μου όμως αφορά κυρίως τον τρόπο αξιολόγησης των μαθητών. Επίκαιρο θέμα, αφού την περίοδο αυτή ξοδεύονται πολύ μελάνι και γραφίτης για τα γνωστά ωριαία διαγωνίσματα. Γίνεται πχ εφαρμογή κάποιου νόμου – χωρίς ν’ αναφέρεται συχνά από τους μαθητές- και προκύπτει λάθος αποτέλεσμα για το συγκεκριμένο μέγεθος. Σε επόμενο ερώτημα υπολογίζεται η τιμή άλλου φυσικού μεγέθους που έχει σχέση με την τιμή του προηγούμενου… Το αποτέλεσμα παράλογο και κανένα έστω σχόλιο από το μαθητή. Τι λέτε, θα πρέπει να πάρει το ερώτημα αυτό όλες τις μονάδες που του αντιστοιχούν; Και κάτι άλλο: Τι κάνουμε για τις λακωνικές απαντήσεις αρκετών μαθητών, που ναι μεν οδηγούν σε σωστά αποτελέσματα, αλλά αφήνουν μια γεύση απουσίας φυσικού περιεχομένου και κριτικής προσέγγισης;
Και ένα τελευταίο: Πόσες ερωτήσεις-απορίες υποβάλλουν οι μαθητές μας στη διάρκεια μιας βδομάδας; Ένας καλός δείκτης ενδιαφέροντος και ενεργής παρουσίας στο μάθημα. Ποιά είναι η δική μας ευθύνη; Πως μπορούμε τελικά να τονώσουμε το ενδιαφέρον
