Γιατί τους συνδέσμους, τους δυναμικούς περιορισμούς δηλαδή, τους κάνουμε αβαρείς(!) ράβδους και τότε χωρίς καμιά θεωρητική υποστήριξη τα διαλύουμε όλα;

Καλησπέρα Θρασύβουλε. Η βιβλιογραφία και πολλά ζητήματα σε εξετάσεις είναι γεμάτη από αβαρείς ράβδους όπως και ελατήρια άλλωστε. Στα πλαίσια της μοντελοποίησης μιας πραγματικής διάταξης φαντάζομαι ότι για ευκολία το κάνουμε αυτό. Δε νομίζω ότι τα διαλύουμε όλα. Βέβαια η επινόηση διατάξεων με αβαρείς ράβδους κλπ, σε δημιουργία προβλημάτων θα πρέπει να έχει όρια αλλά είναι κάτι που οι περισσότεροι το έχουμε κάνει και γίνεται και Διεθνώς.

Να είσαι καλά

Το στερέο που ποτέ δεν κατείχαμε θεωρητικά, γιατί στο Πανεπιστήμιο ελάχιστοι προσπαθήσαμε να το ανακαλύψουμε και ποτέ δε το αντέξαμε ως γνώση γιατί ήταν δύσκολο, το κάναμε πανεύκολες δήθεν ασκήσεις για να το διδάξουμε στους μαθητές.

Αφού οι πιο πολλοί από μας δε στριμωχτήκαμε να διαβάσουμε τίποτε θεωρητικό με αξία γραπτής πανεπιστημιακής εξέτασης, σήμερα μοντάρουμε ασκήσεις στερεού στις οποίες αρκετές φορές είναι αποτυπωμένη η άγνοιά μας, αλλά όχι η θεωρία του Νεύτωνα…

Τελικά Σαράντο, το να κάνουμε ασκήσεις με αντικείμενα χωρίς μάζα (αβαρείς ράβδους) και με ελατήρια που δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης παρά μόνο για να πούμε το F=-kΔl, νομίζω ότι η διδασκαλία μας μπαίνει σε έντονη αμφισβήτηση.

Μήπως διδάσκουμε α-νοησίες των τρισήμισυ κεφαλαίων ανύπαρκτης Φυσικής που την κάναμε τρισήμισυ άπειρα με τόμους επί τόμων φροντιστηριακών ασκήσεων, βλακωδών και ανύπαρκτων πραγμάτων;

Όμως είναι άλλο το μοντέλο της τιμιότητας του στερεού και άλλο οι ασκήσεις που ποτέ δε μάθαμε ούτε ξέραμε να λύσουμε αλλά τώρα τις φτιάχνουμε με τόση άνεση!

Διδάσκουμε ελατήρια χωρίς μάζα και άρα ανύπαρκτα που ελέγχουν τα πάντα… Διδάσκουμε και αβαρείς ράβδους που δεν εξυπηρετούν και πολλά πέρα από τις ασκησιολογίες μας. Τελικά τί διδάσκουμε;

Ή αλλιώς τί  μαθαίνουμε μεταξύ μας; Το ανύπαρκτο με το οποίο διαλύσαμε το φυσικό μοντέλο;

Διδάσκουμε αβαρή νήματα που κινούν στερεά τη στιγμή που δεν ξέρουμε, ούτε που θα βάλουμε τη δύναμη του νήματος πάνω στο στερεό ούτε από ποιό μηχανισμό δικαιολογείται η επιλογή μας…

“Κύλιδρος κυλίεται χωρίς να ολισθαίνει με δύναμη που ασκείται στην άκρη νήματος που είναι τυλιγμένο στην περιφέρειά του κυλίνδρου……”

Και βάζουμε τη δύναμη να ασκείται στην άκρη του νήματος… Και «κάνουμε» φυσική στερεού με δύναμη που δεν ασκείται επάνω του!

Σκέφτομαι καμιά φορά… Τελικά τί Φυσικοί είμαστε; Των αβαρών ράβδων με καταστρατήγηση όλης της φυσικής φιλοσοφίας του Νεύτωνα που απαιτεί μάζες ή Φυσικοί του “περίπου” και του “έτσι” μόνο και μόνο για να μοντάρουμε και για να λύσουμε ασκήσεις στα παιδιά όταν εμείς ποτέ δε μάθαμε τίποτε για το στερεό;;

Και πάλι συγγνώμη Σαράντο… Λέω καμιά χαζομάρα να περνάει η ώρα…

Σχολιάστηκε από τον/την Σαράντος Οικονομίδης Πριν από 3 ώρες

Όσο οι δυναμικοί σύνδεσμοι θα γίνονται αβαρείς ράβδοι και η Φυσική της μάζας του Νεύτωνα θα εφαρμόζεται σε φαντάσματα άμαζα και σε προβολές κύκλων που θα περιγράφουν ταλάντωση ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο η απόστασή μας από το σωστό θα μεγαλώνει