by Δημοσιεύτηκε από το χρήστη δάσκαλος άγγελος στις 21 Δεκέμβριος 2012 στις 0:02 στην ομάδα Χημεία Γ΄Λυκείου
Αντιγράφω άσκηση απο βοήθημα χημειας Γ λυκειου.
Διαθέτουμε 150 mL ρυθμιστικού διαλύματος CH3COONa 1/3M / CH3COOH 1/3M. Πόσα mL νερού πρέπει να προσθέσουμε στο παραπάνω διάλυμα για να μεταβληθεί το pH 1 μονάδα;
Ka = 10-5. Ένα τέτοιο ερώτημα είναι σωστό να τεθεί σε εξετάσεις; Επίσης πως εξηγούμε ότι το pH θα αυξηθεί; επειδή το διάλυμα είνα όξινο;(pΗ = 5). Στην λύση που δίνει ο συγγραφέας αναφέρει ότι με την αραίωση τα οξώνια μειώνονται σύμφωνα με το νόμο Ostwald!!! που προφανώς είναι λάθος εξήγηση μιας και σπάει η ρυθμιστική ικανότητα και δεν ισχύουν πλέον οι περοσεγγίσεις. Ούτως η άλλως δεν ισχύει δηλαδή λόγω Ε.Κ.Ι. Θα ήθελα τη γνώμη σας πάνω στο θέμα.
Τα σχόλια:
Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις
-
Η λύση προκύπτει αν αντιμετωπίσουμε την άσκηση κανονικά ως επίδραση κοινού ιόντος και δεν κάνουμε τις προσεγγίσεις που κάνουμε στην εξίσωση Henderson-Hasselbalch, διότι σε τόσο μεγάλη αραίωση δεν ισχύουν.
Απάντηση από τον/την Γεώργιος Βαρελάς στις
-
Συνάδελφοι με το επίπεδο των θεμάτων των τελευταίων χρόνω, τίποτε δεν είναι απίθανο. Μπορεί να τεθεί τέτοιο τραβηγμένο θέμα. Εξ άλλου με άπειρη αραίωση το κάθε διάλυμα (υδατικό στους 25 βαθμούς Κελσίου) τείνει στο 7.
Εδώ το τελικό διάλυμα έχει pH =6. Είναι όξινο. Τα οξώνια που παράγονται από τον αυτοϊοντισμό του νερού είναι 10^-8, οπότε αμελούνται. Απλώς γίνονται οι συγκεντρώσεις πολύ μικρές (με μεγάλη αραίωση) ώστε να είναι συγκρίσιμες με το 10^-6. Έτσι δεν αμελείται η συγκέντρωση που ιοντίζεται (ούτε σε σχέση με τη μία ούτε σε σχέση με την άλλη, αφού εξ άλλου είναι ίσες μεταξύ τους). Αν είναι οι νέες συγκεντρώσεις ίσες με C, τότε στη Χ.Ι. είναι η συγκέντρωση των οξωνίων 10^-6, η συγκέντρωση του οξέος C 10^-6, και η συγκέντρωση του χαρακτηριστικού ιόντος: C + 10^-6. Αντικαθιστώντας στην έκφραση της σταθεράς βρίσκουμε C = (11/9)*10^-6 Μ. Άρα αραιώνουμε σε όγκο μεγαλύτερο από τον αρχικό (3/11)*10^6 φορές. (δείτε αν έχω κάνει κάποιο λάθος).
Αν θέλει κάποιος να θέσουμε και πρόβλημα με μεγαλύτερη αραίωση ώστε να συνυπολογίζεται και η συγκέντρωση από τον αυτοϊοντισμό του νερού (έχω έτοιμα με καλούς αριθμούς αλλά δεν είναι ούτε για μάς!).
Κατ’αρχας θεωρώ οτι η ασκηση ειναι εκτος σχολικής πραγματικοτητας..
Συμφωνα με τα οσα αναφερει ο Σαλτερης
( στην αραιωση ΡΔ, εχει και ενα σχετικο διαγραμμα pH σε συναρτηση με -logC, σελ 410 στην παλαιοτερη εκδοση ομως..)
το pH παραμενει σταθερο οσο C> 10 ^-3
Mε C=10 ^-6 το pH γίνεται 6 . (και pH=7 οταν C=10-8 M )
Αν αυτο εννοει ο συγγραφεας της ασκησης τοτε θα επρεπε να γινει αραίωση από
1/3 M σε 10^-6 M δηλαδη σε τελικό όγκο V’=V * 10^6 / 3 = 50.000 L !!
Πραγματικά ερώτημα, χωρίς καμιά σύνδεση με την πραγματικότητα!!!
Να αραιώσεις ρυθμιστικό για να μεταβληθεί το pH του και μάλιστα κατά 1 μονάδα…
Συμφωνώ προφανώς με τον Δημήτρη.
Συμφωνώ κι εγώ απόλυτα.Και είναι και απο γνωστή έκδοση το βιβλίο. Όντως δίνει απάντηση 40900 L. Μου έκανε όμως αρνητική εντύπωση ότι αιτιολογεί την αύξηση του pH απο 5 σε 6 με βάση τη σχέση οξώνια = ρίζα k επι C!!!. Για να έιμαι δίκαιος πρέπει να αναφέρω ότι το συγκεκριμένο βιβλίο έχει πολλές όμορφες ασκήσεις και διαγωνίσματα ειδικά στο κεφάλαιο 1. Πάντως χωρίς να θέλω να θίξω κάποιον με εξαίρεση τον σαλτερή φυσικά και άλλα κανα 2 τα βοηθήματα χημείας κινούνται σε μέτριο επίπεδο σε σχέση με βιβλία φυσικής και μαθηματικών. Και αναρωτιέμαι ποιά είναι η αιτία!
γραφει ο Δάσκαλος Αγγελος:
«τα βοηθήματα χημείας κινούνται σε μέτριο επίπεδο σε σχέση με βιβλία φυσικής και μαθηματικών. Και αναρωτιέμαι ποιά είναι η αιτία!»
H αιτια ειναι απλή, ακομη δεν εχω βρει χρονο για να γραψω το δικο μου βιβλιο !!
Πλάκα κάνω συνάδελφοι,
και με την ευκαιρια
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !!
(υγ στην λυση χρησιμοποιει νομο Ostwald ενω λόγω ΡΔ έχουμε ΕΚΙ? Αυτο προφανως δεν ισχυει..)
…. ποιο είναι το βοήθημα που έχει αυτή την άσκηση ( και ακόμα χειρότερα αυτή την λύση ) ?
ειναι του αναστασιου νιώτη εκδόσεις ελληνοεκδοτική.είναι κανούρια έκδοση. Στη λύση χρησιμοποιεί το νόμο Ostwald μόνο για να αιτιολογήσει την αύξηση του pH. Για τον υπολογισμό του όγκου του νερού τη λύνει κανονικά χωρίς προσσεγγίσεις. Ξαναλέω το θέμα δεν το έθιξα για να κάνω κριτική στο βοήθημα ή στον συγγραφέα.Απλά για να συζητήσουμε ότι δεν στέκει ένα τέτοιο ερώτημα να τεθεί.
Όλοι έχουμε «παρατηρήσει» και έχουμε πειστεί, το διδάσκουμε κιόλας ότι με αραίωση τα Ρ.Δ. διατηρούν πρακτικά το pH τους σταθερό. Μέχρι πότε μας ρωτά ένας μαθητής; Ένα Ρ.Δ. ανθίσταται μέχρις εσχάτων; Όσο και να το αραιώσουμε; Είναι από «Θεόν Χημείας» ευλογημένο; Μήπως η άσκηση αυτή βοηθάει σ αυτή την κατεύθυνση; και επομένως το ερώτημα … στέκει. Και αν στέκει πώς το λύνουμε;