Δημοσιεύτηκε από το χρήστη δάσκαλος άγγελος στις 17 Απρίλιος 2012 στις 16:13 στην ομάδα Χημεία Γ΄Λυκείου
Λέμε ότι ηλεκτρολύτες είναι τα οξέα, οι βάσεις και τα άλατα. Τα όξινα και βασικά οξείδια όταν διαλυθούν στο νερό σχηαμτίζουν αρχικά οξέα και βάσεις αντίστοιχα που στη συνέχεια ιοντίζονται ή διίστανται σε ιόντα. Τα οξείδια είναι τελικά ηλεκτρολύτες ή όχι;
![]()
Όταν τα οξινα και βασικά οξείδια διαλυθούν στο νερό παρέχουν δ/τα οξέων και βάσεων αντίστοιχα οπότε είναι ηλεκτρολύτες.
“Ουσίες των οποίων τα διαλύματα είναι καλύτεροι αγωγοί του ηλεκτρισμού από το καθαρό νερό, ονομάζονται ηλεκτρολύτες.”
Άρα οι ανυδρίτες οξέων και βάσεων είναι ηλεκτρολύτες.
Συμφωνω με το σχόλιό σου σοφία. Με την ίδια λογική όμως αν διαλύσουμε ασβέστιο σε νερό προκύπτει βάση οπότε είναι και το ασβέστιο ηλεκτρολύτης; Απλά σε βιβλία (όσα έχω διαβάσει) αναφέρετε ότι κατα τη διάλυση οξειδίων σε νερό προκύπτουν ηλεκτρολυτικά διαλύματα. Δεν αναφέρετε καθαρά όμως αν τα οξείδια ανήκουν στους ηλεκτρολύτες.
Ως ηλεκτρολύτης ορίζεται κάθε ουσία που περιέχει ελεύθερα ιόντα και συμπεριφέρεται σαν αγωγός του ηλεκτρισμού. Υπάρχουν όμως πέρα από υγρά διαλύματα, τηγμένοι ηλεκτρολύτες και στερεοί ηλεκτρολύτες. Ακόμα, ορισμένα αέρια μπορούν να δράσουν ως ηλεκτρολύτες σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας ή χαμηλής πίεσης. Ηλεκτρολυτικά διαλύματα μπορούν επίσης να προκύψουν από την διάλυση μερικών βιολογικών (π.χ. DNA) και συνθετικών πολυμερών (π.χ. πολυστερίνη), πολυηλεκτρολυτών, που περιέχουν πολλαπλά φορτισμένες χαρακτηριστικές ομάδες.
Για τα σχολικά όμως δεδομένα, ηλεκτρολύτες χαρακτηρίζουμε μόνο τις ουσίες που όταν διαλυθούν στο νερό επιτρέπουν τη διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος, δηλαδή εμφανίζουν ηλεκτρική αγωγιμότητα.
Επειδή δεν υπάρχει η έννοια υδατικού διαλύματος οξειδίου (αφού στο νερό μετατρέπονται σε οξέα ή βάσεις) κατά τη γνώμη μου δεν μπορούμε να πούμε ότι τα οξείδια είναι ηλεκτρολύτες, αλλα τα αντίστοιχα διαλύματα οξέων και βάσεων στα οποία μετατρέπονται, είναι ηλεκτρολύτες.
… με απασχόλησε πολύ η σκέψη του άγγελου και η πρόταση του ” δηλ το Ca ( ή το Να ) είναι ηλεκτρολύτης επειδή δημιουργεί βασικό διάλυμα ?..κτλ ” και κατέληξα να αναθεωρήσω – εν μέρη – την θέση μου που βασιζόταν στον ορισμό του πανεπιστημιακού Κλούρα όπως διατυπώνει τον ορισμο΄του ηλεκτρολύτη ( που παρέθεσα ).
Το θέμα είναι εάν υπάρχουν υδατικά διαλύματα οξειδίων …. η απάντηση – εκτιμώ – είναι ΟΧΙ … ( όπως δεν υπάρχει και υδατικό διάλυμα Νατρίου ή ασβεστίου κτλ ) ΔΕΝ μπορούμε να μιλάμε για τον χαρακτηρισμό ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΤΗ βασιζόμενοι στον ορισμό του σε σχέση με το υδατικό διάλυμα .
Εάν – ομως – το τήγμα ενός οξειδίου ( πχ Αl203 ) είναι καλος αγωγός του ηλεκτρισμού τότε ΝΑΙ μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το οξείδιο ως ηλεκτρολύτη.
ΣΥΝΟΛΙΚΑ καταλήγω ότι ο χαρακτηρισμός ΗΛΕΚΤΡΟΛΥΤΗΣ ή ΟΧΙ πρέπει να προκύπτει από την μελέτη των τηγμάτων και ΟΧΙ απο τα υδατικά διαλύματα μιας που δεν υπάρχουν υδατικά διαλυματα οξειδίων.
Αντώνη πολύ χρήσιμα τα σχόλια σου και συμφωνώ με την προσέγγισή που κάνεις για διαλύμα οξειδίων και μετάλλων. Το θέμα με απασχόλησε όταν εγραφα επαναληπτικές ερωτήσεις και μια απο αυτές ήταμ αν ο οξείοδιο του ασβσεστίου είναι ηλεκτρολύτητης ή όχι. Οπότε μάλλον θα διαγράψω την ερώτηση πριν τις δώσω στους μαθητές.