by Σε έναν διψασμένο δίνουν 4 φιαλίδια.[ Χωρίς σήμανση] Eνα περιέχει ( αραιό) διάλυμα HNO3, ένα (αραιό) διάλυμα ΝαΟΗ, ένα είναι κενό και ένα περιέχει πόσιμο νερό. Πως θα ξεδιψάσει? Αποκλείεται η χρήση κάθε άλλου μέσου.
Επειδή το να μοιράζεσαι πράγματα, είναι καλό για όλους…
Σε έναν διψασμένο δίνουν 4 φιαλίδια.[ Χωρίς σήμανση] Eνα περιέχει ( αραιό) διάλυμα HNO3, ένα (αραιό) διάλυμα ΝαΟΗ, ένα είναι κενό και ένα περιέχει πόσιμο νερό. Πως θα ξεδιψάσει? Αποκλείεται η χρήση κάθε άλλου μέσου.
Παναγιώτη καλησπέρα. Λοιπόν, κοίτα τι σκέφτηκα: Θα βάλει στο κενό φιαλίδιο 1/3 από το καθένα, οπότε αφενός θα γίνει μια εξουδετέρωση του οξέος με τη βάση και αφετέρου, λόγω νερού, θα γίνει και μια αραίωση, οπότε το τελικό διάλυμα μπορεί να είναι σχεδόν ουδέτερο και να πίνεται! Καλό;
Καλημέρα Θοδωρή. Το πρόβλημα είναι ότι δεν γνωρίζουμε τις συγκεντρώσεις των διαλυμάτων ΗΝΟ3 και ΝαΟΗ. Αν είναι άνισες? Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Καλημέρα Παναγιώτη
Υποψιάζομαι ότι η απάντηση είναι μερικές. . . τρίχες! (κυριολεκτικά)
Λοιπόν να πω και εγώ μια ιδέα, βάζουμε στο κενό δοχείο λίγο δ/μα από τα 2 φιαλίδια, οπότε θα έχουμε στο κενό βάση + νερό ή οξύ + νερό ή αν είμαστε τυχεροί οξύ + βάση. Στη τρίτη περίπτωση λόγω εξώθερμης το φιαλίδιο θα έχει ζεσταθεί. Αν τύχουμε στις άλλες 2 περιπτώσεις ξεχωρίζουμε το φιαλίδιο που δε χρησιμοποιήσαμε ως οξύ ή βάση, αποχύνουμε το περιεχόμενο στο κενό φιαλίδιο και βάζουμε από το φιαλίδιο που ξεχωρίσαμε. Στη συνέχεια προσθέτουμε κάποιο από τα 2 εναπομείναντα, οπότε όταν ζεσταθεί πάλι το φιαλίδιο θα έχουμε εξουδετέρωση άρα βρίσκουμε το νερό.
Καλησπέρα Αλέξανδρε. Πολύ σωστά! Κάθε φορά που κάνω εξουδετέρωση ζητώ από τους μαθητές να κρατήσουν τον δοκιμαστικό σωλήνα. Κανείς δεν μπορεί να τον κρατήσει περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα.
Καλημέρα Παναγιώτη
Η ενθαλπία εξουδετέρωσης σε πρότυπες συνθήκες μεταξύ ισχυρού οξέος και ισχυρής βάσης είναι –58kJ/mol περίπου.
Έτσι, αν σε φιαλίδιο αναμιχθούν π.χ. 50mL νιτρικού οξέος συγκέντρωσης 0,1Μ με 50mL υδροξειδίου του νατρίου συγκέντρωσης 0,1Μ θα απελευθερωθούν μόλις 290J θερμότητας.
Η ειδική θερμότητα του νερού είναι 4,18 J/g·K .
Τότε, τα 100gr περίπου του νερού (και της ελάχιστης ποσότητας άλατος) του φιαλιδίου θα ζεσταθούν σχεδόν κατά 0,7 βαθμούς Κελσίου.
Η διαφορά αυτή, βρίσκεται πολύ κοντά στο κατώφλι της ικανότητας θερμικής διάκρισης της αφής.
Νομίζω πάντως πως είναι μικρή η θερμοκρασιακή διαφορά για να ρισκάρει ο διψασμένος να πιει έστω και μια γουλιά διαλύματος ισχυρού οξέος ή βάσης.
Ο διψασμένος μπορεί να ρίξει από μία τρίχα της κεφαλής του σε καθένα από τα τρία φιαλίδια.
Θα παρατηρήσει ότι σε δύο φιαλίδια η τρίχα λόγω πρωτεϊνικής φύσης θα διαλυθεί αφήνοντας και ίχνη χρώματος.
Η τρίτη φιάλη στην οποία δεν συμβαίνει αυτό περιέχει το νερό.
Καλησπέρα Θρασύβουλε. Η αλήθεια είναι ότι στα πειράματα εξουδετέρωσης χρησιμοποίησα πολύ πυκνά διαλύματα. Ενώ στον γρίφο γράφω για αραιά διαλύματα.