by 
Δημοσιεύτηκε από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 11 Απρίλιος 2011 και ώρα 9:39
Ο τίτλος, είναι μάλλον υπερβολικός, αφού και οι δεκάχρονοι πιτσιρικάδες, που ίσως δεν ξέρουν πολλά μαθηματικά, τα καταφέρνουν τέλεια στην ποδηλασία!
Όμως, οι επιστήμονες από τρία διαφορετικά Πανεπιστήμια συνεργάστηκαν για να κατανοήσουν το πώς επιτυγχάνεται η ισορροπία ενός ποδηλάτη, ένα πρόβλημα που απασχόλησε την επιστημονική κοινότητα από τη δεκαετία του 1860, όταν για πρώτη φορά εφευρέθηκε το ποδήλατο.
Ο καθηγητής Arend Schwab του ολλανδικού Πανεπιστημίου Ντελφτ είπε χαρακτηριστικά ότι “πάνω από 100 χρόνια οι άνθρωποι προσπαθούσαν να καταλάβουν γιατί ένα ποδήλατο με δύο τροχούς ισορροπεί μόνο του για λίγο, όταν του δωθεί μια αρχική ώθηση”.
Τελικά, κατάφεραν να βρουν τον ποθούμενο μαθηματικό τύπο: …μόνο 31 αριθμοί και σύμβολα και 9 παρενθέσεις! Ιδού:
Ο τύπος περιλαμβάνει διάφορα μεγέθη όπως την αδράνεια, την φυγόκεντρο δύναμη, την κλίση του ποδηλάτη, την στροφορμή κ.ά.
Η ανακάλυψη υπόσχεται πως θα βοηθήσει στην κατασκευή ακόμα πιο σταθερών ποδηλάτων, γεγονός που ελπίζουμε να χαροποιήσει όλους τους ποδηλάτες!
Προσωπικά, θαυμάζω την ικανότητα του εγκεφάλου μας, που όχι μόνο εναρμονίζει όλα αυτά τα μεγέθη, χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι, αλλά και μας εξασφαλίζει την δεξιότητα να ισορροπούμε στο ποδήλατο για μια ζωή, κατά το γνωστό “το (να κάνεις) ποδήλατο δεν ξεχνιέται ποτέ”!
Ειρήνη Περυσινάκη
μαθηματικός στο Πειραματικό Λύκειο Ηρακλείου
Πηγές:
1. Το Βήμα, Μαθηματική φόρμουλα εξηγεί πώς καταφέρνουμε να κάνουμε ποδ…
Τα σχόλια
Σχόλιο από τον/την Κυριακόπουλος Γιάννης στις 11 Απρίλιος 2011 στις 11:56
Πάντοτε πίστευα ότι η ισορροπία ποδηλάτου είναι πολύπλοκη υπόθεση και όχι αυτό που εύκολα σκεπτόμαστε. Σε σχετική συζήτηση στο Διδάσκοντας Φυσικές Επιστήμες ποιυ προκάλεσε ο Πάνος Μουρούζης είχα ζητήσει το σχετικό άρθρο του Δημήτρη Τσαούση κάτι που έστειλε στην αρχή της συζήτησης (δεύτερη απάντηση). Σ’ αυτό τονίζονται πλευρές που δεν σκεφτόμαστε.
Η συζήτηση δεν κατέληξε και έτσι συνεχίζω να πιστεύω ότι ο ρόλος της στροφορμής των τριχών είναι ασήμαντος αν το ποδήλατο έχει αναβάτη.
Η δημοσιευση εγινε στην σελιδα μου απο την εξαιρετη Μαθηματικο και συναδελφο Ειρ.Περισυνακη.
Γιαννη εχεις δικιο για την δυσκολια της μελετης ισορροπιας του ποδηλατου…
Πολλες φορες την εχω ξεκινησει…παντα καπου (π.χ. στροφορμη ,κλιση ποδηλατη…).. κολλαω.
Με την ευκαιρία, είχε γίνει παλαιότερα μια συζήτηση σχετικά με το τί είναι αυτό που μας κάνει να ισορροπούμε με ευκολία πάνω στο ποδήλατο, όταν κινούμαστε.
Βρήκα μια σχετική παρουσίαση στο διαδίκτυο, που νομίζω ότι είναι ενδιαφέρουσα, ΕΔΩ
(Το τελευταίο μέρος “What determines a bike’s stability?”)
Ωραίο Διονύση. Ένα τόσο απλό πράγμα κουβαλάει τέτοια Φυσική.
Όμως έχεις καθυστερήσει με τους δίσκους σου. (Και ο Δημήτρης Γκενές επίσης)
Έχεις δίκιο Γιάννη!
Τους αμέλησα γιατί το ενδιαφέρον κομμάτι ήταν κυρίως αυτό με τη σχέση μετάδοσης 🙂
Θα τους τελειώσω όμως σύντομα …