Διαθέτουμε δύο υδατικά διαλύματα, το Διάλυμα Α και το Διάλυμα Β, όγκου 200 mL το καθένα.
- Το Διάλυμα Α περιέχει την ουσία Υ, με περιεκτικότητα 1,38% w/v.
- Το Διάλυμα Β περιέχει την ουσία Χ, με περιεκτικότητα 2,7% w/v.

Γνωρίζουμε ότι οι ουσίες Χ και Υ μπορεί να είναι η αιθανόλη (CH₃CH₂OH) και η 2-προπανόλη (CH₃CH(OH)CH₃), χωρίς όμως να γνωρίζουμε ποια ουσία αντιστοιχεί σε κάθε διάλυμα.
Για την πλήρη οξείδωση των συστατικών ενός από τα δύο διαλύματα απαιτήθηκαν ακριβώς 300 mL διαλύματος διχρωμικού καλίου (K₂Cr₂O₇) συγκέντρωσης 0,1 M, παρουσία της κατάλληλης ποσότητας θειικού οξέος (H₂SO₄).
Τα δύο διαλύματα βρίσκονται σε ένα ενιαίο δοχείο και χωρίζονται με κινητή ημιπερατή μεμβράνη, αμελητέου πάχους και όγκου. Η μεμβράνη επιτρέπει τη διέλευση των μορίων του νερού, αλλά όχι των διαλυμένων ουσιών.
Αρχικά, η μεμβράνη βρίσκεται στο μέσο του δοχείου, το οποίο έχει συνολικό μήκος 15 cm.
Ζητούνται:
- Να προσδιορίσετε ποια ουσία είναι η Χ και ποια η Υ.
- Να υπολογίσετε τη συγκέντρωση (M) της κάθε ουσίας στα αντίστοιχα διαλύματα.
- Να προσδιορίσετε προς ποια πλευρά θα κινηθεί η ημιπερατή μεμβράνη και να υπολογίσετε τη τελική θέση της, θεωρώντας ότι η θερμοκρασία παραμένει σταθερή.
Δίνονται οι σχετικές ατομικές μάζες: C = 12, H = 1, O = 16.
![]()
1. Προσδιορισμός ουσιών X και Y
2. Συγκεντρώσεις (M) των διαλυμάτων
3. Κίνηση και τελική θέση ημιπερατής μεμβράνης