by 
Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Γκενές Δημήτρης στις 16 Αύγουστος 2016 στις 0:22 στην ομάδα διαβάζοντας
Εκδόσεις Ενάλιος …2006
Αυτό το βιβλίο μου το χάρισε ο Βασίλης Κολώνιας.
370 σελίδες και – μην πιστεύετε αυτά που γράφει στο εξώφυλλο – δεν απευθύνεται μόνο σε αρχάριους αλλά και σε αυτούς αν είναι από αυτούς που μπορούν να προσπεράσουν όσα δεν καταλαβαίνουν και δεν έχουν σημασία για την συνέχεια.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που είναι γεμάτο ιστορίες , ανέκδοτα , γρίφους , πρακτική αριθμητική, θεωρίας αριθμών, πιθανότητες και στατιστική …ιστορίες για γραφικούς και για αγρίους …
Έμαθα ένα καινούριο τρόπο να πολλαπλασιάζω διψήφιους αριθμούς ( τον εφάρμοζαν Ρώσοι κτηνοτρόφοι και αγρότες μετά τον 10ο αιώνα !):
Έστω ότι θέλω να πολλαπλασιάσω 35×27
Γράφω δυο στήλες και αριστερά τον μικρότερο και σε κάθε γραμμή προς τα κάτω διαδοχικά το ακέραιο μέρος του πηλίκου του δια 2 ( αγνοώντας το υπόλοιπο ) ως να καταλήξω στο 1. Στην δεξιά στήλη τον μεγαλύτερο και στις κάτω γραμμές διαδοχικά τα γινόμενά επί 2.
Σβήνω όσες γραμμές περιέχουν περιέχουν στην αριστερή στήλη ζυγό αριθμό.
Προσθέτω τα κελιά της δεξιάς στήλης δεν έχουν διαγραφεί και ΙΔΟΥ το γινόμενο
27 x 35
13 70
6 140
3 280
1 560 +
=945
Ας δοκιμάσουμε και με το 18 x 46
18 x 46
9 92
4 184
2 368
1 736 +
=828
Μού άρεσε ούτε προπαίδεια ούτε πίνακες …
Με κούρασαν όμως ο μεγάλος όγκος του βιβλίου αλλά και τα πολλά μεταφραστικά , τυπογραφικά και αριθμητικά λάθη .
Με ξένισε και με εκνεύρισε το κεφάλαιο μαθηματικά και καθημερινότητα ( τα μαθηματικά δεν προσφέρονται δια πάσαν νόσο και πάσαν μ@#@%@&!α )
Με διασκέδασε αφάνταστα το κεφάλαιο με τις σύντομες ιστορίες από την ζωή των μεγάλων μαθηματικών.
Με απογοήτευσε η ένδεια πληροφοριών για τη προσφορά και τη σημασία της γεωμετρίας αλλά και η φτωχή και επιφανειακή αναφορά στον Αρχιμήδη ( γιουρήκα και μη μου τους κύκλους τάρατε )…μέχρι σημείο να αναρωτηθώ αν υπήρχε πρόθεση….Και μόνο για αυτό θα έψεγα τον συγγραφέα αν δεν δήλωνε εξ αρχής ότι έχει μόνο όσες μαθηματικές γνώσεις αποκτά κανείς στην μέση εκπαίδευση και όσες υποτίθεται ότι ψηλαφεί ένας φοιτητής οικονομικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μπιλμπάο ( απόφοιτος οικονομικών σπουδών )
Με ενθουσίασαν οι γρίφοι αλλά και πολλά στιγμιότυπα από την ιστορία των εικασιών και των θεωρημάτων ( μερικά μάλλον αποτελούν ευφυή μυθεύματα που αναπαράγονται χωρίς καμιά αναφορά σε ιστορικές πηγές )…
Εντυπωσιάστηκα από την απλότητα των μαθηματικων λύσεων σε κάποια (φαινομενικά) παράδοξα
Θέλω όμως να σταθώ σε ένα απόσπασμα του προλόγου : “ Τα μαθηματικά … δεν μας επιτρέπουν να εξερευνήσουμε κάποια απόμακρη περιοχή αυτού που ανέκαθεν υπάρχει . Αντιθέτως , συμβάλλουν στο να μας δείξουν το πόσο εξαρτάται αυτό που υπάρχει από τον τρόπο που υπάρχουμε εμείς.”
Αυτό μου θύμισε τις συσχετίσεις που με οδήγησε ο Carlo Rovelli στο βιβλίο του “Επτα Σύντομα Μαθήματα Φυσικής” που σχολίασα λίγο πριν
