web analytics

Οξικό αμμώνιο: Γιατί μόνο το pH;

Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Θοδωρής Βαχλιώτης στις 15 Ιανουάριος 2015 στις 0:35 στην ομάδα Χημεία Γ΄Λυκείου
Συνήθως για ένα διάλυμα οξικού αμμωνίου ζητάμε να βρουν οι μαθητές ότι το πεχά είναι ουδέτερο. Στην επισυναπτόμενη άσκηση φαίνεται ότι μπορούμε να ζητήσουμε και κάποια επιπλέον πράγματα, χωρίς να ξεφεύγουμε από τα όρια της ύλης (νομίζω)…
Συνημμένα:
Αμμώνιο.pdf, 87 KB

Loading

Subscribe
Ειδοποίηση για
1 Σχόλιο
admin
Διαχειριστής
04/11/2016 7:10 ΜΜ

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 15 Ιανουάριος 2015 στις 12:44

Καλημέρα Θοδωρή. Δίκιο έχεις που προχωράς τη μελέτη σε ένα τέτοιο διάλυμα.

Μου δημιουργήθηκαν όμως δύο …”απορίες”:

z1

Γιατί αφήνεις μισοσυμπληρωμένο το παραπάνω πινακάκι;

z2

Δεν κατάλαβα από πού προκύπτει αυτό;

Θέλω να πω, ότι δεν με καλύπτει η ερμηνεία που δίνεις…

Απάντηση από τον/την Θρασύβουλος Μαχαίρας στις 15 Ιανουάριος 2015 στις 22:56

Άσχετος για άσχετα:

Θοδωρή δεν καταλαβαίνω τίποτε από όσα λες. Προλαβαίνω να πω ότι είμαι άσχετος με τη Χημεία ή μάλλον δίδαξα Χημεία μέχρι και δέσμες και Κατεύθυνση και αν παραστεί ανάγκη θα ξαναδιδάξω Χημεία ως πολύ καλός μαθητής και ως στοιχειώδους εφυίας φυσικός, αλλά ΠΟΤΕ ως Χημικός που δεν είμαι..

Αλλά κάτι δε μου πάει καλά και συμφωνώ στην ανησυχία με το Διονύση.

Διονύση τα υδροξύλια δε θα αντιδράσουν σε ισορροπία με τα οξώνια;

Μήπως πρέπει να δώσεις και τρίτη ισορροπία ώστε οι Κ των δύο ισορροπιών να περιλαμβάνει τα υδροξύλια και τα οξώνια μειωμένα;

 

Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 15 Ιανουάριος 2015 στις 23:34

Η σκέψη που έκανα ήταν η εξής: Ο αναλυτικός προσδιορισμός του πεχά σε άλας που υδρολύονται και τα δύο ιόντα του είναι εκτός ύλης, δεδομένου ότι απαιτούνται αρκετά περίπλοκοι αλγεβρικοί υπολογισμοί. Έτσι, το μόνο που μπορεί να ζητηθεί από τους μαθητές σε μία τέτοια περίπτωση είναι να βρουν αν ένα τέτοιο διάλυμα είναι όξινο, βασικό ή ουδέτερο συγκρίνοντας τις Κα, Κβ των δύο ιόντων που υδρολύονται. Ειδικά για το οξικό αμμώνιο, όπου Κα=Κβ, μπορούν να πουν ότι το πεχά θα είναι ουδέτερο. Προσπάθησα να βρω αν θα μπορούσε να ζητηθεί και κάτι άλλο από τους μαθητές σε μία τέτοια άσκηση, χωρίς να φεύγουμε από τα όρια της ύλης των πανελληνίων.

Στη συγκεκριμένη άσκηση μπορούμε συγκρίνοντας τις Κα,Κβ (Κα=Κβ) να αποφανθούμε, χωρίς να είναι αναγκαίο να κάνουμε περίπλοκους υπολογισμούς, άρα παραμένοντας στα όρια της ύλης, ότι το πεχά θα είναι 7. Γνωρίζουμε δηλαδή τη συνολική συγκέντρωση οξωνίων και υδροξειδίων στο διάλυμα, οπότε μπορούμε εύκολα να υπολογίσουμε τα επιπρόσθετα ζητούμενα της άσκησης (συγκεντρώσεις ισορροπίας και βαθμούς ιοντισμού), χρησιμοποιώντας μόνο τις εκφράσεις των Κα και Κβ και χωρίς να αναφερθούμε στην ισορροπία αυτοιοντισμού του νερού.

Όσον αφορά στο πινακάκι, δεν έχω βάλει χ στα οξώνια και ψ στα υδροξείδια σκεπτόμενος ότι αυτό που με ενδιαφέρει και θα αντικαταστήσω στις εκφράσεις των Κα και Κβ είναι οι ολικές συγκεντρώσεις των ιόντων αυτών, τις οποίες τις ξέρω εξαρχής αφού Κα=Κβ και είναι 10^-7 Μ.

Δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός…

Απάντηση από τον/την Θρασύβουλος Μαχαίρας στις 16 Ιανουάριος 2015 στις 0:42

Θοδωρή νομίζω ότι πρέπει να πάρεις υπόψη σου και την ισορροπία υδροξυλίων-οξωνίων και να καταστρώσεις τις Κ.

Η “τυχαία” ισότητα των Κα και Κβ δε σημαίνει ότι αγνοείται η αντίδραση που αναφέρω.

Απλά σου κάνει το χ ίσο με το y.

Μπορεί και να κάνω λάθος αλλά νομίζω ότι πρέπει να ξαναδώσεις την άσκησή σου αλλιώς.

Οι Χημικοί του δικτύου θα πουν τί πρέπει να γίνει. Εγώ δεν έχω μεγαλύτερες άμυνες ούτε ισχυρότερες γνώσεις…

Απάντηση από τον/την Δήμος Φουνταλής στις 16 Ιανουάριος 2015 στις 1:28

Η σκέψη σου είναι απολύτως σωστή. Πράγματι, όταν Ka = Kb είναι δυνατό να υπολγιστούν οι συγκεντρώσεις του ασθενούς οξέος και της ασθενούς βάσης στο διάλυμα. Μια μικρή ένσταση: Τι νόημα έχει να μιλάμε για βαθμούς ιοντισμού ιόντων; Στο παρελθόν, σύμφωνα και με την ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία, ζητούσαμε τον βαθμό υδρόλυσης, αφού είχαμε ορίσει τη σταθερά υδόλυσης ως Κh = Kw/Ka.

Απάντηση από τον/την ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ στις 16 Ιανουάριος 2015 στις 4:23

Νομιζω εχει δίκιο ο Θρασύβουλος. Η ισσοροπια οξωνιων υδροξυλιων πρέπει να γραφεί.Αλωστε σε ολα τα διαλυματα κανονικα πρεπει να γραφεται και οταν ειναι αμελητεα κανουμε τις προσεγγίσεις.

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 16 Ιανουάριος 2015 στις 8:59

Καλημέρα συνάδελφοι.

Το θέμα μελέτης ενός διαλύματος άλατος, όπου και τα δύο ιόντα αντιδρούν με το νερό (υδρολύονται λέγαμε παλιότερα) έχει συζητηθεί αναλυτικά εδώ.

Θοδωρή κατανοώ τη σκέψη σου, άλλωστε είναι η κυρίαρχη άποψη πάνω στο θέμα τα τελευταία χρόνια.

Προσωπικά, πιστεύω ότι αν θέλουμε να βάλουμε στο “παιχνίδι” και αυτήν την περίπτωση πρέπει να το κάνουμε σωστά και όχι πρόχειρα.

Η θέση μου στο κείμενο : Εύρεση pΗ διαλύματος άλατος.

Απάντηση από τον/την Θοδωρής Βαχλιώτης στις 16 Ιανουάριος 2015 στις 20:27

Διονύση, Θρασύβουλε, Κώστα. Σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να κάνω μία πρόχειρη προσέγγιση του θέματος. Λυπάμαι αν έδωσα αυτήν την εντύπωση… Εξάλου νομίζω η παρουσία μου εδώ στο υλικό εδώ και περίπου ενάμισυ χρόνο δείχνει ότι δεν προσεγγίζω τα θέματα με τέτοια πρόθεση. Όπως ίσως θα έχετε παρατηρήσει, η ανάρτηση ασκήσεων από την πλευρά μου είναι σπάνια. Κι αυτό γιατί αναγνωρίζω το έλλειμμά μου στην ικανότητα δημιουργίας προτότυπων ασκήσεων. Αφήνω αυτή τη δουλειά σε άλλους συναδέλφους οι οποίοι έχουν πολύ περισσότερο ταλέντο, ικανότητα, γνώση και εμπειρία πάνω σε αυτό το θέμα από εμένα. Εγώ προσπαθώ να συνεισφέρω κυρίως συμμετέχοντας σε συζητήσεις και κάνοντας διάφορες παρατηρήσεις.

Ο λόγος Διονύση που δεν έκανα μία πλήρη επίλυση του θέματος είναι ότι, όπως αναφέρεις και εσύ, αυτό έχει ήδη γίνει από εκλεκτούς συναδέλφους. Έτσι, θεώρησα ότι απλά θα επαναλάμβανα πράγματα που έχουν συζητηθεί αναλυτικά. Εάν κάποιος θέλει, μπορεί πολύ εύκολα να δει αυτές τις συζητήσεις και να δεί πως γίνεται μία πλήρης επίλυση του προβλήματος. Το καινούριο που προσπάθησα να δείξω με την ανάρτησή μου και κυρίως με τη λύση που προτείνω είναι το πως ένας μαθητής της Γ λυκείου θα μπορούσε να προσεγγίσει ένα τέτοιο θέμα, με βάση αυτά που έχει διδαχθεί και μέσα στα όρια της ύλης του μαθήματος. Εάν αυτό δίνει την εικόνα μιας πρόχειρης προσέγγισης, λυπάμαι…

Απάντηση από τον/την ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ στις 16 Ιανουάριος 2015 στις 20:37

Θοδωρή δεν με χαλάει καθόλου ο τρόπος προσεγγισης.Μάλιστα μου αρεσε πολύ η ασκηση απλα νομιζω πρέπει να γραφει στη λύση και η ισορροπία του νερου.

Απάντηση από τον/την Διονύσης Μάργαρης στις 16 Ιανουάριος 2015 στις 21:09

Καλησπέρα Θοδωρή.

Το δικό μου σχόλιο, δεν είχε σκοπό να φέρω αντίρρηση στην ανάρτησή σου, ούτε να μιλήσω για πρόχειρη δουλειά εκ μέρους σου.

Άλλωστε έγραψα ότι ο τρόπος που το αντιμετώπισες είναι ο κυρίαρχος σήμερα.

Η δική μου παρέμβαση αποσκοπούσε να αναδείξει μια διαφωνία στην επικρατούσα λογική αντιμετώπισης του θέματος.

Να το πω αλλιώς. Το να μπορεί ένας μαθητής να καταλαβαίνει ότι ένα τέτοιο διάλυμα θα έχει pH=7 και αυτό να το χρησιμοποιήσει για να απαντήσει ας πούμε σε ένα ερώτημα θεωρίας, το θεωρώ θετικό και ότι πρέπει να γίνεται.

Το να θεωρείται όμως μαθηματική απόδειξη και πλήρως δικαιολογημένο ότι αφού οι δυο σταθερές είναι ίσες το pH είναι 7, δεν το θεωρώ σωστό.

 

Απάντηση από τον/την Σωτήρης Σωτηρίου στις 1 Φεβρουάριος 2015 στις 22:18

Καλησπέρα, θα ήθελα να αναφέρω την άποψη μου για το συγκεκριμένο θέμα, σαν άποψη ελάχιστης εμπειρίας. Δεν νομίζω οτι η παραπάνω άσκηση βρίσκεται στα πλαίσια της ύλης και απαιτεί πολύ πιο πολύπλοκη προσέγγιση για να απαντηθεί πλήρως. Όντως μπορεί να αποτελέσει απορία υποψηφίου αλλά ίσως θα ήταν καλύτερο να αναφερθεί η ουσία της, σαν θεωρητικό ερώτημα και όχι σαν απάντηση μέρους άσκησης, δηλαδή απλά προσδιορισμός pH, ως όξινου, βασικού ή ουδέτερου ανάλογα με τις σταθερές. Σας παραθέτω μια επίλυση που νομίζω οτι είναι επαρκής.

http://catalysis.gr/chemistry/acid-base/phofsolutions/NH4OAc.html