Μήτσο όταν κοιτάζω τα παιδιά στην τάξη προσέχω όταν λέω "Η φορά είναι προς τα δεξιά".
Διότι το καροτσάκι εγώ το βλέπω να πηγαίνει προς τα αριστερά. Ίσως θα έπρεπε να πω "Προς τη Ιερά οδό" και όχι προς την Αγία Ελεούσα, ώστε να αρθεί κάθε παρανόηση.
Αν καλέσουμε και τους τέσσερις να πάνε την άλλη μέρα να δείξουν την θέση που είδαν να κάθεται ο τζίτζηκας και οι τέσσερεις θα συμφωνήσουν.
Αν δεν ήταν έτσι θα παραβιαζόταν βασική αρχή της Φυσικής με την οποία αποσαφηνίζεται τι σημαίνει σχετικότητα στην φυσική : "Τα αποτελέσματα οποιουδήποτε πειράματος δεν εξαρτώνται από την χωρική και χρονική θέση του εργαστηρίου και οι παρατηρήσεις σχετίζονται μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο ώστε οι περιγραφές να επιβεβαιώνουν τους ίδιους φυσικούς νόμους"
Με βάση την παραπάνω αρχή αποδεικνύονται οι Αρχές διατήρησεις Ενέργειας και Ορμής.
Επειδή όλες οι περιγραφές οφείλουν να ζντιστοιχούν στην ίδια θέση ενός αντικειμένου κάθε στιγμή …για το λόγο αυτό και όλες οι περιγραφές της μεταβολής θέση οφείλουν να περιγράφουν το ίδιο φαινόμενο.
Το φαινόμενο της μεταβολής της θέσης ονομάζεται κίνηση. Όλες οι περιγραφές αντιστοιχούν σε μια την ίδια κίνηση αν είναι σωστές και όχι σε πολλές διαφορετικές κινήσεις .
Και επειδή αυτά πιστεύω πως λέει η επιστήμη και επειδή η επιστήμη δεν είναι θέμα πίστης αν δεν πιστεύυν και οι άλλοι το ίδιο … κάποιος έχει λάθος . Ή οι οπαδοί των πολλών ταυτόχρονων κινήσεων ή εγώ είμαστε λάθος. Νόμος της "Αριστοτελικής τρίτου αποκλείσεως"
Ένας μέρμηγκας, Καλοκαίρι, δουλεύει όλη μέρα μαζεύοντας καρπούς και εφόδια για τον Χειμώνα και τα φέρνει στη φωλιά του και κάποια στιγμή περνάει ένας τζίτζικας
-μα τι, κάνεις, του λέει, σταμάτα τη δουλειά, έλα μαζί μου για μπάνιο
-όχι, γιατί πρέπει να μαζέψω καρπούς για το Χειμώνα που θα' ρθει, απαντάει ο μέρμηγκας
-καλά είσαι κορόϊδο, λέει ο τζίτζικας και φεύγει
Συνεχίζει να δουλεύει ασταμάτητα ο μέρμηγκας, ξαναπερνάει ο τζίτζικας, με σπορ αυτοκίνητο αυτή τη φορά και μια πανέμορφη μικρούλα δίπλα
-ακόμα δουλεύεις ρε κορόϊδο, λέει, εγώ με τη μικρά πάμε 10ήμερο σε παραλιακό ξενοδοχείο 5 αστέρων, έλα και συ, δικά μου τα έξοδα
-μα, δεν γίνεται, διότι θα' ρθει ο Χειμώνας, πρέπει να κάνω κουμάντο για τροφή, για θέρμανση, λέει ο μέρμηγκας και από μέσα του σκέπτεται χαιρέκακα ότι τώρα ναι, αλλά θα περάσει άσχημα ο τζίτζικας τον Χειμώνα. "όλα εδώ πλερώνονται"…
Περνάει καιρός, έρχεται βαρύς ο Χειμώνας, ο μέρμηγκας μέσα στη φωλιά του έχει θέρμανση, έχει τροφή, οπότε ξαναπερνάει ο τζίτζικας, με τζιπ 4Χ4 και δυό μικρούλες μέσα, γούνες, ποτά, τσιγάρα, χλιδή…
-πώς αντέχεις μέσα στην τρύπα σου ρε, του λέει, με τις μικρές πάμε μια βδομάδα σε πανάκριβο σαλέ στα χιόνια, έλα μαζί, κερνάω
-όχι, μα όχι, δεν έρχομαι, δεν έρχομαι, απαντάει έξω φρενών ο μέρμηγκας, αλλά άμα συναντήσεις πουθενά κάποιον Αίσωπο να τους πεις ότι είναι και πολύ, μα πολύ μ@λ@κ@ς με τους μύθους που γράφει…
Μήτσο ο νόμος της "τρίτου αποκλείσεως" δεν περιλαμβάνει την περίπτωση εκείνη στην οποία υπάρχει γλωσσική διαφορά:
-Ένα κουράδι.
-Όχι είναι αρνί.
Όταν λες:
Όλες οι περιγραφές αντιστοιχούν σε μια την ίδια κίνηση αν είναι σωστές και όχι σε πολλές διαφορετικές κινήσεις .
τι εννοείς;
Ότι ένα είναι το φαινόμενο, ένας ο τζίτζικας και ότι όλοι θα τον δουν να ζει ή να πεθαίνει;
Προφανώς ναι. Η σχετικότητα δεν οδηγεί σε παραλογισμούς.
Όμως βλέπουν όλοι την ίδια κίνηση όταν ο ένας μιλάει για ταλάντωση οριζόντια, ο άλλος για ταλάντωση κατακόρυφη, ο άλλος για κυκλική κίνηση, ο άλλος για διακρότημα, ο άλλος για ευθύγραμμη ομαλή κίνηση κ.λ.π.;
Κινήσεις με διαφορετικές εξισώσεις και τροχιές ταυτίζονται διότι είναι περιγραφές του ίδιου φαινομένου;
Έστω!
Πάμε στον Αριστοτέλη:
Αν εννοείς ότι οι παραπάνω κινήσεις είναι οι ίδιες διότι περιγράφουν την ζωή του ίδιου τζίτζηκα και εμείς οι οπαδοί τις διαφοροποιούμε λόγω διαφορετικών τροχιών και εξισώσεων, έχουμε κλασική περίπτωση άλλης γλώσσας. Όπως στην περίπτωση προβάτου-κουραδίου.
Πάντως Το Εκπαιδευτικό σύστημα χτίστηκε στο νεώτερο Ελληνικό Κράτος ώστε να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα σαν αυτή που περιγράφει ο Βυζάντιος στο θεατρικό έργο ” Βαβυλωνία”.
Και κύλισαν τα χρόνια με κόπους θυσίες και ειδική αποστολή στα Σχολειά και άλλες πιο “βίαιες” πολιτικές για να εξασφαλιστεί μια ομοιογένεια που να εξασφαλίζει μια συνεννόηση του κράτους με τους πολίτες του ( ή μήπως υπηκόους όπως τους έλεγε η Αμαλία )
Δεν είμαι υπέρ μέτρων ομοιογένειας σκέψης και γλώσσας και κουλτούρας αλλά … Αλλά στην Εκπαίδευση θα ήταν καλό να εξασφαλίσουμε μια κοινή γλώσσα .
Ας αποφύγουμε περιφράσεις που μπορεί να μπερδεύουν
Όντως και ο Αριστοτέλης χρησιμοποίησε παράδειγμα δυο ταυτόχρονων κινήσεων ( ναύτης “επί νηός” ). Και ο Γαλιλαίος στην “τρίτη ημέρα” του ββλίου του “Διάλογος για τις δυο νέες επιστήμες” αναλύει το παράδειγμα των δυο ταυτόχρονων κινήσεων για την ελεύθερη πτώση από πλοίο κινούμενο. Αλλά αν αρχίσουμε να αναπαράγουμε χωρίς το φίλτρο του εκπαιδευτικού μετασχηματισμού όλα αυτά το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό.
Ο στόχος μας δεν είναι να ανιχνεύσουμε ιστορικές διαδρομές της φυσικής . Ας βρούμε μια κοινή γλώσσα που να μην δημιουργεί παρανοήσεις. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μιλήσουμε για την δυνατότητα να μελετήσει ένας παρατηρητής μια κίνηση μέσω των κινητικών μεγεθών που παρατηρούν άλλοι παρατηρητές… Αντί της σύντομης περίφρασης “εκτελεί ταυτόχρονα δυο κινήσεων” ας πούμε ότι “η κίνηση περιγράφεται από δυο εξισώσεις ” τόσο δύσκολο είναι ; Ας πούμε και δυο φράσεις παραπάνω για τους παρατηρητές … Δεν χαλασε ο κόσμος …
Καθόλου καταστροφικό. Καθόλου ανίχνευση ιστορικών διαδρομών της Φυσικής.
Ήταν το σωτήριον έτος 1974-1975 όταν διδάχτηκα δυνάμεις αδρανειακές δυνάμεις. Όταν καταλαβαίναμε ότι κάποιος βλέπει κάτι να περιστρέφεται και κάποιος άλλος να είναι ακίνητο.
Δυο χρόνια πριν (1972-1973) διδαχτήκαμε σχετικές κινήσεις. Ολοφάνερο το ότι ένας βλέπει μεγάλη ταχύτητα και άλλος μικρότερη ή ακινησία.
Συμφωνώ στο ότι πρέπει να βρούμε μια κοινή γλώσσα. Αυτή πρέπει να είναι αυτή των "πιστών" της μιάς κίνήσεως;
Λες μετά:
Αντί της σύντομης περίφρασης «εκτελεί ταυτόχρονα δυο κινήσεων» ας πούμε ότι «η κίνηση περιγράφεται από δυο εξισώσεις » τόσο δύσκολο είναι ;
Όπως λέμε:
-Το γουδί, το γουδοχέρι και τον κόπανο στο χέρι.
Μα τόσες φορές είχα πει ότι αυτό είναι η Καρτεσιανή αντιμετώπιση. Που είναι φυσικά μια χαρά.
Όμως υπάρχει και η άλλη θέση που δεν αντιμετωπίζει τις κινήσεις ως εξισώσεις συντεταγμένων.
Το σχόλιο του Γιάννη Μήτση είναι εντελώς χαρακτηριστικό.
Στο ξαναλέω ένα σώμα βρίσκεται κάθε στιγμή στην ΜΙΑ θέση. Ακόμα και αν δώσεις 4 διαφορετικές περιγραφές της θέσης του. Η ίδια θέση περιγράφεται. Για τον λόγο αυτό 4 διαφορετικές περιγραφές της μεταβολής θέσης ενός αντικειμένου περιγράφουν την ίδια μεταβολή θέσης. Και 4 διαφορετικές περιγραφές της κίνησης περιγράφουν ΜΙΑ και ΜΟΝΟ αλλαγή θέσεων . Η περιγραφή μπορεί να είναι διαφορετική αλλά αντστοιχεί στο ίδιο συμβάν στον έξω κόσμο. Ο καθένας παρουσιάζει με διαφορετικό τρόπο ένα συμβαν όχι ταυτόχρονα 4 συμβάντα
Για εσένα το αντικείμενο μελέτης και η περιγραφή του ταυτίζονται. Μιλάς και για τα δυο χωρίς να τα διακρίνεις .
Για σένα κίνηση είναι αυτό που προβάλλεις από μια εξίσωση ( δυο εξισώσης δυο ταυτόχρονες κινήσεις). Για μένα οι εξισώσεις είναι διαφορετικές περιγραφές της ίδιας κίνησης
Άρα δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε.
Αν για τον Γιάννη Μήτση είναι θέμα προτίμησης και αισθητικής για μένα είναι θέμα φιλοσοφίας .
Σταματώ εδώ.
Ίσως κακώς το ξεκίνησα. Αν είναι έτσι ζητώ συγνώμη από όσους ταλαιπώρησα.
Αντίθετα χρειάζονται τέτοια διότι δίνεται η ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε πράγματα που αφήσαμε στη μπάντα. Πράγματα που επανέρχονται με ενστάσεις των πιστών της μίας κίνησης.
Ουδείς είπε ότι η πραγματικότητα δεν είναι μία. Αυτήν την στιγμή όλοι οι παρατηρητές με βλέπουν να κάθομαι σε μια καρέκλα και να πληκτρολογώ το ίδιο κείμενο. Ουδείς με βλέπει να πληκτρολογώ το "Λόλα να ένα μήλο".
Όμως ένας με βλέπει ακίνητο, άλλος περιστρεφόμενο, άλλος να "γράφω" διακρότημα, άλλος κυκλοειδές. Κινήσεις με διαφορετικές τροχιές δεν ταυτίζονται επειδή αναφέρονται στο ίδιο συμβάν. Η κίνηση δεν είναι το συμβάν.
Διαβάζουμε στον Αλεξόπουλο:
Το αποτέλεσμα μιας κινήσεως δεν μεταβάλλεται εάν το κινητόν εκτελεί ταυτοχρόνως και άλλην κίνησιν.
Εκπαιδευόμενοι μάθαμε την γλώσσα αυτήν και καταλαβαίνουμε τι σημαίνει. Δεν είναι θέμα φιλοσοφίας η επιλογή αυτή.
Μια μέθοδος αντιμετώπισης προβλημάτων επιλέγεται ή όχι. Δεν υπάρχει μία μόνο σωστή.
Μήτσο όταν κοιτάζω τα παιδιά στην τάξη προσέχω όταν λέω "Η φορά είναι προς τα δεξιά".
Διότι το καροτσάκι εγώ το βλέπω να πηγαίνει προς τα αριστερά. Ίσως θα έπρεπε να πω "Προς τη Ιερά οδό" και όχι προς την Αγία Ελεούσα, ώστε να αρθεί κάθε παρανόηση.
Ο Γιώργος πως κοιτάζει;
Ακόμα μέχρι να μιλήσουν ο τζίτζηκας μετακινείται σε σημαντικές αποστάσεις.
Θα μπορούσε δηλαδή κάθε παιδί να δώσει εντελώς διαφορετική θέση.
Επίσης θα μπορούσε η αρχή της μπουγάδας και η γωνία του σπιτιού να είναι το ίδιο σημείο.
Μου φέρνει στο νου τα γνωστά:
-Ο παππάς και η παπαδιά, ο Γιάννης και η Μαρία έχουν…..
-Γερανοί πετούσανε, τι πολλοί που ήτανε! Ένας ……
-Οι γιατροί του κέντρου υγείας έχουν αδελφό εμένα. Εγώ όμως δεν έχω αδελφούς. Πως γίνεται;
Καλησπέρα Γιάννη.
Μήπως οι γιατροί του ΚΥ είναι γένους θηλυκού;
Φυσικά είναι κυρίες.
Οι γερανοί είναι τρεις, ο παππάς λέγεται Γιάννης και η παπαδιά Μαρία.
Ενημερώθηκαν και στο αρχείο οι απαντήσεις μου.
Οι απανήσεις μου:
Σωστές είναι οι : Α2 , Α4 , Β2 , Β5
Προφανώς η θέση του τζίτζηκα είναι μια.
Αν καλέσουμε και τους τέσσερις να πάνε την άλλη μέρα να δείξουν την θέση που είδαν να κάθεται ο τζίτζηκας και οι τέσσερεις θα συμφωνήσουν.
Αν δεν ήταν έτσι θα παραβιαζόταν βασική αρχή της Φυσικής με την οποία αποσαφηνίζεται τι σημαίνει σχετικότητα στην φυσική : "Τα αποτελέσματα οποιουδήποτε πειράματος δεν εξαρτώνται από την χωρική και χρονική θέση του εργαστηρίου και οι παρατηρήσεις σχετίζονται μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο ώστε οι περιγραφές να επιβεβαιώνουν τους ίδιους φυσικούς νόμους"
Με βάση την παραπάνω αρχή αποδεικνύονται οι Αρχές διατήρησεις Ενέργειας και Ορμής.
Επειδή όλες οι περιγραφές οφείλουν να ζντιστοιχούν στην ίδια θέση ενός αντικειμένου κάθε στιγμή …για το λόγο αυτό και όλες οι περιγραφές της μεταβολής θέση οφείλουν να περιγράφουν το ίδιο φαινόμενο.
Το φαινόμενο της μεταβολής της θέσης ονομάζεται κίνηση. Όλες οι περιγραφές αντιστοιχούν σε μια την ίδια κίνηση αν είναι σωστές και όχι σε πολλές διαφορετικές κινήσεις .
Και επειδή αυτά πιστεύω πως λέει η επιστήμη και επειδή η επιστήμη δεν είναι θέμα πίστης αν δεν πιστεύυν και οι άλλοι το ίδιο … κάποιος έχει λάθος . Ή οι οπαδοί των πολλών ταυτόχρονων κινήσεων ή εγώ είμαστε λάθος. Νόμος της "Αριστοτελικής τρίτου αποκλείσεως"
Καλό βράδυ
καλησπέρα σε όλους
Ένας μέρμηγκας, Καλοκαίρι, δουλεύει όλη μέρα μαζεύοντας καρπούς και εφόδια για τον Χειμώνα και τα φέρνει στη φωλιά του και κάποια στιγμή περνάει ένας τζίτζικας
-μα τι, κάνεις, του λέει, σταμάτα τη δουλειά, έλα μαζί μου για μπάνιο
-όχι, γιατί πρέπει να μαζέψω καρπούς για το Χειμώνα που θα' ρθει, απαντάει ο μέρμηγκας
-καλά είσαι κορόϊδο, λέει ο τζίτζικας και φεύγει
Συνεχίζει να δουλεύει ασταμάτητα ο μέρμηγκας, ξαναπερνάει ο τζίτζικας, με σπορ αυτοκίνητο αυτή τη φορά και μια πανέμορφη μικρούλα δίπλα
-ακόμα δουλεύεις ρε κορόϊδο, λέει, εγώ με τη μικρά πάμε 10ήμερο σε παραλιακό ξενοδοχείο 5 αστέρων, έλα και συ, δικά μου τα έξοδα
-μα, δεν γίνεται, διότι θα' ρθει ο Χειμώνας, πρέπει να κάνω κουμάντο για τροφή, για θέρμανση, λέει ο μέρμηγκας και από μέσα του σκέπτεται χαιρέκακα ότι τώρα ναι, αλλά θα περάσει άσχημα ο τζίτζικας τον Χειμώνα. "όλα εδώ πλερώνονται"…
Περνάει καιρός, έρχεται βαρύς ο Χειμώνας, ο μέρμηγκας μέσα στη φωλιά του έχει θέρμανση, έχει τροφή, οπότε ξαναπερνάει ο τζίτζικας, με τζιπ 4Χ4 και δυό μικρούλες μέσα, γούνες, ποτά, τσιγάρα, χλιδή…
-πώς αντέχεις μέσα στην τρύπα σου ρε, του λέει, με τις μικρές πάμε μια βδομάδα σε πανάκριβο σαλέ στα χιόνια, έλα μαζί, κερνάω
-όχι, μα όχι, δεν έρχομαι, δεν έρχομαι, απαντάει έξω φρενών ο μέρμηγκας, αλλά άμα συναντήσεις πουθενά κάποιον Αίσωπο να τους πεις ότι είναι και πολύ, μα πολύ μ@λ@κ@ς με τους μύθους που γράφει…
Μήτσο ο νόμος της "τρίτου αποκλείσεως" δεν περιλαμβάνει την περίπτωση εκείνη στην οποία υπάρχει γλωσσική διαφορά:
-Ένα κουράδι.
-Όχι είναι αρνί.
Όταν λες:
Όλες οι περιγραφές αντιστοιχούν σε μια την ίδια κίνηση αν είναι σωστές και όχι σε πολλές διαφορετικές κινήσεις .
τι εννοείς;
Ότι ένα είναι το φαινόμενο, ένας ο τζίτζικας και ότι όλοι θα τον δουν να ζει ή να πεθαίνει;
Προφανώς ναι. Η σχετικότητα δεν οδηγεί σε παραλογισμούς.
Όμως βλέπουν όλοι την ίδια κίνηση όταν ο ένας μιλάει για ταλάντωση οριζόντια, ο άλλος για ταλάντωση κατακόρυφη, ο άλλος για κυκλική κίνηση, ο άλλος για διακρότημα, ο άλλος για ευθύγραμμη ομαλή κίνηση κ.λ.π.;
Κινήσεις με διαφορετικές εξισώσεις και τροχιές ταυτίζονται διότι είναι περιγραφές του ίδιου φαινομένου;
Έστω!
Πάμε στον Αριστοτέλη:
Αν εννοείς ότι οι παραπάνω κινήσεις είναι οι ίδιες διότι περιγράφουν την ζωή του ίδιου τζίτζηκα και εμείς οι οπαδοί τις διαφοροποιούμε λόγω διαφορετικών τροχιών και εξισώσεων, έχουμε κλασική περίπτωση άλλης γλώσσας. Όπως στην περίπτωση προβάτου-κουραδίου.
Καλησπέρα Βαγγέλη.
Γεια σου Βαγγέλη
έξυπνη η … “παραλλαγή” του μύθου.
Γειά σου Γιάννη
Εντάξει Γιάννη ας πούμε ότι είναι θέμα Γλώσσας …
Πάντως Το Εκπαιδευτικό σύστημα χτίστηκε στο νεώτερο Ελληνικό Κράτος ώστε να αντιμετωπίσει μια πραγματικότητα σαν αυτή που περιγράφει ο Βυζάντιος στο θεατρικό έργο ” Βαβυλωνία”.
Και κύλισαν τα χρόνια με κόπους θυσίες και ειδική αποστολή στα Σχολειά και άλλες πιο “βίαιες” πολιτικές για να εξασφαλιστεί μια ομοιογένεια που να εξασφαλίζει μια συνεννόηση του κράτους με τους πολίτες του ( ή μήπως υπηκόους όπως τους έλεγε η Αμαλία )
Δεν είμαι υπέρ μέτρων ομοιογένειας σκέψης και γλώσσας και κουλτούρας αλλά … Αλλά στην Εκπαίδευση θα ήταν καλό να εξασφαλίσουμε μια κοινή γλώσσα .
Ας αποφύγουμε περιφράσεις που μπορεί να μπερδεύουν
Όντως και ο Αριστοτέλης χρησιμοποίησε παράδειγμα δυο ταυτόχρονων κινήσεων ( ναύτης “επί νηός” ). Και ο Γαλιλαίος στην “τρίτη ημέρα” του ββλίου του “Διάλογος για τις δυο νέες επιστήμες” αναλύει το παράδειγμα των δυο ταυτόχρονων κινήσεων για την ελεύθερη πτώση από πλοίο κινούμενο. Αλλά αν αρχίσουμε να αναπαράγουμε χωρίς το φίλτρο του εκπαιδευτικού μετασχηματισμού όλα αυτά το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό.
Ο στόχος μας δεν είναι να ανιχνεύσουμε ιστορικές διαδρομές της φυσικής . Ας βρούμε μια κοινή γλώσσα που να μην δημιουργεί παρανοήσεις. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μιλήσουμε για την δυνατότητα να μελετήσει ένας παρατηρητής μια κίνηση μέσω των κινητικών μεγεθών που παρατηρούν άλλοι παρατηρητές… Αντί της σύντομης περίφρασης “εκτελεί ταυτόχρονα δυο κινήσεων” ας πούμε ότι “η κίνηση περιγράφεται από δυο εξισώσεις ” τόσο δύσκολο είναι ; Ας πούμε και δυο φράσεις παραπάνω για τους παρατηρητές … Δεν χαλασε ο κόσμος …
Καθόλου καταστροφικό. Καθόλου ανίχνευση ιστορικών διαδρομών της Φυσικής.
Ήταν το σωτήριον έτος 1974-1975 όταν διδάχτηκα δυνάμεις αδρανειακές δυνάμεις. Όταν καταλαβαίναμε ότι κάποιος βλέπει κάτι να περιστρέφεται και κάποιος άλλος να είναι ακίνητο.
Δυο χρόνια πριν (1972-1973) διδαχτήκαμε σχετικές κινήσεις. Ολοφάνερο το ότι ένας βλέπει μεγάλη ταχύτητα και άλλος μικρότερη ή ακινησία.
Συμφωνώ στο ότι πρέπει να βρούμε μια κοινή γλώσσα. Αυτή πρέπει να είναι αυτή των "πιστών" της μιάς κίνήσεως;
Λες μετά:
Αντί της σύντομης περίφρασης «εκτελεί ταυτόχρονα δυο κινήσεων» ας πούμε ότι «η κίνηση περιγράφεται από δυο εξισώσεις » τόσο δύσκολο είναι ;
Όπως λέμε:
-Το γουδί, το γουδοχέρι και τον κόπανο στο χέρι.
Μα τόσες φορές είχα πει ότι αυτό είναι η Καρτεσιανή αντιμετώπιση. Που είναι φυσικά μια χαρά.
Όμως υπάρχει και η άλλη θέση που δεν αντιμετωπίζει τις κινήσεις ως εξισώσεις συντεταγμένων.
Το σχόλιο του Γιάννη Μήτση είναι εντελώς χαρακτηριστικό.
Δηλαδή οι συντεταγμένες είναι 3 και οι εξισώσεις περιγραφής μιας κίνησης είναι λογικά 3.
Όμως μπορεί να επιλέξεις περιγραφή με 4 κινήσεις.
Σε μια ευθύγραμμη κίνηση μία είναι η συντεταγμένη και μία η εξίσωση. Μπορεί όμως να επιλέξεις περιγραφή με δύο κινήσεις.
Όπως λ.χ. στην πτώση κέρματος σε ανελκυστήρα. Το ότι περιγράφεται διαφορετικά και πιθανώς ευκολότερα δεν σημαίνει ότι είναι λανθασμένη περιγραφή.
Όπως καταλήγει ο Γιάννης, είναι θέμα προτίμησης.
Γιάννη
Στο ξαναλέω ένα σώμα βρίσκεται κάθε στιγμή στην ΜΙΑ θέση. Ακόμα και αν δώσεις 4 διαφορετικές περιγραφές της θέσης του. Η ίδια θέση περιγράφεται. Για τον λόγο αυτό 4 διαφορετικές περιγραφές της μεταβολής θέσης ενός αντικειμένου περιγράφουν την ίδια μεταβολή θέσης. Και 4 διαφορετικές περιγραφές της κίνησης περιγράφουν ΜΙΑ και ΜΟΝΟ αλλαγή θέσεων . Η περιγραφή μπορεί να είναι διαφορετική αλλά αντστοιχεί στο ίδιο συμβάν στον έξω κόσμο. Ο καθένας παρουσιάζει με διαφορετικό τρόπο ένα συμβαν όχι ταυτόχρονα 4 συμβάντα
Για εσένα το αντικείμενο μελέτης και η περιγραφή του ταυτίζονται. Μιλάς και για τα δυο χωρίς να τα διακρίνεις .
Για σένα κίνηση είναι αυτό που προβάλλεις από μια εξίσωση ( δυο εξισώσης δυο ταυτόχρονες κινήσεις). Για μένα οι εξισώσεις είναι διαφορετικές περιγραφές της ίδιας κίνησης
Άρα δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε.
Αν για τον Γιάννη Μήτση είναι θέμα προτίμησης και αισθητικής για μένα είναι θέμα φιλοσοφίας .
Σταματώ εδώ.
Ίσως κακώς το ξεκίνησα. Αν είναι έτσι ζητώ συγνώμη από όσους ταλαιπώρησα.
Ουδένα ταλαιπώρησες.
Αντίθετα χρειάζονται τέτοια διότι δίνεται η ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε πράγματα που αφήσαμε στη μπάντα. Πράγματα που επανέρχονται με ενστάσεις των πιστών της μίας κίνησης.
Ουδείς είπε ότι η πραγματικότητα δεν είναι μία. Αυτήν την στιγμή όλοι οι παρατηρητές με βλέπουν να κάθομαι σε μια καρέκλα και να πληκτρολογώ το ίδιο κείμενο. Ουδείς με βλέπει να πληκτρολογώ το "Λόλα να ένα μήλο".
Όμως ένας με βλέπει ακίνητο, άλλος περιστρεφόμενο, άλλος να "γράφω" διακρότημα, άλλος κυκλοειδές. Κινήσεις με διαφορετικές τροχιές δεν ταυτίζονται επειδή αναφέρονται στο ίδιο συμβάν. Η κίνηση δεν είναι το συμβάν.
Διαβάζουμε στον Αλεξόπουλο:
Το αποτέλεσμα μιας κινήσεως δεν μεταβάλλεται εάν το κινητόν εκτελεί ταυτοχρόνως και άλλην κίνησιν.
Εκπαιδευόμενοι μάθαμε την γλώσσα αυτήν και καταλαβαίνουμε τι σημαίνει. Δεν είναι θέμα φιλοσοφίας η επιλογή αυτή.
Μια μέθοδος αντιμετώπισης προβλημάτων επιλέγεται ή όχι. Δεν υπάρχει μία μόνο σωστή.
Ξαναδές το σχόλιο Μήτση.