Περί Φυσικής διαισθησης

Με αφορμή τις ωραίες συζητήσεις που είχα τη χαρά να συμμετάσχω στη φετινή συνάντηση του υλικονετ, και την κουβέντα περί ασκήσεων υπερπαραγωγής, ήθελα να μοιραστώ ένα πολύ ωραίο βιβλίο το οποίο και αφιερώνω στον Κο Γιάννη Κυριακόπουλο για την τροφή για σκέψη που μου προσέφερε.

Πρόκειται για το physical paradoxes and sophisms του v.n. Lange από mir publishers  που μπορείτε να βρείτε εδω.

Πρόκειται για ένα ωραίο βιβλίο με ερωτηματα που λύνονται συνήθως ποιοτικά και βοηθούν την εμβάθυνση της κατανόησης των εννοιών.

Ένα από τα αγαπημένα μου θέματα είναι το:

“Δύο σιδερένιες μπάλες ίσης διαμέτρου θερμαίνονται από τους 20 στους 100 βαθμούς κελσίου. Η μία είναι τοποθετημένη πάνω σε οριζόντιο δάπεδο ενώ η άλλη κρέμεται από μη εκτατό νήμα. Με βάση το νόμο της θερμιδομετριας, η θερμότητα που μεταφέρεται στις δύο μπάλες δείχνει να είναι η ίδια. Ωστόσο, η πράξη δείχνει ότι η θερμότητα που μεταφέρεται στην πρώτη μπάλα είναι κάτι μεγαλύτερη. Αυτό σημαίνει ότι η θερμοχωρητικότητα της πρώτης μπάλας δείχνει να είναι μεγαλύτερη παρότι παράγονται και οι δύο από το ίδιο υλικό. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ποια η θερμοχωρητικότητα που δίδεται στους πίνακες για τον σίδηρο;”