
Το σώμα Σ του σχήματος μάζας m, βρίσκεται πάνω σε ένα λείο οριζόντιο επίπεδο δεμένο στα ελεύθερα άκρα δύο ιδανικών ελατηρίων και ισορροπεί ακίνητο. Στη θέση αυτή, τα ελατήρια έχουν το φυσικό τους μήκος, οι άξονές τους ταυτίζονται και τα άλλα τους άκρα είναι δεμένο σε ακλόνητα σημεία. Η σταθερά των ελατηρίων είναι αντίστοιχα ίση με k1 και k2=3k1. Κάποια στιγμή, προσδίδουμε οριζόντια ταχύτητα στο σώμα ίδιας διεύθυνσης με αυτή των αξόνων των ελατηρίων, με αποτέλεσμα αυτό να εκτελεί απλή αρμονική ταλάντωση με σταθερά επαναφοράς D=k1+k2.
Κάποια στιγμή, ακινητοποιούμε το σώμα στη θέση που τα ελατήρια έχουν το φυσικό τους μήκος και το αποσυνδέουμε από το ελατήριο σταθεράς k2, χωρίς κάποια άλλη αλλαγή. Δηλαδή, το Σ παραμένει δεμένο στο ελατήριο σταθεράς k1, ενώ απλά ακουμπάει στο ελατήριο σταθεράς k2. Προσδίδουμε πάλι οριζόντια ταχύτητα στο σώμα στη διεύθυνση του άξονα των ελατηρίων και παρατηρούμε ότι εκτελεί εκ νέου μία περιοδική κίνηση.
Η περίοδος της περιοδικής αυτής κίνησης του σώματος είναι ίση με
Η συνέχεια εδώ.
![]()
Η ανάρτηση αφιερώνεται στον Βαγγέλη Κουντούρη, καθώς υπάρχει αντίστοιχη άσκηση στο κεφάλαιο των Ταλαντώσεων του παλαιού σχολικού βιβλίου της Β Γενικής, που έχει γράψει ο ίδιος.
καλό απόγευμα σε όλους
ευχαριστώ, Μίλτο
πράγματι την άσκηση την είχα σκεφτεί, δεν υπήρχε πουθενά τότε, το 1993, πριν 30+ χρόνια, και την είχα δημοσιεύσει στο περιοδικό “Φυσικός Κόσμος” που εξέδιδε και πουλούσε στους μαθητές η Ένωση Ελλήνων Φυσικών, της καρδιάς μας τότε, (εδώ και δεκαετίες έχω αυτοδιαγραφεί αηδιασμένος), βέβαια απολύτως δωρεάν ήταν η όποια προσφορά μου
την άσκηση ανάρτησα αργότερα, 1977, και στον δικό μου δικτυακό τόπο “Θέματα Φυσικής”
και όταν γράψαμε με τη συγγραφική ομάδα μου 9 σχολικά βιβλία για τις τρείς τάξεις του Λυκείου, 1997-2000, που εγκρίθηκαν όλα, την συμπεριέλαβα στο κεφάλαιο “Ταλαντώσεις” του βιβλίου Β Γενικής, που είχα γράψει ο ίδιος
για την Ιστορία, στο αντίστοιχο κεφάλαιο της Γ κατεύθυνσης δεν υπήρχε καμία παρόμοια, στη θεωρία δε μελετιόταν το εύκολο οριζόντιο ελατήριο και όχι το δύσκολο κατακόρυφο και, ακόμα χειρότερα, το σχετικό κεφάλαιο αφαιρέθηκε εντελώς αργότερα από το βιβλίο και χωρίς καμία εξήγηση, τεράστια ασέβεια
φαίνεται απαράβατος κανόνας σε κάθε κριτική επιτροπή να υπάρχει ένα, τουλάχιστον, άσχετο κομματόσκυλο, ώστε να μαζεύει “χαρτιά”…
https://ekountouris.blogspot.com/2017/10/blog-post_27.html