by 
Στα συνημμένα, υπάρχει μια αναφορά στον τρόπο με τον οποίο ο G. Taylor, υπολόγισε την ενέργεια μιας ατομικής έκρηξης, βασιζόμενος στη διαίσθησή του, την διαστατική ανάλυση και μια…παλιά φωτογραφία.
Είναι μετάφραση, κατά κύριο λόγο, ενός κειμένου που βρήκα το δίκτυο.
Αφιερώνεται στον Δημήτρη Αναγνώστου
Απάντηση από τον/την Φιορεντίνος Γιάννης στις 9 Δεκέμβριος 2011 στις 18:01
Με την ευχή (και την ελπίδα) να μην υπάρξει ξανά πυρηνική έκρηξη, πυρηνική δοκιμή, πυρηνικό ατύχημα…
▶
Απάντηση από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 9 Δεκέμβριος 2011 στις 18:52
ΓΙΑΝΝΗ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ…ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΧΗ …ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ …ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ …ΟΛΩΝ ΜΑΣ..
ΣΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΩ..
Η σχέση των Rayleigh – Jeans μπορεί να αποδειχθεί με διαστατικη. Αν υποθέσουμε ότι το μέγεθος u(f,T) εξαρτάται εκτός από τη συχνότητα f και τη θερμοκρασία T, από την ταχύτητα του φωτός c και την σταθερά Boltzmann k, τότε
u~fx cy kz Tω
Τοποθετώντας στο πρώτο και στο δεύτερο μέλος τις αντίστοιχες μονάδες μέτρησης προκύπτει
J s m-3=s-x-ymyJzK-z+ω
Έτσι προκύπτει το σύστημα
z+ω=0 ,z=1,-x-y=1,y=-3
αρα z=1 , ω=1, χ=2 , y=-3 oπότε
u ~ f 2 K T/c3
Απουσιάζει μόνο ο αριθμητικός παράγοντας 8π.
▶ Απάντηση από τον/την Φιορεντίνος Γιάννης στις 9 Δεκέμβριος 2011 στις 20:00
Γιάννη καλησπέρα.
Σε ευχαριστώ πολύ. Είναι πράγματι εκπληκτικό το πόσο πολλοί (και από διαφορετικά πεδία) τύποι της Φυσικής μπορούν να “εξαχθούν” με τη διαστατική ανάλυση και λίγη…φαντασία. Ίσως θάπρεπε κάποια στιγμή να τα συγκεντρώσουμε κάπου.