by ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ.
ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΖΗΝΩΝΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΑΣ .
ΕΙΣΑΓΩΓΗ .
Η πυθαγόρεια σύλληψη του αριθμού βασιζόταν στη γεωμετρική του παράσταση που είχε ως αποτέλεσμα να συνδεθεί ο αριθμός με την έννοια του χώρου και της έκτασης. Η αριθμητική μονάδα ήταν κάτι που δεν διακρινόταν από το γεωμετρικό σημείο και οι μονάδες –σημεία θεωρούνταν οντότητες με μέγεθος , χωρικά εκτατές. Επειδή οι μονάδες – σημεία δεν υπόκεινται σε διαίρεση θεωρηθήκαν ως έσχατα στοιχειακά υλικά των σωμάτων , όπως τα άτομα που όρισαν ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος. Όλα τα επιμέρους πράγματα είναι συνδυασμοί και συνθέσεις τέτοιων μονάδων .
Ο Παρμενίδης ταύτισε τη νόηση με το είναι και απέκλεισε την ύπαρξη του μη είναι γιατί αυτό δεν μπορεί να νοηθεί. Απέκλεισε επομένως την αρχή και το τέλος ,τη γέννηση και το θάνατο , την κίνηση και τη μεταβολή, τη διαιρετότητα και την ασυνέχεια του όντος. Σύμφωνα με αυτές του τις απόψεις εξήγησε το φυσικό κόσμο ως φαινομενικό κόσμο. Τα φαινόμενα της πολλαπλότητας , της κίνησης, του κενού χώρου και του χρόνου είναι αυταπάτες.
ή από εδώ.
Πολύ καλό Σταύρο.
Δεν γνώριζα την ενασχόληση του Αριστοτέλη με τα παράδοξα του Ζήνωνα.
Καλημέρα Γιάννη ευχαριστώ για την παρέμβαση σου