by 
Δημοσιεύτηκε από τον/την ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΓΡΑΜΑΤΖΑΚΗΣ στις 8 Μάιος 2016 και ώρα 14:00
Πολλές φορές ακούμε μια φωνή αγωνίας από τους μαθητές μας.
– Πως θα τα θυμάμαι κύριε …όλα αυτά;
Ναι έχουν δίκιο.
Η λέξη κλειδί είναι… ”Θυμάμαι”.
Ευχαριστώ
– Στους Ακούραστους Αγαπητούς Φίλους και Συναδέλφους
του Υλικού που μοιράζονται μαζί μας
Σκέψεις – Συναισθήματα – Ιδέες.
Ευχαριστώ
– Στους Αγαπητούς Μαθητές μας
γιατί μας κρατάνε …ακόμα ”Ζωντανούς”
Με ” δυο” στίχους :
” Και να που φτάσαμε εδώ … Χωρίς αποσκευές.
Μα μ’ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι….” Τάσος Λειβαδίτης.
Αντί για βιβλιογραφία
Αφιερώνεται στους Ακούραστους Φυσικούς και Αγαπητούς Φίλους και Συναδέλφους
Βαγγέλη Κουντούρη – Βαγγέλη Κορφιάτη – Γιάννη Κυριακόπουλο – Διονύση Μητρόπουλο
Θοδωρή Παπασγουρίδη – Πρόδρομο Κορκίζογλου – Δημήτρη Αναγνώστου – Παντελή Παπαδάκη Μανώλη Λαμπράκη
και στην ”Ψυχή” του Υλικού τον… Διονύση Μάργαρη.
Γιατί ιδέες τους με όλες τις μορφές αποτέλεσαν την Βιβλιογραφία
σ’ αυτή την εργασία.
Τα σχόλια
