by 
του καθηγητή Φυσικής του Τμήματος Φυσικής ΕΚΠΑ Ι. Δαγκλή
Το κείμενο που ακολουθεί ήταν η εισήγησή μου στην ημερίδα “Τεχνητή Νοημοσύνη και Πολιτισμός”, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Μουσείο Ακρόπολής
Η σχέση μου με το θέμα που παρουσιάζω σήμερα είναι κυρίως προσωπική και αφορά τις πολιτιστικές μου προτιμήσεις. Ωστόσο σε σημαντικό βαθμό υπάρχει και μια επαγγελματική σχέση, καθώς η εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης στην επιστημονική φαντασία συνδέεται πολύ συχνά με το διάστημα και η επιστημονική εξειδίκευσή μου είναι η φυσική του διαστήματος.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί εδώ και πολύ καιρό κεντρικό θέμα στην επιστημονική φαντασία, λειτουργώντας τόσο σαν καθρέφτης όσο και σαν μεγεθυντικός φακός μέσω του οποίου εξερευνούμε τις ελπίδες, τους φόβους και τα ηθικά διλήμματα για το μέλλον της τεχνολογίας.
Οι περισσότεροι αναφέρονται στους 3 νόμους της ρομποτικής που εισήγαγε μέσα στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο ο εικοσάρης τότε Ασίμωφ και ξεχνούν τον μηδενικό νόμο της ρομποτικής που εισάγει 40 χρόνια αργότερα ο ώριμος πια Ασιμωφ. “Ένα ρομπότ δεν μπορεί να βλάψει την ανθρωπότητα ή με την απραξία του να αφήσει την ανθρωπότητα να πάθει κακό”. Ο νόμος αυτός βάζει τις κοινωνίες πάνω από το άτομο καθώς υπερισχύει του πρώτου νόμου (που μετατρέπεται σε “Ένα ρομπότ δεν μπορεί να βλάψει άνθρωπο ή με την απραξία του να αφήσει τον άνθρωπο να πάθει κανό εκτός αν έρχεται σε αντίθεση με τον μηδενικό νόμο”) και ενόχλησε απίστευτα την αμερικάνικη κοινωνία. Ο νόμος αυτός θέλει να προστατεύσει τις ΤΝ από την μετατροπή τους σε εργαλεία εκμετάλλευσης των ανθρώπινων μαζών από ελάχιστους και γι αυτό και ξεχνιέται από τους περισσότερους αν και είναι το κεντρικό θέμα των 3 από τα 5 τελευταία μυθιστορήματα του Ασίμωφ “Robots and Empire, Foundation and Earth, Prelude to Foundation”.
Βασιλη σε ευχαριστω πολυ για το σχολιο. Ειναι πολυτιμο. Συμμετεχω σε μια διεθνη ερευνητικη ομαδα για το ΑΙ και θα στειλω το σχολιο σου για να το ψαξουμε