by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Γιώργος Γεωργαντάς στις 25 Ιούνιος 2014 στις 14:04 στην ομάδα Επιστήμες της Ανθρώπινης Κοινωνίας
Χρόνια τώρα παρατηρούμε με θλίψη τις εξελίξεις στον τομέα (και) της Εκπαίδευσης.
Εξεταστικά συστήματα να αλλάζουν συνεχώς, βιβλία που – μάλλον – σύγχυση δημιουργούν παρά διδάσκουν, εργαστήρια να διαλύονται, μαθητές να μας κοιτάζουν – όλο και περισσότερο – σαν χαμένοι, το σχολείο, τα πανεπιστήμια και τα πτυχία να απαξιώνονται.
Καινοτομίες, projects (_ _ _ώ τα αγγλικά μου!), δια βίου “μάθηση”, φρου φρου και αρώματα…
Από τη γενιά του 1973, στη γενιά του 2014.
Και είναι – μάλλον – κοινή η εντύπωση, ότι οι «αποσκευές» Φυσικής που
κουβαλάμε, είναι φθίνουσα συνάρτηση της εποχής των σπουδών μας.
Γιατί άραγε; Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;
Μια νηφάλια ερμηνεία για όσα καθημερινά «δεν μπορούμε να εξηγήσουμε», από την «πένα» του συναδέλφου Γιώργου Π. Τριανταφυλλόπουλου, εδώ:
http://www.scribd.com/doc/39811805/%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%A4%C…
Ο ίδιος συγγραφέας, στο βιβλίο του «Το λυκόφως του καπιταλισμού», για το ίδιο θέμα, παρατηρεί:
Απαντήσεις σε αυτή τη συζήτηση
Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις
-
Καλησπέρα Γιώργο.
Σε ευχαριστώ για το άρθρο που μας μετέφερες.
Αξίζει να διαβαστεί.
Δύο σημεία που αξίζει να επισημανθούν:
1) Η σύνδεση της βασικής έρευνας με τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Γνωστότατο θέμα… Αλλά επειδή το άρθρο παραμένει σε στοιχεία που συνδέονται με « τον πόλεμο των άστρων», νομίζω ότι η κατάσταση έγινε περισσότερο φανερή μετά την πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού».
2) Η διαφορετική ποιότητα των παλιότερων επιστημόνων, επιστήμονες-φιλόσοφοι με τους σύγχρονους επιστήμονες-τεχνοκράτες. Νομίζω ότι η σύγκριση είναι καταλυτική.
Απάντηση από τον/την Γιώργος Γεωργαντάς στις
-
Καλημέρα Διονύση.
Έτσι είναι…
Να είσαι καλά.
