by 
Το πείραμα των Hershey και Chase (1952) απέδειξε ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό. Χρησιμοποίησαν ραδιενεργό φώσφορο 32P (στο DNA) και θείο 35S (στις πρωτεΐνες) σε βακτηριοφάγους (ιούς βακτηρίων). Μόνο το DNA εισήλθε στα βακτήρια, αποδεικνύοντας ότι αυτό μεταφέρει τις γενετικές πληροφορίες, όχι οι πρωτεΐνες.
Είναι στην ουσία μια προσπάθεια σύνδεσης Χημείας και Βιολογίας (Το πείραμα των Hershey και Chase είναι εντός προφανώς εντός ύλης στη Βιολογία). Το φύλλο εργασίας αναφέρεται και σε μαθητές κατεύθυνσης Υγείας και σε Θετικής.
Περιλαμβάνει 50 ερωτήσεις σωστού / λάθους, για τη Χημεία Γ’ Λυκείου.
Ο Alfred Hershey, ο Αμερικανός επιστήμονας γνωστός για το πείραμα Hershey-Chase (1952) που απέδειξε ότι το DNA είναι το γενετικό υλικό, είχε πτυχίο Xημείας.
Πτυχίο (B.Sc.): Χημεία, από το Michigan State University, το 1930.
Διδακτορικό (Ph.D.): Μικροβιολογία, επίσης από το Michigan State University, το 1934.
Nobel Prize στον τομέα: Physiology or Medicine (1969). Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής (1969): Μαξ Ντελμπρύκ (Max Delbrück) / Άλφρεντ Χέρσεϊ (Alfred D. Hershey) / Σαλβαδόρ Λούρια (Salvador E. Luria).
Η Martha Chase σπούδασε στο College of Wooster στο Οχάιο, απ’ όπου αποφοίτησε το 1950 με B.A. (Bachelor’s) στη Βιολογία.
Βακτηροφάγος με την χαρακτηριστική του γεωμετρία.
Φάγοι και βακτήριο.
Σχετικό επεξηγηματικό βίντεο εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=Zh3pff–dgM&ab_channel=LearnAmerica
Ερωτήσεις Σωστού / Λάθους
1. Το άτομο του φωσφόρου (P) είναι μεγαλύτερο από του θείου (S). Σωστό
2. Το θείο έχει μεγαλύτερη ηλεκτραρνητικότητα από τον φώσφορο. Σωστό
3. Ο φώσφορος και το θείο ανήκουν στην ίδια περίοδο. Σωστό
4. Το θείο έχει περισσότερα ηλεκτρόνια σθένους από τον φώσφορο. Σωστό
5. Ο φώσφορος ανήκει στα μέταλλα. Λάθος
6. Ο φώσφορος και το θείο ανήκουν στην ίδια ομάδα. Λάθος
7. Η ατομική ακτίνα του φωσφόρου είναι μικρότερη από του θείου. Λάθος
8. Υδατικό διάλυμα Na2S έχει βασική τιμή pH. Σωστό
9. Το θείο έχει υψηλότερη ενέργεια πρώτου ιοντισμού από τον φώσφορο. Σωστό
10. Στην αντίδραση MnO₂ + H₂S → MnO + S + H₂O, το H₂S λειτουργεί ως οξειδωτικό σώμα. Λάθος
11. Το θείο ανήκει στα αλογόνα. Λάθος
12. Το SO₂ είναι όξινο. Σωστό
13. Ο φώσφορος μπορεί να σχηματίσει τόσο όξινα όσο και βασικά οξείδια. Λάθος
14. Το θείο είναι πιο ηλεκτραρνητικό από το άζωτο (7Ν). Λάθος
15. Στην αντίδραση SO₂ + Br₂ + 2H₂O → H2SO₄ + 2HBr, το Br₂ ανάγεται. Σωστό
16. Η αντίδραση PCl₃ + 3H₂O → H₃PO₃ + 3HCl είναι αντίδραση οξείδωσης / αναγωγής. Λάθος
17. Το ιόν SO₃²⁻ περιέχει θείο με αριθμό οξείδωσης +4. Σωστό
18. Το H₂SO₄ περιέχει θείο με αριθμό οξείδωσης ίσο με +6. Σωστό
19. Το P₂O₅ είναι βασικό οξείδιο. Λάθος
20. Το θείο και ο φώσφορος μπορούν να σχηματίσουν ομοιοπολικούς δεσμούς. Σωστό
21. Ο φώσφορος έχει περισσότερα ηλεκτρόνια στη θεμελιώδη κατάσταση σε p υποστιβάδες από το θείο. Λάθος
22. Το θείο έχει μεγαλύτερη τιμή δραστικού πυρηνικού φορτίου συγκριτικά με τον φώσφορο. Σωστό
23. Ο φώσφορος έχει δύο ηλεκτρόνια στη 2p υποστοιβάδα. Λάθος
24. Και τα δύο στοιχεία έχουν εξωτερική στιβάδα τύπου nsαnpβ. Σωστό
25. Το θείο έχει συνολικά 10 ηλεκτρόνια σε p υποστοιβάδες. Σωστό
26. Στην ένωση H₂S, το θείο έχει αριθμό οξείδωσης +2. Λάθος
27. Το PCl₅ είναι ένωση στην οποία ο φώσφορος έχει αριθμό οξείδωσης +3. Λάθος (έχει +5)
28. Στην ένωση P₂O₅, ο φώσφορος έχει αριθμό οξείδωσης +3. Λάθος (έχει +5)
29. Το ανιόν PO₄³⁻ έχει φώσφορο με αριθμό οξείδωσης +5. Σωστό
30. Το θείο στην ένωση SO₂ έχει αριθμό οξείδωσης +4. Σωστό
31. Σε υδατικο διάλυμα το ιόν H₂PO₄⁻ μπορεί να δράσει σαν αμφολύτης. Σωστό
32. Το ιόν S²⁻ προκύπτει με αποβολή δύο ηλεκτρονίων από το άτομο του θείου.
33. Ο φώσφορος στην ένωση PH₃ έχει αριθμό οξείδωσης +3. Λάθος (έχει -3)
34. Η αντίδραση: S + O₂ → SO₂ είναι αντίδραση σύνθεσης. Σωστό
35. Το PCl₃ (17Cl) είναι ένωση του φωσφόρου στην οποία ο P έχει αριθμό οξείδωσης +3. Σωστό
36. Στην αντίδραση S + O₂ → SO₂, το θείο ανάγεται. Λάθος
37. Στην αντίδραση PH₃ + O₂ → H₃PO₄, ο φώσφορος οξειδώνεται από -3 σε +5. Σωστό
38. Το S15+ είναι υδρογονοειδές. Σωστό
Δίνονται οι ακόλουθες 3 ενώσεις [6C]:
Ένωση 1 Ένωση 2
Κυστεΐνη (αμινοξύ από πρωτεΐνη) Μεθειονίνη (αμινοξύ από πρωτεΐνη)
Ένωση 3
Κυστίνη (παράγωγο αμινοξέων)
39. Στην ένωση 1 το S έχει αριθμό οξείδωσης ίσο με -2. Σωστό
40. Στην ένωση 2 το S έχει αριθμό οξείδωσης ίσο με 0. Λάθος
41. Στην ένωση 1 υπάρχει C που έχει αριθμό οξείδωσης ίσο με 0. Σωστό
42. Η ένωση 2 δεν μπορεί να αντιδράσει με HCl. Λάθος
43. Η ένωση 3 με αναγωγή μπορεί να δώσει την ένωση 2. Σωστό
44. Η ένωση 3 μπορεί να αντιδράσει με HCl. Σωστό
45. Η ένωση 3 μπορεί να αντιδράσει με NaOH. Σωστό
46. Η ένωση 3 μπορεί να προκύψει από την ένωση 1 με αναγωγή. Λάθος
47. Η ένωση 3 δεν μπορεί να δράσει σαν αφολύτης στο νερό. Λάθος
Δίνεται το ακόλουθο τμήμα DNA:
48. Ο P έχει αριθμό οξείδωσης +5. Σωστό
49. Το Ο έχει αριθμό οξείδωσης -1. Λάθος
50. Το εικονιζόμενο τμήμα δεν μπορεί να συμμετέχει σε δημιουργία δεσμών Η. Λάθος
Παναγιώτη καλησπέρα. Επειδή έπεσε το μάτι μου το λέω, το υδρογόνο Η έχει ηλεκτραρνητικότητα κατά Pauling 2,20 ενώ ο φωσφόρος P έχει 2,19. Οπότε προκύπτει το ερώτημα: είναι σωστό να λέμε ότι ο P στη φωσφίνη PH3 έχει αριθμό οξείδωσης -3;
Φυσικά η γενική προσέγγιση είναι ότι το Η στις ενώσεις του με αμέταλλα έχει ΑΟ=+1, αλλά μήπως αυτή είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση;
Τροφή για συζήτηση…
Παντού βλέπω ΑΟ P -3. Μάλλον επειδή έχουν πρακτικά την ίδια ηλεκτραρνητικότητα, είναι πιο βολικό να αποδίδουμε και εδώ στο Η ΑΟ +1 και στο φωσφόρο -3. Τι λες;
Θοδωρή καλησπέρα , πολύ καλή η παρατήρηση σου δεν το είχα προσέξει. Μάλιστα και στις άλλες κλίμακες ηλεκτραρνητικοτητας το ίδιο ισχύει : Κλίμακα Ηλεκτραρν. Η Ηλεκτραρν. P
Pauling 2,20 2,19
Mulliken (eV) ~4,5 ~4,2
Allred-Rochow 2,20 1,84
Sanderson ~2,32 ~2,06
Ισχύει μάλλον αυτό που αναφερες για τον Γενικό κανονα με ΑΟ Η +1 για ενώσεις με αμέταλλα. Φυσικά αν συμφωνείς το ενδιαφέρον αυξάνει αν κάποιος πάει να υπολογίσει ΑΟ του Η για ένωση της μορφής ΑΗ3 με Sb ή Bi
…γράψαμε παράλληλα , ναι συμφωνώ με την τελευταία σου παρατηρήση
Ίσως παίζει ρόλο και το ότι το μόριο έχει πολικότητα λόγω του μη δεσμικού ζεύγους ηλεκτρονίων του P. Είδα επίσης γράφουνε κάπου ότι ισως έχει σχέση με το πως συμπεριφέρεται η ένωση και τα στοιχεία της σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις.
https://youtu.be/wSjlip4iY0s?si=5BmFasA05dmZBXkC
Παναγιώτη πολλά συγχαρητήρια για την συνεχόμενη πρωτοτυπία σου συνδυάζοντας Χημεία με bio καθώς και με καθημερινή ζωή. Πολύ ενδιαφέρον το post ! Παρέθεσα πάνω ένα ακόμη σχετικό βίντεο για το πείραμα!!!
Καλή συνέχεια και keep going!!!
Γεια σου Τόνια, σ’ ευχαριστώ για τον χρόνο και το σχόλιο σου, αναμένω και παρατηρήσεις , τέλειο το βίντεο ! Chemistŕy και Biology έχουν πολλά κοινά !