Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Κορφιάτης Ευάγγελος στις 6 Φεβρουάριος 2013 στις 13:43 στην κατηγορία Θέματα Φυσικής
Ο τρόπος που παρουσιάζουμε τον ρυθμό μεταβολής ενός μεγέθους είναι τουλάχιστον λογικά ασυνεπής.
Είναι ότι χρειάζεται για να αποδομήσει την σκέψη ενός μαθητή.
Μεγέθη που ορίζονται σε ειδική περίπτωση αλλά χρησιμοποιούνται γενικότερα.
Προτάσεις που αποδεικνύονται σε ειδική περίπτωση αλλά χρησιμοποιούνται και εκτός αυτής.
Συμπεριφερόμαστε λες και αυτό που κυρίως μας ενδιαφέρει είναι να βάλουμε σε κουτιά μαθηματικές εξισώσεις στις οποίες θα στηριχτούμε για να λύσουμε περίπλοκες ασκήσεις.
Νομίζω ότι διορθώνοντας τα γραπτά των πανελλαδικών εξετάσεων έχουμε με το αντικείμενο μια επιφανειακή σχέση.
Αξίζει να μεταφέρω ένα προσωπικό μου παράδειγμα.
Έπεσε κάποια στιγμή στα χέρια μου το τετράδιο του Φροντιστηρίου ενός μαθητή μου.
Έτοιμος κατάλογος με τύπους και τις περιπτώσεις που ισχύουν και δεν ισχύουν.
Παράδειγμα: Η σχέση υ=Δx/Δt ισχύει μόνο στην ευθύγραμμη ομαλή, η σχέση a=Δυ/Δt μόνο στην ομαλά επιταχυνόμενη , … ο ρυθμός μεταβολής της κινητικής ενέργειας υπολογίζεται από την σχέση ΣF υ στην μεταφορική Στ ω στην στροφική κ.τ.λ.
Στο εύλογο ερώτημά μου αν ο καθηγητής του εξήγησε τι συμβαίνει η απάντηση ήταν αποστομωτική:
Το πιθανότερο είναι να μην ζητηθεί η απόδειξη. Ακόμη και αν ζητηθεί πόσα μόρια θα μου κόψουν;
![]()
Τα σχόλια…