by 
Μια Ιστορία Που Διαδραματίστηκε Σε Αγώνα Δρόμου Στις 2 Δεκεμβρίου Του 2012 Αποτελεί Παράδειγμα Του “Ευ Αγωνίζεσθαι”…
Ο Κενυάτης δρομέας και Ολυμπιονίκης Abel Mutai ήταν μόνο λίγα μέτρα από τη γραμμή του τερματισμού, αλλά μπερδεύτηκε με τις πινακίδες και σταμάτησε, νομίζοντας ότι είχε τερματίσει…
Ο ΙΣΠΑΝΟΣ, Ivan Fernandez Anaya, ήταν ακριβώς πίσω του και, συνειδητοποιώντας τι συνέβαινε, άρχισε να φωνάζει στον Κενυάτη για να συνεχίσει να τρέχει. Ο Μουτάι δεν ήξερε ισπανικά και δεν καταλάβαινε.
Συνειδητοποιώντας τι συνέβαινε, ο Φερνάντεζ ώθησε τον Μουτάι στη νίκη.
Ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Ιβάν, ′′ Γιατί το έκανες αυτό;”
Ο Ιβάν απάντησε: “Πάνω απ΄όλα πρέπει να είμαστε άνθρωποι”
Ο ρεπόρτερ επέμεινε: “Μα γιατί άφησες τον Κενυάτη να κερδίσει;”
“Δεν τον άφησα να κερδίσει, θα κέρδιζε. Ο αγώνας ήταν δικός του” απάντησε ο Ιβάν…
Ο ρεπόρτερ επέμεινε και ξαναρώτησε: “Μα θα μπορούσες να νικήσεις!”
Ο Ιβάν τον κοίταξε και απάντησε:
“Αλλά τότε ποια θα ήταν η αξία της νίκης μου; Ποια θα ήταν η τιμή αυτού του μεταλλίου; Τι θα σκεφτόταν η μητέρα μου γι αυτό;”
Ivan Fernandez… Ένας άνθρωπος που έδωσε περιεχόμενο στο “ευ αγωνίζεσθαι“
πηγή: kerkida.gr
