Δημοσιεύτηκε από το χρήστη Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας στις 17 Ιανουάριος 2014 στις 15:06 στην ομάδα Φυσική Α΄Γυμνασίου
Η ιδέα
Η ιδέα με επισκέφτηκε κάπου στα τέλη Νοεμβρίου του 2013. Να φτιάξω «κάτι» συνολικό τόσο για τους χιλιάδες καθηγητές όσο και για τους δεκάδες χιλιάδες νεαρούς διδασκόμενους τη Φυσική στην Α ΄Γυμνασίου και να τους το προσφέρω. Και αυτό το ‘κάτι’ να συνιστά και πρόταση για ένα ψηφιακό βιβλίο. Θέλησα , ανεξάρτητα του αν τελικά το κατάφερα, η πρόταση να εμπεριέχει δροσιά, εικόνες από το σύνολο του πολιτισμού, γλώσσα κατανοητή όσο γίνεται, αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, υλικό για αξιολόγηση και πάνω απ όλα «δομή».
Η άποψη
Στα θεμέλια του εγχειρήματος βρίσκονται δύο κυρίως στοιχεία.
Το πρώτο είναι η φράση του Πουανκαρέ « Η επιστήμη οικοδομείται με τα γεγονότα όπως ένα σπίτι χτίζεται με τούβλα . .Αλλά η απλή συσσώρευση γεγονότων δεν είναι επιστήμη, όπως ένα σωρός από τούβλα δεν είναι σπίτι» .
Το δεύτερο είναι η πεποίθηση ότι το κέντρο μάζας της διδασκαλίας της Φυσικής βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην αισθητηριακή εμπειρία και στην – μέσα από διεργασίες νόησης -εννοιολογική οικοδόμηση.
Και η εμπειρία , είτε καθημερινή είτε οργανωμένη εργαστηριακή εμπειρία που ανακρίνει το Σύμπαν και περιμένει απαντήσεις από αυτό είναι μια γοητευτική και ταυτόχρονα πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στη δικαιοδοσία όσων προτείνουν «να κάνετε πειράματα και αυτό είναι Φυσική» .
Από την άλλη η μέσα από διεργασίες νόησης, εννοιολογική οικοδόμηση και ο ιστός που «όλα τα συνδέει» και λέγεται Φυσική είναι κατάφωρα αδικημένη στην πρόταση που έχει υποβληθεί άνωθεν με το όνομα «Φυσική με πειράματα», ενώ είναι περισσότερο «Πειράματα χωρίς Φυσική». Αξίζει να επισημάνω ότι «η Φυσική δεν υπάρχει χωρίς μετρήσεις αλλά οι μετρήσεις δεν είναι Φυσική», ότι «η Φυσική δεν υπάρχει χωρίς πειράματα αλλά τα πειράματα δεν είναι Φυσική» όπως και το τρίτο ότι «η Φυσική χωρίς έννοιες δεν υπάρχει αλλά οι έννοιες, μπορεί να συγκροτήσουν Φιλοσοφία, αλλά χωρίς τη συνάφεια με το εμπειρικό στοιχείο δεν συνιστούν Φυσική».” Διδάσκω φυσική” σημαίνει δημιουργώ ένα ευνοϊκό κλίμα στην αίθουσα διασκαλίας ή στο εργαστήριο και επιχειρώ να μυήσω του νέους ανθρώπους/μαθητές να μετασχηματίζουν τα εμπειρικά δεδομένα σε λογικομαθηματικές νοητικές δομές
Η εκπόνηση
Η εκπόνηση του προτεινόμενου δεν θα είχε υλοποιηθεί αν δεν είχα αφουγκραστεί τους προβληματισμούς ορισμένων πανεπιστημιακών δασκάλων αλλά και πολύ περισσότερων εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας στον σχετικό διάλογο που βρίσκεται σε εξέλιξη στο ylikonet. Στην αρτιότερη παρουσίαση συνέβαλαν και ορισμένα υψηλής ποιότητας applets του φίλου Ηλία Σιτσανλή.
Η ανάρτηση
Με αυτές τις σκέψεις, υποβάλλω το πόνημα το οποίο έχει προκύψει με την ελπίδα τα δικά σας θετικά η αρνητικά σχόλια αλλά και οι παρατηρήσεις σας θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια τελικά καλύτερη διαμόρφωσή του.
Η αφιέρωση
Το αφιερώνω στους εκπαιδευτικούς που συγκροτούν τη νησίδα ylikonet, νησίδα αντίστασης σε έναν ωκεανό μιας κοινωνίας που δεν μοιάζει με τα οράματά μας . . αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και μια παράξενη νησίδα που «ταξιδεύει», με πολικό αστέρα – η σταυρό του Νότου , όπως θά λεγε ο Νίκος Καββαδίας – την άποψη «το να μοιράζεσαι είναι καλό για όλους». . Γιατί τελικά πρόκειται για μία νησίδα που ταξιδεύει . . .
Για να το ανοίξετε να πατήσετε εδώ.
και δεύτερος σύνδεσμος εδώ
Το δεύτερο μέρος της παρουσίασης:
Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας
Και μια παραπομπή στη σελίδα ” η μέτρηση και το σφάλμα”.
Η ακρίβεια στις μετρήσεις. Ο γένους αρσενικού υπεύθυνος των μετρήσεων επιχειρεί να μετρήσει, με μονάδα το ένα εκατοστό, την απόσταση από την άκρη του μαγιό μέχρι το γόνατο. Αν η μέτρηση οδηγούσε σε περισσότερα cm από τα επιτρεπόμενα, η ποινή θα ήταν χρηματικό πρόστιμο στη γυναίκα που είχε τολμήσει να εμφανιστεί με τόσο κοντό μαγιό. Χώρος : Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, παραλία. Χρόνος :έτος 1920
![]()
