Άρη, δεν θα διαφωνήσω σε όσα γράφεις αλλά συμπληρώνω.
Ανήκουμε σε μια γενιά (Πολυτεχνείου ονομάστηκε) που προσωπικά είμαι υπερήφανος. Αφιερώθηκα στα ιδανικά των νιάτων μας, με όλο και λιγότερο χρόνο καθώς τα χρόνια βάραιναν τις πλάτες, τα οποία για μένα συνεχίζουν να είναι επίκαιρα. Δεν θα φορτωθώ και δεν θα απολογηθώ για κείνους που αξιοποίησαν τοις αγώνες τους για να ωφεληθούν τα μάλα. Πολλά τα παραδείγματα.
Κάποια στιγμή στο συνέδριο της ΕΕΦ στο Λουτράκι με πλησιάζουν παλιοί συμφοιτητές μου (πρώην σύντροφοι) και κάποιοι με ρωτούν που εντασσόμουν τότε (ήμουν στέλεχος στην ΚΝΕ Φυσικού από τη χούντα). Όταν τους απάντησα ότι συνεχίζω στον ίδιο δρόμο κάποιοι συμπλήρωσαν «μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τώρα τους εαυτούς μας». Δυστυχώς, πολλοί δεν είναι ότι άλλαξαν ιδέες, αλλά προσπάθησαν να το δικαιολογήσουν με το «μην παραμένεις κολλημένος διότι ο κόσμος αλλάζει» (έγινα και δογματικός). Βέβαια άλλα είχαν κατά νου.
Δεν ξέρω αν τα κάναμε αλλιώς τα πράγματα θα ήσαν καλύτερα. Οι αναχρονισμοί της ιστορίας οδηγούν σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Προσωπικά, εκτός της κομματικής ζωής (δεν υπάρχει πλέον) που μπορώ να αναγνωρίσω αρκετά λάθη στον υπόλοιπο κοινωνικό – σχολικό (39 χρόνια) βίο δεν μπορώ να βρω κάτι που να μπορώ να μετανιώσω.
Να είσαι καλά (αν και οι κουβέντες αυτές μάλλον πρέπει να γίνονται εκ του σύνεγγυς).
Τελευταία διόρθωση3 έτη πριν από Κωνσταντίνος (Ντίνος) Σαράμπαλης
Γεια σου Κωνσταντίνε.
Για να μην επαναλαμβάνω με δικά μου λόγια αυτά που εσύ κάλυψες.
Σε κάθε ανθρώπινο βαθμό, μέχρι σήμερα και εγώ «Αφιερώθηκα στα ιδανικά των νιάτων μας»…. «Δεν θα φορτωθώ και δεν θα απολογηθώ για κείνους που αξιοποίησαν τοις αγώνες τους για να ωφεληθούν τα μάλα»…. «δεν μπορώ να βρω κάτι που να μπορώ να μετανιώσω».
Ευτυχώς δεν έφτασα στην κατάσταση… «μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τώρα τους εαυτούς μας». Δυστυχώς, πολλοί δεν είναι ότι άλλαξαν ιδέες, αλλά προσπάθησαν να το δικαιολογήσουν με το «μην παραμένεις κολλημένος διότι ο κόσμος αλλάζει» (έγινα και δογματικός). Βέβαια άλλα είχαν κατά νου…
Όμως πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι δεν κάναμε, οι άνθρωποι αυτής της νοοτροπίας και τρόπου ζωής, ό,τι μπορούσαμε για να μην φτάσουν τα πράγματα εδώ που είναι. Μπορεί να έχεις δίκιο ότι «Οι αναχρονισμοί της ιστορίας οδηγούν σε λανθασμένες εκτιμήσεις.» αλλά έτσι νοιώθω, αυτό λέω.
Φυσικά πολύ θα ήθελα να καταφέρουμε να έχουμε μια κουβέντα εκ του σύνεγγυς.
Καλημέρα Άρη και Χρόνια Πολλά.
Σήμερα διάβασα την αξιόλογη ανάρτησή σου και ομολογώ ότι “χόρτασα” από τα γραφόμενα σου!!!
Άκρως ενδιαφέρουσα για κάθε διδάσκοντα τη νέα ύλη, έτσι ώστε να μπορεί να δίνει εμπεριστατωμένες απαντήσεις σε ερωτήματα ανήσυχων μαθητών του!
Εύγε και από μένα!
by 
Γεια σου Νίκο.
Η αλληλοσυμπλήρωση σε διάφορα θέματα είναι στην κουλτούρα του ylikonet.
Άρη, δεν θα διαφωνήσω σε όσα γράφεις αλλά συμπληρώνω.
Ανήκουμε σε μια γενιά (Πολυτεχνείου ονομάστηκε) που προσωπικά είμαι υπερήφανος. Αφιερώθηκα στα ιδανικά των νιάτων μας, με όλο και λιγότερο χρόνο καθώς τα χρόνια βάραιναν τις πλάτες, τα οποία για μένα συνεχίζουν να είναι επίκαιρα. Δεν θα φορτωθώ και δεν θα απολογηθώ για κείνους που αξιοποίησαν τοις αγώνες τους για να ωφεληθούν τα μάλα. Πολλά τα παραδείγματα.
Κάποια στιγμή στο συνέδριο της ΕΕΦ στο Λουτράκι με πλησιάζουν παλιοί συμφοιτητές μου (πρώην σύντροφοι) και κάποιοι με ρωτούν που εντασσόμουν τότε (ήμουν στέλεχος στην ΚΝΕ Φυσικού από τη χούντα). Όταν τους απάντησα ότι συνεχίζω στον ίδιο δρόμο κάποιοι συμπλήρωσαν «μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τώρα τους εαυτούς μας». Δυστυχώς, πολλοί δεν είναι ότι άλλαξαν ιδέες, αλλά προσπάθησαν να το δικαιολογήσουν με το «μην παραμένεις κολλημένος διότι ο κόσμος αλλάζει» (έγινα και δογματικός). Βέβαια άλλα είχαν κατά νου.
Δεν ξέρω αν τα κάναμε αλλιώς τα πράγματα θα ήσαν καλύτερα. Οι αναχρονισμοί της ιστορίας οδηγούν σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Προσωπικά, εκτός της κομματικής ζωής (δεν υπάρχει πλέον) που μπορώ να αναγνωρίσω αρκετά λάθη στον υπόλοιπο κοινωνικό – σχολικό (39 χρόνια) βίο δεν μπορώ να βρω κάτι που να μπορώ να μετανιώσω.
Να είσαι καλά (αν και οι κουβέντες αυτές μάλλον πρέπει να γίνονται εκ του σύνεγγυς).
Γεια σου Κωνσταντίνε.
Για να μην επαναλαμβάνω με δικά μου λόγια αυτά που εσύ κάλυψες.
Σε κάθε ανθρώπινο βαθμό, μέχρι σήμερα και εγώ
«Αφιερώθηκα στα ιδανικά των νιάτων μας»….
«Δεν θα φορτωθώ και δεν θα απολογηθώ για κείνους που αξιοποίησαν τοις αγώνες τους για να ωφεληθούν τα μάλα»….
«δεν μπορώ να βρω κάτι που να μπορώ να μετανιώσω».
Ευτυχώς δεν έφτασα στην κατάσταση…
«μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τώρα τους εαυτούς μας». Δυστυχώς, πολλοί δεν είναι ότι άλλαξαν ιδέες, αλλά προσπάθησαν να το δικαιολογήσουν με το «μην παραμένεις κολλημένος διότι ο κόσμος αλλάζει» (έγινα και δογματικός). Βέβαια άλλα είχαν κατά νου…
Όμως πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι δεν κάναμε, οι άνθρωποι αυτής της νοοτροπίας και τρόπου ζωής, ό,τι μπορούσαμε για να μην φτάσουν τα πράγματα εδώ που είναι. Μπορεί να έχεις δίκιο ότι «Οι αναχρονισμοί της ιστορίας οδηγούν σε λανθασμένες εκτιμήσεις.» αλλά έτσι νοιώθω, αυτό λέω.
Φυσικά πολύ θα ήθελα να καταφέρουμε να έχουμε μια κουβέντα εκ του σύνεγγυς.
Καλημέρα Άρη και Χρόνια Πολλά.
Σήμερα διάβασα την αξιόλογη ανάρτησή σου και ομολογώ ότι “χόρτασα” από τα γραφόμενα σου!!!
Άκρως ενδιαφέρουσα για κάθε διδάσκοντα τη νέα ύλη, έτσι ώστε να μπορεί να δίνει εμπεριστατωμένες απαντήσεις σε ερωτήματα ανήσυχων μαθητών του!
Εύγε και από μένα!
Γεια σου Πρόδρομε, χρόνια σου πολλά.
Ευχαριστώ για τα λόγια σου.
Αν το σημείωμα βοηθήσει κάποιους συναδέλφους θα έχει πετύχει το σκοπό του.