Στην πρώτη περίπτωση η γιατί να μην είναι η 2 προπανόλη και να είναι η αιθανόλη και αντίστροφα;
Στην δεύτερη περίπτωση γιατί να έχω το οξικό κάλιο και να μην έχω π.χ. το προπανικό κάλίο ή το βουτανικό κτλ;
τι με περιορίζει;
Αυτό το ευθύγραμμη καλύτερα να το έλεγες μη διακλαδισμένη, γιατί εγώ το σκέφτηκα ότι με απλούς δεσμούς μπορούμε να έχουμε το πολύ 2 άτομα C στην ευθεία!!!
Θα μελετήσω αύριο και το υπόλοιπο και θα επανέρθω.
Γεια σου Βασίλη Αν όπως λες έχουμε στην 1η περίπτωση Μ: CH3CH(OH)CH3 τότε Ν: CH3COONa που δεν οξειδώνεται
Στην 2η περίπτωση πρέπει η Μ με αφυδάτωση να δίνει μοναδικό προιόν ¨Αρα δε μπορει όπως λες να είναι N:CH3CH2COONa διότι η Μ: CH3CH2CH(OH)CH3 δε δίνει με αφυδάτωση μοναδικό προιον
Κώστα καλημέρα!
Τι να πω; ότι δεν έχεις δίκιο; φυσικά και έχεις.
Καλά χθες το βράδυ το ότι το Ν εμφανίζεται δύο φορές στο δεντράκι δεν το βλεπα (σήμερα το ‘δα)
Γι αυτό και η απορία μου ” Στην δεύτερη περίπτωση γιατί να έχω το οξικό κάλιο και να μην έχω π.χ. το προπανικό καλίο ή το βουτανικό κτλ; τι με περιορίζει; ”
Γενικά ένα πολύ καλό διαγώνισμα, καλύπτει όλη την έκταση της ύλης και με έξυπνα ερωτήματα.
Το Β1 ξεδιαλύνει το τι έχει καταλάβει κάποιος από ογκομέτρηση (λίγο η καμπύλη θέλει βελτίωση (την βελτίωσα στο επισυναπτόμενο pdf)), αλλά και από την Χ.Ι.
Το Β2 πολύ καλό και ασυνήθιστο με την κατάλυση.
Για το Γ1 τι να πω; πολύ έξυπνο με τις δύο περιπτώσεις (το βράδυ δεν είδα τα δύο Ν!!!!).
Το Γ2 μίγμα (στην πορεία) με πάσα στην ιοντική, πολύ καλός συνδυασμός.
Δ κλασικό καλύπτει μεγάλο μέρος της ύλης.
Γενικά ένα πολύ καλό διαγώνισμα για “ξετίναγμα” σε όλη την ύλη.
Ευχαριστούμε Κώστα!
Κώστα , φίλοι, καλησπέρα και χρόνια πολλά. Κώστα είναι περιττό να σε επαινέσω για το διαγώνισμά σου. Πραγματικά δε μπορώ να πω ποιο ερώτημα ξεχωρίζω γιατί είναι όλα εκπληκτικά. Θέλω όμως να εστιάσω στο Δ4 αii διότι με "τσιγκλάει". Θα κάνω μία μικρή παραλλαγή, ως υπόθεση, για να ρωτήσω το εξής: Ας υποθέσουμε ότι προσθέτουμε μεγαλύτερη ποσότητα Mg με το ίδιο μέγεθος κόκκων στο διάλυμα του HF. Προφανώς η συνολική επιφάνεια επαφής του Mg θα αυξηθεί. Δηλαδή θα αυξηθεί η συνολική επιφάνεια του Mg που είναι διαθέσιμη να έρθει σε επαφή με τα μόρια του HF αλλά και με τα υπάρχοντα στο διάλυμα Η+. Το ερώτημα είναι: θα αυξηθεί ο ρυθμός παραγωγής Η2, δηλαδή ο αριθμός μορίων Η2 που σχηματίζονται στη μονάδα του χρόνου; Εγώ λέω ναι. Θα αυξηθεί ο ρυθμός παραγωγής ιόντων F-; Εγώ λέω ναι. Θα αυξηθεί επομένως η ταχύτητα της αντίδρασης, όπως την ορίζουμε, δηλαδή ως ρυθμός μεταβολής συγκέντρωσης κάποιου σώματος της αντίδρασης; Εγώ λέω ναι.
ΌΛΟΙ όμως θα πούνε ότι η ταχύτητα της αντίδρασης θα παραμείνει σταθερή με την προσθήκη κι άλλης ποσότητας στερεού Mg. Γιατί;;;; Μάλλον γιατί η επιφάνεια επαφής ανά μονάδα μάζαςστερεού Mg είναι σταθερή. Ναι, αλλά αυτό το μέγεθος δεν εκφράζει την ταχύτητα της αντίδρασης, όπως την ορίζουμε (ρυθμός μεταβολής συγκέντρωσης).
Επίσης ένα σχόλιο για το Β2 δ. Η μάζα του καταλύτη προφανώς με την ολοκλήρωση της αντίδρασης δεν έχει μεταβληθεί. Τι ακριβώς όμως γίνεται κατά τη διάρκεια της αντίδρασης; Αν υποθέσουμε ότι το πρώτο στάδιο του μηχανισμού, όπου ο καταλύτης αντιδρά, προηγείται χρονικά του δεύτερου, στο οποίο αναγεννάται ο καταλύτης. Δε θα υπάρχει χρονική στιγμή, κλάσμα του νανοσεκόντ, όπου η ποσότητα του καταλύτη θα έχει μεταβληθεί; Είναι πραγματικά σωστό ότι η μάζα του καταλύτη, σε κάθε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της αντίδρασης, είναι πάντα σταθερή;
Γι’ αυτό ρωτάω για ρυθμό παραγωγής φυσαλίδων (αν ρίξω 2 ντεπόν στο νερό ο ρυθμός παραγωγής φυσαλίδων θα είναι μεγαλύτερος απ ότι αν ρίξω 1 ντεπόν;)
Τώρα για τη γραφική παράσταση στον καταλύτη ένα διάγραμμα με t σε ns θα ήταν σωστό να περιλαμβάνει την ακαριαία μεταβολή της m του καταλύτη. Απλά ένα διάγραμμα όμως με t π.χ. σε sή minή hγραφικά δε θα μπορούσε να το δείξει αυτό. Δες εδώ KEE στα παλιά κριτήρια αξιολόγησης της ΚΕΕ που διδάσκαμε την ερ. 29
Και τέλος πάντων, εκεί πρέπει να το πάμε; Δηλαδή, να είναι μεγάλη η μονάδα μέτρησης χρόνου για να μη φαίνονται στο διάγραμμα οι μεταβολές που γίνονται; Είναι, και επιστημονικά και διδακτικά, σωστό αυτό;
Κώστα καλησπέρα.
Αρκετός κόσμος περιμένει τα διαγωνίσματά σου αυτή την περίοδο.
Θα επανέρθω όταν το μελετήσω πιο αναλυτικά.
Κώστα καλημέρα!
Στο Γ1 έχω ένα πρόβλημα
Στην πρώτη περίπτωση η γιατί να μην είναι η 2 προπανόλη και να είναι η αιθανόλη και αντίστροφα;
Στην δεύτερη περίπτωση γιατί να έχω το οξικό κάλιο και να μην έχω π.χ. το προπανικό κάλίο ή το βουτανικό κτλ;
τι με περιορίζει;
Αυτό το ευθύγραμμη καλύτερα να το έλεγες μη διακλαδισμένη, γιατί εγώ το σκέφτηκα ότι με απλούς δεσμούς μπορούμε να έχουμε το πολύ 2 άτομα C στην ευθεία!!!
Θα μελετήσω αύριο και το υπόλοιπο και θα επανέρθω.
Καλό βράδυ!
Γεια σου Βασίλη Αν όπως λες έχουμε στην 1η περίπτωση Μ: CH3CH(OH)CH3 τότε Ν: CH3COONa που δεν οξειδώνεται
Στην 2η περίπτωση πρέπει η Μ με αφυδάτωση να δίνει μοναδικό προιόν ¨Αρα δε μπορει όπως λες να είναι N:CH3CH2COONa διότι η Μ: CH3CH2CH(OH)CH3 δε δίνει με αφυδάτωση μοναδικό προιον
Κώστα συγχαρητήρια για το υπερπλήρες διαγώνισμα. Όλα τα θεματα όμορφα και δυνατά ! Αγαπημένα :
Β2-Β3-Γ2-Δ2-Δ4
Ευχαριστούμε και πάλι μπράβο !
Κώστα συγχαρητήρια για το πολύ σημαντικό καθιερωμένο επαναληπτικό διαγώνισμά σου!
Κώστα καλημέρα!

Τι να πω; ότι δεν έχεις δίκιο; φυσικά και έχεις.
Καλά χθες το βράδυ το ότι το Ν εμφανίζεται δύο φορές στο δεντράκι δεν το βλεπα (σήμερα το ‘δα)
Γι αυτό και η απορία μου ” Στην δεύτερη περίπτωση γιατί να έχω το οξικό κάλιο και να μην έχω π.χ. το προπανικό καλίο ή το βουτανικό κτλ; τι με περιορίζει; ”
Γενικά ένα πολύ καλό διαγώνισμα, καλύπτει όλη την έκταση της ύλης και με έξυπνα ερωτήματα.
Το Β1 ξεδιαλύνει το τι έχει καταλάβει κάποιος από ογκομέτρηση (λίγο η καμπύλη θέλει βελτίωση (την βελτίωσα στο επισυναπτόμενο pdf)), αλλά και από την Χ.Ι.
Το Β2 πολύ καλό και ασυνήθιστο με την κατάλυση.
Για το Γ1 τι να πω; πολύ έξυπνο με τις δύο περιπτώσεις (το βράδυ δεν είδα τα δύο Ν!!!!).
Το Γ2 μίγμα (στην πορεία) με πάσα στην ιοντική, πολύ καλός συνδυασμός.
Δ κλασικό καλύπτει μεγάλο μέρος της ύλης.
Γενικά ένα πολύ καλό διαγώνισμα για “ξετίναγμα” σε όλη την ύλη.
Ευχαριστούμε Κώστα!
Κώστα , φίλοι, καλησπέρα και χρόνια πολλά. Κώστα είναι περιττό να σε επαινέσω για το διαγώνισμά σου. Πραγματικά δε μπορώ να πω ποιο ερώτημα ξεχωρίζω γιατί είναι όλα εκπληκτικά. Θέλω όμως να εστιάσω στο Δ4 αii διότι με "τσιγκλάει". Θα κάνω μία μικρή παραλλαγή, ως υπόθεση, για να ρωτήσω το εξής: Ας υποθέσουμε ότι προσθέτουμε μεγαλύτερη ποσότητα Mg με το ίδιο μέγεθος κόκκων στο διάλυμα του HF. Προφανώς η συνολική επιφάνεια επαφής του Mg θα αυξηθεί. Δηλαδή θα αυξηθεί η συνολική επιφάνεια του Mg που είναι διαθέσιμη να έρθει σε επαφή με τα μόρια του HF αλλά και με τα υπάρχοντα στο διάλυμα Η+. Το ερώτημα είναι: θα αυξηθεί ο ρυθμός παραγωγής Η2, δηλαδή ο αριθμός μορίων Η2 που σχηματίζονται στη μονάδα του χρόνου; Εγώ λέω ναι. Θα αυξηθεί ο ρυθμός παραγωγής ιόντων F-; Εγώ λέω ναι. Θα αυξηθεί επομένως η ταχύτητα της αντίδρασης, όπως την ορίζουμε, δηλαδή ως ρυθμός μεταβολής συγκέντρωσης κάποιου σώματος της αντίδρασης; Εγώ λέω ναι.
ΌΛΟΙ όμως θα πούνε ότι η ταχύτητα της αντίδρασης θα παραμείνει σταθερή με την προσθήκη κι άλλης ποσότητας στερεού Mg. Γιατί;;;; Μάλλον γιατί η επιφάνεια επαφής ανά μονάδα μάζας στερεού Mg είναι σταθερή. Ναι, αλλά αυτό το μέγεθος δεν εκφράζει την ταχύτητα της αντίδρασης, όπως την ορίζουμε (ρυθμός μεταβολής συγκέντρωσης).
Επίσης ένα σχόλιο για το Β2 δ. Η μάζα του καταλύτη προφανώς με την ολοκλήρωση της αντίδρασης δεν έχει μεταβληθεί. Τι ακριβώς όμως γίνεται κατά τη διάρκεια της αντίδρασης; Αν υποθέσουμε ότι το πρώτο στάδιο του μηχανισμού, όπου ο καταλύτης αντιδρά, προηγείται χρονικά του δεύτερου, στο οποίο αναγεννάται ο καταλύτης. Δε θα υπάρχει χρονική στιγμή, κλάσμα του νανοσεκόντ, όπου η ποσότητα του καταλύτη θα έχει μεταβληθεί; Είναι πραγματικά σωστό ότι η μάζα του καταλύτη, σε κάθε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της αντίδρασης, είναι πάντα σταθερή;
Γεια σου Θοδωρή
Γι’ αυτό ρωτάω για ρυθμό παραγωγής φυσαλίδων (αν ρίξω 2 ντεπόν στο νερό ο ρυθμός παραγωγής φυσαλίδων θα είναι μεγαλύτερος απ ότι αν ρίξω 1 ντεπόν;)
Τώρα για τη γραφική παράσταση στον καταλύτη ένα διάγραμμα με t σε ns θα ήταν σωστό να περιλαμβάνει την ακαριαία μεταβολή της m του καταλύτη. Απλά ένα διάγραμμα όμως με t π.χ. σε s ή min ή h γραφικά δε θα μπορούσε να το δείξει αυτό. Δες εδώ KEE στα παλιά κριτήρια αξιολόγησης της ΚΕΕ που διδάσκαμε την ερ. 29
Κώστα, θεωρώ ότι, αν ρίξω 2 ντεπόν στο νερό, ο ρυθμός παραγωγής φυσαλίδων θα είναι μεγαλύτερος (διπλάσιος) απ ότι αν ρίξω 1 ντεπόν…
Όσον αφορά στην ερώτηση της ΚΕΕ, δε σημαίνει ότι είναι και θέσφατο! Στην ερώτηση της ΚΕΕ, π.χ. δεν υπάρχουν μονάδες χρόνου…
Και τέλος πάντων, εκεί πρέπει να το πάμε; Δηλαδή, να είναι μεγάλη η μονάδα μέτρησης χρόνου για να μη φαίνονται στο διάγραμμα οι μεταβολές που γίνονται; Είναι, και επιστημονικά και διδακτικά, σωστό αυτό;
Το πολλαπλής επιλογής με τον καταλύτη έχει μοναδική απάντηση το i (αφού ο άξονας χρόνου δεν έχει μονάδες)
Δε νομίζω ότι προκαλεί (ως πολλαπλής επιλογής) καμμία σύγχυση στον μαθητή αφού οι άλλες επιλογές είναι σίγουρα λάθος.